چاپ هشتم منتشر شد
«زبان، منزلت و قدرت در ایران»
برگزیده دهمین دوره کتاب سال دانشجویی در بخش زبان و ادبیات
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
goo.gl/mBqY8S
@neypub
«زبان، منزلت و قدرت در ایران»
برگزیده دهمین دوره کتاب سال دانشجویی در بخش زبان و ادبیات
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
goo.gl/mBqY8S
@neypub
صبح مثل یک عقاب، سرحال و قبراق، بلند شدم ــ شاد و سرخوش! عزیزم، چه روز معرکهای بود. پنجرهمان باز بود؛ خورشید میدرخشید، پرندهها میخواندند، بوی بهار هوا را پُر کرده بود، و همهی طبیعت جان گرفته بود ــ خُب، و هر چیز دیگری هم همینطور بود؛ هر چیزی بهجا بود، هر چیزی بهاری بود. امروز حتی خوابهای خوبی هم دیدم، و همهی خوابهایم راجع به تو بود، وارنکا. تو را با پرندهای در آسمان مقایسه کردم که برای شادی انسانها آفریده شده و زینت طبیعت است. وارنکا، یکدفعه از خاطرم گذشت که ما آدمهایی که این همه با مراقبت و زحمت زندگی میکنیم باید به شادی معصومانه و بیخیالی پرندگان آسمان غبطه بخوریم.
بیچارگان | فیودور داستایسفکی | ترجمهی خشایار دیهیمی
@neypub
بیچارگان | فیودور داستایسفکی | ترجمهی خشایار دیهیمی
@neypub
چاپ پنجم منتشر شد
«شش اثر«
کریستیان بوبن
ترجمهی مهتاب بلوکی
عشق میآید، عشق میرود. همواره به زمان خویش و هیچگاه به زمان ما...
goo.gl/K6Bc57
@neypub
«شش اثر«
کریستیان بوبن
ترجمهی مهتاب بلوکی
عشق میآید، عشق میرود. همواره به زمان خویش و هیچگاه به زمان ما...
goo.gl/K6Bc57
@neypub
دو مسیر ممکن وجود داشت که به فراسوی این فلسفهی سوژه رهنمون میشد: اول نظریهی دانش عینی و دوم تحلیل نظامهای معنا یا نشانهشناسی. اولی مسیر تحصلگرایی منطقی بود و دومی مسیر مکتبی از زبانشناسی، روانکاوی و انسانشناسی که عموماً تحت عنوان ساختارگرایی گروهبندی میشود.
اینها مسیرهایی نیست که من در پیش گرفتم و بگذارید یکبار برای همیشه بگویم ساختارگرا نیستم و با اندوهی بجا اعتراف کنم که فیلسوفی تحلیلی هم نیستم ــ هیچکس کامل نیست. کوشیدم مسیر دیگری را کشف کنم و با یک تبارشناسی سوژه و مطالعهی برساختهشدن سوژه طی تاریخی که ما را به مفهوم مدرن خود رهنمون شده است، از فلسفهی سوژه خارج شوم. این کار همواره تلاشی آسان نبوده است چون اکثر تاریخدانانْ آن تاریخی از فرایندهای اجتماعی را ترجیح میدهند که جامعه در آن نقش سوژه بازی میکند و اکثر فلاسفه سوژهای بدون تاریخ را ترجیح میدهند. این امر هرگز مانع نشد که از همان مصالحِ برخی از تاریخدانانِ وقایع اجتماعی استفاده کنم و نیز مانع نشد قدردانِ دِین نظریام به فلاسفهای نظیر نیچه باشم که پرسش تاریخمندی سوژه را طرح کردند.
