نشر نی
10.3K subscribers
6.19K photos
251 videos
479 files
3.62K links
www.nashreney.com :وب‌سایت

اینستاگرام: Instagram.com/nashreney

تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، شماره ۲۰
تلفن دفتر نشر: ۸۸۰۲۱۲۱۴
تلفن واحد فروش: ۸۸۰۰۴۶۵۸
ایمیل: info@nashreney.com
Download Telegram
Forwarded from نشر نی

‌نشر نی برگزار می‌کند:
کارگاه ویرایش محتوایی متون تألیفی
مدرس: مجید ملکان

زمان: روزهای شنبه و سه‌شنبه (ساعت ۱۶ تا ۱۹)
مهلت ثبت‌نام: تا ۶ تیر
شروع کارگاه: سه‌شنبه ۱۲ تیر
تاریخ امتحان ورودی: یک‌شنبه ۱۰ تیر
مدت: پنج هفته
شهریه: دو میلیون و پانصد هزار تومان

نحوه‌ی انتخابِ شرکت‌کنندگان: امتحان ورودی (ترجمه، ویرایش، معلومات زبانی و ادبی، معلومات عمومی)


داوطلبان برای ثبت‌نام در امتحان ورودی می‌توانند رزومه‌ی خود را به آی‌دی تلگرام زیر ارسال کنند.
@nashreney_pr


در این کارگاه ویرایش متون تألیفی به منظور تولید متنِ منسجم و منطقی آموزش داده می‌شود. اگر به‌دنبال ویرایش زبانی و صوری/ فنی (درست و نادرست در زبان فارسی، اعمالِ رسم‌الخط و فاصله‌گذاری، مباحثِ «غلط ننویسیم» و ...) هستید، این کارگاه حتماً فایده‌ای برای شما نخواهد داشت.
در کتابِ مبانی انسان‌شناسی تلاش شده است موضوعی بسیار پیچیده، یعنی فرهنگ انسانی و علمی که به‌طور تخصصی به مطالعه‌ی آن اختصاص دارد به زبانی ساده تشریح شود. مطالب این کتاب، چنان‌که از عنوان آن نیز مشخص است، تنها «درآمد» و «مقدمه»‌ای است برای آشنایی با موضوع. اما نباید تصور کرد که این «مقدمه» دیدگاهی جامع یا نسبتاً جامع از این علم گسترده به خواننده عرضه می‌کند، یا اصولاً نویسنده چنین ادعایی دارد. در حقیقت انسان‌شناسی به‌دلیل گستردگی زمانی و مکانی و وجود شاخه‌های تخصصی بسیار زیاد در آن امروزه به یکی از پیچیده ترین علوم انسانی تبدیل شده که هم‌زمان واجد دو بُعد مثبت و منفی است. انسان‌شناسی علمی به‌دلیل ماهیت بین‌رشته‌ای‌اش دایرةالمعارفی است که برای درک جهان پیچیده‌ی کنونی بهترین ابزار است. البته انسان‌شناسی نیازمند تعامل با دیگر رشته‌ها و حوزه‌های تخصصی است.
اما بُعد منفی در آن است که همان دلایل می‌توانند پژوهشگر ناآگاه را به‌سوی امور سطحی سوق دهند و مفاهیم پیچیده را به مفاهیم پیش‌پاافتا‌ده‌ای تقلیل دهند که هیچ سودی نه برای خودش و نه برای دیگران نخواهند داشت.

