‌

‌«کشمکش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در خاورمیانه (غرب آسیا) و شمال افریقا»
نوشتهٔ حمید احمدی

برگزیدهٔ سی‌ودومین دورهٔ کتاب سال در حوزهٔ علوم سیاسی

فهم تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی خاورمیانه و شمال افریقا در دورهٔ معاصر را می‌توان با گونه‌بندی کشمکش‌های گسترده‌ی موجود آن در ابعاد داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی امکان‌پذیر ساخت. این کتاب در چهار بخش و ده فصل به این مسائل می‌پردازد. بخش نخست به جایگاه خاورمیانه در نظام جهانی می‌پردازد و بخش دوم اختلافات سرزمینی، مرزی و قومی و قبیله‌ای میان کشورهای منطقه را از اوایل قرن بیستم به بعد تشریح و تحلیل کرده است. بخش سوم به کشمکش‌های سیاسی ـ ایدئولوژیک اختصاص یافته و در آن نقش ایدئولوژی ناسیونالیستی و اسلام‌گرایانه در کشمکش‌های میان کشورهای منطقه بررسی شده است و بخش چهارم کشمکش‌های میان اعراب و اسرائیل را در بر می‌گیرد. در فصل‌های مختلف بخش آخر، جنگ‌های میان اعراب و اسرائیل و موضوع صلح میان طرفین از اوایل دههٔ ۱۹۲۰ تا سال ۲۰۲۲، یعنی قراردادهای ابراهیم میان اسرائیل و چند کشور عرب، تشریح شده است...

‌
منتشر شد
«از دارالفنون تا امیرکبیر»
تاریخ ایجاد و رشد دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی‌تکنیک تهران)
عباس عبدی

تدوین و مطالعهٔ تاریخ نه‌تنها ما را به گذشته پیوند می‌دهد بلکه نشان می‌دهد که آنچه اکنون در دست داریم محصول کوشش‌ها و درایت‌های گذشتگان است و این کار انگیزهٔ ما را در حفظ این دستاوردهای مثبت و گرانسنگ و تجربه‌آموزی برای ساختن آینده تقویت می‌کند.
امروز که یک جوان ۱۸ ساله، در مرحلهٔ جدی‌تر زندگی اجتماعی خود، پا به دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی‌تکنیک تهران)، قطب مهم تربیت نیروی مهندسی و فنی و علمی کشور، می‌گذارد باید بداند که این نهاد مهم چگونه ایجاد شده و رشد کرده است؛ و او چرا و چگونه می‌تواند در حفظ و ارتقا و تحویل دادن آن به نسل آینده عمل کند.
این کتاب کوششی است جمعی برای به تصویر کشیدن تاریخ پرفرازونشیب ۶۰ سالهٔ دانشگاهی که با اتکا به پیشینه‌ای ۱۰۰ ساله توانسته است از مجموعه‌ای کوچک، اکنون به دانشگاهی معتبر، بزرگ و تأثیرگذار تبدیل شود و نقش مهمی را در توسعه و آبادانی ایران و خدمت به مردم برعهده بگیرد و ببالد و پرثمر باشد.

‌
‌مشهور است كه لاک مى‌پرسيد آيا مردان آن‌قدر احمق هستند كه براى پرهيز از خطر راسوها و روباه‌ها به دنبال جاى امن در كنام شيران درنده بگردند؟ اين تصويرى رايج از فرمانفرماى هابزى است، يعنى جبارى داراى مجوز و آزاد براى دريدن و بلعيدن آن‌چه مى‌خواهد. چنين قرائتى از هابز نظريه‌اى اصالتاً قانونى را پيش چشم مى‌آورد كه مبلّغ استقرار قدرت مطلقهٔ سياسى است. اين نظر با نظر فايده‌گرايان قرن نوزدهمى و برخى نويسندگان بعدى، كه در نظرشان هابز فقط اندكى پا را از تحليل منطقى انديشه فرمانفرمايى فراتر گذاشته است مغايرت دارد. اگر چنين باشد، آن‌گاه فرمانفرمايى كه يک جبار داراى مجوز است به پس‌زمينه‏اى رانده مى‌شود كه لاک آن همه نگرانش بود.
اگر ضمانت‌هاى صورى را به كنارى بگذاريم، نگراني‌هاى لاک را مى‌توان يا با كشيدن خط و خطوطى درست در برابر قدرت فرمانفرما تسكين و تخفيف داد، يا با شناسايى كلّى‌تر عنصرى ضد جباريت، متساهلانه، يا حتى ليبرال دموكراتیک در استدلال هابز.

