نیچه توضیح میدهد که سایههایی از خدا نیز هست که باید از میان برداشته شوند. چیزهایی هست که باید نسبت به آنها هوشیار باشیم چیزهایی مثل اندیشیدن به جهان به مثابهی یک موجود زنده و یا یک ماشین، اعتقاد به قوانین طبیعت وقتی که تنها ضرورتها هستند که وجود دارند، اعتقاد به اینکه مرگ متضاد زندگی است درحالیکه زنده فقط نوعی نادر از چیزی مرده است، جایگزینکردن افسانهی خدا با آیین ماده، و غیر از آن. بهطور خلاصه بحث نیچه این است که ما با این شناخت با مشکل رو_به_رو میشویم زیرا درمییابیم که هیچیک از احکام زیباشناسانه و اخلاقی ما به جهان قابل اطلاق نیستند.
چگونه نیچه بخوانیم | کیت انسل پیرسون | ترجمهی لیلا کوچکمنش
goo.gl/1WV6L6
@neypub
چگونه نیچه بخوانیم | کیت انسل پیرسون | ترجمهی لیلا کوچکمنش
goo.gl/1WV6L6
@neypub
Forwarded from Renani Mohsen / محسن رنانی
.
زبان و توسعه
ــــــــــــــــــــــــ
(به بهانه معرفی کتاب «زبان، قدرت و منزلت در ایران»)
محسن رنانی
@Renani_Mohsen
👇👇👇👇
http://telegra.ph/-03-18-18
زبان و توسعه
ــــــــــــــــــــــــ
(به بهانه معرفی کتاب «زبان، قدرت و منزلت در ایران»)
محسن رنانی
@Renani_Mohsen
👇👇👇👇
http://telegra.ph/-03-18-18
Telegraph
**
زبان و توسعه ــــــــــــــــــــــــ (به بهانه معرفی کتاب «زبان، قدرت و منزلت در ایران») «فلسفه نباف». آیا این جمله کوتاه برای شما آشنا نیست؟ چرا وقتی ما ایرانیان میخواهیم به حرف های بیپایه و بیهوده اشاره کنیم، از عبارت «فلسفه بافی» استفاده میکنیم؟…
چاپ ششم منتشر شد
«هویت ایرانی»
goo.gl/Jj6wkE
کتاب در آمازون: www.amazon.com/dp/964185450X
نسخهی الکترونیک کتاب را از اپلیکیشن کتابخوان نشر نی تهیه کنید. (دانلود از ney.fidibo.net)
@neypub
«هویت ایرانی»
goo.gl/Jj6wkE
کتاب در آمازون: www.amazon.com/dp/964185450X
نسخهی الکترونیک کتاب را از اپلیکیشن کتابخوان نشر نی تهیه کنید. (دانلود از ney.fidibo.net)
@neypub
زیاد اینجا نمیمونی. یا اعدامت میکنن، یا میفرستنت اردوگاه. چون تحقیقات به پایان رسیده... تو به همهچی اعتراف کردهیی... این خوبه که آدم به همهچی اعتراف کنه، رفیق زندانی... آدم باید همیشه جلوی حکومت مطیع باشه... حکومت میدونه چی به چیه... خود من هیچوقت هیچ کاری نکردهم، ولی حاضرم به همهچی اعتراف کنم. واسه همینه که این پست رو بهم دادهن. راستی، رفیق زندانی، اگر حکم اعدامت بیاد، آرزوی آخرت چیه؟
ریچارد سوم اجرا نمیشود | ماتئی ویسنییک | ترجمهی اصغر نوری
goo.gl/qa6WZh
@neypub
@dortadoredonya
ریچارد سوم اجرا نمیشود | ماتئی ویسنییک | ترجمهی اصغر نوری
goo.gl/qa6WZh
@neypub
@dortadoredonya
امروز ۲۸ مارس مصادف با زادروز اریک امانوئل اشمیت (Eric-Emmanuel Schmitt)
goo.gl/GP85bE
@neypub
@dortadoredonya
goo.gl/GP85bE
@neypub
@dortadoredonya
امروز ۲۸ مارس مصادف با زادروز اریک امانوئل اشمیت
اریک امانوئل اشمیت (Eric-Emmanuel Schmitt) نمایشنامهنویس، رماننویس و کارگردان در ۲۸ مارس ۱۹۶۰ در فرانسه به دنیا آمد. از نوجوانی به دنیای تئاترعلاقهمند شد و نوشتن را آغاز کرد. در سال ۱۹۸۷ در مقطع دکترا فارغالتحصیل و سپس به تدریس در دانشگاه و نوشتن نمایشنامه مشغول شد.
