‌
‌دیدار با احمد زیدآبادی
در کتابفروشی نشر نی

یکشنبه ۲۱ مرداد، ساعت ۱۷ تا ۲۰
ورود برای عموم آزاد است.

خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ اول

‌
‌چاپ دوم منتشر شد
«مذاکره با اشیا»
برونو لاتور و نظریه کنشگر ـ شبکه
رحمان شریف‌زاده

هنر نظریه‌ی کنشگرـ‌شبکه، که لاتور از مؤلفان اصلی آن است، برقراری تقارن بسیار عام میان انسان‌ها و غیرانسان‌ها است؛ غیرانسان‌ها نه وسایلی صرف در دست انسان‌اند و نه ابژه‌های خاموش و پنهانی، که منتظر باشند روزی سوژه‌ای (دانشمندی) آن‌ها را کشف کند. آن‌ها زندگی، تاریخ، عاملیت، کنش و اثرگذاریِ خاص خود را دارند. هدف نظریه‌ی کنشگرـ‌شبکه اعطا یا بازگرداندن شأن عاملیت و تاریخ‌مندی به اشیاست. آن‌ها نه ابژه‌های منفعل در دست انسان بلکه طرف مذاکره‌ی انسان‌اند. آن‌ها در ساختن تاریخ اجتماعی‌ـ‌سیاسی ما شریک‌اند. آن‌ها شهروندان راستین جامعه‌اند. عمده‌ی تاریخ اندیشه، تاریخ مصادره‌ی عاملیت غیرانسان‌ها به نفع انسان‌هاست؛ به قول لاتور: «غیرانسان‌ها آزاد به دنیا می‌آیند ولی همواره دربندند!»

‌
‌چاپ دوم منتشر شد
«دکتر محمد مصدق: سرگذشت سیاسی»
نوشته‌ی فرهاد دیبا
ترجمه‌ی شیرین کریمی

این کتاب سرگذشت سیاسی دکتر محمد مصدق به همراه برخی جزئیات زندگی خصوصی اوست. مصدق با جداشدن از پیشینه‌ی اجتماعی خود به رهبر جنبش استقلال‌خواهی در کشوری به‌ظاهر مستقل تبدیل شد. گرچه نفت نقش اساسی در زندگینامه‌ی سیاسی مصدق ایفا نمی‌کرد، او در جایگاه پیشاهنگِ یک «انقلاب نفتی» به عرصه آمد؛ انقلابی که قرار بود دو دهه پس از برکناری او از قدرت به سرانجام برسد. نویسنده همچنین اشاراتی به برخی سیاستمداران منطقه‌ی خاورمیانه دارد تا اهمیت سیاسی مصدق را در میان نیروهای نوظهور در جهان سوم روشن سازد. مصدق به نسل رهبران ناسیونالیستی تعلق داشت که تحت تأثیر مشروطه‌گرایی غربی بودند. دکتر محمد مصدق: سرگذشت سیاسی شرح سرسختی او در راه آرمان‌هایش و شرح ترتیب رویدادهای سیاسی است که در طول پنجاه سال بی‌امان او را به سوی مقام نخست‌وزیریِ ایران سوق داد و جایگاهش را در تاریخ سیاسی این کشور تثبیت کرد.‌
‌

‌
‌چاپ دوم منتشر شد
«در خدمت و خیانت مترجمان»
نوشتهٔ نیکو سرخوش

از متن کتاب: درهرحال این تاخوردگی بر درون در حوزه‌ی تفکر، تألیف و ترجمه توانی برای مقاومت تلقی می‌شد و خودبیانگری، توجه به استقلال، حفظ وطن و مقابله با حیله‌گری‌ها و خصومت‌های دو غول شمال و جنوب مسئله‌ی اصلی نویسندگان و مترجمان آن دوره بود. ازاین‌رو ترجمه‌ی حاجی‌بابا از نوعی رویارویی سلحشورانه حکایت داشت و میرزاحبیب در این رویارویی از متنی خصومت‌آمیز متنی دیگر می‌سازد... ترجمه‌ی میرزاحبیب به‌وضوح خیانتی بود به متن اصلی، اما خدمتی بود به ایران و فرهنگ ایران‌زمین و زبان فارسی.


