‌
‌سرمایه‌داری ذاتاً اضطراب‌آفرین است و مدام امیال جدید به وجود می‌آورد. در جوامع سنتی نوعی ارباب یا مهتر مداخله می‌کند تا مانع از انفجار تخاصم بنیادین جامعه شود، اما در عصر مدرن سیمای ارباب متزلزل شده است ـ یعنی جایگاه قدرت خالی است ـ و سرمایه‌داری آزادانه می‌تازد. در چنین وضعیتی مردم به هویت‌های ملی روی می‌آورند که پس‌ماندۀ دوره‌‌های تاریخی گذشته‌اند و اغلب از هیچ برای خودشان یک میراث تاریخی مشخص می‌سازند. امری که ژیژک آن را شیء مطلق ملی می‌نامد بدل می‌شود به راهی برای سروشکل دادن به لذت گروه یا اجتماع از طریق ساختن یک سبک زندگی پایدار. ذات تعارض‌آمیز سرمایه‌داری مانع از تثبیت این زندگی پایدار است، بنابراین شیء مطلق ملی (مثلاً آمریکا) لزوماً نوعی دیگری نژادی به بار می‌آورد (مثل مهاجران غیرقانونی) که [گمان می‌رود] ژوییسانس ما را می‌رباید. در حالت افراطی، وقتی ارباب جدید خود را به عنوان مدافع شیء مطلق ملی جا می‌زند می‌توان انتظار ظهور فاشیسم را داشت. آن‌وقت کاری نمی‌ماند جز تصفیۀ دیگری از بدنهٔ اجتماعی تا توازن اسطوره‌ای ازدست‌رفته احیا شود. افراطی‌ترین و وحشتناک‌ترین نسخهٔ این منطق هم البته نازیسم است.

‌
‌این مسئله‌ای فلسفی است که چگونه برخی هنرها عواطف را بیان می‌کنند و چرا ما به هنر واکنش عاطفی نشان می‌دهیم، یا اصلاً چنین واکنشی از خود بروز نمی‌دهیم. دلمان از محنت و مصیبت شخصیت‌هایی که می‌دانیم وجود واقعی ندارند به‌درد می‌آید. حال آن‌که در حالت معمول باید باور داشته باشیم که نخست باید چیزی وجود داشته باشد تا بعد به آماج واکنش عاطفی ما مبدل شود. چرا از مرگ رومئو و ژولیت اندوهگین می‌شوم در حالی که می‌دانم آن‌ها هرگز وجود خارجی نداشته‌اند و، بنابراین، هرگز دلدادۀ یکدیگر نبوده‌اند و از این عشق نمرده‌اند؟ آیا واکنش به شخصیت‌های داستانیْ غیرعقلانی، شبه‌عاطفی یا از گونۀ دیگری است؟ آیا این بدان معناست که تجربۀ تمامی احساسات منفیْ ناخوشایند نیست، یا دلیلش آن است که ما خودآزاریم، یا موجوداتی غیرمعقولیم، یا دلایل دیگری در کار است؟ موسیقی «محض» بی‌کلام ــ یعنی موسیقی بی‌کلامی که هیچ داستانی را روایت نمی‌کند ــ چگونه می‌تواند بیانگر عواطف باشد و ما چگونه با جوشش احساساتِ منتزع از قلمرو تجربۀ انسانی در این موسیقی به هیجان می‌آییم؟

از کتابِ «فلسفهٔ هنر»
استیون دیویس
ترجمهٔ محمدرضا ابوالقاسمی

‌
‌چاپ دوازدهم منتشر شد
«انگیزش و هیجان»
رابرت فرانکن
ترجمهٔ حسن شمس‌اسفندآباد، غلامرضا محمودی، سوزان امامی‌پور