اشمیت اولین نمایشنامهی خود را با نام «شب والونی» در سال ۱۹۹۱ نوشت و سپس با دومین نمایشنامه خود «مهمان ناخوانده» به موفقیتی چشمگیر رسید. این نمایشنامه که گفتگوییست میان فروید و شاید خدا، موفق به دریافت سه جایزه از جشنوارهی شب مولیر ۱۹۹۴ شد. از این پس اشمیت تدریس فلسفه را کنار گذاشت و تمام وقت خود را صرف نوشتن کرد.
طی سالهای ۱۹۹۰ نمایشنامههای اشمیت موفقیتهای بسیاری را کسب کردند؛ به طوریکه در بسیاری از کشورها توسط افراد سرشناس به روی صحنه رفتند و جوایز متعددی را دریافت کردند و به زبانهای مختلف دنیا ترجمه و منتشر شدند.
اشمیت همزمان با نوشتن نمایشنامه، شروع به نوشتن رمان و داستان کرد که از جمله میتوان به «انجیل به روایت پیلات»، «سهم دیگری»، «زمانی که یک اثر هنری بودم»، «موسیو ابراهیم و گلهای قرآن» و «اسکار و بانوی صورتی» اشاره کرد.
اشمیت جوایز بیشماری چون جایزهی بزرگ تئاتر برای مجموعه آثارش از آکادمی فرانسز در سال ۲۰۰۰، جایزه بزرگ تماشاگران از لایپزیگ در سال ۲۰۰۴، جایزه آکادمی بالزاک در سال ۱۹۹۸، جایزه تئاتر شهر (کلن، آلمان) و... را دریافت کرده است.
goo.gl/GP85bE
@neypub
@dortadoredonya
اریک امانوئل اشمیت (Eric-Emmanuel Schmitt) نمایشنامهنویس، رماننویس و کارگردان در ۲۸ مارس ۱۹۶۰ در فرانسه به دنیا آمد. از نوجوانی به دنیای تئاترعلاقهمند شد و نوشتن را آغاز کرد. در سال ۱۹۸۷ در مقطع دکترا فارغالتحصیل و سپس به تدریس در دانشگاه و نوشتن نمایشنامه مشغول شد.
اشمیت اولین نمایشنامهی خود را با نام «شب والونی» در سال ۱۹۹۱ نوشت و سپس با دومین نمایشنامه خود «مهمان ناخوانده» به موفقیتی چشمگیر رسید. این نمایشنامه که گفتگوییست میان فروید و شاید خدا، موفق به دریافت سه جایزه از جشنوارهی شب مولیر ۱۹۹۴ شد. از این پس اشمیت تدریس فلسفه را کنار گذاشت و تمام وقت خود را صرف نوشتن کرد.
طی سالهای ۱۹۹۰ نمایشنامههای اشمیت موفقیتهای بسیاری را کسب کردند؛ به طوریکه در بسیاری از کشورها توسط افراد سرشناس به روی صحنه رفتند و جوایز متعددی را دریافت کردند و به زبانهای مختلف دنیا ترجمه و منتشر شدند.
اشمیت همزمان با نوشتن نمایشنامه، شروع به نوشتن رمان و داستان کرد که از جمله میتوان به «انجیل به روایت پیلات»، «سهم دیگری»، «زمانی که یک اثر هنری بودم»، «موسیو ابراهیم و گلهای قرآن» و «اسکار و بانوی صورتی» اشاره کرد.