از کتابِ «تفسیرهای جدید بر فیلسوفان سیاسی مدرن»
از ماکیاولی تا مارکس
ویراستهٔ الستر ادواردز و جولز تاونزند
ترجمهٔ خشایار دیهیمی

‌
«تجاری‌سازی و مصرف‌گرایی»
تحول فضا و فرهنگ شهری در تهران
میثم سفرچی

توسعهٔ مال‌ها در تهران از اواخر دههٔ ۸۰ تاکنون روندی صعودی داشته است. کتاب حاضر در پی فهم جنبه‌های کالبدی، اجتماعی و فرهنگی این تحول و توضیح رابطهٔ اقتصاد شهرداری، توسعهٔ مال‌ها و فرهنگ مصرف در تهران است. نویسنده رابطهٔ توسعهٔ فضاهای تجاری و تأمین منابع مالی شهرداری، بودجه‌ها، طرح جامع و برنامه‌های پنج‌سالهٔ شهرداری تهران را در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۹۶-۱۳۸۴ با روش کیفی تحلیل کرده است.
مصاحبه با مشتریان مال‌ها مبنای شناسایی ارزش‌ها، داوری‌ها و نظام شناختی آن‌ها در مواجهه با مال‌ها بوده است. از نظر مشتریان مال‌ها این فضا نماد پیشرفت، آزادی، بازشناسی حق انتخاب و امنیت هستند. تحول مفهوم نیاز و تبدیل‌شدن نفس خرید به نیاز، تحول فرهنگ مصرفی در تهران را توضیح می‌دهند. برند، مد و تمایز مهم‌ترین عوامل مؤثر بر خرید لباس در مال‌ها هستند و تحلیل معنای خرید و مصرف لباس نشان می‌دهد که احساساتی مثل توانایی، برتری، خاص‌بودن، اعتمادبه‌نفس، پذیرفته‌شدن از طرف دیگران، آرامش و استقلال با خرید از مال پیوند دارد.

‌
‌شناختن عبارت است از فراچنگ گرفتن امرِ خاص و منفرد كه به‌تنهايى وجود دارد، آن هم نه از حيث خاص و منفرد بودنش، كه به حساب نمى‌آيد، بلكه از حيث كليت يا عموميتش... و در اين‌جاست كه هر قدرتى آغاز مى‌شود. تسليم‌كردن چيزهاى خارجى به اختيار انسانى از طريق كليت يا عموميت‌شان نه‌فقط... به معناى فراگرفتن آن‌هاست بلكه به معناى به دست گرفتن آن‌ها، اهلى ساختن‌شان و تملک آن‌ها نيز هست... عقل، كه ديگرى يا غير را تحويل مى‌كند، از آنِ خودسازى و قدرت است.
بدين‌قرار لويناس به مفهوم «هستى‌شناسى قدرت» راه مى‌برد و مدعى مى‌شود كه قدرت، سلطه، بهره‌كشى و تماميت‌خواهى سياسى در نهايت در همين تماميت‌خواهى هستى‌شناسانه و معرفت‌شناسانه سرچشمه دارد. «خود»ى كه بدين‌سان شكل مى‌گيرد، «طرح نظام‌هايى را مى‌ريزد كه او را قادر مى‌سازند بدين نحو در خود فروبسته بماند».