در کتاب پیش رو قرار نیست برمبنای چارچوبی زبان‌شناختی یا معرفت‌شناختی به صحت و سقم ترجمه‌ها پرداخته شود تا سرانجام فهرستی از مترجمان خوب و بد فراهم آید. پس اگر از خیانت در ترجمه سخن رانده می‌شود مسئله عدم‌وفاداری به کلمه یا زبانِ مبدأ نیست، بلکه مسئله بر سر مختل‌کردن یک امکان است و اگر از اخلاق یا اتیک در ترجمه سخن به میان می‌آید دقیقاً در همین برداشتِ متفاوت از وفاداری و خیانت است که این اخلاق معنا می‌یابد...

‌
چاپ دوم منتشر شد
«مصدق ۱۲۹۹»
روایتی تاریخی از والی‌گری محمد مصدق در ایالت فارس
شیرین کریمی

مصدق ۱۲۹۹ روایتی تاریخی از دوران والی‌گری محمد مصدق در ایالت فارس است؛ از مهر ۱۲۹۹ تا اوایل فروردین ۱۳۰۰ خورشیدی. این روایت نوعی تاریخ‌نگاری است نه به شیوه‌ی متعارف، و نه به روش مرسوم و دانشگاهی. داده‌ها برگرفته از سندها، کتاب‌ها، مقاله‌ها، روزنامه‌ها، فیلم‌ها، عکس‌ها و صداهایی است که از تاریخ معاصر ایران بر جای مانده است، بدین‌معنی که در این متن هیچ کلمه‌ای برآمده از حدس و خیال نیست.
محمد مصدق در ۱۷ مهرماه ۱۲۹۹ در ۳۸ سالگی والی ایالت پهناور فارس شد. در طی شش ماه پس از آن روزهای پرحادثه‌ای بر جهان و ایران گذشت. این کتاب روایت می‌کند که وضعیت سیاسی حاکم بر جهان و ایران، و همچنین وضعیت سیاسی و اجتماعی حاکم بر ایالت فارس چه بود، چه وقایعی رخ داد، محمد مصدق چگونه با این وقایع مواجه شد، چه سیاستی را در پیش گرفت، و چرا در روزهای نخست فروردین ۱۳۰۰ از شیراز رفت.

‌‌اگر فرد در پروژه‌ای دخیل باشد ــ یا به عبارت دقیق‌تر در پروژه‌ای زیست کند ــ همیشه بالاخره در آینده قرار دارد. فرد بر روی چیزی کار می‌کند که هنوز قابل ارائه به دیگران نیست، چیزی که پوشیده و غیرقابل انتقال است. پروژه فرد را از حال به آینده‌ای بالقوه منتقل می‌کند و موجب گسستی زمانی میان خود فرد و کسانی می‌شود که همچنان منتظر وقوع آینده‌اند. مؤلف پروژه پیشاپیش از آینده باخبر است، چراکه پروژه چیزی جز وصف آینده نیست.
‌زمانی سارتر وضعیتِ «در پروژه بودن» را شرط هستی‌شناسانۀ وجود انسان توصیف کرد. به عقیدۀ سارتر هر شخصی از منظر آیندۀ خاصی زندگی می‌کند که ضرورتاً از نگاه دیگران پنهان است. از نظر او این وضع به بیگانگی اساسی هر فرد منجر می‌شود، چراکه هر فرد دیگری فقط می‌تواند این فرد را در نتیجۀ شرایط شخصی‌‌اش در نظر بگیرد و نه هرگز به منزلۀ طرحی ناهمگون بنا بر این شرایط. در نتیجه چارچوب زمانیِ موازیِ ناهمگونِ پروژه از هر شکلی از بازنمایی در حال حاضر گریزان است. بنابراین از نظر سارتر پروژه به ظنّ واقعیت‌گریزی و اجتناب عمدی از ارتباط اجتماعی و مسئولیت فردی آلوده است.