اشمیت جوایز بیشماری چون جایزهی بزرگ تئاتر برای مجموعه آثارش از آکادمی فرانسز در سال ۲۰۰۰، جایزه بزرگ تماشاگران از لایپزیگ در سال ۲۰۰۴، جایزه آکادمی بالزاک در سال ۱۹۹۸، جایزه تئاتر شهر (کلن، آلمان) و... را دریافت کرده است.
goo.gl/GP85bE
@neypub
@dortadoredonya
فلسفهی نیچه را بدونِ درنظرگرفتنِ کثرتگراییِ اساسیِ آن نمیتوان فهمید. و در حقیقت، کثرتگرایی (که تجربهگرایی نیز خوانده میشود) چیزی جز خودِ فلسفه نیست. کثرتگرایی شیوهی واقعاً فلسفیِ اندیشیدن است، شیوهای که فلسفه ابداع کرده است: یگانه ضامنِ آزادی در روحِ انضمامی، یگانه اصلِ بیخداییِ ستیزهجو. خدایان مردهاند: اما آنها از خنده مردهاند، خنده از شنیدنِ اینکه یک خدا خود را خدای یگانه میخواند: «آیا خدایی آن نیست که خدایان باشند، نه یک خدا؟» و مرگِ همان خدا که خود را یگانه میخواند، خود کثیر است: مرگِ خدا رویدادی است با معنایی بسگانه. از این روست که نیچه نه به «بزرگ رویدادهای» پرهیاهو، بلکه به کثرتِ بیسروصدای معناهای هر رویداد باور دارد.
نیچه و فلسفه | ژیل دلوز | ترجمهی عادل مشایخی
@neypub
نیچه و فلسفه | ژیل دلوز | ترجمهی عادل مشایخی
@neypub
روشنفکر فردی است که علت وجودیش بازی کردن نقش نمایندگی همهی آن مردم و موضوعاتی است که در جریان عادی، یا فراموش شده یا مخفی نگه داشته شدهاند. روشنفکر این کار را براساس اصولی جهانشمول انجام میدهد: یعنی همهی انسانها این حق را دارند که از قدرتها و ملتهای دنیوی انتظار رفتاری را داشته باشند که با معیارهای آزادی و عدالت منطبق باشد؛ و اگر از آنها تخطی عمدی یا بیتوجهی نسبت به این معیارها دیده شد، نیازمند گواهی دادن و پیکاری شجاعانه علیه آنهاست.
نقش روشنفکر | ادوارد سعید | ترجمهی حمید عضدانلو
@neypub
نقش روشنفکر | ادوارد سعید | ترجمهی حمید عضدانلو
@neypub
امروز ۳۰ مارس مصادف با زادروز ارنست گامبریچ
ارنست گامبریچ (Ernst Gombrich) مورخ اتریشی در ۳۰ مارس ۱۹۰۹ در وین به دنیا آمد و در دانشگاه وین تحصیل کرد. در سال ۱۹۳۷ از اتریش راهی انگلستان شد و به عضویت مؤسسهی تحقیقات هنری واربورگ درآمد و از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۲ ریاست آن را برعهده گرفت. علاوه بر آن در دانشگاههای لندن، کمبریج، آکسفورد، هاروارد و چند دانشگاه برجستهی دیگر در آمریکا به تدریس تاریخ، فلسفه و نقد هنر پرداخت. او در سال ۱۹۶۰ به عضویت آکادمی بریتانیا درآمد و جوایز متعددی دریافت کرد از جمله جایزهی گوته در سال ۱۹۹۴ و جایزهی بالزان در سال ۱۹۸۵ که بهخاطر پژوهش وی در تاریخ هنر غرب به او تعلق گرفت. گامبریج شناختهشدهترین مورخ هنر در بریتانیا و شاید در جهان شمرده میشود. اولین کتاب او، تاریخ جهان، در سال ۱۹۳۶ و به زبان آلمانی در اتریش منتشر شد. یکسال بعد در زمان حاکمیت رژیم نازی این کتاب در زمره کتابهای ممنوعه در این کشور قرار گرفت و سرانجام چند سال پس از مرگ او، در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. کتاب تاریخ هنر او برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ منتشر شد و تاکنون به بیش از سی زبان منتشر شده است. گامبریچ در سوم نوامبر سال ۲۰۰۱ در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
نشر نی کتابهای «تاریخ هنر» و «تاریخ جهان» را از ارنست گامبریچ با ترجمهی علی رامین منتشر کرده است.