چه چیز در ما ایجاد انگیزش می‌کند؟ این انگیزش از کجا ناشی می‌شود؟ چرا انگیزش برخی از افراد بیش از دیگران است؟
این پرسش‌ها را اغلب نه‌تنها روان‌شناسان و نظریه‌پردازان انگیزش، بلکه دانشجویان و مردم عادی نیز که علاقه‌مندند بدانند چگونه این نیروی قوی ما را در زندگی روزمره به پیش می‌راند، می‌پرسند. این کتاب عمومی مقدمه‌ای جامع و جذاب را دربارهٔ حقایق بنیادی و نظریه‌های اصلی انگیزش انسان در اختیار می‌گذارد. نویسنده در طول کتاب، پرسش‌های عمیقی را مطرح می‌کند که توجه خواننده را جلب و به مطالعهٔ بیشتر علاقه‌مند می‌سازد. فرانکن ساختی مناسب را فراهم می‌آورد که نشان می‌دهد چگونه رفتار از تعامل میان عناصر زیست‌شناختی، یادگیری و شناخت با تفاوت‌های فردی به‌وجود می‌آید. این کتاب براساس پژوهش‌های تجربی، تحقیقات پژوهشگرانی را مورد بررسی قرار می‌دهد که بنیانی وراثتی و زیست‌شناختی، اکتسابی، و فکری و شناختی برای انگیزش و هیجان یافته‌اند. (کارول هیز، دانشگاه ایالتی دلتا)

‌
‌بیهوده است اگر بخواهیم همچون هگل یا هایدگر در جست‌وجوی جهتی تحلیلی و ضروری باشیم که قرار باشد فلسفه را با یونان [باستان] مرتبط سازد. از آن‌جا که یونانیان مردمانی آزاد بودند، نخستین کسانی بودند که ابژه را در نسبتی با سوژه درک کردند. ولی از آن‌جا که ابژه همچنان به‌مثابه «زیبا» موردِ تعمق قرار می‌گیرد، بدون این‌که هنوز نسبتش با سوژه معین شده باشد، باید منتظر مراحل بعدی باشیم تا این نسبت خودش مورد تأمل قرار گیرد و سپس به حرکت درآید یا مکالمه شود. با تمام این اوصاف، یونانیان بودند که افتخار ابداع نخستین مرحله را دارند که بر مبنای آن، هر چیزی به‌نحو درونی به مفهوم بسط می‌یابد. بی‌گمان خاوریان [شرقی‌ها] نیز اندیشه می‌کردند، ولی ایشان به ابژه فی‌نفسه به‌منزله‌ی انتزاع محض می‌اندیشیدند، به کلیت تهی که با جزئیت بسیط دقیقاً یکی بود: ایشان از نسبت با سوژه به‌مثابه کلیتی انضمامی [متحیز] یا فردیتی کلی بی‌بهره بودند. خاوریان از مفهوم غافل بودند، چراکه به همزیست‌سازیِ مجردترین خلأ و مبتذل‌ترین باشنده بدون هیچ‌گونه وساطتی بسنده می‌کردند.

از کتابِ «فلسفه چیست»
ژیل دلوز و فلیکس گتاری
ترجمه‌ی محمدرضا آخوندزاده

‌
‌دیدار با احمد زیدآبادی
در کتابفروشی نشر نی

یکشنبه ۲۱ مرداد، ساعت ۱۷ تا ۲۰
ورود برای عموم آزاد است.

خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ اول

‌
‌چاپ دوم منتشر شد
«مذاکره با اشیا»
برونو لاتور و نظریه کنشگر ـ شبکه
رحمان شریف‌زاده

هنر نظریه‌ی کنشگرـ‌شبکه، که لاتور از مؤلفان اصلی آن است، برقراری تقارن بسیار عام میان انسان‌ها و غیرانسان‌ها است؛ غیرانسان‌ها نه وسایلی صرف در دست انسان‌اند و نه ابژه‌های خاموش و پنهانی، که منتظر باشند روزی سوژه‌ای (دانشمندی) آن‌ها را کشف کند. آن‌ها زندگی، تاریخ، عاملیت، کنش و اثرگذاریِ خاص خود را دارند. هدف نظریه‌ی کنشگرـ‌شبکه اعطا یا بازگرداندن شأن عاملیت و تاریخ‌مندی به اشیاست. آن‌ها نه ابژه‌های منفعل در دست انسان بلکه طرف مذاکره‌ی انسان‌اند. آن‌ها در ساختن تاریخ اجتماعی‌ـ‌سیاسی ما شریک‌اند. آن‌ها شهروندان راستین جامعه‌اند. عمده‌ی تاریخ اندیشه، تاریخ مصادره‌ی عاملیت غیرانسان‌ها به نفع انسان‌هاست؛ به قول لاتور: «غیرانسان‌ها آزاد به دنیا می‌آیند ولی همواره دربندند!»

