‌‌
‌پژوهش‌های موجود پیرامون امنیت ملی ایران و چالش‌ها و تهدیدات بیرونی فراروی آن بیشتر تحت تأثیرات مطالعات بین‌المللی، به‌ویژه مطالعهٔ تأثیرات استراتژیک و ژئوپلیتیک ناشی از سیاست ابرقدرت‌ها یا بازیگران منطقه‌ای، بوده است. پژوهش کنونی بر زمینهٔ کمتر شناخته شده اما بسیار مهم دیگر، یعنی تأثیر اندیشه‌ها و گرایش‌های سیاسی محیط پیرامونی بر امنیت ملی ایران متمرکز شده است. از آنجا که اندیشه‌ها و گرایش‌های سیاسی در خاورمیانه بر سه محور ناسیونالیسم، چپ مارکسیستی و اسلام‌گرایی استوار بوده‌اند، نویسنده نگاه این گرایش‌ها و جریان‌ها و دولت‌های طرفداران آن‌ها به ایران و تأثیر سیاست‌های ناشی از این گرایش‌ها بر امنیت ملی کشورمان را بررسی و تحلیل کرده و ضمن ارائهٔ تعریف فراگیر و نوینی از امنیت ملی ایران، آن را برآیند امنیت سرزمینی، نظامی، اقتصادی، سیاسی، انسانی و هویتی ایران و مردم ایران قلدمداد می‌کند.

از مقدمهٔ کتابِ «گرایش‌های سیاسی در خاورمیانه و امنیت ملی ایران»
نوشتهٔ حمید احمدی

‌فهرست کتاب‌های نشر نی. تابستان ۱۴۰۴

‌
‌در دست انتشار
«در برابر وجدان خویش»
تاریخ پنهان چگونگی بهره‌گیری از ایالات متحده در شکل‌گیری اسرائیل
آلیسون ویر
ترجمهٔ منصور آسیم

آلیسون ویر، در فوریهٔ سال ۲۰۰۱، خانهٔ خود در کالیفرنیا را ترک کرد و، به عنوان روزنامه‌نگاری مستقل، به‌تنهایی به فلسطین و اسرائیل سفر کرد تا از نزدیک با درگیری‌های خاورمیانه آشنا شود. مشاهدات خانم ویر بر او آشکار ساخت که مردم آمریکا اگرچه از مسیر اتفاقات خاورمیانه مطلع هستند، اما آشنایی اندکی با آن دارند. در عین حال مسیر این اتفاقات تا حد زیادی خلاف آن چیزی است که رسانه‌های آمریکایی گزارش می‌کنند.
ویر پس از درک این مشکل ریشه‌ای و سیستماتیک، سازمانی تأسیس می‌کند که ادارهٔ آن بر عهده‌ٔ آمریکایی‌هایی است که، بدون هر گونه وابستگی شخصی یا خانوادگی به منطقه، موظفند با انجام تحقیقات و انتشار فعالانهٔ اطلاعات دقیقْ آگاهی عمومی را افزایش دهند.
او که اکنون مدیر اجرایی سازمان اگر آمریکایی‌ها می‌دانستند و رئیس شورای منافع ملی است، به طرزی خستگی‌ناپذیر به مطالعهٔ درگیری‌های این منطقه، تاریخچه‌شان و ارتباط ایالات متحده با این تحولات مشغول است.

‌
‌اولين هدف آگامبن در اين كتاب نشان دادن اين نكته است كه وضعيت‌هاى استثنايى اتفاقاً خيلى هم «استثنايى» نيستند، بلكه بنابر حكم مشهور بنيامين، تبديل به «قاعده» شده‌اند. نويسنده با همين هدف به تبارشناسى وضعيت استثنايى از سرچشمه‌هاى كهن‌اش در حقوق روم تا مظاهر مدرن‌ترش در فرانسه‌ى انقلابى، آمريكاى دوره‌ى جنگ داخلى، آلمان نازى و ايتالياى فاشيست مى‌پردازد تا نهايتاً به اين نتيجه برسد كه وقتى وضعيت استثنايى بدل به قاعده شد، نظام حقوقى سياسى هم تبديل به يك ماشين كشتار مى‌شود. موتور زيست‌سياسى اين ماشين كشتار همان وضعيت استثنايى است كه به‏زعم آگامبن «غرب را به سوى يک جنگ داخلى عالم‌گير پيش مى‌راند». نويسنده حتا گامى فراتر مى‌نهد و وضعيت استثنايى را درون‌ماندگار ساختار حقوقى سياسى و بلكه متافيزيكى غرب معرفى مى‌كند، «ساختار اصلى و آغازينى» كه مابه‌ازايش را بايد در هستى‌شناسى و زبان جُست.
از پیشگفتار مترجم