خاستگاه هرمنوتیک خود | میشل فوکو | ترجمهی نیکو سرخوش و افشین جهاندیده
goo.gl/93R2my
@neypub
اینها مسیرهایی نیست که من در پیش گرفتم و بگذارید یکبار برای همیشه بگویم ساختارگرا نیستم و با اندوهی بجا اعتراف کنم که فیلسوفی تحلیلی هم نیستم ــ هیچکس کامل نیست. کوشیدم مسیر دیگری را کشف کنم و با یک تبارشناسی سوژه و مطالعهی برساختهشدن سوژه طی تاریخی که ما را به مفهوم مدرن خود رهنمون شده است، از فلسفهی سوژه خارج شوم. این کار همواره تلاشی آسان نبوده است چون اکثر تاریخدانانْ آن تاریخی از فرایندهای اجتماعی را ترجیح میدهند که جامعه در آن نقش سوژه بازی میکند و اکثر فلاسفه سوژهای بدون تاریخ را ترجیح میدهند. این امر هرگز مانع نشد که از همان مصالحِ برخی از تاریخدانانِ وقایع اجتماعی استفاده کنم و نیز مانع نشد قدردانِ دِین نظریام به فلاسفهای نظیر نیچه باشم که پرسش تاریخمندی سوژه را طرح کردند.
خاستگاه هرمنوتیک خود | میشل فوکو | ترجمهی نیکو سرخوش و افشین جهاندیده
goo.gl/93R2my
@neypub
چاپ پنجم منتشر شد
«حق و مصلحت»
مقالاتی در فلسفه حقوق، فلسفه حق و فلسفه ارزش
محمد راسخ
goo.gl/9bFpnG
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
«حق و مصلحت»
مقالاتی در فلسفه حقوق، فلسفه حق و فلسفه ارزش
محمد راسخ
goo.gl/9bFpnG
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
منتشر شد
«خاطرات و تأملات در زندان شاه»
محمد محمدی گرگانی
goo.gl/nkWXty
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
«خاطرات و تأملات در زندان شاه»
محمد محمدی گرگانی
goo.gl/nkWXty
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
خواندن، نه برای دانستن، نه برای یاد گرفتن یا توشه اندوختن یا انباشته کردن یا اکتساب. نه، هیچکدام از اینها. بلکه خواندن بیشتر برای فراموش کردن، برای رها کردن خویش، برای گم کردن، برای خود را گم کردن. و دوباره تنها شدن، بینهایت تنها شدن. آنقدر تنها که دیگر هیچگاه تنهایی را حس نکنیم.
شش اثر | کریستیان بوبن | ترجمهی مهتاب بلوکی
goo.gl/K6Bc57
@neypub
شش اثر | کریستیان بوبن | ترجمهی مهتاب بلوکی
goo.gl/K6Bc57
@neypub
امروز ۲۳ فروردین مصادف با سالگرد درگذشت شاهرخ مسکوب
شاهرخ مسکوب، روشنفکر، نویسنده، مترجم و شاهنامهشناس، در سال ۱۳۰۴ در بابل به دنیا آمد. دورهی ابتدایی را در مدرسهی علمیهی تهران گذراند و ادامهی تحصیلاتش را در اصفهان پی گرفت. در سال ۱۳۲۴ به تهران بازگشت و در سال ۱۳۲۷ از دانشگاه تهران در رشتهی حقوق فارغالتحصیل شد. نخستين نوشتههايش را در ۱۳۲۶ با عنوان تفسير اخبار خارجی در روزنامه« قيام ايران» به چاپ رساند. از ۱۳۳۶ به مطالعه و تحقيق در حوزهی فرهنگ، ادبيات و ترجمه روی آورد. او پس از انقلاب به پاریس مهاجرت کرد و تا آخرین روز حیات به فعالیت فرهنگی خود ادامه داد و به نگارش، ترجمه و پژوهش پرداخت. مسکوب در روز سهشنبه بیستوسوم فروردين ۱۳۸۴ در بيمارستان كوشن پاريس درگذشت. شهرت مسکوب تا حد زیادی وامدار پژوهشهای او در «شاهنامه» فردوسی است. کتاب «ارمغان مور» و «مقدمهای بر رستم و اسفندیار» او از مهمترین منابع شاهنامهپژوهی به شمار میروند. مسکوب برخی از آثار مهم ادبیات مدرن و کلاسیک غرب را نیز به فارسی ترجمه کرده است. از جمله آثار او میتوان به ترجمهی کتابهای «خوشههای خشم» جان اشتاین بک، مجموعه «افسانه تبای» سوفوکلس و تألیف کتابهای «سوگ سیاوش»، «داستان ادبیات و سرگذشت اجتماع»، «مقدمهای بر رستم و اسفندیار»، «در کوی دوست»، «گفت و گو در باغ»، «چند گفتار در فرهنگ ایران»، «خواب و خاموشی»، «روزها در راه»، «ارمغان مور»، «سوگ مادر»، «شکاریم یک سر همه پیش مرگ»، «سوگ سياوش در مرگ و رستاخيز»، «مسافرنامه»، «سفر در خواب»، «نقش ديوان، دين و عرفان در نثر فارسی»، «درباره سياست و فرهنگ» در گفت وگو با علی بنو عزيزی، «تن پهلوان و روان خردمند»، «مليت و زبان (هويت ايرانی و زبان فارسی) اشاره کرد.
