نشر نی
10.4K subscribers
6.19K photos
251 videos
479 files
3.62K links
www.nashreney.com :وب‌سایت

اینستاگرام: Instagram.com/nashreney

تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، شماره ۲۰
تلفن دفتر نشر: ۸۸۰۲۱۲۱۴
تلفن واحد فروش: ۸۸۰۰۴۶۵۸
ایمیل: info@nashreney.com
Download Telegram

‌در دست انتشار
«دور از روئی»
ادبیات فرانسه؛ رمان
رمون کنو
ترجمهٔ مهسا خیراللهی

سروكلهٔ پسربچه پيدا شد. روى كاپشنش برف نشسته بود، حدوداً شش سال داشت و كفش‌هايش بزرگ و گلى بود. خودش را روى دِسيگال انداخت و داد زد: «سلام پدربزرگ.» او را ماچ كرد، بعد به طرف خانم لومون هجوم برد و جيغ زد: «سلام مادربزرگ!» اشتباهى كه در شناسايى جدش مرتكب شده بود، موقعيت را پيچيده‌تر كرد. سروكلهٔ زن پيدا شد. كلاهى به سر داشت و بارانى مندرسى به تن و مثل پسربچه برفى بود.
با صداى بلند گفت: من دخترتونم!
بعد به بچه اشاره كرد و گفت: اين هم نوه‌تون!

از صفحهٔ ۱۵۹ کتاب

‌اگزيستانسياليسم با صراحت اعلام مى دارد كه بشر يعنى دلهره. مفهوم اين جمله چنين است: هنگامى كه آدمى خود را ملتزم ساخت و دريافت كه وى نه‌تنها همان است كه موجوديت خود، راه و روش زندگى خود، را تعيين و انتخاب مى‌كند، بلكه اضافه بر آن قانو‌ن‌گذارى است كه با انتخاب شخص خود جامعهٔ بشرى را نيز انتخاب مى‌كند، چنين فردى نخواهد توانست از احساس مسئوليت تمام و عميق بگريزد. راست است، بسيارى از مردم دلهره ندارند، اما به نظر ما اينان سرپوشى بر دلهر‌هٔ خود مى‌گذارند، يعنى از آن مى‌گريزند.
مسلماً بسيارى از مردم مى‌پندارند كه با انجام‌دادن فلان كار فقط خود را ملتزم مى‌سازند و هنگامى كه به آنان گفته شود: راستى اگر همهٔ مردم چنين كنند، چه خواهد شد؟ شانه بالا مى‌اندازند و با بى‌اعتنايى جواب می‌دهند كه: «همهٔ مردم چنين نمى‌كنند.» اما درحقيقت بايد هميشه از خود پرسيد: اگر همه چنين كنند، چه پيش خواهد آمد؟

برگرفته‌اى از مقالهٔ «اگزيستانسياليسم»؛ ژان پل سارتر؛ ترجمهٔ مصطفى رحيمى
از کتابِ «از مدرنیسم تا پست‌مدرنیسم»

چاپ دوم منتشر شد
«دریدا در متن»
عبدالکریم رشیدیان‌

در این متن مباحثِ مهمِ بیش از پنجاه اثرِ دریدا مستقیماً بررسی شده و نکات مرتبط در بعضی نوشته‌های دیگر او نیز مطرح شده است. خوانندگان می‌توانند نه‌فقط شکل‌گیری اندیشه‌ی دریدا را در سیر تاریخی زنده‌ی آن از خلال مباحث او درک کنند بلکه چکیده‌های گاه مبسوطی از اکثر آثار او را نیز در اختیار داشته باشند. افزون بر این می‌توان راه‌ورسم اندیشه‌ورزی دریدا را که ساختارزدایی نامیده می‌شود در نمونه‌هایی زنده و ملموس مشاهده کرد. در این متن‌ها همچنین می‌توان با جوانبی از سرگذشت شخصی دریدا و روایت‌های او از زندگی‌اش آشنا شد که بیان نوعی بی‌مأویی و حاشیه‌نشینی است و جایگاه «غیرعادی» او را در فرهنگ فرانسوی و اروپایی بازتاب می‌دهد.