«مبانی انسان‌شناسی»، نوشته‌ی ناصر فکوهی

‌مكانيسم عجيبى در درون ما در كار است كه گذشته را زيبايى خيالى مى‌بخشد؛ حافظه فيلم تجربه‌هاى گذشته را رنگين مى‌كند. اين رنگ‌آميزى به‌صورت بسيار ابتدايى انجام مى‌گيرد و رنگ‌ها با هم قاطى مى‌شوند... خيلى وقت‌ها كه شب‌ها بيدار مى‌شوم دلم براى سلولم، توى خانهٔ اموات در سويل، تنگ مى‌شود، و عجيب اين كه حس مى‌كنم هرگز به اندازهٔ آن زمان  آزاد نبوده‌ام.
واقعاً احساس خيلى عجيبى است. ما، يک زندگى غيرعادى در آن حياط داشتيم. نزديكى مدام مرگ بر هستی‌‏مان سنگينى مى‌كرد و درعين‌حال سنگينى از آن مى‌گرفت. اكثر ما از مرگ واهمه‌اى نداشتيم، واهمه‌مان فقط از عمل مردن بود؛ و گاهى مى‌شد كه حتى بر اين واهمه هم چيره شويم. در چنين لحظاتى ما آزاد بوديم - مردان بى‌سايه بوديم، مردانى خارج از ردهٔ فانى‌ها. اين، كامل‌ترين تجربهٔ آزادى بود كه به انسانى مى‌تواند ارزانى شود.
چنين لحظه‌هايى تكرار نمی‌شوند، و وقتى كه آدم بار ديگر به گردونهٔ كسالت‌بار زندگى برمى‌گردد تنها چيزى كه می‌ماند اين احساس است كه چيزى را در سلول شمارهٔ ۴۱ جا گذاشته است.

از کتابِ «گفت‌وگو با مرگ»
آرتور کوستلر
ترجمهٔ خشایار دیهیمی و نصرالله دیهیمی

‌استفادۀ هنرمند از ویژگی‌های سبکی، همچون بروز شخصیت وی از طریق رفتارهایش، حساب‌شده و قاعده‌مند نیست. سبک است که بازنمایی‌های هنری را از بازنمایی‌های غیرهنری متمایز می‌کند. سبک‌ها در هنر نه‌فقط در فرایند بازنمایی، بلکه در بیان اندیشه‌هایی راجع به آنچه به تصویر کشیده می‌شود یا شیوۀ به تصویر کشیدن آنها اهمیت می‌یابند. اگر نقاش کوررنگِ تازه‌کاری (بی‌خبر از آثار ون‌گوگ) چیزی شبیه به کافۀ شبانه در آرل بکشد، پرسپکتیوهای کج‌ومعوج، شیوۀ ابتدایی نمایش پرتوافشانی نور چراغ‌ها، و رنگ‌های خام و غیرطبیعی جملگی از اثری ضعیف و کم‌مایه خبر می‌دهند. اما این ویژگی‌ها در سبک ون‌گوگ تمهیداتی برای بیان نگاه هنرمند به صحنه است. این تمهیدات هم صحنه را نشان می‌دهند و هم شیوۀ نگریستن هنرمند به آن را، یعنی ما کافه را از صافی ذهنی مملو از بار عاطفی و احساسی می‌بینیم. از نظر دانتو وظیفۀ بیننده درک و دریافت «استعاره»ی جای‌گرفته در قلب هر اثر است. دانتو استعاره را استحالۀ واقعیت به هنر از طریق تعامل بین رسانه و محتوا در چارچوب سبک تعریف می‌کند.

از کتابِ فلسفهٔ هنر
استیون دیویس
ترجمهٔ محمدرضا ابوالقاسمی


نقاشی: کافۀ شبانه در آرل، ون‌گوگ
ژان‌ ژاک روسو بر آن بود که انسان علاوه بر خودخواهی و حس صیانت نفس که غریزهٔ اصلی است، تمایلی طبیعی به نوع‌دوستی و همدردی با دیگری هم دارد. به‌علاوه، انسان به نظر او موجودی ذاتاً آزاد است، به این معنی که می‌تواند برخلاف حیوانات از بند غریزهٔ خودخواهی هم آزاد باشد، و بدین معنا موجودی اخلاقی شود. اما جامعه و تمدن این دو ویژگی طبیعی آدمی را سرکوب و به جای آن‌ها خودخواهی و خوددوستی را تشدید کرده و وابستگی و انقیاد به دیگری یا ناآزادی و سلطه و استثمار را به همراه آورده است. علت اصلی این دگردیسی پیدایش نابرابری و مالکیت خصوصی بود که حس جماعت و نوع‌دوستی را از بین برد و در نتیجه انسان از طبیعت خود بیگانه شد. دو راه گریز از این ازخودبیگانگی، از نظر روسو، وجود دارد که یکی سیاسی و دیگری آموزشی است. راه‌حل سیاسی ایجاد نظام سیاسی جدیدی است که جامعه‌ای مرکب از شهروندان آزاد یعنی شهروندانی اخلاقی و برابر و خودمختار و خودگردان به ارمغان آورد؛ و راه‌حل آموزشی، تربیت آدمیان آزاده و اخلاقی و نوع‌دوست است. غایت مطلوب در دیدگاه روسو نیز، به سیاق حکمت سیاسی دیرین، بنای نظام و تمدنی تازه براساس آزادگی اخلاقی و مدنی و نوع‌دوستی و تعادل نفسانی آدمی است.