«وضعیت استثنایی»؛ جورجو آگامبن؛ ترجمه‌ی پویا ایمانی

‌در دست انتشار
«دربارهٔ پیری»
مجموعه مقالات فلسفی
ترجمهٔ آرش نراقی

در روزگار ما، به یمن پیشرفت‌های پزشکی، انسان‌های بیشتری به دوران پیری می‌رسند. امروزه به‌رغم آن‌که جمعیت سالخوردگان بیش از هر دوره‌ای در تاریخ بشر است، کمتر کسی دانش و مهارت‌های لازم را برای این دوران از زندگی آموخته و اندوخته است. البته خردمندان از دیرباز درباره‌ٔ فضیلت‌ها و ادب‌ورزی‌های پیری تأمل می‌کرده‌اند، اما در روزگار ماست که «تجربهٔ پیری» به «مسئلهٔ پیری» بدل شده است. نزد گذشتگان، گذر عمر به گردش فصول می‌مانْد: هر فصلی به نوبت درمی‌رسید و می‌گذشت. پیری خزان عمر بود، و در گذر طبیعیِ فصول جایی برای گلایه نبود. اما در روزگار مدرن، ایدهٔ‌ «نظم طبیعی» و «هر چیز به جای خویش نیکوست» تا حدّ زیادی جای خود را به ایدهٔ نظم مهندسی‌شده بخشیده که سودای جاودانگی می‌پروراند و چه‌بسا به قوّت تکنولوژی دیر یا زود به آن تحقق ببخشد. از این منظر، پیری دیگر فصل ناگزیری در گذر عمر نیست، بلکه وضعیت ناهنجاری است که باید چاره شود: بسیاری از عوارض آن به‌مدد علم پزشکی و ژنتیک کمابیش چاره‌پذیر است، و چه‌بسا در آینده‌ای نه‌چندان دور بتوان یکسره از شرّ آن گریخت...

‌
‌در دست انتشار
«جامعه‌شناسانه اندیشیدن»
زیگمونت باومن و تیم می
ترجمهٔ فرهنگ ارشاد
‌
جامعه‌شناسانه اندیشیدن آخرین اثر زیگمونت باومن (۲۰۱۷-۱۹۲۵)، نظریه‌پرداز و جامعه‌شناس برجستهٔ لهستانی‌الاصل، است. آخرین ویراست این اثر پس از درگذشت باومن و با همکاری تیم مِی منتشر شده که ترجمهٔ حاضر از همین نسخه انجام شده است.
باومن و مِی در این اثر سعی می‌کنند مسائل اجتماعی را در چارچوب آخرین تحولات مفهومی آن بحث کنند. این‌گونه است که جهانی‌شدن، تغییرات اقلیمی، تاب‌آوری و دگرگونی‌های ناشی از پیشرفت‌های پُرشتابِ فنّاوری‌های نوین در کنار مسائل و مفاهیم کلاسیک جامعه‌شناختی مانند نابرابری، عدالت اجتماعی و دربرگیری نشانده می‌شوند تا منظومه‌ٔ جدیدی پی افکنده شود. کتاب حاضر مسیری بدیع و جذاب در تأمل بر این مسائل و تحولات پیچیدهٔ آن‌ها می‌گشاید.
بنابراین، همان‌گونه که نویسندگان اشاره می‌کنند: جامعه‌شناسانه اندیشیدن ما را در فهم یکدیگر و خودمان یاری می‌دهد و تبیین‌های ارزشمندی دربارهٔ پویایی‌های جوامع و مناسبات اجتماعی فراهم می‌آورد.

