امروز ۲۹ ژانویه مصادف با زادروز ماتئی ویسنییک (Matei Vișniec) نمایشنامهنویس و شاعر رومانیایی
ماتئی ویسنییک در رشتهی فلسفه و تاریخ در دانشگاه بخارست تحصیل کرد و در سن ۳۱ سالگی از رژیم کمونیست کشورش گریخت و پناهندهی کشور فرانسه شد. ویسنییک تا امروز بیش از چهل نمایشنامه به زبان رومانیایی و بیست نمایشنامه به زبان فرانسوی نوشته است و مهمترین نمایشنامهنویس رومانی به حساب میآید.
«داستان خرسهای پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوستی در فرانکفورت دارد»، «سه شب با مادوکس»، «پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی»، «اسبهای پشت پنجره»، «تماشاچی محکوم به اعدام» و «ریچارد سوم اجرا نمیشود» آثاری است که نشر نی از او منتشر کرده است.
goo.gl/wKxvQ3
@neypub
@dortadoredonya
ماتئی ویسنییک در رشتهی فلسفه و تاریخ در دانشگاه بخارست تحصیل کرد و در سن ۳۱ سالگی از رژیم کمونیست کشورش گریخت و پناهندهی کشور فرانسه شد. ویسنییک تا امروز بیش از چهل نمایشنامه به زبان رومانیایی و بیست نمایشنامه به زبان فرانسوی نوشته است و مهمترین نمایشنامهنویس رومانی به حساب میآید.
«داستان خرسهای پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوستی در فرانکفورت دارد»، «سه شب با مادوکس»، «پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی»، «اسبهای پشت پنجره»، «تماشاچی محکوم به اعدام» و «ریچارد سوم اجرا نمیشود» آثاری است که نشر نی از او منتشر کرده است.
goo.gl/wKxvQ3
@neypub
@dortadoredonya
دستفروشی به نام جعفر سوار بر الاغ از روستای «ده شاه» میآمد و حلوا میفروخت. یک روز با دیدن جعفر حلوافروش، از مادرم خواستم که قدری حلوا بخرد و چون گفت پولی برای خرید ندارد، با تمام توان و قدرتی که داشتم عر زدن را آغاز کردم. این عر زدنها بر تصمیم مادرم برای خرید حلوا تأثیری نگذاشت، اما پیرمرد حلوافروش دلش به رحم آمد و تکهای حلوا از حلبیاش بیرون آورد و به دستم داد. تکهی حلوا را به صورت گلولههای کوچک درآوردم و در طول روز خوردم. با این رفتار طبیعی بود که مرا بچهای اِشکمی (شکمو) به حساب آورند، بچهای که معنی «نداشتن» را نمیفهمد!
از سرد و گرم روزگار | احمد زیدآبادی
goo.gl/UPV9wY
@neypub
از سرد و گرم روزگار | احمد زیدآبادی
goo.gl/UPV9wY
@neypub
چاپ هفتم منتشر شد
«رسالهای درباره حکومت»
برگزیدهی کتاب فصل بهار ۸۷
جان لاک
ترجمهی حمید عضدانلو
goo.gl/kauCVF
@neypub
«رسالهای درباره حکومت»
برگزیدهی کتاب فصل بهار ۸۷
جان لاک
ترجمهی حمید عضدانلو
goo.gl/kauCVF
@neypub
ریچارد براتیگان در ۳۰ ژانویه سال ۱۹۳۵ در واشینگتن متولد شد. در دههی ۱۹۵۰ به سانفرانسیسکو رفت و به جنبش بیت پیوست. گرچه براتیگان مشخصاً به عنوان یک نویسندهی بیت شناخته نمیشود، اما نفرت نسل بیت از ارزشهای طبقهی متوسط، دنیای تجارتگرایی و تبلیغات و همرنگی با جماعت در آثار او به شدت وجود دارد.