goo.gl/z5z5RC
@neypub
ارنست گامبریچ (Ernst Gombrich) مورخ اتریشی در ۳۰ مارس ۱۹۰۹ در وین به دنیا آمد و در دانشگاه وین تحصیل کرد. در سال ۱۹۳۷ از اتریش راهی انگلستان شد و به عضویت مؤسسهی تحقیقات هنری واربورگ درآمد و از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۲ ریاست آن را برعهده گرفت. علاوه بر آن در دانشگاههای لندن، کمبریج، آکسفورد، هاروارد و چند دانشگاه برجستهی دیگر در آمریکا به تدریس تاریخ، فلسفه و نقد هنر پرداخت. او در سال ۱۹۶۰ به عضویت آکادمی بریتانیا درآمد و جوایز متعددی دریافت کرد از جمله جایزهی گوته در سال ۱۹۹۴ و جایزهی بالزان در سال ۱۹۸۵ که بهخاطر پژوهش وی در تاریخ هنر غرب به او تعلق گرفت. گامبریج شناختهشدهترین مورخ هنر در بریتانیا و شاید در جهان شمرده میشود. اولین کتاب او، تاریخ جهان، در سال ۱۹۳۶ و به زبان آلمانی در اتریش منتشر شد. یکسال بعد در زمان حاکمیت رژیم نازی این کتاب در زمره کتابهای ممنوعه در این کشور قرار گرفت و سرانجام چند سال پس از مرگ او، در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. کتاب تاریخ هنر او برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ منتشر شد و تاکنون به بیش از سی زبان منتشر شده است. گامبریچ در سوم نوامبر سال ۲۰۰۱ در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
نشر نی کتابهای «تاریخ هنر» و «تاریخ جهان» را از ارنست گامبریچ با ترجمهی علی رامین منتشر کرده است.
goo.gl/z5z5RC
@neypub
امروز ۳۱ مارس مصادف زادروز نیکلای گوگول
نیکلای واسیلیویچ گوگول (Nikolai Vasilievich Gogol) ۳۱ مارس ۱۸۰۹ در سوروچنسی از ولایت پولتاوا روسیه به دنیا آمد. استعدادهای گوگول در دبیرستان شکوفا شد و همین جا بود که نخستین بار دست به کار نوشتن شد. پس از آنکه سالها رؤیای دیدار پوشکین را در سر داشت سرانجام در سال ۱۸۳۰ با وی ملاقات کرد و کمکم به محافل ادبی راه پیدا کرد. در سال ۱۸۳۵ چهار عنوان کتاب از گوگول منتشر شد و در همان سالها بود که او را بهعنوان هشیارترین و ماهرترین قصهنویس روسیه میخواندند. او در سال ۱۸۳۶ روسیه را ترک کرد و تا سال ۱۸۴۸ در رم زیست و طی این سالها رمانی بزرگ به نام نفوس مرده را نوشت. انتشار این اثر اوج فعالیت گوگول بود و با استقبالی همگانی مواجه شد. پس از این دوران گوگول دچار وسواسهای مذهبی شد و نارضایتیاش از خویشتن شدت یافت و به نوشتن عقایدش به شکل نصیحت و موعظه پرداخت و برخلاف انتظار گوگول نهتنها استقبالی از آن نشد بلکه حتی پرشورترین طرفدارانش به دلیل عقاید سست و پشتیبانیاش از حکومت به وی تاختند. زمانی بعد به روسیه بازگشت و مجدداً دست به کار تکمیل رمان نفوس مرده شد اما در حالتی از بحران روانی چند روز پیش از مرگش تمام نسخههای دستنویس آن را سوزاند و سرانجام در چهارم مارس سال ۱۸۵۲ درگذشت.
مجموعه داستان «یادداشتهای یک دیوانه» در سال ۱۸۴۲ منتشر شد و استقبال گرم خوانندگان و منتقدان ادبی را همراه داشت و او را در مقام قصهنویس تثبیت کرد. نشر نی این کتاب را با ترجمهی خشایار دیهیمی منتشر کرده است.