از کتابِ «احیای علوم سیاسی»
گفتاری در پیشهٔ سیاستگری
نوشتهٔ حسین بشیریه

‌اهداف کتاب «دکارت» فروتنانه است: ارائهٔ تبیینی روشن و صریح از فلسفهٔ دکارت که در آن نسبت به پیچیدگی‌های مباحث مطرح در این فلسفه جانب انصاف رعایت شود و در عین‌حال، سعی بر این باشد که موضوعات به گونهٔ معقولی در دسترس دانشجویانی قرار گیرد که چه‌بسا نخستین‌بار باشد که به نظام دکارتی روی می‌آورند. چنین کاری با وجود دشواری، نباید ناممکن باشد زیرا اعتقاد خود دکارت بر این بود که اگر براهین موجود در فلسفهٔ او به‌طور ساده و به ترتیب درست عرضه شود، حتی «متعالی‌ترین» ابعاد آن را نیز می‌توان بدون مهارت تخصصی فهمید… فهم‌پذیری الزاماً به‌معنای ساده‌سازی افراطی نیست و در واقع امیدوارم این کتاب نظر آن‌هایی را که آشنایی تخصصی‌تری با متون دکارت دارند، نیز جلب کند.

«دکارت»؛ جان کاتینگم؛ ترجمهٔ سیدمصطفی شهرآیینی
‌‌
منتشر شد:‌

«کافه کنار سد»؛ نمایش‌نامه از مجموعه‌ی جهان نمایش
کانر مک‌فرسن
ترجمه‌ی کاوه بلوری

جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.

● اون‌وقت‌ها هم که خودت می‌دونی، ولری، این‌جا خبری از برق و این صحبت‌ها نبوده. و شب‌های زمستون هم که توی مناطق روستایی تاریکی وحشتناکه، غوغا می‌کنه. اِ… اون شب باد می‌اومده، مثل امشب، زوزه‌کشون و سوت‌زنون از دریا می‌اومده طرف خشکی. الان گوش کن ببین صدای باد از زیر در می‌آد، انگار یکی داره آواز می‌خونه. یکی داره زیر در برات آواز می‌خونه. اون شب دقیقاً مثل امشب بوده.
صفحه‌ی ۵۲- ۵۳