از کتابِ «کشف دیگری همراه با لویناس»
مسعود علیا

‌
‌یان وات نشان مى‌دهد كه ميان پيام اخلاقى رابينسون كروزوئه و پيام اخلاقى سه نمونهٔ برجسته از داستان‌هاى انسان‌هاى خطاكار در قرن‌هاى شانزده و هفده، چه تفاوت نظرگيرى وجود دارد. فاوست، دُن ژوان و دُن كيشوت، هر سه از براى فردگرايى‌شان (يا ناهمرنگى با جماعت) به عقوبت مى‌رسند - فاوست به خاطر آن‌كه مى‌خواهد بيش از حد بداند، دُن خوان براى اغواى زنان متعدد [يا زن‌بارگى بيش از حدش] و دن كيشوت به خاطر ناهمنوايى با هنجارهاى عمومى - حال آن‏كه فردگرايى كروزوئه ستوده مى‌شود. در رمان دانيل دفو، سير و سلوک شخصى كروزوئه در عالم تنهايى خويش، به‌دنبال معنا گشتن براى زندگى‌اش و برقرارى رابطه با خدا از راه ابتكارات شخصىِ خاص خودش، ديگر جرم و خطايى عليه جامعه به‌شمار نمى‌آيد. اين مورد را مى‌توان به‌عنوان نمونه‌اى براى [چگونگى] دنبال‌روى اجتماع برنگريست.

از کتابِ « نظريه‌هاى فلسفى و جامعه‌شناختى در هنر»
ترجمه و نگارش: على رامين

‌
منتشر شد
«دختران خاک»
جواد خاوری
رمان (ادبیات افغانستان)

زن بودن تقدیری است که سایهٔ سنگینش را بر سر دختران خاک گسترده است؛ دخترانی که پذیرای تقدیرند و خوشبختی را فقط در قامت آن می‌بینند. اما تقدیر بی‌رحم است و مرگی زودهنگام بر آنان روا می‌دارد. والدین دختران دو سال تمام در ماتم آن‌ها می‌گریند، اما ناگهان دخترانشان زنده از راه می‌رسند. دخترانی که دو سال گم بودند، کجا بودند و چه بر سرشان آمده بود؟ والدین داغدار به مصیبت دیگری گرفتار می‌شوند. زنده شدن دختران فاجعه‌بارتر از مرگشان است. والدین نمی‌دانند با دخترانی که از جهان مرگ بازگشته‌اند و آبستن هزار ابهامند چه کنند.

▫️بخشی از رمان

‌
‌تصادفی نیست که بدترین ستیزه‌ها میان دختربچه‌ها و مادرانشان در حدود هجده‌ماهگی روی می‌دهد، یعنی زمانی که دم به ساعت از بچه‌ها خواسته می‌شود که رفتاری مناسب با جنس خود داشته باشند. درحالی‌که آن‌ها دخترـ‌پسرهای کوچک و بسیار فعالی هستند که هنوز متمایز نشده‌اند. اگر دختربچه با الگوی مطلوب خانواده سازگار نشود، از هر سو زیر فشار قرار می‌گیرد، با مخالفت روبه‌رو می‌گردد و نفی و تنبیه می‌شود؛ او میان گرایش‌اش به همانند شدن با مادر و نیروهای سرشار خود گیر کرده است که به‌هیچ‌وجه مصرف نمی‌شوند، به او فشار می‌آورند و خواهان آن‌اند که آزادانه به حرکت درآیند؛ چنین دختربچه‌ای پیکار سختی را با خود و دیگران آغاز می‌کند، پیکاری ناروشن و متضاد که در آن نیروی ارزش‌مندی بیهوده هدر می‌رود.

از کتابِ «اگر فرزند دختر دارید»
النا جانینی بلوتی
ترجمه‌ی محمدجعفر پوینده

کتاب «در اوج تاریکی» یک الگوی سه مرحله‌ای برای فهم رفتار خودکشی‌گرایانه معرفی می‍کند و چندین و چند پیش فرض در باب این رفتار را اصلاح می‍کند. 