نسخه‌ی الکترونیک در فیدیبو
نسخه‌ی الکترونیک در طاقچه

▫️بخشی از کتاب

ارسال رایگان به سراسر کشور www.nashreney.com

‌اگر ابراهيم ايمان نداشت بى‌گمان سارا از اندوه مرده بود و ابراهيم، خسته از غم، به جاى درک برآورده شدن آرزو به آن، بدان گونه كه بر رؤياى جوانى، لبخند مى‌زد. اما ابراهيم ايمان داشت، از اين رو جوان بود؛ زيرا آن كس كه هميشه در آرزوى بهترين چيز است سرخورده از زندگى پير مى‌شود، و آن كس كه هميشه مهياى بدترين چيز است زودهنگام پير مى‌شود، اما آن كس كه ايمان دارد جاودانه جوان مى‌ماند. پس ستايش بر اين داستان باد! زيرا سارا، اگرچه ساليانى بر او گذشته بود اما هنوز اين اندازه جوان بود كه لذت مادر بودن را بخواهد، و ابراهيم، اگرچه مويش خاكسترى شده بود هنوز اين اندازه جوان بود كه بخواهد پدر باشد. از جنبه ظاهر شگفتى آن بود كه امر بر طبق انتظار آنان گذشت، و در يك معناى عميق‌تر معجزه ايمان در اين است كه ابراهيم و سارا اين اندازه جوان بودند كه آرزو كنند و ايمان آرزوى آنان، و از اين رو جوانى آنان را حفظ كرد. او تحقق وعده را پذيرفت، آن را به بركت ايمان پذيرفت، و امر موافق با وعده و ايمان او گذشت - زيرا موسى با عصاى خويش به صخره نواخت، اما ايمان نداشت.

از کتابِ ترس و لرز؛ سورن کیرکگور؛ ترجمهٔ عبدالکریم رشیدیان

‌چاپ دوم منتشر شد
«پدیدارشناسی ادراک»
موریس مرلوپونتی
ترجمهٔ مسعود علیا

پدیدارشناسی ادراک در زمره‌ی مهم‌ترین متون جنبش پدیدارشناسی و فلسفه‌ی قرن بیستم جای دارد. این اثر کلاسیک، که اکنون به هشتاد سال پس از انتشار به فارسی درآمده است، نمونه‌ای است کم‌نظیر از رویکرد پدیدارشناسانه به قلم فیلسوفی که بنیادکاوانه در تجربه‌ی زیسته و زیست‌جهان نقب می‌زند تا از کار ادراک و ساختارها و مقومات آن سردرآورد. در نظر او، پدیدارِ ادراک بنیادی‌ترین سطح تماس و مراوده‌ی ما با جهان است که سطوح دیگر تجربه و فرهنگ و شناخت و فهم و تعقل قائم به آن‌اند و در نهایت از آن قوت و قوّت می‌گیرند. ادراک پدیداری پرمایه است که روشن‌سازی پدیدارشناسانه‌اش (هم از حیث مُدرِک یا سوژه‌ی بدنمند و هم از حیث مُدرَک یا جهانی که به ادراک درمی‌آید) گاه مفهوم‌پردازی‌ها و صورت‌بندی‌های بدیعی می‌طلبد و گاه مستلزم بازنگری در مفهوم‌پردازی و صورت‌بندیِ بسیاری از پدیدارهای دیگری است که در تاریخ فلسفه مطرح بوده‌اند.