‌از لحاظ تاريخى نمى‏توان انكار كرد كه قدرت‏هاى برتر در دوره‏هاى گوناگون، مستقيم يا غيرمستقيم، در مسائل داخلى كشورها مداخله كرده‏اند. اين نكته‏اى است كه خود آنان بارها بدان اشاره داشته و در بيشتر موارد به‏طور علنى آن را اعلام كرده‏اند. اما مسئلهٔ اساسى اين است كه در تحليل‌هاى مبتنى بر ديدگاه توطئه بدون توجه به عوامل داخلى زمينه‏ساز توطئهٔ خارجى و نقش نيروهاى اجتماعى، هيچ‏گونه جايگاهى براى رقابت، حوادث عادى و طبيعى و كنش و واكنش انسان‏ها و جوامع در سطوح عقلانى و عاطفى در نظر گرفته نمى‏شود.
در سياست جهانى معاصر مبناى رفتار كشورها و حكومت‏ها كسب منافع بيشتر است و نمى‏توان كشورى را با تأكيد بر اصول اخلاقى شخصى محكوم كرد. نظريهٔ توطئه با پيش‏فرض قراردادن برخى اصول خاص ويژه خود، همهٔ حكومت‏ها، گروه‏هاى مخالف داخلى و جوامع غيرخودى را دشمن تلقى مى‏كند و حكم به محكوميت و اهريمن‏صفتى آنان مى‏دهد. سياست جهانى و نظام بين‏الملل يك محيط رقابتى است. محيطى است كه كشورها به اندازه‏اى كه در درون خودشان انسجام داشته و از عوامل داخلى براى توسعه بهره‏مند مى‏شوند، مى‏توانند از اين نظام بهره‏بردارى نمايند. به‏عبارت ديگر ميان توسعهٔ نيروهاى درونى و بهره‏مندى از محيط خارجى ارتباطى مستقيم وجود دارد. درواقع مسئله اين است كه بار سنگين توسعه و پيشرفت هر كشورى بر عهدهٔ عوامل و نيروهاى داخلى است. اگر پيشرفت و توسعه را مانند يك ترازو فرض نماييم، كفه داخلى به مراتب سنگين‏تر از كفه خارجى است و اين عامل خودش را در تاريخ توسعه‏يافتگى چند قرن اخير به خوبى نشان داده است.

از کتابِ «جستارهایی درباره تئوری توطئه در ایران»
یرواند آبراهامیان، احمد اشرف، محمدعلی همایون کاتوزیان
گردآوری و ترجمه‌: محمدابراهیم فتاحی

‌مجلس قانون‌گذارى كه مهم‌ترين ركن دموكراسى در هر كشور است هنگامى اصالت دارد كه در آن هم اكثريت و هم اقليت نمايندگان خود را داشته باشند. اگر يک گروه اجتماعى با نگرش سياسى نسبتاً همسانى، ده‌درصد جمعيت يک كشور را تشكيل مى‌دهند بايد به همان نسبت يعنى ده‌درصدِ كرسى‌هاى پارلمان را در اختيار گيرند و به همان نسبت فرصت ابراز نظرات خود را داشته باشند. اگر اكثريتى حتى نود و نه ‏درصد آراء را داشته باشد ولى به اقليت يک‌درصد مجال ابراز نظر ندهد و آن را از داشتن نماينده در پارلمان و ديگر مجامع تصميم‌گيرى محروم سازد، رأى و تصميمش هيچ اعتبار و ارزشى نخواهد داشت. بر اين اساس، ميل دموكراسى را به دو نوع راستين و ناراست تقسيم مى‌كند كه مرادش از دموكراسى راستين، حكومتى است كه در آن اكثريت و اقليت به نسبت وزن اجتماعى خود، حضور مؤثر داشته باشند و دموكراسى ناراست، حكومت مبتنى‌بر حضور و رأى اكثريت به‌تنهايى است. ميل همه انتقادهايى را كه اصحاب نظر بر دموكراسى وارد كرده‌اند ناشى از حاكميت نوع ناراستِ دموكراسى مى‌انگارد.

از کتابِ «حکومت انتخابی»
جان استوارت میل
ترجمهٔ علی رامین

منتشر شد
«برجام؛ هماوردی گفتمان‌های رسانه‌ای»
پویا نعمت‌اللهی و محمدرضا رسولی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی برجام در کانتکست رسانه‌های داخلی صورت گرفته است. در این معنا یکی از حوزه‌هایی که به پدیده‌ی برجام به مفهوم عام گفتمانی آن واکنش نشان داده، رسانه‌ها هستند. رسانه‌ها که خود بازتاب‌دهنده‌ی جریان‌های مرتبط با مسئله‌ی برجام بودند در منازعه‌ای گفتمانی برجام را در دالّ مرکزی دیالوگ خود قرار داده و صحنه‌ای از معارضه را له یا علیه کنش‌های پیوستار برجام رقم زدند. در این میان مطالعه‌ای که بتواند این صحنه‌ی هماوردی گفتمانی را به تصویر بکشد، شاید از ضرورت‌های شناختی تام این پیوستار بود. در اثری که پیش روی شماست سعی شده تا همگرایی و واگرایی گفتمان رسانه‌ای برجام مورد توجه قرار گیرد.
کتاب حاضر پژوهشی آکادمیک است که، به مثابه‌ی یک ضرورت و اولویت و با دغدغه‌ی مطالعه‌ی کنش‌ها و واکنش‌های گفتمانی رسانه، از بدو خلق برجام تا مقطع خروج آمریکا از آن به منظور ثبت در تاریخ تعامل برجام و رسانه صورت گرفته است.