@neypub
نیکلای واسیلیویچ گوگول (Nikolai Vasilievich Gogol) ۳۱ مارس ۱۸۰۹ در سوروچنسی از ولایت پولتاوا روسیه به دنیا آمد. استعدادهای گوگول در دبیرستان شکوفا شد و همین جا بود که نخستین بار دست به کار نوشتن شد. پس از آنکه سالها رؤیای دیدار پوشکین را در سر داشت سرانجام در سال ۱۸۳۰ با وی ملاقات کرد و کمکم به محافل ادبی راه پیدا کرد. در سال ۱۸۳۵ چهار عنوان کتاب از گوگول منتشر شد و در همان سالها بود که او را بهعنوان هشیارترین و ماهرترین قصهنویس روسیه میخواندند. او در سال ۱۸۳۶ روسیه را ترک کرد و تا سال ۱۸۴۸ در رم زیست و طی این سالها رمانی بزرگ به نام نفوس مرده را نوشت. انتشار این اثر اوج فعالیت گوگول بود و با استقبالی همگانی مواجه شد. پس از این دوران گوگول دچار وسواسهای مذهبی شد و نارضایتیاش از خویشتن شدت یافت و به نوشتن عقایدش به شکل نصیحت و موعظه پرداخت و برخلاف انتظار گوگول نهتنها استقبالی از آن نشد بلکه حتی پرشورترین طرفدارانش به دلیل عقاید سست و پشتیبانیاش از حکومت به وی تاختند. زمانی بعد به روسیه بازگشت و مجدداً دست به کار تکمیل رمان نفوس مرده شد اما در حالتی از بحران روانی چند روز پیش از مرگش تمام نسخههای دستنویس آن را سوزاند و سرانجام در چهارم مارس سال ۱۸۵۲ درگذشت.
مجموعه داستان «یادداشتهای یک دیوانه» در سال ۱۸۴۲ منتشر شد و استقبال گرم خوانندگان و منتقدان ادبی را همراه داشت و او را در مقام قصهنویس تثبیت کرد. نشر نی این کتاب را با ترجمهی خشایار دیهیمی منتشر کرده است.
@neypub
امروز ۳۱ مارس مصادف با سالگرد درگذشت شارلوت برونته
شارلوت برونته (Charlotte Brontë) در ۲۱ آوریل ۱۸۱۶ در تورنتن (برادفرد)، یورکشر، شمال انگستان، به دنیا آمد. در سال ۱۸۲۰ افراد خانواده به هاوِرت، در همان یورکشر، کوچ کردند و پدر خانواده کشیش مقیم آن ناحیه شد و تا زمان مرگ این مقام را حفظ کرد. شارلوت برونته خواهر بزرگتر امیلی برونته و ان برونته بود که آنها نیز امروزه از بزرگترین نویسندگان کلاسیک جهان به حساب میآیند. شارلوت مانند خواهرش امیلی، در کاوِن بریج به مدرسهی مخصوص دختران کشیشها رفت. از ۱۸۳۵ تا ۱۸۳۸ معلم مدرسه بود و بعد هم مدتی در خانهها درس میداد. در سال ۱۸۴۲ برای یادگیری زبان فرانسه و آلمانی به بروکسل رفت و در سال ۱۸۴۳ همانجا بار دیگر به تدریس پرداخت. شارلوت در سال ۱۸۴۴ به هاورت برگشت و با دو خواهرش مدرسهای به راه انداخت اما شاگردی در مدرسهی آنها ثبت نام نکرد. اولین رمان شارلوت به نام پروفسور در سال ۱۸۵۷ پس از مرگش منتشر شد. شارلوت از اوت ۱۸۴۶ تا اوت ۱۸۴۷ روی رمان جین ایر کار کرد که در اکتبر ۱۸۴۷ با امضای مستعار کِرِر بِل چاپ شد. رمان شرلی در اکتبر ۱۸۴۹ و رمان ویلت در ژانویهی ۱۸۵۳منتشر شد. شارلوت که به خواستگارهایش جواب منفی میداد، سرانجام در ژوئن ۱۸۵۴ ازدواج کرد، اما یک سال بعد، در ۳۱ مارس ۱۸۵۵ از دنیا رفت.
