نشر نی
11.2K subscribers
6.58K photos
255 videos
480 files
3.88K links
www.nashreney.com :وب‌سایت

اینستاگرام: Instagram.com/nashreney

تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، شماره ۲۰
تلفن دفتر نشر: ۸۸۰۲۱۲۱۴
تلفن واحد فروش: ۸۸۰۰۴۶۵۸
ایمیل: info@nashreney.com
Download Telegram
چاپ نهم منتشر شد
«روان‌درمانی اگزیستانسیال»

اروین یالوم
ترجمه‌ی سپیده حبیب
goo.gl/3Wtz7r

@neypub
عطا که اصلاً اهل این کارها و این حرف‌ها نبود. باورکردنی نیست. عطا وقتی هم که برای من تعریف می‌کرد زارزار اشک می‌ریخت. بعد شما می‌گویید عطا خودش حمید را کشته؟ روی چه حسابی این حرف را می‌زنید؟ به چه دلیلی عطا باید چنین کاری کند؟ عطا و حمید با هم رفیق بودند. خیلی بیش‌تر از من و عطا یا من و حمید. تمامِ آن سه ماه، آن دو ماه و بیست‌وشش روز، این دو تا با هم بودند. شما یک‌بارِ دیگر به این عکسِ دو نفره‌ی آن‌ها که پیش من مانده نگاه کن. صورتِ عطا را ببین. چشم‌هاش را ببین. از چشم‌های هر کسی می‌شود باطنش را شناخت. این آدم قاتل است؟

احتمال عکس و انزوا | امین علی‌اکبری

goo.gl/ZHrqAb

@neypub
۲۰ درصد تخفیف خرید آنلاین از سایت نشر نی
تا ۲۵ مهرماه

هزینه‌ی پست ثابت به سراسر کشور
پست سفارشی: ۳۰۰۰ تومان
پست پیشتاز: ۶۰۰۰ تومان

www.nashreney.com

@neypub
باید نیرویی را که به سمت جرم سوق می‌دهد علیه خودش به کار گرفت. باید نفع و علاقه را تجزیه کرد و از آن برای مخوف‌کردنِ کیفر استفاده کرد. مجازات باید بیشتر از جرم این نفع را تحریک کند و برانگیزد. اگر غرور موجب ارتکاب جرم شده است باید آن را جریحه‌دار کرد و با تنبیه‌کردن، نفرت از آن را برانگیخت. کیفرهای بدنام‌کننده و رسوایی‌برانگیز به این دلیل کارایی دارند که بر خودپسندیِ منشأ جرم تکیه می‌کنند. متعصبان هم از عقایدشان به خود می‌بالند هم از تعذیب‌هایی که به‌دلیل این عقاید متحمل می‌شوند. پس باید لجاجتِ مغرورانه‌ای را که تکیه‌گاه این تعصب است علیه خود همین تعصب به کار گیریم: «باید این تعصب را با استهزاء و شرمندگی سرکوب کرد؛ اگر خودپسندی مغرورانه‌ی متعصبان در برابر جمع کثیری از تماشاگران تحقیر شود، آن‌گاه می‌توان اثرهای رضایت‌بخشی را از این کیفر انتظار داشت.» برعکس، تحمیل دردهای جسمی به آنان کاملاً بی‌فایده است.

مراقبت و تنبیه | میشل فوکو | ترجمه‌ی نیکو سرخوش و افشین جهاندیده

goo.gl/Gf0mMV

@neypub
"The Art of Books" by Emiliano Ponzi ✨🌙

@neypub
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
منتشر می‌شود

«ریچارد سوم»
ویلیام شکسپیر
ترجمه‌ی عبدالله کوثری

«ریچارد سوم» نمایشنامه‌ای اثر ویلیام شکسپیر و داستانی تراژیک است که به قدرت رسیدن شاه ریچارد سوم و سقوط او را روایت می‌کند.