موفقیت او به عنوان نویسنده و شاعر با حاشیههای بسیاری همراه بود. او آثار متعددی را در نشریات به چاپ رساند که هیچکدام مورد توجه قرار نگرفت. اما پس از انتشار «صید قزل آلا در آمریکا» در سال ۱۹۶۷ که بسیاری آن را بهترین رمان او میدانند، توجه عمومی به سوی او جلب شد و او به عنوان اسطورهی مکتبی جدید شناخته شد. سال ۱۹۷۰ «صید قزل آلا در آمریکا» تبدیل به نامی برای یک کمون، مکتبی آزاد و حتی روزنامهای زیرزمینی شد.
سال ۱۹۷۲ براتیگان به خانهای کوچک در کالیفرنیا نقل مکان کرد تا از دید عموم دور باشد. در طی هشت سال، او بهندرت قرارهای ملاقات برای مصاحبه و یا سخنرانی را میپذیرفت. طی سال ۱۹۸۴ براتیگان در دانشگاه مونتانا به تدریس پرداخت، اما خیلی زود از این کار استعفا داد. در نهایت در اکتبر همان سال جسم بیجان او در شرایطی در خانهاش پیدا شد که به گفتهی پلیس چهار یا پنج هفته پیش از آن، با شلیک گلوله خودکشی کرده بود.
منبع : godot.ir
@neypub
موفقیت او به عنوان نویسنده و شاعر با حاشیههای بسیاری همراه بود. او آثار متعددی را در نشریات به چاپ رساند که هیچکدام مورد توجه قرار نگرفت. اما پس از انتشار «صید قزل آلا در آمریکا» در سال ۱۹۶۷ که بسیاری آن را بهترین رمان او میدانند، توجه عمومی به سوی او جلب شد و او به عنوان اسطورهی مکتبی جدید شناخته شد. سال ۱۹۷۰ «صید قزل آلا در آمریکا» تبدیل به نامی برای یک کمون، مکتبی آزاد و حتی روزنامهای زیرزمینی شد.
سال ۱۹۷۲ براتیگان به خانهای کوچک در کالیفرنیا نقل مکان کرد تا از دید عموم دور باشد. در طی هشت سال، او بهندرت قرارهای ملاقات برای مصاحبه و یا سخنرانی را میپذیرفت. طی سال ۱۹۸۴ براتیگان در دانشگاه مونتانا به تدریس پرداخت، اما خیلی زود از این کار استعفا داد. در نهایت در اکتبر همان سال جسم بیجان او در شرایطی در خانهاش پیدا شد که به گفتهی پلیس چهار یا پنج هفته پیش از آن، با شلیک گلوله خودکشی کرده بود.
منبع : godot.ir
@neypub
معرفی کتاب «چین و ژاپن»
نوشتهی نیکوس کازانتزاکیس
ترجمهی محمد دهقانی
روزنامهی شرق ، شمارهی ۳۰۷۴، ۱۰ بهمن ۹۶
سفر به خاور دور
نیکوس کازانتزاکیس (۱۸۸۳–۱۹۵۷) یکی از بزرگترین نویسندگان قرن بیستم و مهمترین چهرههای ادبی یونان جدید است. نویسندگان بزرگی چون آلبرت شوایتزر، توماس مان و آلبر کامو او را یک غول ادبی میدانستند. البته کازانتزاکیس صرفا نویسنده مایههای یونانی نبود. تشنگیاش برای دانش و اشتیاقش برای احاطه بر تجربه کلی بشر در جهانبینیاش او را بارها بر آن داشت تا کشورش را در جستجوی تجربهها، دریافتها و دیدگاههای تازهای ترک کند و از این میان هرچه با نیازها و کنجکاویهای روحش که تقریبا نامحدود بود، تطابق داشت انتخاب و به هنر بدل میکرد. کازانتزاکیس ناظر جنگهای داخلی اسپانیا بود و به چین و ژاپن، مصر و فلسطین، ایتالیا و انگلستان، اتریش و قبرس و فرانسه سفر کرد. سفرنامههای او نقش زیادی در گسترش ادبیات نوین داشته است. او در سفرنامهنویسی روشی جدید بنا کرد که ضمن حکایت ادبی سفر، همهچیز را (از توصیف مناظر تا مقالهای فلسفی درباره اندیشمندان بزرگ) روایت میکند. این سفرنامهها بسیار پیشتر از آنکه نخستین رمانش منتشر شود او را نزد عموم یونانیان به شهرت رساند. او میکوشید در سفرهایش، آن رشته نادیدنی را بیابد که انسانها را صرفنظر از ملیت، دولت، مذهب و تمدن با هم پیوند میداد. چنانکه میگفت: «یکی از بزرگترین لذتهای ذهن آدمی این است که به دو بینش متضاد گوش دهد و ارزش نسبی هر یک از دو بینش مخالف را بشناسد و بکوشد تا از این اندیشههای خصمانه و متعصب، پدیدهای کامل خلق کند». درمجموع، برخی از مایههای اصلی سفرنامههایش مربوط است به روانشناسی مردمان، قهرمانان عمل و اندیشه، آثار تاریخی و مناظر و پیوندشان با روح مردم، فناناپذیری تمدنها و آینده هر کشور و بشر بهطورکلی.