هنر در آگورای معاصر؛ بوریس گرویس؛ ترجمهٔ اشکان صالحی

‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:
خوانش رمان فارسی، دههٔ شصت
(حضوری)
مدرس: محمد راغب

یکشنبه‌ها، ساعت ۱۷ تا ۱۹
چهار جلسه، شروع ۱۱ شهریور
مهلت ثبت‌نام تا ۸ شهریور
هزینهٔ دوره : ۵۰۰ هزار تومان

برنامهٔ جلسات:

جلسهٔ اول (۱۴۰۳/۶/۱۱): زمین سوخته (۱۳۶۱) احمد محمود
جلسهٔ دوم (۱۴۰۳/۶/۱۸): درد سیاوش (۱۳۶۴) اسماعیل فصیح
جلسهٔ سوم (۱۴۰۳/۶/۲۵): بالون مهتا (۱۳۶۸) جعفر مدرس صادقی
جلسهٔ چهارم (۱۴۰۳/۷/۱): آداب زیارت (۱۳۶۹) تقی مدرسی

ثبت نام آی‌دی تلگرام: @nashreney_pr

‌
‌چاپ هفدهم منتشر شد
«افکار عمومی»
ژودیت لازار
ترجمهٔ مرتضی کتبی

تاریخ تفکر باید با تاریخ رخدادهای اجتماعی همراه باشد. این کتاب ما را از یونانیان به رومیان می‌کشاند و از حرف‌های کوچه‌بازاری قرون وسطی به نخستین بیانیهٔ مطبوعاتی هدایت می‌کند، شایعات را می‌شکافد و به قلب جدل دربارهٔ نقش نظرسنجی‌ها می‌زند.
یکی از نکات اساسی این کتاب پیشرفت تدریجی آن است. مفاهیم را یکی یکی تعریف می‌کند، طرز تشکیل ساختار و مکانیسم‌های افکار عمومی را مورد مطالعه قرار می‌دهد، بستن مفهوم افکار عمومی در قالب نظرسنجی‌های بازاری را به‌سختی افشا می‌کند و با این کار خود دام‌ها و موانع شناخت‌شناسی آن را نشان می‌دهد.
این کتاب جمع‌بندی کوتاه اما کاملی از وضعیت کنونی دانش در مورد این مفهوم است. در کتاب، مثال‌های بارزی به‌کار گرفته شده، طرح‌واره‌های توجیهی روشنی ارائه گردیده و حق اندیشه‌های اساسی بنیان‌گذاران نظریهٔ افکار عمومی ادا شده است.

‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ نقد و بررسی کتاب
دکتر محمد مصدق: سرگذشت سیاسی (نوشتهٔ فرهاد دیبا؛ ترجمهٔ شیرین کریمی) و مصدق ۱۲۹۹ (نوشتهٔ شیرین کریمی)


با حضور:
محمدابراهیم فتاحی
پرویز صداقت
محمدحسین خسروپناه (آنلاین)
شیرین کریمی
محسن آزموده

زمان: یکشنبه ۲۸ مردادماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

▫️ورود برای عموم آزاد است.

‌
‌دولت مصدق در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سقوط کرد و خانه‌اش غارت و ویران شد و سرانجام در دادگاه نظامی محاکمه شد. ورنون والترز اظهار داشت: «سازمان سیا بیش از آنچه حقش بود برای این کار افتخار کسب کرد. به واقع این افتخار متعلق به سپهبد زاهدی است.» به کرومیت روزولت به دلیل نقشش در کودتا مدال امنیت ملی اهدا شد. کریستوفر مونتاگ وودهاوس، سیاستمدار محافظه‌کار انگلیسی، مدالِ روزولت را «سرگرمیِ ایرانیِ» او نامید.
در روز کودتا مصدق اصرار داشت در خانه بماند و سروکارش به اراذل و اوباش بیفتد. به احتمال زیاد کسانی که این عملیات را طراحی کرده بودند اینک امید داشتند آخرین پردهٔ نمایش هم اجرا شود و اراذل و اوباش کار مصدق را بسازند. اما دوستانش او را بلند کردند و با نردبان از دیوار پشت باغ خارج شدند و وارد خانهٔ همسایه در کوچهٔ بوذرجمهری شدند. اما صبح روز بعد مصدق برای این‌که دوستان و بستگان و سایر حامیانش آسیب نبیند از مخفی‌شدن دست کشید. به شریف‌امامی تلفن کرد و محل اختفای خود را به او اطلاع داد، سرهنگ باتمانقلیچ برای دستگیری مصدق اعزام شد. مصدق را چند روز بعد به زندان سلطنت‌آباد منتقل کردند تا آن‌جا منتظر محاکمه باشد و بعد او را در پادگان لشگر ۲ زرهی زندانی کردند. آن‌ها به دو دلیل اعدام نشدند: اول این‌که شاه می‌ترسید آن‌ها تبدیل به شهید شوند، چیزی که به‌هیچ‌وجه نمی‌خواست، و دوم توانایی بالای مصدق در دفاع از خودش و دولتش در دادگاه.

