آن روزی که بازگردد، من این را برای خود تکرار می‌کنم، تمام این سال‌ها، من این را برای خود تکرار کردم، آن روزی که بازگردد
ــ هرگز شک نکردم که او بازمی‌گردد ــ
روزی که او بازگردد، پیراهن سرخم را به تن می‌کنم، همانی که همه‌ی شما از آن متنفرید، همیشه متنفر بودید، پیراهن سرخی که در آن شبیه دختران مبتذل شب‌های تعطیل می‌شوم، می‌دوم و پیراهن سرخم را به تن می‌کنم و او مرا همان‌طور پیدا می‌کند که ترکم کرد.

در خانه‌ام ایستاده بودم و منتظر بودم باران بیاید | ژان‌ـ‌لوک لاگارس | ترجمه‌ی تینوش نظم‌جو

@neypub
@dortadoredonya

اگر باز هم شروع می‌کردم، خوب دل می‌دادم، گاهی آخر و عاقبت خوشی دارد، به امتحانش می‌ارزد، امتحانش می‌کنم، یکی از این روزها، یکی از این عصرها، یا امروز عصر، چرا که نه، امروز عصر، پیش از آن‌که ناپدید شوم، از آن بالا، از این پایین، که پراکنده‌ام کنند، کلماتِ ابدی.

متن‌هایی برای هیچ | ساموئل بکت | ترجمه‌ی علیرضا طاهری عراقی

@neypub

Woman Reading (1935) by Pablo Picasso 🌙✨

@neypub

@zhirabookstore

مجموعه‌ی دورتادور دنیا؛ نمایشنامه

@neypub
@dortadoredonya

ورود جانبدارانه‌ی قدرت از نظام سیاسی‌-اداری به نظام حقوقی حاکمیت قانون را به "قانونِ حاکمیت" و به تعبیری "حاکمیت به‌وسیله‌ی قانون" تبدیل می‌کند. چنین قانونی به‌جای تأمین امنیت شهروندان ابزاری سرکوبگر برای تأمین امنیت حاکمان (صاحبان زر و زور) می‌شود.

فساد و مقبولیت قانون | آزاده چلبی

goo.gl/BRkwbN

@neypub

منتشر شد
«کودکی را می‌زنند»
زیگموند فروید
ترجمه‌ی مهدی حبیب‌زاده

goo.gl/qH13fm

بخشی از کتاب را می‌توانید در ادامه دانلود کنید.

@neypub

به اجبار گناهانم را می‌پذیرم، گناه ستایش هیتلر، گناه مصرف مواد مخدر. مدت‌ها بود که می‌خواستم در تئوری‌های فلسفی‌، روان‌شناختی، ملی، مذهبی و وجدان بدوی جست‌وجو کنم، اما گویا دیگر برای انجام هر کاری دیر است ــ من تپه‌ی آشغالم ــ خودخواه، مضطرب، قصد دارم که باقی عمرم را وقف یک هدف ویژه کنم ــ خودم عریان باشم و لباس‌هایم را به فقرا بدهم، به صومعه بگریزم، به بیماری هراسی، به عرفان مذهبی، به امواج دریا، هر جا، هر جا، هر جایی که بار سنگین و وزن جهنمی و خوفناک مسئولیت در قبال خویش و قضاوت درباره‌ی خود آن‌جا نباشد. فقط می‌توانم به سوی تاریکی بروم، به کوچه‌های کثیفی که در آن لجن، فاضلاب و گل‌ولای کثافت زندگی‌ام روی زمین ریخته است، زشت و بی‌هیچ تغییری ــ و با هیچ چیز شکوفا شده است: نه اصالتی و نه حتی توهم رؤیایی.