نشر نی کتابهای «جین ایر»، «ویلت»، «شرلی» و «پروفسور» را از شارلوت برونته با ترجمهی رضا رضایی منتشر کرده است.
goo.gl/oygd2S
@neypub
شارلوت برونته (Charlotte Brontë) در ۲۱ آوریل ۱۸۱۶ در تورنتن (برادفرد)، یورکشر، شمال انگستان، به دنیا آمد. در سال ۱۸۲۰ افراد خانواده به هاوِرت، در همان یورکشر، کوچ کردند و پدر خانواده کشیش مقیم آن ناحیه شد و تا زمان مرگ این مقام را حفظ کرد. شارلوت برونته خواهر بزرگتر امیلی برونته و ان برونته بود که آنها نیز امروزه از بزرگترین نویسندگان کلاسیک جهان به حساب میآیند. شارلوت مانند خواهرش امیلی، در کاوِن بریج به مدرسهی مخصوص دختران کشیشها رفت. از ۱۸۳۵ تا ۱۸۳۸ معلم مدرسه بود و بعد هم مدتی در خانهها درس میداد. در سال ۱۸۴۲ برای یادگیری زبان فرانسه و آلمانی به بروکسل رفت و در سال ۱۸۴۳ همانجا بار دیگر به تدریس پرداخت. شارلوت در سال ۱۸۴۴ به هاورت برگشت و با دو خواهرش مدرسهای به راه انداخت اما شاگردی در مدرسهی آنها ثبت نام نکرد. اولین رمان شارلوت به نام پروفسور در سال ۱۸۵۷ پس از مرگش منتشر شد. شارلوت از اوت ۱۸۴۶ تا اوت ۱۸۴۷ روی رمان جین ایر کار کرد که در اکتبر ۱۸۴۷ با امضای مستعار کِرِر بِل چاپ شد. رمان شرلی در اکتبر ۱۸۴۹ و رمان ویلت در ژانویهی ۱۸۵۳منتشر شد. شارلوت که به خواستگارهایش جواب منفی میداد، سرانجام در ژوئن ۱۸۵۴ ازدواج کرد، اما یک سال بعد، در ۳۱ مارس ۱۸۵۵ از دنیا رفت.
نشر نی کتابهای «جین ایر»، «ویلت»، «شرلی» و «پروفسور» را از شارلوت برونته با ترجمهی رضا رضایی منتشر کرده است.
goo.gl/oygd2S
@neypub
از مارکس، انگلس و لنین میپرسند که آیا ترجیح میدهند همسری برای خود اختیار کنند یا معشوقه داشته باشند. مارکس که در مسائل خصوصی تا حدودی محافظهکار بود همانگونه که از او انتظار میرود میگوید «همسر» ولی انگلس که خوشگذرانتر از او بود معشوقهداشتن را انتخاب میکند. در کمال شگفتی لنین میگوید «هر دو». چرا؟ آیا در پشت تصویر انقلابی خشکی که از او وجود دارد رگهای از خوشگذرانی منحط پنهان است؟ نه. او توضیح میدهد: «زیرا بدین ترتیب میتوانم به همسرم بگویم که پیش معشوقهام میروم و به معشوقهام بگویم باید پیش همسرم باشم...» «و بعد چه میکنی؟» «یک گوشهی خلوت پیدا میکنم و میآموزم و میآموزم و میآموزم!»
خشونت | اسلاوی ژیژک | ترجمهی علیرضا پاکنهاد
@neypub
خشونت | اسلاوی ژیژک | ترجمهی علیرضا پاکنهاد
@neypub
اندوه آموزگار خردمندان است. غم خود دانشی است؛ آنان که بیشتر میدانند ناگزیر باید بیشتر بر حقیقت مرگبار سوگواری کنند.
مانفرد | لرد بایرون | ترجمهی حسین قدسی
@neypub
@dortadoredonya
مانفرد | لرد بایرون | ترجمهی حسین قدسی
@neypub
@dortadoredonya