از کتابِ «سرگذشت سیاسی دکتر محمد مصدق»
فرهاد دیبا
ترجمهٔ شیرین کریمی

‌
‌در دست انتشار
«ژک لکان»
زندگی و نظام فکری
الیزابت رودینسکو
ترجمهٔ ناتاشا محرم‌زاده و ملیکا خوش‌نژاد

کتاب حاضر به بررسی سیما، کارنامه و میراث فکری ژک لکان می‌پردازد، یکی از روانکاوان تأثیرگذار و بحث‌برانگیز قرن بیستم که دلبستهٔ حقیقت بود و نظریاتش همچنان موضوع بحث‌های داغ در عالَم روانکاوی و دیگر حوزه‌های علوم انسانی است. تردیدی نیست که نویسنده‌ٔ این کتاب، الیزابت رودینسکو، برای تکمیل پروژهٔ خود می‌بایست با بسیاری منابع ضدونقیض دست‌وپنجه نرم کند تا نتیجهٔ تحقیق او هم شامل آرای لکانی‌های ارتدکس بشود، هم نظریات لکانی‌های میانه‌رو را در بر بگیرد و هم به آرای آنانی که با هر دو گروه سر ستیز دارند مختصر اشاره‌ای کرده باشد. از این رو، با اثری روبه‌رو هستیم که، ضمن پرهیز از هرگونه ایدئال‌سازیِ خاص تذکره‌نویسان، از ارائهٔ سیمای قدیسی پالوده از خطا پرهیز می‌کند. کتاب بلافاصله پس از انتشار با طوفان نقدهای مثبت و منفی روبه‌رو شد؛ اما امروز کمتر پژوهشگری است که به روانکاوی فرویدی ـ لکانی علاقه‌مند باشد و در منابع و مآخذ به کتاب ژک لکان: زندگی و نظام فکری برنخورد، یا خود را از تورق آن یا ارجاع به آن بی‌نیاز ببیند.

‌
‌در دست انتشار
«صدای آزادی»
محمد آصف سلطان‌زاده و زینب انتظار

مردان افغان درک درستی از آزادی زن‌ها ندارند؛ آن‌ها استقلال مالی زنان را خطری برای اقتدار خود در خانواده می‌دانند. اینک با ایجاد محدودیت برای کار زن‌ها توسط طالبان، آن اقتدار نسبتاً ازدست‌رفتهٔ مرد به‌عنوان تنها نان‌آور و سرپرست خانواده بازمی‌گردد. همین که زن برای بیرون رفتنش از خانه به همسرش نیازمند است، به مرد اقتدار بخشیده است... مردان از زنان معترض حمایت نمی‌کنند، زیرا نوک پیکان اعتراضات زن‌ها رفتار زن‌ستیزانهٔ مردان را نیز نشانه رفته است… به طور قطع باور دارم که زنان در دنیا سکان تغییرات سیاسی و فرهنگی را به دست گرفته‌اند و زنان افغانستان نیز این مهم را در سرزمینی با فرهنگ مردانه و به‌شدت محافظه‌کار و مقاوم در برابر تغییر به عهده خواهند گرفت. مردان دنیا خسته از کار در اتاق‌های فکری سیاسی جهانی و گمشده در پیچ‌وخم دیپلماسی میان کشورها از یافتن راه‌حل مشکلات بشری مأیوس شده‌اند. جنگ می‌آفرینند و از مدیریت آن ناتوان می‌شوند. از این پس زنان تحولات و انقلاب‌ها را رقم خواهند زد و صدای آزادی این بار زنانه است.