نسخهٔ الکترونیک کتاب

‌‌در طول دو قرن گذشته شواهد بسیاری از جهان زنده‌ی در حال تغییر گردآوری شده است که برای توجیه آن‌ها راهی جز پذیرش تکامل نبوده است. هرچند نظریه‌های تکاملی مختلفی برای تبیین این تغییرات ارائه شده اما نظریه‌ی تکامل داروینی بیش از سایر نظریه‌های تکامل‌گرایانه مورد پذیرش و البته مخالفت قرار گرفته است. اهمیت این نظریه فارغ از دلایل مخالفان و موافقان، در تأثیرگذاری آن نه‌فقط بر زیست‌شناسی به‌منزله‌ی یک علم تجربی، بلکه بر علوم انسانی و همه‌ی ارکان زندگی بشر از اقتصاد گرفته تا جامعه‌شناسی و حتا سیاست است. هیچ نظریه‌ای هرچند دقیق و پیچیده را نمی‌توان یافت که چنین تأثیری بر علوم و باورها گذاشته باشد.
چیستی تکامل به قلم یکی از سرشناس‌ترین تکامل‌گرایانِ پس از داروین نوشته شده است؛ کسی که خود سهم بسزایی در توسعه‌ی این نظریه داشته و سعی کرده است در این اثر تصویری جامع و در عین حال نه‌چندان پیچیده از نظریه‌ی تکامل ارائه دهد تا علاوه بر زیست‌شناسان، خوانندگانی با گرایش‌های مختلف را نیز در جریان این نظریه و شواهد و همچنین کم‌وکاستی‌های آن قرار دهد.

چیستی تکامل؛ ارنست مایر؛ ترجمه‌ی مهدی صادقی

‌چاپ پنجم منتشر شد
«کورش یا ذوالقرنین قرآن و تورات»
مولانا ابوالکلام آزاد
ترجمه و تعلیقات: مسلم زمانی و علی‌اصغر قهرمانی مقبل

مسئله‌ی «ذوالقرنین» موضوع پیچیده‌ای است که از دیرباز مورخان و مفسران را سرگشته و سردرگم کرده است. این نام در کتاب مقدس و قرآن کریم آمده است؛ قرآن کریم او را یکی از پادشاهان کهن می‌داند و از وی به نیکی یاد می‌کند. حال، پرسش این است که این پادشاه کیست، نامش از کجا بر زبان‌ها افتاده، برای چه چنین لقب شگفت‌آوری گرفته، و چه اندیشه‌ای پشت این لقب بوده است؟ آیا در حقیقت پادشاهی با این لقب وجود داشته است؛ یا ماجرای او صرفاً افسانه‌ای از افسانه‌های پیشینیان است؟ در طول تاریخ پاسخ‌های متفاوتی به این پرسش داده شده و مصداق‌های متعددی برای این لقب معرفی شده است. در سده‌ی معاصر، مولانا ابوالکلام آزاد، متفکر بزرگ هند، با مستندات تاریخی، کورش را مصداق ذوالقرنینِ مذکور در قرآن و تورات می‌داند و به این پرسش تاریخی پاسخی مستدل می‌دهد؛ نظریه‌ای که مفسر بزرگی چون علامه طباطبائی نیز آن را پذیرفته است.

‌يگانه وظيفه‌اى كه ادبيات دارد مبارزه عليه ستم و سركوب است و اين كار را فقط با توصيف ستم و افشاكردن مرتكبان چنين ستمى مى‌تواند به انجام برساند. اما چون ادبيات حاصل يك عمل آزادانه خلّاق است پس عليه هر نوع خشونت و هر نوع توتاليتاريسمى است.
حال ديگر تار و پود جامعه به نحوى مشهود در حال از هم گسستن است، به اين دليل كه املاك دست به دست مى‌شوند، و به اين دليل كه مشتى اداره‌جاتى هستند كه تصميم مى‌گيرند كدام زمين بايد به چه كسى برسد. آن‌هايى كه در دوران رژيم پيشين مورد تعقيب و آزار بودند اكثراً همچنان فقير هستند، و آن‌هايى كه در قدرتند، همچنان ثروتمند، و نظام بازار به نفع ثروتمندان است. اميد به رفع و رجوع عادلانه خطاهاى گذشته سريعاً در حال تبخير است. براى يك نويسنده چه چيزى مى‌تواند هيجان‌انگيزتر و مسحوركننده‌تر از زمانه‌اى چنين پر از تناقض باشد؟