دغدغههای کازانتزاکیس و سبک بدیع او در سفرنامهنویسی شاید ماحصل شکل زندگی او باشد: او در شهر هراکلیون در جزیره کرت به دنیا آمد. کرت در آن زمان تحت سلطه حکومت عثمانی بود و او در فضای شورش و طغیان مردم کرت علیه عثمانیان بزرگ شد. مدتی را در مدرسه فرانسویان تحصیل کرد که راهبان کاتولیک ادارهاش میکردند. پس از اتمام دوره دبیرستان، در سال ۱۹۰۲ در رشته حقوق دانشگاه آتن ثبتنام کرد و در سال ۱۹۰۶ میلادی مدرک دکترا گرفت. در سال ۱۹۰۷ به پاریس رفت و شاگرد آنری برگسون فیلسوف نامدار فرانسوی شد. در جنگ بالکان به ارتش یونان پیوست و علیه دشمن جنگید و پس از جنگ، مدیریت کل وزارت امور اجتماعی را پذیرفت و چندی نیز نماینده سازمان یونسکو در پاریس بود. در سال ۱۹۴۷ از یونان به آنتیب رفت برای ادامه فعالیتهای ادبیاش. در سال ۱۹۵۶ از طرف کانون نویسندگان یونانی برای جایزه نوبل ادبیات معرفی شد و در سال ۱۹۵۷ با یک رأی کمتر نسبت به آلبر کامو این جایزه را از دست داد. اگرچه مردی مذهبی بود، به هیچ مذهبی تعلقخاطر نداشت و متوالیا این امر را در مسیح، بودا، لنین و اودیسه میجست. ازاینرو، به تناوب تحتتأثیر جریانات مختلف و زمانهای متفاوت قرار میگرفت: از مسیحیت و بودیسم تا نیچه، برگسون، جیمز و شوپنهاور. همچنین کاملا به مارکسیسملنینیسم گرایش داشت، ولی هیچگاه عضویت هیچ حزب کمونیستی را نپذیرفت. آثار او به اکثر زبانهای زنده دنیا ترجمه شدهاند. بسیاری از آثار او نیز حتی گاه چندباره، به دست مترجمان توانایی چون محمد قاضی و صالح حسینی و دیگران به فارسی ترجمه شدهاند: از جمله «برادرکشی»، «سفرها»، «آخرین وسوسه مسیح»، «گزارش به خاک یونان»، «سنفرانسیس»، «کورس»، «سودوم و گومورا»، «آزادی یا مرگ»، «زوربای یونانی» و «مسیح بازمصلوب».