در نشست بیست و ششم خیروخرد که با محوریت این کتاب و با حضور دکتر جعفر بوالهری برگزار می شود ما به سوالات زیر خواهیم پرداخت.

(۱)  آیا دربارۀ خودکشی در فضای عمومی یا با فردی که محتمل است در معرض خودکشی باشد باید حرف زد؟
(۲)  چه جمعیت‌هایی بیشتر در معرض چنین آسیبی هستند؟
(۳)  نشان‍گان خودکشی که باید به عنوان زنگ خطر در نظر داشته باشیم چیست؟
(۴)  چه می‌شود که افراد خودکشی می‌‌کنند و برای پیشگیری از خودکشی چه کار می‌‌شود کرد؟
(۵) آیا الگوی معرفی شده در کتاب برای درک پدیدۀ خودکشی کودکان کفایت دارد؟

توضیحات بیشتر در باب نشست

زمان: سه شنبه ۱۴ اسفند ماه ۱۴۰۳ – ساعت ۱۴
نشست حضوری: خیابان وزرا، کوچه بیستم، پلاک ۶، طبقه دوم
نشست آنلاین: اینستاگرام به مهربانی

برای هموار کردن مسیر آموزش کودکان ایران در کمپین پل‌های پیش رو همراه ما باشید: اینجا را کلیک کنید

🆔 @bemehrbani

‌
‌چاپ ششم منتشر شد
«افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی»
اتحادیهٔ ساسانی‌ ــ پارتی و فتح ایران به‌دست عرب‌ها
پروانه پورشریعتی
ترجمهٔ آوا واحدی نوایی

افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی (اتحادیهٔ ساسانی ـ پارتی و فتح ایران به دست عرب‌ها)، اثر ارزشمند پروانه پورشریعتی، پژوهشی است ژرف با نظریه‌پردازی‌های بی‌باکانه. نویسنده بر سر آن بوده است تا از تاریخ دورهٔ پسین ساسانی ابهام‌زدایی و از بخشی از اطلاعات پراکنده و آشفته دربارهٔ این تاریخ رمزگشایی کند؛ بدان‌سان که از آن‌چه در این دوره و پس از یورش عرب‌ها بر سرزمین ایران رفت تصویری روشن و معنادار از منظر ایرانی به دست دهد. پایمردی نویسنده در یافتن روزنه‌های امید و آزمودن همهٔ راه‌های ممکن برای روشنگری دربارهٔ ابهامات و یافتن حلقه‌های اتصال پراکندگی‌های تاریخی به‌راستی در خور ستایش است. بدین‌سان، نویسنده با رویکردی ریشه‌ای، انتقادی و مقایسه‌ای دربارهٔ یکی از مهم‌ترین و مؤثرترین عرصه‌های تاریخ نظریه‌های زیر و زبرکننده و شورانگیز پیش رو نهاده است.

‌
منتشر شد
«حقوق تطبیقی نسب»
در قلمرو روش‌های کمک باروری
محمد راسخ و فائزه عامری

اکنون دو دهه از تصویب قانون نحوهٔ اهدای جنین به زوجین نابارور در کشور می‌گذرد. سال‌ها پیش از تصویب چنین قانونی، روش‌های کمک‌باروری با مداخلهٔ ثالث در کشور به کار بسته شده و زوجین نابارور از این طریق صاحب فرزند شده بودند. این امر رویدادی عجیب نیست، چه قانون در همهٔ جوامع آهسته و بطیء حرکت می‌کند؛ بر خلاف رویّهٔ علم و فناوری که به‌سرعت به پیش می‌تازد. باری، قانون یادشده از جمله به دو دلیل جامع نیست؛ نخست آن‌که همهٔ روش‌های کمک‌باروری را در بر نمی‌گیرد و به اهدای جنین محدود است. دوم آن‌که بیانی غریب و مبهم از نسب کودکان متولد‌شده از این روش‌ها به دست می‌دهد. به تعبیر قانون، متقاضیانِ دریافت جنین والدین نیستند؛ اما باید از کودک نگهداری و مراقبت کنند؛ گویی فرزندی را به سرپرستی قبول کرده‌اند. آیا وضعیت در همهٔ نظام‌های حقوقی همین‌گونه است؟ با مطالعهٔ نظام‌های حقوقی گوناگون چرایی و چگونگی به رسمیت شناختن ورود شخص ثالث به فرایند تولید مثل، که امری آسان نیست، و نیز نقش وی در نسب کودکِ حاصل از این فرایند آشکار می‌شود...