از کتابِ «روح پراگ»
ایوان کلیما
ترجمهٔ خشایار دیهیمی

‌‌‌‌نشر نی برگزار می‌کند:
کتاب مقدس، ادبیات، مطالعات ادیان
به‌مناسبت پایان ترجمهٔ کتاب مقدس به قلم پیروز سیار

با حضور:
هوشنگ رهنما
شهرام پازوکی
شاپور اعتماد
آلاء وحیدنیا
پیروز سیار


زمان: دوشنبه ۱۴ آبان‌ماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

ورود برای عموم آزاد است.

‌نوشتار و تفاوت مجموعه‌ای از نخستین مقالات دریدا است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد و در میان آثار او جایگاهی ممتاز دارد. دریدا در هریک از این مقالات، که نوعی سکوی پرتاب شمرده می‌شوند، بعضی درون‌مایه‌های بنیادی و روش‌های کلیدی اندیشمندان بزرگ عصر خویش (روسه، فوکو، ژابس، هوسرل، هایدگر، لویناس، ارتو، فروید، باتای، لوی استروس و …) را مورد سنجش قرار می‌دهد. از خلال این سنجش، خطوط و عناصر شکل‌دهنده‌ی فضای اندیشهٔ دریدایی اندک‌اندک چهره می‌نمایند تا در آثار بعدی او سیمای مشخص‌تری پیدا کنند. تنوع، غنا و اهمیت مسائل مطرح‌شده، شیوهٔ پرسش‌گری و نقد دریدا در این جستارها تولد اندیشمندی را بشارت می‌داد که برای ماندن آمده بود و تأثیر انکارناپذیرش بر اقلیم فلسفی زمانه‌اش گواه آن بوده است.

نوشتار و تفاوت؛ ژاک دریدا؛ ترجمهٔ عبدالکریم رشیدیان
اثر شایستهٔ تقدیر در سی‌و‌پنجمین دورهٔ کتاب سال، بخش فلسفهٔ غرب (۱۳۹۶)

‌هيچ بازى تقدير دوامى نمى‌آرد
اندوه و شادى هريک به نوبت مى‌آيند و مى‌روند
و نوبت شادى كوتاه‌تر.
آن كه شادمانه بر فراز نشسته
به ساعتى در ژرف‌ترين ژرفاها فرومى‌افتد
و آن كه ديهيم شاهى به سر دارد
و چون سرى بجنباند
مادها و هندوها، همسايگان آفتاب،
شمشير در نيام مى‌كنند،
آنگاه كه چوبدست شاهى به دست لرزان بگيرد
‌پيشاپيش فر و شكوه خود را فروريخته بيند
و از بخت لرزان و تقدير بى‌نشان
به هراس افتد.

از نمایش‌نامهٔ توئستس
مجموعهٔ زنان تروا و توئستس
سنکا
ترجمهٔ عبدالله کوثری
Forwarded from نشر نی

‌‌‌‌نشر نی برگزار می‌کند:
کتاب مقدس، ادبیات، مطالعات ادیان
به‌مناسبت پایان ترجمهٔ کتاب مقدس به قلم پیروز سیار