بهتازگی کتاب «چین و ژاپن» که در سال ١٣٧٩ با ترجمه محمد دهقانی منتشر شده بود به همت نشر نی تجدیدچاپ شده است. بسیاری در یونان مقبولترین سفرنامهاش را همین کتاب میدانند که اولینبار در سال ۱۹۳۸ منتشر شد و دریافتهای او را از خاور دور در سال ۱۹۳۵ روایت میکند. برخی از توصیفهای این کتاب با اندک تغییری به «باغ صخرهها» منتقل شد، رمانی به فرانسه که در سال ۱۹۳۷ نوشت. در چاپ چهارم چین و ژاپن در ۱۹۵۸، بخش دومی به کتاب اضافه شد شامل آخرین نوشتههای کازانتزاکیس، یادداشتهایش درباره کتابی که قصد داشت تحت عنوان «بیست سال بعد» درباره چین بنویسد. این یادداشتها را مفصلا همسرش حاشیهنویسی کرده که او را در این سفر همراهی میکرد و تمام اطلاعات زمینهای را درباره این آخرین سفر او به خاور دور در سال ۱۹۵۷ به خواننده میداد.
@neypub
نوشتهی نیکوس کازانتزاکیس
ترجمهی محمد دهقانی
روزنامهی شرق ، شمارهی ۳۰۷۴، ۱۰ بهمن ۹۶
سفر به خاور دور
نیکوس کازانتزاکیس (۱۸۸۳–۱۹۵۷) یکی از بزرگترین نویسندگان قرن بیستم و مهمترین چهرههای ادبی یونان جدید است. نویسندگان بزرگی چون آلبرت شوایتزر، توماس مان و آلبر کامو او را یک غول ادبی میدانستند. البته کازانتزاکیس صرفا نویسنده مایههای یونانی نبود. تشنگیاش برای دانش و اشتیاقش برای احاطه بر تجربه کلی بشر در جهانبینیاش او را بارها بر آن داشت تا کشورش را در جستجوی تجربهها، دریافتها و دیدگاههای تازهای ترک کند و از این میان هرچه با نیازها و کنجکاویهای روحش که تقریبا نامحدود بود، تطابق داشت انتخاب و به هنر بدل میکرد. کازانتزاکیس ناظر جنگهای داخلی اسپانیا بود و به چین و ژاپن، مصر و فلسطین، ایتالیا و انگلستان، اتریش و قبرس و فرانسه سفر کرد. سفرنامههای او نقش زیادی در گسترش ادبیات نوین داشته است. او در سفرنامهنویسی روشی جدید بنا کرد که ضمن حکایت ادبی سفر، همهچیز را (از توصیف مناظر تا مقالهای فلسفی درباره اندیشمندان بزرگ) روایت میکند. این سفرنامهها بسیار پیشتر از آنکه نخستین رمانش منتشر شود او را نزد عموم یونانیان به شهرت رساند. او میکوشید در سفرهایش، آن رشته نادیدنی را بیابد که انسانها را صرفنظر از ملیت، دولت، مذهب و تمدن با هم پیوند میداد. چنانکه میگفت: «یکی از بزرگترین لذتهای ذهن آدمی این است که به دو بینش متضاد گوش دهد و ارزش نسبی هر یک از دو بینش مخالف را بشناسد و بکوشد تا از این اندیشههای خصمانه و متعصب، پدیدهای کامل خلق کند». درمجموع، برخی از مایههای اصلی سفرنامههایش مربوط است به روانشناسی مردمان، قهرمانان عمل و اندیشه، آثار تاریخی و مناظر و پیوندشان با روح مردم، فناناپذیری تمدنها و آینده هر کشور و بشر بهطورکلی.