@neypub
شاهرخ مسکوب، روشنفکر، نویسنده، مترجم و شاهنامهشناس، در سال ۱۳۰۴ در بابل به دنیا آمد. دورهی ابتدایی را در مدرسهی علمیهی تهران گذراند و ادامهی تحصیلاتش را در اصفهان پی گرفت. در سال ۱۳۲۴ به تهران بازگشت و در سال ۱۳۲۷ از دانشگاه تهران در رشتهی حقوق فارغالتحصیل شد. نخستين نوشتههايش را در ۱۳۲۶ با عنوان تفسير اخبار خارجی در روزنامه« قيام ايران» به چاپ رساند. از ۱۳۳۶ به مطالعه و تحقيق در حوزهی فرهنگ، ادبيات و ترجمه روی آورد. او پس از انقلاب به پاریس مهاجرت کرد و تا آخرین روز حیات به فعالیت فرهنگی خود ادامه داد و به نگارش، ترجمه و پژوهش پرداخت. مسکوب در روز سهشنبه بیستوسوم فروردين ۱۳۸۴ در بيمارستان كوشن پاريس درگذشت. شهرت مسکوب تا حد زیادی وامدار پژوهشهای او در «شاهنامه» فردوسی است. کتاب «ارمغان مور» و «مقدمهای بر رستم و اسفندیار» او از مهمترین منابع شاهنامهپژوهی به شمار میروند. مسکوب برخی از آثار مهم ادبیات مدرن و کلاسیک غرب را نیز به فارسی ترجمه کرده است. از جمله آثار او میتوان به ترجمهی کتابهای «خوشههای خشم» جان اشتاین بک، مجموعه «افسانه تبای» سوفوکلس و تألیف کتابهای «سوگ سیاوش»، «داستان ادبیات و سرگذشت اجتماع»، «مقدمهای بر رستم و اسفندیار»، «در کوی دوست»، «گفت و گو در باغ»، «چند گفتار در فرهنگ ایران»، «خواب و خاموشی»، «روزها در راه»، «ارمغان مور»، «سوگ مادر»، «شکاریم یک سر همه پیش مرگ»، «سوگ سياوش در مرگ و رستاخيز»، «مسافرنامه»، «سفر در خواب»، «نقش ديوان، دين و عرفان در نثر فارسی»، «درباره سياست و فرهنگ» در گفت وگو با علی بنو عزيزی، «تن پهلوان و روان خردمند»، «مليت و زبان (هويت ايرانی و زبان فارسی) اشاره کرد.
@neypub
امروز سیزدهم آوریل مصادف با زادروز ساموئل بکت
ساموئل بکت (Samuel Beckett) نویسنده، شاعر، نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر ایرلندی در سیزدهم آوریل سال ۱۹۰۶ در دوبلین متولد شد. از ۱۷ سالگی شروع به آموختن زبانهای فرانسه، انگلیسی و آلمانی در کالج ترینیتی دوبلین کرد و در پی عزیمت به پاریس در سال ۱۹۲۸ با جیمز جویس آشنا شد و سالیان سال دوست و مرید او باقی ماند.