‌
‌در دست انتشار
«آموزهٔ مصونیت دولت‌ها در حقوق بین‌الملل»
جمهوری اسلامی ایران در دادگاه‌های داخلی غربی
اسدالله نوری

آموزهٔ مصونیت دولت‌ها (The Doctorine of State Immunity) از پایه‌های دیرین حقوق بین‌الملل عمومی است، اما با دیگر زیررشته‌های حقوق و علوم سیاسی نیز ارتباط و تلاقی دارد. برای درک بهتر آموزهٔ مصونیت باید ببینیم یک دولت قرار است از چه چیز مصون باشد. دولت بیگانه از اقتدار، سلطه و صلاحیت دولت‌های دیگر مصون است. گرچه مصادیق اقتدار و صلاحیت بیش از اقتدار و صلاحیت قضایی است و اقتدار و صلاحیت قوای دیگر را نیز در بر می‌گیرد، اما این کتاب بر مصونیت قضایی دولت‌ها، عموماً، و مصونیت قضایی دولت جمهوری اسلامی ایران، خصوصاً، از صلاحیت قضایی دیگر دولت‌ها متمرکز است.
می‌خواهیم بدانیم وقتی شخصی حقیقی یا حقوقی دعوایی علیه یک دولت حاکم در دادگاه‌های کشوری خارجی مطرح می‌کند، محاکم مزبور صلاحیت خوانده قرار دادن آن دولت و اعمال اقتدار بر وی را دارند یا نه...

‌
‌نیکلاس کوچولو مطمئناً با غرور نمرد. او یک غیر نظامی بود. چریک‌های توی حیاط هم غیر نظامی بودند و تجربه‌ای از مردن نداشتند. از مردن، وحشتناک می‌ترسیدند. بالای ابرها نجیب‌زاده‌ای چرخ می‌زد و با غرور بر سرشان بمب می‌ریخت. آن‌ها روی شکم‌هایشان می‌خوابیدند و توی گل دمر می‌خزیدند و هراسان بودند. اغلب وقتی مسلسل‌ها شروع می‌کردند به پارس کردن، طبیعی‌ترین کار را می‌کردند: فرار. پیش از آن که بمباران شوند با فریاد کمک می‌خواستند و مادرهایشان را صدا می‌زدند. دوست داشتند فوتبال بازی کنند، کاهو به نیش بکشند و خواب دوران بعد از جنگ را ببینند که همه‌شان باسواد می‌شدند. و خواب زمانی را که بیش از سه نفر توی هر اتاق نبودند و می‌توانستند هفته‌ای دوبار گوشت بخورند و برای خودشان ساعت و لباس پلوخوری بخرند، آن‌ها باور داشتند که زندگی خوب و لازم است و حتا جنگیدن برای زندگی کردن... تمام این‌ها را باور داشتند و از مرگ نمی‌ترسیدند. اما از مردن وحشتناک می‌ترسیدند. چون غیرنظامی بودند، سربازان مردم، سربازان زندگی و نه سربازان مرگ.

از کتابِ «گفت‌وگو با مرگ»
آرتور کوستلر
ترجمه‌ی خشایار دیهیمی و نصرالله دیهیمی

‌
در دست انتشار
«‌روشنگری، انقلاب و رمانتیسم»
پیدایش اندیشهٔ سیاسی مدرن آلمانی (۱۷۹۰-۱۸۰۰)
فردریک سی بیزر
ترجمهٔ مسعود آذرفام

در دههٔ ۱۷۹۰ رویدادی مهیج و شگرف بر فلسفه تأثیر گذاشت: انقلاب کبیر فرانسه. این رویداد دوران‌ساز متفکران آلمان را نیز سخت تحت‌تأثیر قرار داد. آن دسته از فیلسوفان آلمانی که پیش‌تر چندان دربارهٔ سیاست ننوشته بودند، دلمشغول پرسش‌هایی شدند که این انقلاب مطرح کرده بود. تقریباً تمام نوشته‌های کانت، فیشته، شیلر، هومبولت، فورستر، یاکوبی، هردر، شلگل، نووالیس و ویلند در اوایل دههٔ ۱۷۹۰، مستقیم یا غیرمستقیم، مُلهم از همین انقلاب بزرگ بود.
روشنگری، انقلاب و رمانتیسم واکنش‌های گوناگون و پیچیدهٔ متفکران آلمانی به انقلاب فرانسه را در طول یک دهه و از خلال بررسی دقیق و خلاقانهٔ سه سنت لیبرالیسم، محافظه‌کاری و رمانتیسم دنبال می‌کند، رویکردهایی که هر یک نقشی کلیدی در تحول اندیشهٔ سیاسی آلمان مدرن در قرن نوزدهم و بیستم بازی کرده‌اند. کتاب حاضر خاستگاه‌ها و زمینه‌های این سه سنت را می‌کاود و تحلیلی از ایدئال‌های سیاسی هر کدام عرضه می‌کند.