ارسال رایگان به سراسر کشور www.nashreney.com

‌پوپوليسم اخلاقى به اين معناست كه اكثريت حق اخلاقى دارند شيوه زندگى‌كردن را به همه ديكته كنند. اين يک سوءبرداشت از دموكراسى است كه هميشه آزادى فردى را تهديد مى‌كند. اشتباه اساسى در عدم تفكيک ميان دو اصل زير نهفته است: يكى اين اصل مورد قبول كه بهترين راه سپردن قدرت سياسى به اكثريت است و ديگرى اين ادعاى غيرقابل قبول كه نبايد اكثريت را در آنچه با قدرت خود انجام مى‌دهد نقد كرد و در مقابل‌شان مقاومت نشان داد. نمى‌توان اصل اول را نپذيرفت و دموكرات بود، حال آن‌كه مى‌توان دموكرات بود و اصل دوم را نپذيرفت. ميل و بسيارى ديگر توانسته‌اند اين عقيده را كه دموكراسى بهترين - يا كم‌ضررترين - شكل حكومت است با اين باور قاطع جمع كنند كه بسيارى امور وجود دارند كه حتى يک حكومت دموكراتيک نبايد انجام دهد. جمع ميان اين دو باور ممكن است، چرا كه هرچند يک دموكرات معتقد است دموكراسى بهتر از ديگر اشكال حكومت است، ولى در نتيجه اين اعتقاد نمى‌پذيرد كه دموكراسى يک حكومت كامل يا خطاناپذير است و هرگز نمی‌توان در مقابل آن مقاومت كرد.

از کتابِ «قانون، آزادی و اخلاق»
درآمدی بر فلسفهٔ حقوق کیفری و عمومی
ترجمهٔ محمد راسخ

منتشر شد
«نامه‌های فلوبر»
با ویرایش و بازبینی رنه دشارم
ترجمه‌ی ساناز ساعی دیباور

شخصیت‌های من نباید این‌چنین صحبت کنند. بلندپروازانه است که بخواهی به قلب انسان‌هایی راه یابی که دو هزار سال پیش زندگی می‌کردند و هیچ‌چیزِ تمدن‌شان شبیه تمدن ما نبود. حقیقت را یک لحظه، چون جرقه‌ای، می‌بینم اما در جانم نفوذ نمی‌کند. … خمیازه می‌کشم، منتظر می‌مانم، در خلأ رؤیا می‌بافم و آزرده می‌شوم. لحظه‌های غمگین زندگی‌ام را این‌چنین گذرانده‌ام، لحظه‌هایی که هیچ بادی در قایقم نمی‌وزید. جان آدمی در این لحظه‌هاست که به آرامش می‌رسد! ولی خب دیرزمانی‌ست که در به همین پاشنه می‌چرخد! مهم نیست، باید در برابر شوربختی صبور بود، روزهای خوب را یادآور شد و همچنان به آن‌ها امیدوار بود.
از صفحه‌ی ۱۵۴ کتاب