‌
‌چاپ دوم منتشر شد
«دکتر محمد مصدق: سرگذشت سیاسی»
نوشته‌ی فرهاد دیبا
ترجمه‌ی شیرین کریمی

این کتاب سرگذشت سیاسی دکتر محمد مصدق به همراه برخی جزئیات زندگی خصوصی اوست. مصدق با جداشدن از پیشینه‌ی اجتماعی خود به رهبر جنبش استقلال‌خواهی در کشوری به‌ظاهر مستقل تبدیل شد. گرچه نفت نقش اساسی در زندگینامه‌ی سیاسی مصدق ایفا نمی‌کرد، او در جایگاه پیشاهنگِ یک «انقلاب نفتی» به عرصه آمد؛ انقلابی که قرار بود دو دهه پس از برکناری او از قدرت به سرانجام برسد. نویسنده همچنین اشاراتی به برخی سیاستمداران منطقه‌ی خاورمیانه دارد تا اهمیت سیاسی مصدق را در میان نیروهای نوظهور در جهان سوم روشن سازد. مصدق به نسل رهبران ناسیونالیستی تعلق داشت که تحت تأثیر مشروطه‌گرایی غربی بودند. دکتر محمد مصدق: سرگذشت سیاسی شرح سرسختی او در راه آرمان‌هایش و شرح ترتیب رویدادهای سیاسی است که در طول پنجاه سال بی‌امان او را به سوی مقام نخست‌وزیریِ ایران سوق داد و جایگاهش را در تاریخ سیاسی این کشور تثبیت کرد.‌
‌

‌
‌چاپ دوم منتشر شد
«در خدمت و خیانت مترجمان»
نوشتهٔ نیکو سرخوش

از متن کتاب: درهرحال این تاخوردگی بر درون در حوزه‌ی تفکر، تألیف و ترجمه توانی برای مقاومت تلقی می‌شد و خودبیانگری، توجه به استقلال، حفظ وطن و مقابله با حیله‌گری‌ها و خصومت‌های دو غول شمال و جنوب مسئله‌ی اصلی نویسندگان و مترجمان آن دوره بود. ازاین‌رو ترجمه‌ی حاجی‌بابا از نوعی رویارویی سلحشورانه حکایت داشت و میرزاحبیب در این رویارویی از متنی خصومت‌آمیز متنی دیگر می‌سازد... ترجمه‌ی میرزاحبیب به‌وضوح خیانتی بود به متن اصلی، اما خدمتی بود به ایران و فرهنگ ایران‌زمین و زبان فارسی.


در کتاب پیش رو قرار نیست برمبنای چارچوبی زبان‌شناختی یا معرفت‌شناختی به صحت و سقم ترجمه‌ها پرداخته شود تا سرانجام فهرستی از مترجمان خوب و بد فراهم آید. پس اگر از خیانت در ترجمه سخن رانده می‌شود مسئله عدم‌وفاداری به کلمه یا زبانِ مبدأ نیست، بلکه مسئله بر سر مختل‌کردن یک امکان است و اگر از اخلاق یا اتیک در ترجمه سخن به میان می‌آید دقیقاً در همین برداشتِ متفاوت از وفاداری و خیانت است که این اخلاق معنا می‌یابد...

‌
چاپ دوم منتشر شد
«مصدق ۱۲۹۹»
روایتی تاریخی از والی‌گری محمد مصدق در ایالت فارس
شیرین کریمی

مصدق ۱۲۹۹ روایتی تاریخی از دوران والی‌گری محمد مصدق در ایالت فارس است؛ از مهر ۱۲۹۹ تا اوایل فروردین ۱۳۰۰ خورشیدی. این روایت نوعی تاریخ‌نگاری است نه به شیوه‌ی متعارف، و نه به روش مرسوم و دانشگاهی. داده‌ها برگرفته از سندها، کتاب‌ها، مقاله‌ها، روزنامه‌ها، فیلم‌ها، عکس‌ها و صداهایی است که از تاریخ معاصر ایران بر جای مانده است، بدین‌معنی که در این متن هیچ کلمه‌ای برآمده از حدس و خیال نیست.
محمد مصدق در ۱۷ مهرماه ۱۲۹۹ در ۳۸ سالگی والی ایالت پهناور فارس شد. در طی شش ماه پس از آن روزهای پرحادثه‌ای بر جهان و ایران گذشت. این کتاب روایت می‌کند که وضعیت سیاسی حاکم بر جهان و ایران، و همچنین وضعیت سیاسی و اجتماعی حاکم بر ایالت فارس چه بود، چه وقایعی رخ داد، محمد مصدق چگونه با این وقایع مواجه شد، چه سیاستی را در پیش گرفت، و چرا در روزهای نخست فروردین ۱۳۰۰ از شیراز رفت.