خاطرات سیلویا پلات | ترجمه‌ی مهسا ملک‌مرزبان

@neypub

امروز ۲۸ مه مصادف با سالگرد درگذشت ان برونته (Anne Brontë)

goo.gl/qrSs5s

@neypub

امروز ۲۸ مه مصادف با سالگرد درگذشت ان برونته

ان برونته (Anne Brontë) در ۱۷ ژانویه‌ی سال ۱۸۲۰ در تورنتن (برادفرد)، یورکشر، شمال انگلستان به دنیا آمد. او ششمین فرزند خانواده بود. در سال ۱۸۲۰ افراد خانواده به هاورت کوچ کردند و پدر خانواده کشیش مقیم ناحیه شد و تا زمان مرگ این مقام را حفظ کرد. مادر خانواده در اواخر ۱۸۲۱ از دنیا رفت. ان برونته خواهر کوچک‌تر شارلوت بروته و امیلی برونته بود که آن‌ها نیز امروزه از بزرگ‌ترین نویسندگان کلاسیک جهان به حساب می‌آیند. ان برخلاف شارلوت و امیلی به مدرسه نرفت و در خانه درس خواند اما از ۱۸۳۵ تا ۱۸۳۷ در آموزشگاهی نیز تحصیل کرد. از ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۵ معلم سرخانه بود و در نقاط مختلفی تدریس کرد. در سال ۱۸۴۷ رمان اگنس گری منتشر شد و رمان دوم ان برونته به نام مستأجر وایلدفل هال در سال ۱۸۴۸ چاپ شد. ان برونته در پاسخ به منتقدان خود می‌گوید که نویسنده هنگامی‌که با جنبه‌های زشت زندگی و شخصیت‌های منفی سروکار پیدا می‌کند بهتر است همه‌چیز را همان‌طور ترسیم کند که هست، نه آن‌طور که دوست می‌دارد. نمایش‌دادن جنبه‌های بد به صورتی که زیاد هم بد به نظر نرسند، شاید برای خود نویسنده هم خوشایندتر باشد، اما در این میان تکلیف صداقت و امانت چه می‌شود؟
ان برونته یک سال بعد از انتشار کتاب مستأجر وایلد‌فل هال در ۲۸ مه ۱۸۴۹ بر اثر بیماری سل از دنیا رفت.
نشر نی کتاب‌های اگنس گری و مستأجر وایدفل‌هال را با ترجمه‌ی رضا رضایی منتشر کرده است.

goo.gl/qrSs5s

@neypub

افسانه‌ی موسی، آن‌گونه که امروزه می‌شناسیم، دلتنگ و خسته پساپشت انگیزه‌های پنهان خویش وامانده است. اگر موسی از خاندانی سلطنتی نباشد، افسانه‌ی ما نمی‌تواند از او یک قهرمان بسازد؛ و اگر او فردی یهودی بماند، این برای ترفیع منزلت وی توفیری ندارد. فقط یک ویژگی کوچک کل افسانه تأثیرگذار می‌ماند: اطمینان به این‌که نوزاد به‌رغم تهدید نیروهای پرقدرت بیرونی زنده ماند. این ویژگی در سرگذشت عیسای کودک تکرار می‌شود، آن‌جا که هرود کبیر، پادشاه یهودیان، نقش فرعون را می‌پذیرد. پس درواقع حق داریم فرض کنیم که اقتباس‌کنندگان در برخورد نسبتاً خام و نپخته‌شان با مواد و عناصر افسانه صلاح دیدند ویژگی‌های خاصی را به قهرمان خویش، موسی، نسبت دهند که جز ویژگی‌های قهرمانان افسانه‌های سنتیِ بی‌پنا‌ه‌ماندن، بودند و بااین‌همه نظر به اوضاع و احوال خاص موسی با او تناسب نداشتند.