‌
‌مجموعه‌ای بیش از چهارهزار نامه از فلوبر به‌جا مانده است که شاهکارهای او تلقی می‌شوند. خواهرزاده‌اش کارولین کومانویل این نامه‌ها را جمع‌آوری کرده است، اما باز هم بسیاری از نامه‌ها ناقص‌ و ناشناخته مانده‌اند یا پنهان و سپس نابود شده‌اند. فلوبر اولین نامه را در هشت سالگی به ارنست شووالیه و آخرین نامه را یک روز پیش از مرگش، به ماکسیم دوکان نوشته است. نیم‌قرن نامه‌نگاری تمام حیات یک نویسندۀ بزرگ را به تصویر می‌کشد. با خواندن نامه‌های فلوبر هم با روند نگارشش آشنا می‌شویم و هم با سیر نوشتاری بسیاری از نویسندگان، شاعران و فیلسوفانی که در قرن نوزدهم یا در قرون پیش از او می‌زیسته‌اند. با خواندن نامه‌هاست که متوجه می‌شویم هیچ‌کدام از شخصیت‌هایی که فلوبر در آثارش خلق کرده واقعی‌تر از خود او نیستند.

نامه‌های فلوبر، با ویرایش و بازبینی رنه دشارم

عهد عتیق، جلد اول: کتاب‌های شریعت یا تورات، ۸۱۶ صفحه، نهصد و هشتاد هزار تومان
عهد عتیق، جلد دوم: کتاب‌های تاریخ، ۱۳۶۸ صفحه، یک میلیون و پانصد هزار تومان
عهد عتیق، جلد سوم: کتاب‌های حکمت، ۹۸۴ صفحه، یک میلیون و دویست هزار تومان
عهد عتیق، جلد چهارم: کتاب‌های پیامبران، ۱۰۸۸ صفحه، یک میلیون و سیصد و شصت هزار تومان
عهد جدید: ۱۳۱۲ صفحه، یک میلیون و پانصد هزار تومان

‌
‌در دست انتشار
«نورگون»
مجموعه داستان فارسی
بهاره حجتی

یک‌آن چند جفت چشمِ سرخ و به‌خون‌نشسته جان می‌گیرند روی سینهٔ دیوار. مار هزارسری چنبره زده و فش‌فش می‌کند. نیشش را بیرون می‌کشد و زبانه‌های آتش رها می‌شوند از دهانش بیرون. نعره می‌کشم. بندبند بدنم می‌لرزد و نقطه‌های سیاه تیر می‌زنند به چشمم. زیر چکمه‌های سیاهم چال می‌شود، خالی می‌شود، و پس سرم دوخته می‌شود به زمین. خاک‌ریزه‌ها پلکم را بسته‌اند. بعد صدای ضرب ریختن خاک می‌پیچد توی گوش‌هام، مهیب و محکم. نفسم پس می‌رود. لایه‌لایه می‌روم پایین، پایین و پایین‌تر. سنگین و سنگین‌تر می‌شوم. پشت‌بندش خاک دماغ و دهانم را پر می‌کند و باز هم می‌روم پایین و پایین‌تر. سینه‌ام جای هوا خاک بلعیده. می‌خواهم سرفه کنم، اما دهانم پر از خاک شده، نمی‌شود، نمی‌توانم. بدنم توان جنبیدن ندارد. سنگ شده‌ام.
از صفحهٔ ۲۲ کتاب

‌
‌در دست انتشار
«اوتوفرون»
متن دوزبانه
افلاطون
از مجموعه متون یونانی و لاتین
ترجمه و افزوده‌ها: ایمان شفیع بیک