با حضور:
هوشنگ رهنما
شهرام پازوکی
شاپور اعتماد
آلاء وحیدنیا
پیروز سیار


زمان: دوشنبه ۱۴ آبان‌ماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

ورود برای عموم آزاد است.
‌‌
‌ از نظر هابز آن‌چه انسان را از شرارت و تباهى در وضع طبيعى به مدنيت رهنمون مى‌شود، شناخت و پذيرش تكليف و وظيفه است نه حق و حقوق.
آن‌چه ما را «آدم» مى‌كند، دانش وظيفه‌شناسى است، وگرنه حيوانات هم مانند انسان مى‌توانند حق و حقوقى داشته باشند، درحالى‌كه تكليف و وظيفه نمى‌شناسند. آن‌چه آدمى را مدنى و متمدن مى‌سازد، تكليف است نه حق.
اين ديدگاه هابز، در عصر سلطهٔ گفتمان مردم‌سالارى و حقوق بشر، ممكن است «محافظه‏‌كارانه»، «ضد دموكراسى»، «سلطنت‌طلبانه»، «اشرافى‌مآب» و «بدبينانه» به‌نظر برسد. اما واقعيت اين است كه حكومت‌ها و دولت‌ها، هميشه و همواره، از هر شكل و نوعى، ازجمله دولت‌هاى پارلمانى و حكومت‌هاى مردم‌سالار امروز، به‌شيوه‌هاى آشكار و پنهان و از طريق دستگاه‌هاى عقيدتى و فكرى و انتظامى و نظامى و امنيتى، تكاليف و وظايف اتباع و شهروندان را در قالب قوانين گوناگون معيّن مى‌كنند و با كاربرد ضمانت اجراهاى گوناگون قانونى و جزايى و اجتماعى و حقوقى اجراى آن تكاليف و وظايف را تضمين مى‌نمايند.

از کتابِ بهیموت
یا پارلمان طولانی
توماس هابز
ترجمهٔ حسین بشیریه

‌‌‌‌نشر نی با همکاری انتشارات هرمس برگزار می‌کند:
کتاب مقدس، ادبیات، مطالعات ادیان
به‌مناسبت پایان ترجمهٔ کتاب مقدس به قلم پیروز سیار

با حضور:
هوشنگ رهنما
شهرام پازوکی
شاپور اعتماد
آلاء وحیدنیا
پیروز سیار


امروز دوشنبه ۱۴ آبان‌ماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

ورود برای عموم آزاد است.
Audio

فایل صوتی جلسهٔ «کتاب مقدس، ادبیات، مطالعات ادیان»
به‌مناسبت پایان ترجمهٔ کتاب مقدس به قلم پیروز سیار

با حضور:
هوشنگ رهنما
شهرام پازوکی
شاپور اعتماد
آلاء وحیدنیا
پیروز سیار



لینک ویدئو جلسه در آپارات

‌‌در مقابل اين بليّهٔ هايله كه دقيقه به دقيقه نزديک مى‌شود تكليف چيست؟ چه بايد كرد كه ما هم مثل ملل خارجه در ملک اجداد خود صاحب حق زندگى بمانيم؟
از روى تجربهٔ چندين ساله، خوب مى‌دانيم كه شما به اين سؤال من چه جواب خواهيد گفت.
خواهيد گفت: بايد بناى كار را بر عدالت گذاشت، بايد امور دولت را نظم داد. بايد اغراض شخصى را كنار گذاشت، بايد خلق ايران را تربيت كرد، بايد مملكت را آباد، خزانه را معمور و حقوق دولت و ملت را همه‌جا محكم نگاه داشت.
بر جميع اين نصايح كه مطابق عقل و در خور فهم هر ذى‌شعور است، فقط يک كلمه جواب دارم.
مى‌گويم: چند هزار سال است همهٔ اين نصايح را جميع عقلا و حكما و علما و مرشدين و شعرا و دراويش و نقّال‌هاى ما به فصاحتى كه بالاتر از آن نباشد، يک قرار تكرار كرده و تكرار مى‌كنند و هيچ‌یک از اين نصايح به هيچ‏‌یک از دردهاى ما به قدر ذره [اى] فايده نبخشيده است.