‌چاپ هشتم منتشر شد
«خاطرات سیلویا پلات»
ترجمه‌ی مهسا ملک مرزبان

سيلويا پلات از زمانى كه كودكى بيش نبود نوشتن خاطرات روزانه‌اش را آغاز كرد و اين كار را تا زمان مرگش ادامه داد. بعد از مجموعه اشعارش، اين مهم‌ترين اثر او به شمار مى‌رود. نوشته‌هاى اين دفتر چيزى شبيه دفترهاى خاطرات ديگر بود - ثبت وقايع روزمره، بازخوانى خاطرات، پرداختن به زندگى خصوصى و احتمالاً رفع اين شبهه كه هيچ‏كس جاودان نمى‌ماند - اما درعين‌حال چيزى فراتر از همهٔ اين‌ها.
آن‏چه در دست داريد مانند زندگى نامه‌هاى معمولى فقط شرح زندگى نويسنده نيست، بلكه سرچشمه و منشأ غالب كارهاى اوست.
اين كتاب گنجينه‌اى است از هزاران نكتهٔ مبهم كه با دنبال كردن تخيلات، عقايد، اشعار، داستان‌ها و رمان سيلويا پلات روشن مى‌شود. گاهى به مشابهت‌هايى اشاره مى‌شود، اما در غالب موارد خواننده به خود واگذاشته مى‌شود تا اطلاعات را دريابد و براى خود تفسير كند. كتاب حاضر سندى تكان‌دهنده و پرسوزوگداز است كه بهتر است بگذاريم خودش حرف بزند.

از یادداشت ویراستار انگلیسی کتاب؛ فرانسيس مک‌كالو

‌نشر نی برگزار می‌کند:
خوانش رمان فارسی، باقی‌مانده‌های دههٔ شصت
(حضوری)
مدرس: محمد راغب

یکشنبه‌ها، ساعت ۱۷ تا ۱۹
چهار جلسه، شروع ۱۷ تیر
هزینهٔ دوره : ۵۰۰ هزار تومان
مهلت ثبت نام تا ۱۴ تیر

برنامهٔ جلسات:

جلسهٔ اول (۱۴۰۳/۴/۱۷): سمفونی مردگان (۱۳۶۸) عباس معروفی
جلسهٔ دوم (۱۴۰۳/۴/۲۴): گاوخونی (۱۳۶۲) جعفر مدرس صادقی
جلسهٔ سوم (۱۴۰۳/۴/۳۱): روضه قاسم (۱۳۶۲) امیرحسن چهلتن
جلسهٔ چهارم (۱۴۰۳/۵/۷): کابوس اقلیمی (۱۳۶۹) پرویز زاهدی

ثبت‌نام آی‌دی تلگرام:
@nashreney_pr
نشر نی pinned a photo

‌منتشر شد
«مسیر زندگی»
میگل دلیبس
ترجمهٔ علیرضا شفیعی‌نسب

رمان چنان‌که از نامش برمی‌آید حکایت ورود انسان به مسیرِ زندگی واقعی است. دانیل یازده‌ساله قرار است سپیدۀ صبح سوار قطار شود و برای ادامۀ تحصیل به شهر برود. قرار است روستای خود، این دنیای آشنا، و دوران پرافسون کودکی خود را بدرود گوید و به دنیایی ناشناخته پا بگذارد. اما شب خواب به چشمش نمی‌آید، چون این سفر به خواست خودش نیست و فقط برای برآوردن آرزوهای پدر است که نمی‌خواهد دانیل مانند خودِ او پنیرساز ساده‌ای از کار درآید.
دانیل خاطرات تلخ و شیرین خود از روستا را مرور می‌کند و همین خاطرات بدنۀ رمان را تشکیل می‌دهد.