@neypub
بی‌شک می‌شود نوشت بی‌آنکه از خود بپرسیم چرا می‌نویسیم. آیا نویسنده‌ای که به حروف‌نگاری قلمش نگاه می‌کند، حتی حق آن را دارد که قلم را معلق دارد تا به آن بگوید: بایست! درباره‌ی خودت چه می‌دانی؟ به چه هدفی پیش می‌روی؟ چرا نمی‌بینی که جوهرت ردی نمی‌گذارد، و تو آزادانه به جلو می‌روی، اما در خلأ، و اگر مانعی بر سر راهت نمی‌بینی برای آن است که هرگز نقطه‌ی آغازت را ترک نکرده‌ای؟ و با این همه می‌نویسی: تو بی‌وقفه می‌نویسی و آن‌چه را به تو املا می‌کنم برایم فاش می‌کنی و آن‌چه را می‌دانم بر من آشکار می‌سازی؛ دیگران، با خواندن، تو را به آن‌چه از خودت می‌گیرند پرمایه می‌سازند و چیزی را به تو می‌دهند که تو به آن‌ها می‌آموزی. حال، آن‌چه را انجام ندادی انجام داده‌ای؛ آن‌چه را ننوشتی نوشته شده: تو به پاک ناشدنی محکوم شده‌ای.

از کافکا تا کافکا | موریس بلانشو | ترجمه‌ی مهشید نونهالی

goo.gl/jSEUsh

@neypub
چاپ پنجم منتشر شد
«توتوچان دخترکی آن‌سوی پنجره»
شیوه آموزش و پرورش آزاد در ژاپن

تتسوکو کورویاناگی
ترجمه‌ی سیمین محسنی

goo.gl/RrZ5qL

@neypub
امروز پانزدهم اکتبر مصادف با زادروز میشل فوکو

goo.gl/gU9kau

@neypub
امروز پانزدهم اکتبر مصادف با زادروز میشل فوکو

میشل فوکو در پانزدهم اکتبر ۱۹۲۶ در پواتیه فرانسه زاده شد، در دانشگاه سوربن فلسفه خواند و لیسانس خود را در سال ۱۹۴۸ گرفت. وی برای مدت کوتاهی عضو حزب کمونیست فرانسه بود ولی در سال ۱۹۵۱ از آن حزب کنار کشید. فوکو در دهه‌ی ۱۹۵۰ به تحصیل در روانشناسی علاقه پیدا کرد و درجه‌ی لیسانسی در روانشناسی و سپس دیپلمی در رشته‌ی آسیب‌شناسی روانی گرفت. در همان سال‌ها وی پژوهش‌هایی در آسیب‌شناسی روانی انجام داد. پس از آن وی به سوئد، لهستان و آلمان رفت و در دانشکده‌های زبان فرانسه در آن کشورها به تدریس پرداخت و سرانجام در دانشگاه هامبورگ با نوشتن رساله‌ای در باب جنون به اخذ درجه‌ی دکتری نائل آمد و در سال ۱۹۶۴ استاد فلسفه‌ی دانشگاه کلرمون در فرانسه شد. پی از آن فوکو به عنوان استاد «تاریخ نظام‌های اندیشه» در کلژ دو فرانس تدریس می‌کرد. فوکو به سرعت در حوزه‌ی روشنفکری فرانسه شهرت یافت و دیری نگذشت که نفوذی جهانی پیدا کرد. وی چشم‌اندازهای یکسره نوینی در فلسفه، تاریخ و جامعه‌شناسی گشود. در تعبیرهای گوناگون، وی را «فرزند ناخلف ساختگرایی»، دیرینه‌شناسی فرهنگ غرب، پوچ‌نگار و ویرانگر علوم اجتماعی رایج خوانده‌اند. بسیاری از شارحان آثار فوکو برآنند که نمی‌توان اندیشه‌ی او را به‌آسانی در درون شاخه‌های علوم اجتماعی متداول طبقه‌بندی کرد. با این همه، بی‌شک اثر اندیشه‌ی او بر بسیاری از حوزه‌های علوم اجتماعی و فلسفه پایدار و ماندگار خواهد ماند. فوکو در ۲۵ ژوئن ۱۹۸۴ درگذشت.
«تئاتر فلسفه»، «مراقبت و تنبیه»، «اراده به دانستن»، «ایران: روح یک جهان بی‌روح»، «تولد زیست سیاست»، «دیرینه‌شناسی دانش» و «خاستگاه هرمنوتیک خود» آثاری‌ست که نشر نی از میشل فوکو منتشر کرده است.