‌
‌مراقبت را می‌توان هدیه ‌کردن خود به دیگری دانست. از این نظر مراقبت به حد تام هدیه، یعنی هدیۀ بی‌بازگشت، نزدیک می‌شود.
به طور کلی در نظریاتی که درون «منظومۀ مراقبت» قرار می‌گیرند سه شعبه را می‌توان تشخیص داد: نظریات مراقبت نفس (فوکو، هادو، اشمیت)، فلسفه‌های اگزیستانسیال «مراقبت فی‌نفسه» (هایدگر، لویناس و دریدا) و نظریۀ «مراقبت از دیگری» (ترونتو، گیلیگان، هلد، کیاتی) گره‌خورده با فمینیسم و اخلاق مراقبت.
از نظر کَیِّه و واندنبرگ آن‌چه این نظریات در آن مشترک‌اند عبارت است از «برقراری پیوند میان تمایل اخلاقی برای غلبه بر بی‌تفاوتی (مراقبت نفس)، مرکززدایی از فرد و شخصیت‌زدایی از رابطۀ او با جهان (مراقبت فی‌نفسه)، و فرض‌ گرفتن احساس مسئولیت در برابر رنج دیگران (مراقبت از دیگران)».

از کتابِ «همبستگی اجتماعی و دشمنان آن»
مکتب موس و دورکیم در برابر فایده‌گرایی و فاشیسم
آرمان ذاکری

‌
‌«گزارش سر مورتیمر دوراند»
اسنادی دربارهٔ وضعیت ایران در دههٔ پایانی قرن نوزدهم
ترجمهٔ احمد سیف

مأموریت سر مورتیمر دوراند در ایران (۱۸۹۴-۱۹۰۰) با خواست نخست‌وزیر وقت انگلیس لرد رُزبری (لیبرال) آغاز گردید که از خدمات پیشین او در هند و افغانستان بسیار خرسند بود. اما نفوذ روسیه در دربار ایران بسیار گسترش یافته و از سوی دیگر توجه دولت بریتانیا به حوادث دیگری از جمله درگیری با دولت بوئر (۱۸۹۹) معطوف بود. همین دو عامل بر فعالیت دوراند به‌عنوان وزیر مختار انگلیس در تهران سخت تأثیر گذاشت. در نامه‌نگاری رسمی با لرد کرزن، دوراند سه راه برای وضع سیاست انگلیس در ایران طرح می‌کند: ۱) رسیدن به توافق با روسیه تزاری بر سر حفظ منافع انگلیس؛ ۲) هشدار به روسیه که پیشروی تند در شمال ایران با واکنش شدید انگلیس در جنوب روبه‌رو خواهد شد و هرگونه فعالیت روس‌ها در مناطق جنوب از جمله دایر کردن کنسولگری را ناممکن خواهد ساخت؛ و ۳) ادامه‌ی سیاست سنتی نسبت به ایران و نظام سلطنتی‌اش در چهارچوب ایجاد تغییرات روزافزون و بهبود بخشیدن به مدیریت و اداره‌ی کشور.

‌
‌در دست انتشار
«انقلاب در صنعت سیمان»
پژوهش‌های اجتماعی دربارهٔ ایران ـ ۲
سارا کریمی

توسعهٔ مدرن همراه بود با تسلط علوم مهندسی بر نظام ادارهٔ جامعه و نیز سیطرهٔ منطق فیزیک و ریاضی بر شناخت انسان مدرن از جهان. در این پژوهش می‌کوشم با تمرکز بر نیم‌قرن اخیر و با ترسیم چگونگی شکل‌گیری حوزهٔ تخصصی صنعت سیمان و تحولات آن، و با نگاهی نقادانه، تجربهٔ صنعتی‌سازی در ایران را نشان دهم. همچنین قصد دارم تاریخ صنایع سیمان و چگونگی ارادهٔ تکنوکراسی ایرانی به توسعه را تشریح کنم، این که چگونه بار تحمل‌ناپذیر تعارض منافع در همکاری برای بقا هضم می‌شود و همین همکاری به نجات زندگی مشترک همهٔ نیروهای متعارض می‌انجامد. توازن قوا حاصل چنین فرایندی است، حال آن‌که وقتی توازن قوا از بین می‌رود بقای زندگی در سرزمین مشترک تهدید می‌شود. سررشته‌های این برهم‌زدن تعادل نیروها را می‌توان در سیاست‌گذاری‌ها و انتخاب‌های تاریخی جست‌وجو کرد. پس می‌پرسیم چگونه اراده‌های بازیگران تاریخی توازن قوا را میان نیروهای متعارض حفظ می‌کند و چه اقداماتی این تعادل را بر هم می‌زند؟