▫️ بخشی از کتاب

‌
‌چند سال پيش هنگامى كه محاكمهٔ آيشمن را در اورشليم تشريح مى‌كردم از «عادى شدن بدى» سخن گفتم و منظورم از آن، نظريه يا آيين ويژه‌اى نبود بلكه امرى بود كاملاً واقعى، پديده ارتكاب جنايت هولناكى بود در مقياس عظيم، كه امكان نداشت بتوان به نوعى شرارت، يا به‌نوعى بيمارى، و يا به مرام و مسلک مرتكب نسبت داد، كه شايد تنها وجه تمايزش سطحى بودن خارق‌العادهٔ او بود.
با آنكه واقعيات، بى‌نهايت هولناک بود اما شخص مرتكب نه هراس‌انگيز بود و نه ديوانه، تنها ويژگى او در گذشته و نيز در رفتارش در جريان دادرسى و بازجويى‌هاى پليس، واقعيتى منفى (سلبى) بود: حماقت نبود، ناتوانى شگفت‌انگيز و ذاتىِ انديشيدن بود. او در نقش جنايتكار بزرگ جنگى همان‌گونه ظاهر مى‌شد كه در رژيم نازى. پذيرش قواعدى كاملاً مغاير، كوچك‏ترين دشوارى برايش نداشت.
مى‌دانست كه آنچه در آن زمان وظيفه خود تشخيص مى‌داد اكنون جنايت نام گرفته است و قوانين كيفرى جديد را مانند يک زبان جديد مى‌پذيرفت و بس.

از کتابِ «اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی»
هانا آرنت
ترجمه‌ی عباس باقری

‌
‌در دست انتشار
«چین چگونه از تلهٔ فقر گریخت»
یوئن یوئن انگ
ترجمهٔ محمدسعید نوری نائینی

مائو تسه تونگ، از نام‌آورترین انقلابیون جهان در قرن بیستم، مردمی آشفته و سرخورده را سامان داد و به ملتی یکپارچه و فداکار بدل ساخت. اما مدیریتش تلخ و ناگوار بود. طی سی سال حکومت مائو، چین دچار دو فاجعه شد: یکی تحمیل الگوی ایدئولوژیکی آشفته‌ای بود در سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ با عنوان «جهش بزرگ به جلو» به قصد سرعت بخشیدن به تولید، که نتیجهٔ عکس داد؛ تحول دوم به نام «انقلاب فرهنگی» در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶ به قدرت گرفتن «جوانان گارد سرخ» انجامید و از لحاظ اقتصادی و سیاسی فاجعه‌بار از کار درآمد.
گشایش هنگامی آغاز شد که دنگ شیائو پینگ، رفیق مغضوب مائو، قدرت را به دست گرفت. درسی دردناک که دنگ و هم‌رزمانش آموخته بودند این بود که تمرکز قدرت در دستان خودکامه به سوءاستفاده و نتایج ویرانگر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی خواهد انجامید. آن‌ها می‌دانستند که باید ایدئولوژی جزمی را کنار بگذارند و «حقیقت را در واقعیت موجود بجویند.»