در سال ۱۹۳۰ اولین جایزهی ادبیاش را برای شعری با عنوان «هرسکوپ» کسب کرد. بکت که در آستانهی جنگ جهانی دوم در پاریس ساکن بود در همان سالها نوشتن داستان کوتاه و سپس نمایشنامه را آغاز کرد. از اوایل دههی ۶۰ بهتدریج نمایشنامههای بکت روی صحنه رفت و در کشورهای مختلف اجرا شد. سرانجام در سال ۱۹۶۹ جایزهی نوبل ادبیات به او تعلق گرفت و بکت از دریافت آن خودداری کرد و همین او را بیش از پیش به شهرت رساند. بکت را به عنوان اولین ابزوردنویسی میشناسند که شهرت جهانی کسب کرد. ساموئل بکت سرانجام شش ماه پس از مرگ همسرش در ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹ در پاریس درگذشت. از مهمترین آثار او میتوان به «در انتظار گودو»، «دست آخر»، «مورفی»، «وات»، «مالوی»، «مالون میمیرد»، «ننامیدنی»، «متنهایی برای هیچ» و «همهی افتادگان» اشاره کرد.
@neypub
ساموئل بکت (Samuel Beckett) نویسنده، شاعر، نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر ایرلندی در سیزدهم آوریل سال ۱۹۰۶ در دوبلین متولد شد. از ۱۷ سالگی شروع به آموختن زبانهای فرانسه، انگلیسی و آلمانی در کالج ترینیتی دوبلین کرد و در پی عزیمت به پاریس در سال ۱۹۲۸ با جیمز جویس آشنا شد و سالیان سال دوست و مرید او باقی ماند.
در سال ۱۹۳۰ اولین جایزهی ادبیاش را برای شعری با عنوان «هرسکوپ» کسب کرد. بکت که در آستانهی جنگ جهانی دوم در پاریس ساکن بود در همان سالها نوشتن داستان کوتاه و سپس نمایشنامه را آغاز کرد. از اوایل دههی ۶۰ بهتدریج نمایشنامههای بکت روی صحنه رفت و در کشورهای مختلف اجرا شد. سرانجام در سال ۱۹۶۹ جایزهی نوبل ادبیات به او تعلق گرفت و بکت از دریافت آن خودداری کرد و همین او را بیش از پیش به شهرت رساند. بکت را به عنوان اولین ابزوردنویسی میشناسند که شهرت جهانی کسب کرد. ساموئل بکت سرانجام شش ماه پس از مرگ همسرش در ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹ در پاریس درگذشت. از مهمترین آثار او میتوان به «در انتظار گودو»، «دست آخر»، «مورفی»، «وات»، «مالوی»، «مالون میمیرد»، «ننامیدنی»، «متنهایی برای هیچ» و «همهی افتادگان» اشاره کرد.
@neypub
اگزیستانسیالیستها به موضوع رنج و اضطراب و هراس بهعنوان مهمترین مشکل بشر اعتراف کردند، اما یا مثل آن آلمانی چارهی کار را در نازیسم جستند، یا مثل آن فرانسوی در کمونیسم و جهانسومگرایی. هر دو تغییر بیرونی را در نظر داشتند، و کمتر کسی از روشنفکران به روح و جسمِ فردیِ اسیرِ میل و رنج در طبع انسان توجه کرد، و اگر کرد و امکان ساختنِ خود هم مطرح شد، به بیراهه رفت، چون باز هم با هدف و در جهت متمرکزشدن بر تغییر بیرون بهعنوان راهحل نهایی بود.
فلسفههای روانگردان | مرتضی مردیها
goo.gl/4It1hH
@neypub
فلسفههای روانگردان | مرتضی مردیها
goo.gl/4It1hH
@neypub