از «رساله‌های میرزا ملکم‌خان ناظم‌الدّوله»
گردآوری و مقدمه: حجت‌الله اصیل

‌چاپ چهارم منتشر شد
«یک جفت چشم آبی»
تاماس هاردی
ترجمهٔ ابراهیم یونسی

یک جفت چشم آبی نخستین‌بار به صورت پاورقی در مجله‌ی تینزلی، و سپس در ۱۸۷۳ در سه مجلد منتشر شد. این سومین رمان تاماس هاردی بود و از بسیاری جهات در زندگانی وی به‌عنوان نویسنده اهمیت داشت. پس از نگارش این رمان، هاردی رابطه‌ی خود را به‌کلی با حرفه‌ی اصلی‌اش، معماری، گسست و خود را وقف ادبیات کرد. موضوع این رمان تا حدی زندگانی شخص نویسنده است، گرچه خود نمی‌پذیرد که استیون، شخصیت اصلی رمان، خودِ اوست که به این صورت ارائه شده است.

تاماس هاردی (۱۸۴۰-۱۹۲۸)، شاعر و داستان‌نویس انگلیسی، از نویسندگان برجسته‌ای است که پلی ارتباطی در زمینه‌ی ادبیات و هنر بین قرن نوزدهم و بیستم برقرار کرد. به هنگام مرگ ۱۵ رمان، ۴ مجموعه داستان کوتاه، و ۸ مجموعه شعر از خود به جای گذاشت. بازگشت بومی، شهردار کاستربریج، تس‌برویل، جود گمنام، و دور از اجتماع خشمگین از دیگر آثار مهم هاردی است.

‌پاسخ ستیزه‌جویانهٔ پاز به آخرین سؤال پونیاتوفسکا، دربارهٔ رابطهٔ نویسنده و جامعه، از نظر بلاغت سیاسی جالب‌توجه است:
نویسنده، اگر واقعاً نویسنده باشد، هیچ تعهدی ندارد... که بخواهد وضع کشورش را مستقیماً بهتر کند. همهٔ ما تعهدات اجتماعی داریم، اما نویسنده تعهد دیگری هم دارد: گفتن حقیقت (آن‌طور که می‌بیند)، حتی اگر شرم‌آور یا ناپسند به نظر برسد. اتفاقاً باید بر اینکه مقبول و محبوب نیستیم تأکید کنیم. مثلاً جرئت کنیم و تن بورژوازی مکزیک را تکانی بدهیم. کل این بورژوازی بر مسند خود نشسته: بانوان محافل بالا که بر تخت عزت و عفت‌شان تکیه زده‌اند، و سیاست‌مدارانی که بر قدرت‌شان، بانکدارها و پول‌شان، و رهبرانی که غرق دروغ‌اند. در اصل، همه‌شان بر فقر مردم تکیه زده‌اند.
این خشم پاز از «بورژوازی درنده‌خو» در قوی‌ترین شعری که در سال‌های اولیهٔ بازگشتش به مکزیک سرود، «سبوی شکسته»، نیز مشهود است:
زنجره نمی‌خوانْد
بوی غریب آهک و بذر سوخته در هوا،
کوچه‌های ده جوی‌هایی خشکیده
خُرد و هزار تکه می‌شد هوا اگر کسی فریاد می‌زد:
«کسی زنده‌ست؟»

از کتابِ اکتاویو پاز، نیک کیستر، ترجمهٔ لیلا مینایی

‌کسی باید سررسد
که بی‌باکانه هرچه هست بر زبان راند، که بگوید
این بیداد است و ستم، این بی‌عدالتی‌ای است سترگ،
جنایتی مخوف در حق شما شده،
و آن‌که خود را پادشاه شما می‌خواند،
دزدی بیش نیست، قاتل است و شهوت‌ران.
اگر هست کسی بین‌تان که ذره‌ای بویی از رادمردی برده،
چرا به این خواری و خفت تن می‌دهید و تحمل می‌کنید،
چرا شمشیر برنمی‌کشید و از حق خود دفاع نمی‌کنید؟
آیا شرم اخته‌تان کرده که به بردگی رضا داده‌اید؟
آیا بردگانی هستید که جان‌شان را به شرافت‌شان ترجیح داده‌اند؟