goo.gl/tXG21d

موسی و یکتاپرستی | زیگموند فروید | ترجمه‌ی صالح نجفی

@neypub

وقتی ما به حقیقت هر سخنی نه به اعتبار دلایل مأخوذ از خود آن سخن و یا اصول عقل طبیعی، بلکه براساس اعتبار و مرجعیت راوی آن سخن و حسن نظری که ما نسبت به او داریم اعتقاد پیدا کنیم؛ در آن صورت راوی یا شخصی که ما به او اعتقاد و اعتماد داریم و کلامش را می‌پذیریم، موضوع ایمان ماست؛ و احترامی که در اعتقاد ادا می‌شود تنها نسبت به راوی ادا می‌شود. و در نتیجه وقتی ما اعتقاد داریم که کتاب مقدس کلام خداوند است، بدون اینکه خود مستقیماً از خداوند الهام گرفته باشیم، در آن صورت اعتقاد، ایمان و اعتماد ما معطوف به کلیساست، که کلامش را می‌پذیریم و به آن تن در می‌دهیم. و کسانی که به آنچه پیامبری به‌نام خداوند به آن‌ها گزارش می‌دهد، اعتقاد دارند پس کلام آن پیامبر را می‌پذیرند، به او احترام می‌گذارند و اعتماد و ایمان می‌یابند و حقیقت گفته‌ی او را خواه پیامبری راستین یا کاذب باشد، می‌پذیرند.

لویاتان | توماس هابز | ترجمه‌ی حسین بشیریه

goo.gl/aiPGJP

@neypub

چاپ دوم منتشر شد
«اگر بمیری...»
فلوریان زلر
ترجمه‌ی گلناز برومندی

goo.gl/nLdR92

@neypub
@dortadoredonya

عموماً چنین استنباط می‌شود که جنگ‌ها را سیاستمداران بپا کرده‌اند، اما کم‌تر از این سخن گفته می‌شود که صلح‌ها هم به دست همین افراد برپا شده است؛ بی‌قانونی شیوه‌ی رایج حاکمان و سیاستمداران بوده است، اما ظاهراً قانون هم محصول همان‌ها است. می‌توان پذیرفت که این روشنفکران و عالمان بودند که ارزش قانون و عدالت را به پادشاهان تفهیم و بلکه تحمیل کردند، اما جز پادشاهان کسی نمی‌توانست حاکمیت قانون را به اجرا بگذارد. غالباً، فراعنه مصر از این حیث که با غیرانسانی و غیراخلاقی‌ترین روش‌ها، عامل بیگاری منجر به مرگ انبوده بردگان بوده‌اند، دیده و سنجیده می‌شوند، اما نمی‌توان انکار کرده یکی از باسابقه‌ترین تمدن‌های تاریخی نیز بازمانده فراعنه است. اگر بتوانیم جهان را بدون کوروش، اسکندر، سزار، هارون‌الرشید، گرگوری کبیر، هنری دوم، شارلمانی، یا بدون بناپارت، فردریک، پطر، واشنگتن، لنین و... تصور کنیم، فقط جنایات آن‌ها نیست که محو می‌شود، بسیاری از دستاوردهای فرهنگ و تمدن نیز که در ظل حکومت اینان، یا هر حکومت دیگری به جای آنان میسور بوده است هم ناپدید می‌شود.

در دفاع از سیاست | مرتضی مردیها

goo.gl/cbMX1Z

@neypub

چاپ سوم منتشر شد
«پروانه و یوغ»
بازخوانی: نامه‌های ونسان ونگوگ
محمد چرم شیر

goo.gl/bT8mnh
لینک کتاب در سایت آمازون: www.amazon.com/dp/9641850954

@neypub
@dortadoredonya

فروید در مسیرهای نیازمند «کوشش و تقلای» علوم دقیقه گام برمی‌دارد و بااین‌همه بر بی‌پرواترین و بنیادشکن‌ترین «حدس‌ها و الهام‌های» فیلسوفان و شاعران صحه می‌گذارد. بسیار شنیده‌ایم که می‌گویند فروید به شهودها و الهام‌های شاعران وجاهت و حجیت علمی بخشید، محتمل‌تر و البته به همان اندازه طرفه‌تر آن است که روان‌کاوی زیر پای علم می‌نشیند تا ایهام‌ها و چندمعنایی‌های غامض هنر را تصدیق کند. اگر نوشتن درباره‌ی فروید در حکم احضار ارواح ملویل، نیچه و بسیاری دیگر است، علتش آن است که تفکر فروید با همه‌ی دقت و اتقان علمی‌اش سروقت معمایی می‌رود که قادر نیست آن را به‌دقت معین کند.

چگونه فروید بخوانیم | جاش کوهن | ترجمه‌ی صالح نجفی

goo.gl/TaWf56

@neypub