اوتوفرون را می‌توان بهترین نمونه از دیالوگ‌های سقراطیِ افلاطون خواند که مجموعهٔ ویژگی‌های روش و منش و اندیشهٔ سقراط را در بردارد. این دیالوگ، از یک‌سو، نخستین اثر از چهارگانهٔ موسوم به «مرگ سقراط» است و، از دیگر سو، در میانِ دیالوگ‌های سقراطیِ تعریف‌محور می‌گنجد و، از این رو، حلقهٔ پیوند فلسفهٔ سقراط با محکومیتِ اوست.
اوتوفرون گفت‌وگو بر سرِ مفهوم «پارسایی» و تلاش در راهِ تعریفِ آن است. آن‌جا که اوتوفرون پارسایی را «آنچه ایزدان دوست می‌دارند» تعریف می‌کند، سقراط از او می‌پرسد آیا چیزی از این رو که ایزدان دوستش می‌دارند، پارسایانه است یا از این رو که پارسایانه است، ایزدان دوستش می‌دارند. با این پرسش، سقراط پیشاهنگِ یکی از پرسش‌های بنیادینِ علم کلام و فلسفهٔ دین در تاریخِ اندیشهٔ مکتوب می‌شود، پرسشی که صورت‌بندیِ کلیِ آن این است که آیا خوبی و ارزشِ چیزی ذاتیِ آن است یا بسته به اراده و حکمِ الهی‌ست...

‌
‌در دست انتشار
«قرائن مسیحیت»
در میان یونانیان باستان
سیمون وی
ترجمهٔ بهزاد حسین‌زاده

سیمون وی جست‌وجوی خداوند از سوی انسان را خطا می‌شمارد؛ و تکیه بر عقل در این جست‌وجو خطایی مضاعف است. درواقع کسی که از طریق جست‌وجوی عقلیِ صرف در پی یافتن حقیقت باشد و بر این کار اصرار ورزد پیشاپیش اعراض از هدایت را برگزیده است، زیرا، بنا به قول ژرف سیمون وی، در جهان و در روان بشر نوعی نیروی گریز از خدا و ترس از مواجهه با او در کار است و انسان از روی غریزه می‌داند و به تجربه نیز دریافته است که جست‌وجوی عقلیِ صرف او را از این مواجهه معاف خواهد داشت. خدایی که ابژۀ شناخت عقل شود و به احاطۀ آن تن دهد از سنخ دیگر یافته‌های عقل خواهد بود و ارزشی فروتر از عقل بشر خواهد داشت. جایی که این رفتار حتی برای انسان اهانت‌بار محسوب می‌شود کجا بر خداوندی می‌برازد که «لیس کمثله شیء» است.


ما کشتی‌شکستگانی هستیم چسبیده به تخته‌پاره‌های پراکنده بر روی دریا که با انفعال تمام و با هر حرکت امواج بالا و پایین می‌رویم. خداوند برای نجات هریک از ما ریسمانی از آسمان فرو می‌فرستد... (از متن کتاب)

‌
‌در دست انتشار
«حکایات من‌درآوردی»
مجموعه داستان
کارل چاپک
ترجمهٔ اسدالله ناصح

حکایات من‌درآوردی به‌تناوب طی دوره‌ای هجده‌ساله و بدون ترتیب خاصی به نگارش درآمده‌اند و اکثر آن‌ها واکنش‌های چاپک به مسائل سیاسی داخلی و خارجی وقت بودند. خوانش‌های گوناگونی از حکایات من‌درآوردی می‌توان داشت: می‌توان آن را مَثَل یا حکایت یا استفادهٔ خلاقانه و مبتکرانهٔ چاپک از این شگردهای ادبی به‌منظور برانگیختن سؤالات اخلاقی و اشاره به مسائل اجتماعی و سیاسی پنداشت. در بسیاری از این حکایات، چاپک پیش‌انگاشت‌های «تردیدناپذیر» ما را دربارهٔ شخصیت‌ها و وقایع تاریخی به بازی می‌گیرد و زیروزبر می‌سازد.

از صفحهٔ ۱۷۳ کتاب:
بودن یا نبودن… بودن که
چیزی باشی تام و تمام: این‌هایند سخنان درخور اعتنا!
بودن که بازیگر باشی. یا دست به قلم ببری؟ یا سخن برانی
و دل مردم را بشورانی؟ این یا آن؟ آخ که خر ما از کُرگی دُم نداشت!
کدام‌یک؟ پس سرانجام این هملت چه باید شود؟
به چه نائل خواهم گشت، چه چیز را به سرانجام خواهم رساند؟
کاش کَسَکی بودم، چیزکی! ــ آری، اما چه؟
مسئله این است!