دغدغههای کازانتزاکیس و سبک بدیع او در سفرنامهنویسی شاید ماحصل شکل زندگی او باشد: او در شهر هراکلیون در جزیره کرت به دنیا آمد. کرت در آن زمان تحت سلطه حکومت عثمانی بود و او در فضای شورش و طغیان مردم کرت علیه عثمانیان بزرگ شد. مدتی را در مدرسه فرانسویان تحصیل کرد که راهبان کاتولیک ادارهاش میکردند. پس از اتمام دوره دبیرستان، در سال ۱۹۰۲ در رشته حقوق دانشگاه آتن ثبتنام کرد و در سال ۱۹۰۶ میلادی مدرک دکترا گرفت. در سال ۱۹۰۷ به پاریس رفت و شاگرد آنری برگسون فیلسوف نامدار فرانسوی شد. در جنگ بالکان به ارتش یونان پیوست و علیه دشمن جنگید و پس از جنگ، مدیریت کل وزارت امور اجتماعی را پذیرفت و چندی نیز نماینده سازمان یونسکو در پاریس بود. در سال ۱۹۴۷ از یونان به آنتیب رفت برای ادامه فعالیتهای ادبیاش. در سال ۱۹۵۶ از طرف کانون نویسندگان یونانی برای جایزه نوبل ادبیات معرفی شد و در سال ۱۹۵۷ با یک رأی کمتر نسبت به آلبر کامو این جایزه را از دست داد. اگرچه مردی مذهبی بود، به هیچ مذهبی تعلقخاطر نداشت و متوالیا این امر را در مسیح، بودا، لنین و اودیسه میجست. ازاینرو، به تناوب تحتتأثیر جریانات مختلف و زمانهای متفاوت قرار میگرفت: از مسیحیت و بودیسم تا نیچه، برگسون، جیمز و شوپنهاور. همچنین کاملا به مارکسیسملنینیسم گرایش داشت، ولی هیچگاه عضویت هیچ حزب کمونیستی را نپذیرفت. آثار او به اکثر زبانهای زنده دنیا ترجمه شدهاند. بسیاری از آثار او نیز حتی گاه چندباره، به دست مترجمان توانایی چون محمد قاضی و صالح حسینی و دیگران به فارسی ترجمه شدهاند: از جمله «برادرکشی»، «سفرها»، «آخرین وسوسه مسیح»، «گزارش به خاک یونان»، «سنفرانسیس»، «کورس»، «سودوم و گومورا»، «آزادی یا مرگ»، «زوربای یونانی» و «مسیح بازمصلوب».
بهتازگی کتاب «چین و ژاپن» که در سال ١٣٧٩ با ترجمه محمد دهقانی منتشر شده بود به همت نشر نی تجدیدچاپ شده است. بسیاری در یونان مقبولترین سفرنامهاش را همین کتاب میدانند که اولینبار در سال ۱۹۳۸ منتشر شد و دریافتهای او را از خاور دور در سال ۱۹۳۵ روایت میکند. برخی از توصیفهای این کتاب با اندک تغییری به «باغ صخرهها» منتقل شد، رمانی به فرانسه که در سال ۱۹۳۷ نوشت. در چاپ چهارم چین و ژاپن در ۱۹۵۸، بخش دومی به کتاب اضافه شد شامل آخرین نوشتههای کازانتزاکیس، یادداشتهایش درباره کتابی که قصد داشت تحت عنوان «بیست سال بعد» درباره چین بنویسد. این یادداشتها را مفصلا همسرش حاشیهنویسی کرده که او را در این سفر همراهی میکرد و تمام اطلاعات زمینهای را درباره این آخرین سفر او به خاور دور در سال ۱۹۵۷ به خواننده میداد.
@neypub
فکر میکنی در این روز و روزگار کسی از احزاب خبر دارد؟ رفیق عزیز، دیگر حزب سیاسی نمانده. واقعاً آبروریزی است. اینها سر هیچی توافق ندارند. دستکم خودشان میگویند که از این بابت شرمندهاند، وگرنه من که فعلاً از سیاست دست کشیدهام. همهمان از سیاست کنار کشیدهایم، هرچند یکسره به خودمان میگوییم مردم وقتی متحد باشند، شکست نمیخورند، درحالیکه در این ده سال اینقدر ما را شکست دادهاند که حسابش از دست من در رفته. این یعنی شکست مطلق. دخلمان آمده. صدامان هم در نمیآید. یک بمب اینجا، یک بمب آنجا، اما اینها کاری نمیکند، مثل تعهد به اعتراض مسالمتآمیز یا اعتراض خشونتآمیز، یا اپوزوسیون، یا مردم متحد و از این قبیل حرفها. مانونگو اینها کمر ما را شکستند. ماجرا از این قرار است.