‌
‌دنیای مدرن دنیای فرصت‌ها و امکانات فراوان است اما مملو از خطرات بزرگ نیز هست مانند همه‌گیری جهانی و افزایش آلودگی هوا و تغییرات آب‌وهوا و تهدید ناشی از سلاح‌های هسته‌ای و شیمیایی. ما در یک جامعه «پرخطر پرپاداش» زندگی می‌کنیم که بی‌هیچ‌گونه قدرت یا کنترل کلی بین افراط و تفریط در نوسان است.
زندگی اکثر مردم کشورهای نسبتاً ثروتمند شمال جهانی از لحاظ مادی بهتر از گذشته است ولی در نقاط دیگر جهان خاصه جنوب جهانی میلیون‌ها انسان در فقر به‌ سر می‌برند و کودکان بر اثر فقدان ضروریات اساسی چون غذای خوب و آب سالم و بهداشت عمومی جان می‌سپارند. حال در جایی که انسان از توانایی در اختیار گرفتن سرنوشت‌ خویش آن‌چنان‌که در تخیل نسل‌های گذشته نمی‌گنجید برخوردار است چگونه چنین چیزی ممکن است؟ این دنیا چگونه پا گرفت؟ چرا جهان انسان در نابرابری‌های عظیم ثروت و درآمد غوطه‌ور است؟ آینده جوامع امروزی به کجا می‌کشد؟ این پرسش‌های بزرگ از دغدغه‌های اصلی رشته جامعه‌شناسی است که نقشی اساسی در زندگی مدرن دارد.

از کتابِ «جامعه‌شناسی»
ویراست نهم
آنتونی گیدنز و فیلیپ ساتن
ترجمهٔ هوشنگ نایبی

‌
در دست انتشار
«خدا، مرگ و زمان»
گردآوری، پانوشت‌ها و پی‌گفتار از ژاک رولان
امانوئل لویناس
ترجمهٔ احسان قاسم‌خانی

لویناس این درس‌گفتارها را طی سال تحصیلی ۱۹۷۶-۱۹۷۵ در دانشگاه سوربن ایراد کرد. این درس‌ها شرح و تفسیرِ سه واژه‌اند: خدا، مرگ و زمان. شروع دوره‌ها با دو واژهٔ مرگ و زمان است. برای نخستین‌بار، این دو مفهوم که در تمامی آثار لویناس حاضرند به‌تفصیل روشن می‌شوند. همزمان لویناس، با وارونه‌سازی فلسفهٔ هایدگر، پژوهش خود را در باب کلمهٔ «خدا» پی می‌گیرد. از آن‌جا که فلسفه، از همان آغازش، خدا و هستی را با هم درآمیخته است، هستی نیست که فراموش شده، بلکه پیشاپیش خداست که به محاق رفته است. لذا وظیفهٔ اندیشه آزادسازی خدا از سلطهٔ متافیزیک است. نهایتاً، در این درس‌گفتارها سه مضمون اصلی تأملات لویناس روشن می‌شود و در کنار آن‌ها از مفاهیم بنیادین دیگری نیز سخن به میان می‌آید: مسئولیت، غیر، دیگری، صبر، گفتن، گفته، تعالی، شهادت، قداست و غیره.