‌‌اگر فرد در پروژه‌ای دخیل باشد ــ یا به عبارت دقیق‌تر در پروژه‌ای زیست کند ــ همیشه بالاخره در آینده قرار دارد. فرد بر روی چیزی کار می‌کند که هنوز قابل ارائه به دیگران نیست، چیزی که پوشیده و غیرقابل انتقال است. پروژه فرد را از حال به آینده‌ای بالقوه منتقل می‌کند و موجب گسستی زمانی میان خود فرد و کسانی می‌شود که همچنان منتظر وقوع آینده‌اند. مؤلف پروژه پیشاپیش از آینده باخبر است، چراکه پروژه چیزی جز وصف آینده نیست.
‌زمانی سارتر وضعیتِ «در پروژه بودن» را شرط هستی‌شناسانۀ وجود انسان توصیف کرد. به عقیدۀ سارتر هر شخصی از منظر آیندۀ خاصی زندگی می‌کند که ضرورتاً از نگاه دیگران پنهان است. از نظر او این وضع به بیگانگی اساسی هر فرد منجر می‌شود، چراکه هر فرد دیگری فقط می‌تواند این فرد را در نتیجۀ شرایط شخصی‌‌اش در نظر بگیرد و نه هرگز به منزلۀ طرحی ناهمگون بنا بر این شرایط. در نتیجه چارچوب زمانیِ موازیِ ناهمگونِ پروژه از هر شکلی از بازنمایی در حال حاضر گریزان است. بنابراین از نظر سارتر پروژه به ظنّ واقعیت‌گریزی و اجتناب عمدی از ارتباط اجتماعی و مسئولیت فردی آلوده است.

هنر در آگورای معاصر؛ بوریس گرویس؛ ترجمهٔ اشکان صالحی

‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:
خوانش رمان فارسی، دههٔ شصت
(حضوری)
مدرس: محمد راغب

یکشنبه‌ها، ساعت ۱۷ تا ۱۹
چهار جلسه، شروع ۱۱ شهریور
مهلت ثبت‌نام تا ۸ شهریور
هزینهٔ دوره : ۵۰۰ هزار تومان

برنامهٔ جلسات:

جلسهٔ اول (۱۴۰۳/۶/۱۱): زمین سوخته (۱۳۶۱) احمد محمود
جلسهٔ دوم (۱۴۰۳/۶/۱۸): درد سیاوش (۱۳۶۴) اسماعیل فصیح
جلسهٔ سوم (۱۴۰۳/۶/۲۵): بالون مهتا (۱۳۶۸) جعفر مدرس صادقی
جلسهٔ چهارم (۱۴۰۳/۷/۱): آداب زیارت (۱۳۶۹) تقی مدرسی

ثبت نام آی‌دی تلگرام: @nashreney_pr

‌
‌چاپ هفدهم منتشر شد
«افکار عمومی»
ژودیت لازار
ترجمهٔ مرتضی کتبی

تاریخ تفکر باید با تاریخ رخدادهای اجتماعی همراه باشد. این کتاب ما را از یونانیان به رومیان می‌کشاند و از حرف‌های کوچه‌بازاری قرون وسطی به نخستین بیانیهٔ مطبوعاتی هدایت می‌کند، شایعات را می‌شکافد و به قلب جدل دربارهٔ نقش نظرسنجی‌ها می‌زند.
یکی از نکات اساسی این کتاب پیشرفت تدریجی آن است. مفاهیم را یکی یکی تعریف می‌کند، طرز تشکیل ساختار و مکانیسم‌های افکار عمومی را مورد مطالعه قرار می‌دهد، بستن مفهوم افکار عمومی در قالب نظرسنجی‌های بازاری را به‌سختی افشا می‌کند و با این کار خود دام‌ها و موانع شناخت‌شناسی آن را نشان می‌دهد.
این کتاب جمع‌بندی کوتاه اما کاملی از وضعیت کنونی دانش در مورد این مفهوم است. در کتاب، مثال‌های بارزی به‌کار گرفته شده، طرح‌واره‌های توجیهی روشنی ارائه گردیده و حق اندیشه‌های اساسی بنیان‌گذاران نظریهٔ افکار عمومی ادا شده است.

‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ نقد و بررسی کتاب
دکتر محمد مصدق: سرگذشت سیاسی (نوشتهٔ فرهاد دیبا؛ ترجمهٔ شیرین کریمی) و مصدق ۱۲۹۹ (نوشتهٔ شیرین کریمی)


با حضور:
محمدابراهیم فتاحی
پرویز صداقت
محمدحسین خسروپناه (آنلاین)
شیرین کریمی
محسن آزموده

زمان: یکشنبه ۲۸ مردادماه، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

▫️ورود برای عموم آزاد است.

‌
‌دولت مصدق در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سقوط کرد و خانه‌اش غارت و ویران شد و سرانجام در دادگاه نظامی محاکمه شد. ورنون والترز اظهار داشت: «سازمان سیا بیش از آنچه حقش بود برای این کار افتخار کسب کرد. به واقع این افتخار متعلق به سپهبد زاهدی است.» به کرومیت روزولت به دلیل نقشش در کودتا مدال امنیت ملی اهدا شد. کریستوفر مونتاگ وودهاوس، سیاستمدار محافظه‌کار انگلیسی، مدالِ روزولت را «سرگرمیِ ایرانیِ» او نامید.
در روز کودتا مصدق اصرار داشت در خانه بماند و سروکارش به اراذل و اوباش بیفتد. به احتمال زیاد کسانی که این عملیات را طراحی کرده بودند اینک امید داشتند آخرین پردهٔ نمایش هم اجرا شود و اراذل و اوباش کار مصدق را بسازند. اما دوستانش او را بلند کردند و با نردبان از دیوار پشت باغ خارج شدند و وارد خانهٔ همسایه در کوچهٔ بوذرجمهری شدند. اما صبح روز بعد مصدق برای این‌که دوستان و بستگان و سایر حامیانش آسیب نبیند از مخفی‌شدن دست کشید. به شریف‌امامی تلفن کرد و محل اختفای خود را به او اطلاع داد، سرهنگ باتمانقلیچ برای دستگیری مصدق اعزام شد. مصدق را چند روز بعد به زندان سلطنت‌آباد منتقل کردند تا آن‌جا منتظر محاکمه باشد و بعد او را در پادگان لشگر ۲ زرهی زندانی کردند. آن‌ها به دو دلیل اعدام نشدند: اول این‌که شاه می‌ترسید آن‌ها تبدیل به شهید شوند، چیزی که به‌هیچ‌وجه نمی‌خواست، و دوم توانایی بالای مصدق در دفاع از خودش و دولتش در دادگاه.

از کتابِ «سرگذشت سیاسی دکتر محمد مصدق»
فرهاد دیبا
ترجمهٔ شیرین کریمی

‌
‌در دست انتشار
«ژک لکان»
زندگی و نظام فکری
الیزابت رودینسکو
ترجمهٔ ناتاشا محرم‌زاده و ملیکا خوش‌نژاد

کتاب حاضر به بررسی سیما، کارنامه و میراث فکری ژک لکان می‌پردازد، یکی از روانکاوان تأثیرگذار و بحث‌برانگیز قرن بیستم که دلبستهٔ حقیقت بود و نظریاتش همچنان موضوع بحث‌های داغ در عالَم روانکاوی و دیگر حوزه‌های علوم انسانی است. تردیدی نیست که نویسنده‌ٔ این کتاب، الیزابت رودینسکو، برای تکمیل پروژهٔ خود می‌بایست با بسیاری منابع ضدونقیض دست‌وپنجه نرم کند تا نتیجهٔ تحقیق او هم شامل آرای لکانی‌های ارتدکس بشود، هم نظریات لکانی‌های میانه‌رو را در بر بگیرد و هم به آرای آنانی که با هر دو گروه سر ستیز دارند مختصر اشاره‌ای کرده باشد. از این رو، با اثری روبه‌رو هستیم که، ضمن پرهیز از هرگونه ایدئال‌سازیِ خاص تذکره‌نویسان، از ارائهٔ سیمای قدیسی پالوده از خطا پرهیز می‌کند. کتاب بلافاصله پس از انتشار با طوفان نقدهای مثبت و منفی روبه‌رو شد؛ اما امروز کمتر پژوهشگری است که به روانکاوی فرویدی ـ لکانی علاقه‌مند باشد و در منابع و مآخذ به کتاب ژک لکان: زندگی و نظام فکری برنخورد، یا خود را از تورق آن یا ارجاع به آن بی‌نیاز ببیند.