‌
‌بیکاری چگونه به ظهور گرایش‌های روانی منجر می‌شود؟

بیکاری طولانی با از بین بردن پیوندهای اجتماعی چندگانه باعث آمادگی مردم برای جنبش‌های توده‌ای می‌شود. مطالعاتی که در مورد بیکاران در چند کشور انجام شده است، نقش حیاتی شغل را در احساس سازگاری اجتماعی و روانی نشان داده است. محرومیت از شغل مداوم، بیش از هر چیز دیگری، فرد را از جامعۀ خود جدا می‌کند. این امر در وهلۀ اول معلول آن است که فرد از منشأ اصلی عزت‌نفس خود، در فرهنگی که افراد را عمدتاً براساس شغل آن‌ها می‌سنجد، محروم می‌شود.
از طرف دیگر، بیکاری تأثیری رنجورسازانه دارد، زیرا روابط اجتماعی و مشارکت در جامعه را از بین می‌برد. دسترسی نداشتن به دنیای کار یکی از عوامل عمدﮤ علاقه به محیط خود و فهم آن را از بین می‌برد. بیکاری معمولاً به‌طور غیرمستقیم روابط غیرحرفه‌ای را هم مختل می‌کند، زیرا کارگر بیکار از تماس با همتایان خود، گاه حتی خانوادﮤ خود، پرهیز می‌کند تا شرمی را که در حضور آن‌ها احساس می‌کند تعدیل کند، یا گاه صرفاً به این علت که نگرانی دربارﮤ ارضای نیازهای مادی کاملاً بر او چیره می‌شود.

از کتاب سیاست در جامعهٔ توده‌ای
ویلیام کورنهاوزر
ترجمهٔ وحید بزرگی

‌
‌در دست انتشار
«مظنون»
پدیدارشناسی رسانه
بوریس گرویس
ترجمهٔ اشکان صالحی

از دید عموم، رسانه با ظن و بی‌اعتمادی نگریسته می‌شود. بنابراین، دغدغهٔ اصلی رسانه بازیابی اعتماد از طریق ایجاد حس خلوص و صداقت است. در این کتاب، بوریس گرویس بحث در حوزهٔ مطالعات رسانه را به‌راستی نوآورانه پیش می‌برد و حس خلوص و اعتمادسازی رسانه را در کانون توجه قرار می‌دهد.
گرویس شکل‌های خلوص رسانه‌ای و تأثیرات آن بر سیاست، فرهنگ، جامعه و تلقی از خویشتن را مشخص می‌کند. تکیهٔ او بر نوشته‌های مختلف فلسفی با مضمون «نگاه خیرهٔ دیگری» است؛ از نظریه‌های هایدگر سارتر، موس و باتای گرفته تا صورت‌بندی‌های پساساختارگرایانهٔ لاکان و دریدا. او همچنین به بررسی «وضعیت‌های استثنایی» رسانه و ایجاد جلوهٔ خلوص در آن‌ها می‌پردازد ــ این استراتژی موجب تقویت تمایل رسانه به امور خارق‌العاده و هیجان‌انگیز می‌شود و نیروی تازه‌ای نیز به ظن و گمان‌های مخاطب می‌دهد. گرویس با تأکید بر تولید هیجانات، به جای ارائهٔ «واقعیات» (یا فقدان این امر)، مطالعه‌ای بهنگام را در زمینهٔ رسانه آغاز می‌کند و اعتبار مفروض جهان‌بینی رسانه را جسورانه زیر سؤال می‌برد.

‌
‌در دست انتشار
«انبارشدگان»
دابید د سولا
ترجمهٔ پژمان رضایی
نمایش‌نامه
از مجموعهٔ جهان نمایش (۷۱)

○ این‌جا توی انبار فقط یه صندلی هست، اون هم متعلق به کسیه که ارشدیت داشته باشه. من مجبور شدم یازده سال سرپا بایستم تا مسئول قبلی بازنشسته بشه. تو خوش‌شانسی، خیلی. فقط باید پنج روز سرپا باشی، بعد می‌شینی سر جای من. امروز همه‌چی برای جوون‌ها ساده‌ست. من مجبور شدم یازده سال صبر کنم.
● چند وقته که توی این انبار کار می‌کنین؟
○ بیست‌ونه سال. یازده سال شاگرد، هیجده سال مسئول.
(از صفحهٔ ۱۸ کتاب)


جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.