‌
‌اهمیت نسبی «تداوم» و «تحول» در تاریخ ایران، در زمان‌ها و زمینه‌های مختلف متفاوت بوده است. در زمینه‌ی سیاسی، تهاجمات و تحول در حاکمیت تداوم را منقطع می‌ساخت و در زمینه‌ی امور دیوانی و اداری «تداوم» از ویژگی‌های چشمگیر بود که شکاف‌های سیاسی را پر می‌کرد.
در کتاب تداوم و تحول در تاریخ میانه‌ی ایران مؤلف بر آن است که عناصر تداوم و تحول را در وجوه مختلف تاریخ سلجوقیات بزرگ، خوارزمشاهیان و ایلخانان نشان دهد. او عقیده دارد که نباید این دو عنصر را در تقابل و تباین شدید با یکدیگر قرار داد چون در سرتاسر دوره‌ی مورد بحث تداوم پایا وجود داشته است.
آن لمبتن در این کتاب عناصر تداوم و تحول را در بعضی از نهادهای دیوانی، حقوقی و اقتصادی که کم و بیش با هم در ارتباط بوده‌اند را پی می‌گیرد و ترکیب‌بندی گروه‌هایی که بر این نهادها تسلط داشتند و عامل مهمی در تحول و تداوم به شمار می‌رفتند را ارزیابی می‌کند. هدف وی بررسی جنبه‌های محیطی است که در چارچوب آن انسان‌ها به دنبال حفظ و اشاعه‌ی حیات فرهنگی و معنوی خود در تاریخ میانه‌ی ایران بوده‌اند.

‌«تداوم و تحول در تاریخ میانهٔ ایران»
آن لمبتن
ترجمهٔ یعقوب آژند

‌
▫️‌اشكال مختلف دولت بر سه نوع‌اند

حاكميت يا در دست يک تن و يا در دست انجمنى قرار دارد؛ و چون در چنين انجمنى يا همه یا افرادى متمايز از بقيهٔ كسان حق ورود دارند بنابراين آشكار مى‌شود كه تنها سه نوع دولت ممكن است وجود داشته باشد. زيرا شخص نمايندهٔ دولت بايد ضرورتاً يک نفر يا بيشتر باشد؛ و اگر بيش از يک نفر باشد، در آن صورت يا انجمن همگان است و يا انجمن برخى از كسان. اما وقتى شخص نماينده يک نفر باشد، در آن صورت، حكومت فردى يا پادشاهى است؛ وقتى حكومت در دست انجمنى مركب از همهٔ كسانى باشد كه گردهم مى‌آيند، در آن صورت حكومت مردمى يا دموكراسى است؛ و وقتى در دست مجمع يا انجمن برخى از كسان باشد، در آن صورت حكومت اشرافى است؛ نوع ديگرى از دولت متصور نيست؛ زيرا كل حاكميت (كه تجزيه‌ناپذير است) يا بايد در دست يک تن، يا چند تن و يا همگان باشد.
در كتب تاريخ و سياست نام‌هاى ديگرى براى حكومت‌ها به كار رفته است؛ مانند حكومت جبارى و حكومت گروه كوچک یا الیگارشی؛ اما اين‌ها اسامى انواع ديگر حكومت نيستند بلكه نام‌هاى همان اشكال حكومت‌اند، منتها در مقام نفرت به كار برده می‌شوند.

از کتابِ لویاتان
توماس هابز
ترجمهٔ حسین بشیریه

‌
‌به عقيدهٔ اپيكوريان هدفِ فلسفه - هدفِ اخلاق مبتنى بر قوانين انديشيدن و طبيعيات - يارى دادنِ انسان‌ها براى رسيدن به خوشبختى است كه اپيكوريان آن را بى‌تشويشى مى‌ناميدند. اين بى‌تشويشى با لاقيدى و يا بارى‌به‌هرجهتى فرق دارد. اساس آن استقلال عميق باطنى در برابر خطرات احتمالى و نيز در برابر تمام سرچشمه‌هاى لذت است. نكتهٔ مهم و اصلى آن است كه زير بار هيچ اسارتى نرويم. پايبندى به لذت - نه‌تنها به مواد مخدر - آسيب‌پذيرى از برون است، آرامش درون و بنابراين خوشبختى خود را در مخاطرهٔ محروميت از آن لذت قرار دادن است. زيرا هر آنچه بيرونى است و ما گرايش به تسليم‌ شدن به آن را داريم، ممكن است زمانى از ما گرفته شود.
براى دستيابى به صلح باطنى يعنى «خوشبختى» بايد طبيعتى را كه در آن زندگى مى‌كنيم و قوانين حاكم بر آن را خوب بشناسيم. مانع اصلى در راه زندگى آسوده، در راه خوشبختى انسان چيست؟ اپيكوريان پاسخ مى‌دهند: ترس از خدايان و ترس از مرگ.
بنابراين، بايد به كمک قوانين انديشيدن، علم طبيعياتى فراهم آوريم كه امكانِ غلبه بر ترس از خدايان و ترس از مرگ را به ما بدهد.

از کتابِ «شگفتی فلسفی»
ژان هرش
ترجمهٔ عباس باقری