از متن کتاب:
مردم روستا بدجور خودخواه بودند. دون رامونِ بخشدار دروغ نمی‌گفت که هر فردی حاضر است بمیرد ولی خیرش به دیگران نرسد. مردم در انزوا زندگی می‌کردند و فقط به فکر خودشان بودند. راستش این خودخواهی شدید مردم روستا فقط غروب یکشنبه‌ها کم‌رنگ می‌شد. جوانان دوتا دوتا به کوه و جنگل می‌زدند و بزرگ‌ترها به میخانه می‌رفتند تا دودی بگیرند و لبی تر کنند. بدی‌اش همین بود: مردم خودخواهی‌شان را فقط برای برآوردن امیال نفسانی کنار می‌گذاشتند.
تحلیلگران وزارت خارجه طی دورۀ ریاست جمهوری ترومن در کل از اوضاع ایران ارزیابی نسبتاً واقع‌بینانه‌ای داشتند. در ابتدای بحران، در جلسۀ سطح بالای وزارت خارجۀ بریتانیا و وزارت خارجۀ آمریکا به ریاست مک‌گی بر این امر تأکید شد که «در اوضاع کنونی تحریکی از طرف روس‌ها وجود ندارد و نباید اساساً به‌عنوان بخشی از مسائل و مشکلات کوتاه‌مدت مربوط به جنگ سرد تلقی شود.» ارزیابی سازمان برآورد اطلاعات ملی در بهمن ۱۳۳۰ با عنوان «تحولات احتمالی ایران در سال ۱۳۳۱» مصدق را فردی «بسیار محبوب»، «زیرک»، «ملی‌گرایی راسخ»، و «اصلاح‌طلب اجتماعی»، توصیف و تصویر می‌کند که «خواستار حاکمیت حکومتی پارلمانی، محدودسازی امتیازات دربار، و همچنین آزادی بیان، اجتماعات و مطبوعات است.» گزارش نتیجه‌گیری می‌کند که دولت مصدق ماندنی است و بعید است در آیندۀ نزدیک جایگزینی داشته باشد.
بسیاری از دیگر گزارش‌های این سازمان نیز بر این نتیجه‌گیری صحه گذارده‌اند. یکی از گزارش‌ها یادآور شد که: «بعید است بتوان مصدق را در این دورۀ بحرانی جز از طریق خشونت و یا برقراری یک رژیم نیمه‌دیکتاتوری به کمک شاه سرنگون کرد. چنین اقداماتی خطراتی را به دنبال دارد که شاه تاکنون به اتخاذ آن تمایل نداشته است.» در گزارش دیگری پیش‌بینی شده است که مصدق، علی‌رغم تحریم بریتانیا، از بحران سال‌های ۳۲-۱۳۳۱ جان سالم به در خواهد برد، چراکه «بخش بزرگی از محبوبیت او از موفقیت‌اش در “آزاد کردن” ایران از قید بریتانیا سرچشمه می‌گیرد... وجهۀ مردمی مصدق او را همچنان به نیروی سیاسی مسلط در ایران تبدیل می‌کند.» این برآوردها همچنین بر این تأکید داشتند که حزب توده یک «خطر قریب‌الوقوع» نیست ــ حزبی کوچک، کوچک‌تر از سال ۱۳۲۸، هیچ‌گونه سازمان تسلیحاتی و شبه‌نظامی ندارد، و از «نفوذ» در وزارتخانه‌های کلیدی ناکام بوده است.

از کتابِ «بحران نفت در ایران»
یرواند آبراهامیان
ترجمه‌ی محمدابراهیم فتاحی

‌چاپ چهارم منتشر شد
«بحران نفت در ایران»
یرواند آبراهامیان
ترجمه‌ی محمدابراهیم فتاحی

«پژوهش تازه‌ی آبراهامیان پایانی است بر این افسانه که پیشنهاد نفتی آمریکاــ‌بریتانیا در سال‌های ۱۳۳۰-۱۳۳۲ سخاوتمندانه بود و باید از سوی مصدق پذیرفته می‌شد. این اثر به‌وضوح نشان می‌دهد این پیشنهاد، در کنار دیگر مسائل، به منظور خریدن وقت برای حل بحران از طریق «معامله با یک دولت دوستِ» پس از مصدق «طراحی» شده بود.»
مازیار بهروز، دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو

«یرواند آبراهامیان بررسی ژرفی از اسناد جدیدِ نقش آمریکا در کودتای سال ۱۳۳۲ که منجر به برکناری نخست‌وزیر مصدق و بازگشت شاه به سلطنت شد، ارائه کرده است. فهم رویدادهای مربوط به آن وقایع موضوعی است همچنان داغ و زنده. آبراهامیان در بررسی خود موضوعات اساسی زیر را مد نظر قرار می‌دهد: مناقشه بر سر چه بود، نفت یا کمونیسم؟ نقش آمریکا در این حوادث چه‌قدر تعیین‌کننده بود؟ تأثیر این رویدادها بر روابط کنونی آمریکا با ایران چگونه است؟...»

