نشر نی

چه کسانی دونالد ترامپ را بر سریر قدرت نشاندند؟ جمعیتی عمدتاً سفیدپوست،‌ فاقد تحصیلات، مسیحیِ اوانجلیک، که بر اثر نارضایتی، خشم و آزرده‌حالی، یا هر سۀ آن‌ها، به جنب‌وجوش افتاده بودند. درست! اما ترامپ از حمایت برخی سفیدپوستان تحصیل‌کرده، اقلیت‌های نژادی، اَبَرثروتمندان، صهیونیست‌های افراطی، و راست‌های آلترناتیو هم برخوردار بود. لیکن، پایگاه رأیِ او رأی‌دهندگان سفیدپوستِ فاقد مدرک دانشگاهی بوده و هستند، که بسیاری‌شان هم صراحتاً اذعان می‌کردند ترامپ فاقد صلاحیت لازم برای احراز منصب ریاست‌جمهوری است. او نه‌تنها رنجش طبقاتی، بلکه عنادورزی سفیدپوستان، خاصه مردان سفیدپوست، را نیز برانگیخت؛ عناد و کینه‌ای که علت برانگیخته‌شدنش چیزی نبود مگر جریحه‌دارشدن غرور این افراد به سبب ازدست‌دادن جایگاه‌شان (اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، و سیاسی) بر اثر چهار دهه نولیبرالیسم و جهانی‌سازی. واقعیت آن است که نولیبرالیسم، و پیش از آن پسافوردیسم، اثرات به‌مراتب ویرانگرتری بر طبقۀ کارگر سیاهپوست آمریکایی گذاشته‌ است. در دهۀ ۱۹۷۰ بیش از دوسوم کارگران سیاهپوست شهری در مشاغل یقه‌آبی مشغول به کار بودند؛ تا ۱۹۸۷ این رقم به ۲۸ درصد کاهش یافت. علاوه بر افزایش بیکاری و کاهش استخدام، حومه‌های سیاهپوست‌نشینِ طبقۀ کارگرِ تهیدست به‌شدت از قطع بودجۀ مدارس دولتی، خدمات عمومی، و مزایای رفاهی‌شان بر اثر اجرای سیاست‌های نولیبرالی، و نیز از اِعمال احکام جزاییِ سختگیرانه برای جرایم غیرخشونت‌آمیز آسیب دیدند. این‌ها همه به افزایش قارچ‌گونۀ اقتصادِ مبتنی بر باندهای تبهکاری و مواد مخدر، نرخ فاجعه‌بار حبس سیاهان، و شکاف فزاینده میان طبقۀ متوسط کوچکِ سیاهان و سایر آمریکایی ـ آفریقایی‌تبارها انجامید. اما مسئله این‌جاست که این قبیل واکنش‌های ویرانگرانۀ سیاهان ماحصلِ خُلف‌وعده‌های رخ‌داده بود، نه عنادورزی برخاسته از دودشدن برتری یا تفوق پیشین، و نه فروریختن انگاره‌های اجتماعی و سیاسی درباب خود، نژاد، و ملت.

از کتابِ «اقتدارگرایی»؛ سه کاوش در نظریهٔ انتقادی
از مقالهٔ فرانکنشتاین نولیبرالیسم؛ آزادی اقتدارگرایانه در «دموکراسی‌های» قرن بیست‌ویکمی؛ وِندی براون؛ ترجمهٔ نرگس ایمانی مرنی

3.5K views08:21