حکومت نظامی | خوسه دونوسو | ترجمهی عبدالله کوثری
@neypub
حکومت نظامی | خوسه دونوسو | ترجمهی عبدالله کوثری
@neypub
اعتراف میکنم یه کم میترسم. میترسم همهی این خوشیها یه روزی تموم شه. البته شاید هم نشه گفت ترس واقعی، چون این ترسه همیشه درست موقعی میآد سراغم که من و اون داریم از زندگیمون لذت میبریم، مثلاً وقتی با هم میریم پیکنیک یا شبایی که با هم میخوابیم، این لذته قاطی میشه با یه ترسی که شاید دیگه این خوشیها پیش نیان... و این اذیتم میکنه. درست عین مرگ.
تجربههای اخیر | امیررضا کوهستانی
براساس نمایشنامهای از نادیا راس و جکوب ورن
از مجموعهی دورتادور دنیا | نمایشنامه
@neypub
@dortadoredonya
تجربههای اخیر | امیررضا کوهستانی
براساس نمایشنامهای از نادیا راس و جکوب ورن
از مجموعهی دورتادور دنیا | نمایشنامه
@neypub
@dortadoredonya
Forwarded from نوار؛ شنیدنیست
من خیلی سال است از چیز دیگری حرف نزدهام.دیگر یادم رفته از چیزی غیر از بیعدالتی، نبود آزادی، فلاکت یا خشونت حرف بزنم.
https://goo.gl/qyJhUF
@Navaar_ir. 🌹🎧❄
https://goo.gl/qyJhUF
@Navaar_ir. 🌹🎧❄
وقتی فروید ادعا میکند «هیچ تجربهی جنسی» در آنانی که از احساسهای جنسی بیخبرند «هیچ تأثیری به جا نمیگذارد» بههیچروی نمیخواهد بگوید سوءاستفادهی جنسی از کودکان در دورهی نهفتگی آسیب یا خطری دربر ندارد. برعکس، اشارهی او به ناتوانی بنیادین کودک است برای آنکه چنین احساسی را به صورتی غیر از معمایی مخوف و مرموز درک کند.
چگونه فروید بخوانیم | جاش کوهن | ترجمهی صالح نجفی
goo.gl/TaWf56
@neypub
چگونه فروید بخوانیم | جاش کوهن | ترجمهی صالح نجفی
goo.gl/TaWf56
@neypub
نسخهی الکترونیک کتابهای نشر نی در فیدیبو:
goo.gl/nKTLyA
نسخهی الکترونیک کتابهای نشر نی را میتوانید از اپلیکیشن کتابخوان نشر نی تهیه کنید. (دانلود از ney.fidibo.net)
@neypub
goo.gl/nKTLyA
نسخهی الکترونیک کتابهای نشر نی را میتوانید از اپلیکیشن کتابخوان نشر نی تهیه کنید. (دانلود از ney.fidibo.net)
@neypub
Forwarded from نشر نی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
سخنرانی دکتر داریوش شایگان دربارهی داریوش طلایی در مراسم رونمایی کتاب «تحلیل ردیف» اثر داریوش طلایی
@neypub
@neypub
یک شهریار یا یک دولت بر اساس چه حقی میتواند بیگانهای را، بهدلیل جرمی که در قلمرو او مرتکب شده است، محکوم به مرگ یا کیفر دیگری کند؟ مسلماً قانون آن کشور که با تصویت قانونگذاران اعلام و منتشر شده است به گوش آن بیگانه نمیرسد. حتی اگر چنین قانونی به گوش او برسد، او را ملزم به اجرای آن نمیکند. آمریت قانونگذار، که نسبت به افراد آن جامعه اعمال میشود، در مورد آن بیگانه قدرتی ندارد.
رسالهای دربارهی حکومت | جان لاک | ترجمهی حمید عضدانلو
@neypub
رسالهای دربارهی حکومت | جان لاک | ترجمهی حمید عضدانلو
@neypub