‌
‌در دست انتشار
«صدای آزادی»
محمد آصف سلطان‌زاده و زینب انتظار

مردان افغان درک درستی از آزادی زن‌ها ندارند؛ آن‌ها استقلال مالی زنان را خطری برای اقتدار خود در خانواده می‌دانند. اینک با ایجاد محدودیت برای کار زن‌ها توسط طالبان، آن اقتدار نسبتاً ازدست‌رفتهٔ مرد به‌عنوان تنها نان‌آور و سرپرست خانواده بازمی‌گردد. همین که زن برای بیرون رفتنش از خانه به همسرش نیازمند است، به مرد اقتدار بخشیده است... مردان از زنان معترض حمایت نمی‌کنند، زیرا نوک پیکان اعتراضات زن‌ها رفتار زن‌ستیزانهٔ مردان را نیز نشانه رفته است… به طور قطع باور دارم که زنان در دنیا سکان تغییرات سیاسی و فرهنگی را به دست گرفته‌اند و زنان افغانستان نیز این مهم را در سرزمینی با فرهنگ مردانه و به‌شدت محافظه‌کار و مقاوم در برابر تغییر به عهده خواهند گرفت. مردان دنیا خسته از کار در اتاق‌های فکری سیاسی جهانی و گمشده در پیچ‌وخم دیپلماسی میان کشورها از یافتن راه‌حل مشکلات بشری مأیوس شده‌اند. جنگ می‌آفرینند و از مدیریت آن ناتوان می‌شوند. از این پس زنان تحولات و انقلاب‌ها را رقم خواهند زد و صدای آزادی این بار زنانه است.

‌
‌مجموعه‌ای بیش از چهارهزار نامه از فلوبر به‌جا مانده است که شاهکارهای او تلقی می‌شوند. خواهرزاده‌اش کارولین کومانویل این نامه‌ها را جمع‌آوری کرده است، اما باز هم بسیاری از نامه‌ها ناقص‌ و ناشناخته مانده‌اند یا پنهان و سپس نابود شده‌اند. فلوبر اولین نامه را در هشت سالگی به ارنست شووالیه و آخرین نامه را یک روز پیش از مرگش، به ماکسیم دوکان نوشته است. نیم‌قرن نامه‌نگاری تمام حیات یک نویسندۀ بزرگ را به تصویر می‌کشد. با خواندن نامه‌های فلوبر هم با روند نگارشش آشنا می‌شویم و هم با سیر نوشتاری بسیاری از نویسندگان، شاعران و فیلسوفانی که در قرن نوزدهم یا در قرون پیش از او می‌زیسته‌اند. با خواندن نامه‌هاست که متوجه می‌شویم هیچ‌کدام از شخصیت‌هایی که فلوبر در آثارش خلق کرده واقعی‌تر از خود او نیستند.

نامه‌های فلوبر، با ویرایش و بازبینی رنه دشارم

عهد عتیق، جلد اول: کتاب‌های شریعت یا تورات، ۸۱۶ صفحه، نهصد و هشتاد هزار تومان
عهد عتیق، جلد دوم: کتاب‌های تاریخ، ۱۳۶۸ صفحه، یک میلیون و پانصد هزار تومان
عهد عتیق، جلد سوم: کتاب‌های حکمت، ۹۸۴ صفحه، یک میلیون و دویست هزار تومان
عهد عتیق، جلد چهارم: کتاب‌های پیامبران، ۱۰۸۸ صفحه، یک میلیون و سیصد و شصت هزار تومان
عهد جدید: ۱۳۱۲ صفحه، یک میلیون و پانصد هزار تومان