از مجموعه داستان حکایات من‌درآوردی؛ کارل چاپک؛ ترجمهٔ اسد ناصحی

خوانش‌های گوناگونی از حکایات من‌درآوردی می‌توان داشت: می‌توان آن را مَثَل یا حکایت یا استفادهٔ خلاقانه و مبتکرانهٔ چاپک از این شگردهای ادبی به‌منظور برانگیختن سؤالات اخلاقی و اشاره به مسائل اجتماعی و سیاسی پنداشت. در بسیاری از این حکایات، چاپک پیش‌انگاشت‌های «تردیدناپذیر» ما را دربارهٔ شخصیت‌ها و وقایع تاریخی به بازی می‌گیرد و زیروزبر می‌سازد.

‌چاپ چهاردهم منتشر شد
«داستان‌های کوتاه امریکای لاتین»
روبرتو گونسالس اچه وریا
ترجمهٔ عبدالله کوثری

دنیای گسترده و حیرت‌آور ادبیات امریکای لاتین تنها به رمان‌هایی که تاکنون خوانده‌ایم و خواهیم خواند محدود نمی‌شود. در این منطقه از جهان داستان کوتاه از دیرباز جایگاهی والا و قابل قیاس با رمان داشته است. آنچه در این مجموعه آمده است، کیفیت استثنایی این داستان‌ها را آشکار می‌کند و دریچه‌ی دیگری است بر دنیایی که هنوز برای مبهوت کردن ما شگفتی‌ها در آستین دارد.
این کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه از نویسندگان امریکای لاتین است که توسط روبرتو گونسالس اچه‌وریا، استاد ادبیات امریکای لاتین و ادبیات تطبیقی دانشگاه ییل برای دانشگاه آکسفورد گردآوری شده است. کتاب سیر تحول داستان کوتاه امریکای لاتین را از دوره‌ی استعمار تا دوران معاصر بر خواننده روشن می‌کند و هر داستان نماینده‌ی خوبی برای هر دوره است.

بشر (یا دازاین) موجود خاصی است که باید نسبت به خود آگاه باشد، در برابر خویش مسئول باشد و به خودش تبدیل بشود. او موجودی است که همواره در رابطه‌ای جدلی با نبودن و مرگ است. و نه‌تنها می‌داند زمانی فرا می‌رسد که نخواهد بود، بلکه می‌تواند با انتخاب‌های خویش باشندگی‌اش را به کناری افکند و از دست بدهد. «بودن و نبودن» ــ «و» در عنوان فرعی این بخش اشتباه چاپی نیست ــ چیزی نیست که فرد یک بار برای همیشه و در لحظه‌ای که به خودکشی فکر می‌کند انتخاب کند. می‌شود گفت انتخابی است که فرد در هر لحظه می‌کند. پاسکال با زیبایی بی‌مانندی این جدل بنیادین موجود در آگاهی انسان از باشندگی‌اش را به تصویر می‌کشد:
بشر ساقه‌ای بیش نیست، نحیف‌ترین ساقه در طبیعت، ولی او ساقه‌ای اندیشمند است. لازم نیست همۀ گیتی برای نابودکردنش مجهز شود: کمی بخار، یک قطره آب برای کشتنش کافی است. ولی بشر از هر آن‌چه او را بکشد اصیل‌تر است، فرقی نمی‌کند گیتی از کجا او را در هم بکوبد، زیرا او می‌داند که می‌میرد و بر برتری گیتی بر خود واقف است؛ ولی گیتی از این‌همه هیچ نمی‌داند.

از کتابِ «هستی»
رولو می، ارنست انجل، هانری ف. النبرگر
ترجمۀ سپیده حبیب