‌
‌روسو بین جنبه‌های اخلاقی و روان‌شناختیِ آسیب تمایز می‌گذارد. اگر درختی روی کسی بیفتد و قدری مجروحش کند، او از درد جراحت می‌نالد و از درخت خشمگین نمی‌شود. خشم پاسخی است به میلِ عاملی مزاحم به آسیب زدن. از آن‌جا که درخت چنین میلی ندارد، آسیب را بدشانسی می‌دانیم و دیگر به آن فکر نمی‌کنیم. اگر شخصی [در وضع طبیعی] از کس دیگر آسیب ببیند نیز همین امر صادق است. شخص که فاقد دستگاه فکری برای تصور قصد زیان‌بخش طرف دیگر است، صرفاً با جراحت سروکار دارد. بنابراین امکان تعارض در چنین مواردی کاهش می‌یابد.
عقل روی‌هم‌رفته ظرفیتی است که بدون آن راحتیم:
اگر طبیعت مقدر کرده باشد که تندرست باشیم، تقریباً به‌جرئت می‌توانم بگویم که حالت تأمل برخلاف طبیعت است و انسانی که تأمل می‌کند حیوانی منحرف است.

از کتابِ «تاریخ فلسفه سیاسی (جلد چهارم)»
از روسو تا مارکس
جورج کلوسکو
ترجمهٔ مسعود آذرفام

‌
‌در دست انتشار
«شاه‌موش و مارا و دیوار»
ناتاشا محرم‌زاده
نمایش‌نامه
از مجموعهٔ جهان نمایش (۷۲)

○ اوه پیرزن، همهٔ این ماجراها خیال‌پردازیه. تو فکر می‌کنی تو سر انقلابیون دنیا و همین میرزای شما و کل قشونش چیزی جز خیال هست؟ خیاله که خطرناکه، وگرنه واقعیت مگه چیه؟ هرچی هست زیر سر همین قدرت خیاله که می‌آد توی پاها و بر و بازوی آدم‌ها…
(از صفحهٔ ۱۱۵ کتاب)

جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.

‌
‌در دست انتشار
«نیاز به ریشه‌ها»
درآمدی برای اعلامیهٔ وظایف بشر
سیمون وی
ترجمهٔ بهزاد حسین‌زاده

آیا کتاب‌ها یا مقالات زیادی هستند که با خواندنشان احساس کنیم نویسنده پیش از نوشتن و چاپ دست‌توشته‌اش با دغدغه‌ای راستین از خود پرسیده است: «آیا با حقیقت هم‌سو هستم؟» آیا خوانندگان زیادی هستند که پیش از گشودن یک کتاب با دغدغه‌ای راستین از خود بپرسند: «آیا در این کتاب به دنبال حقیقت می‌گردم؟» فرض کنیم همین حالا همهٔ تفکرپیشگان ــ کشیشان، پیشوایانِ روحانی، فیلسوفان، نویسندگان، دانشمندان و همهٔ معلمان ــ را مخیّر کنند که از این دو سرنوشت یکی را برگزینند: یکی این‌که فوراً و به شکلی برگشت‌ناپذیر و به معنای دقیق کلمه غرق نادانی شوند و همهٔ خفّتِ ملازم با چنین سقوطی را تجربه کنند و فقط آن مایهٔ هوشیاری برایشان باقی بمانَد که تلخی این وضعیت را کاملاً دریابند؛ دیگری این‌که قوای عقلانی‌شان ناگهان چنان تکامل شگفت‌انگیزی بیابد که خیلی زود شهرتی جهانی برایشان به ارمغان آرد و پس از مرگ نیز تا هزار سال نامشان را قرین افتخار سازد فقط با این اِشکال جزئی که تفکرشان تا ابد کمی با حقیقت ناهم‌سو باشد...