منتشر شد
از مجموعه‌ی جهان نمایش
«خواب‌نامه»
نمایش‌نامه
نوشتهٔ محمد چرم‌شیر

«اسماعیل، خدمت اَخوین مُعظّم بفرمایید در این ده سَنه سکوت، ابراهیم خان جواهرچی یک دم از اندیشیدن در باب ترقی‌دادن سینماتوگراف غافل نبوده است. و اینک پس از ده سَنه، طریقت تازه‌ای را به این جایگاه معرفت و اندیشه عرضه می‌دارد که پیش در پیش بر آن نامِ ’داستان به انضمام مستندات‘ نهاده‌‌ایم. باشد که این طریقت موجدی گردد در شکوفایی صنعت سینماتوگراف.» پس ایشان بی‌مجال و بی‌تأمل روایت داستانی را آغاز نمودند نامنتظر و یگانه که من عین به عین آن را خدمت شما جنابان عرضه می‌دارم تا باشد که عنایات خاصۀ مرحوم اَبوی ــ رحمت‌الله‌علیه ــ چونان گذشته شامل حال
صنعت سینماتوگراف باشد و موجدی گردد در تغییر احوالات این صنعت مُعظم.

از صفحه‌ ۶۵ کتاب


▫️جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.

‌نقش روشنفکر طرح شیوه‌های بدیعِ اندیشیدن است: روشنفکر باعث می‌شود انسان‌ها جهانِ پیرامون‌شان را در پرتوی متفاوت بنگرند، او عادت‌های ذهنی‌ مرسوم مردم را مشوش می‌کند و آن‌ها را برمی‌انگیزد تا خواستار و آغازگر تغییر باشند. روشنفکر وجدان اخلاقی جامعه نیست، نقش او داوری سیاسی نیست، وظیفه‌ی روشنفکر آن است که با ممکن‌ ساختن شیوه‌های بدیلِ اندیشیدن، راه رهایی را برای ما هموار کند.

از کتابِ «چگونه فوکو بخوانیم»
یوهانا اوکسالا
ترجمهٔ علیرضا خالقی دامغانی و نرگس ایمانی مرنی

‌چاپ چهارم منتشر شد
«صدر اسلام و زایش سرمایه‌داری»
بندیکت کهلر
ترجمه‌ی جعفر خیرخواهان و محمد ماشین‌چیان

بندیکت کهلر، که تحصیلات اقتصادی ـ تاریخی و همچنین تجربه‌ی بانکداری دارد در آخرین اثر خود ثابت می‌کند عناصر اصلی سرمایه‌داری مدرن که ابتدا در ونیز ظاهر شد درواقع از نهادها و رویّه‌های کسب‌وکار اسلامی اقتباس شده‌اند. ازجمله نوآوری‌های مهم مسلمانان: ایجاد نهادهای شرکت و وقف، ابداع فنون مدیریت تجاری، ریاضیات بازرگانی و اصلاحات پولی است. به ادعای نویسنده، اسلام تنها دینی است که بنیانگذارش کارآفرین بود و احترام به قراردادها در این دین یک واجب دینی و وظیفه‌ی مدنی شمرده می‌شد. مکه نه‌فقط مکانی مقدس، بلکه مرکزی بسیار مهم برای تجارت بود و تجربه پیامبر در تجارت، نقشی مهم در اداره‌ی موفق شهر مدینه و مذاکره و جنگ با دشمنان داشت. نویسنده با اتکا به منابع گسترده و با بیانی جذاب، خواننده را از مکه به مدینه، دمشق، بیت‌المقدس، بغداد، قاهره و سایر شهرهای اسلامی می‌برد و با شیوه‌های مدیریتی حاکمان آن بلاد آشنا می‌کند و سیر تحول نهادهای اسلامی و علل پیشرفت و سپس افول تمدن اسلامی را با توجه به انگیزه‌های اقتصادی تحلیل می‌کند.