goo.gl/gU9kau

@neypub
امروز پانزدهم اکتبر مصادف با زادروز فریدریش نیچه

@neypub
امروز پانزدهم اکتبر مصادف با زادروز فریدریش نیچه

فردریش ویلهلم نیچه (Friedrich Nietzsche) زاده‌ی ۱۵ اکتبر ۱۸۴۴ و درگذشته‌ی ۲۵ اوت ۱۹۰۰، فیلسوف مشهور آلمانی است که از مشهورترین عقاید وی نقد فرهنگ، دین و فلسفه‌‌ی امروزی بر مبنای سئوالات بنیادینی درباره‌ی بنیان ارزش‌ها و اخلاق بوده‌است.
او در ۱۵ اکتبر سال ۱۸۴۴در روکن واقع در لایپزیک پروس به دنیا آمد. از چهار سالگی شروع به خواندن و نوشتن کرد و در همان محل تولد به تحصیل پرداخت. او پس از پایان تحصیلاتش در مدرسه‌ی پفورتا در دانشگاه بُن به تحصیل در رشته‌ی الهیات پرداخت و در عید پاک ۱۸۶۵ تحصیل در رشته الهیات را (در نتیجه از دست دادن ایمانش به مسیحیت) رها کرد. نیچه در یکی از آثارش با عنوان «آنارشیست» می‌نویسد: «در حقیقت تنها یک مسیحی واقعی وجود داشته‌است که او نیز بر بالای صلیب کشته شد.» او در ۱۷ اوت ۱۸۶۵، بن را ترک کرد و رهسپار لایپزیگ شد تا به مطالعه واژه شناسی بپردازد. او در دانشگاه لایپزیک به فلسفه‌ی یونانی آشنا شد و از بیست و چهار سالگی به‌مدت ده سال به استادی کرسی واژه شناسی کلاسیک در دانشگاه بازل و به عنوان آموزگار زبان یونانی در دبیرستان منصوب شد و در ۲۳ مارس مدرک دکتری را بدون امتحان از جانب دانشگاه لایپزیگ دریافت کرد. او مرید و طرفدار آرتور شوپنهاور فیلسوف شهیر آلمانی بود و با واگنر آهنگساز آلمانی دوستی نزدیک داشت. وی بعدها گوشه‌ی انزوا گرفت و از همه دوستانش رویگردان شد. در سال ۱۸۶۹ نیچه شهروندی «پروسی» خود را ملغی کرد و تا پایان عمرش بی سرزمین ماند. او در حالی که در آلمان، سوئیس و ایتالیا سرگردان بود و در پانسیون زندگی می‌کرد بخش عمده‌ای از آثار معروف خود را آفرید. فریدریش نیچه پس از سال‌ها آمیختن با دنیای فلسفه و بحث و جدال و ناکامی عشقی‌اش، ده سال پایان عمرش را در جنون محض به سرد برد و زمانی که آثارش با موفقیتی بزرگ روبه رو شده بودند آ‌ن‌قدر از سلامت ذهنی بهره نداشت تا آن را به چشم خود ببیند. نیچه سرانجام در سال ۱۸۷۹ به دلیل ضعف سلامت و سردردهای شدیدش مجبور به استعفا از دانشگاه و رهاکردن مسند استادی شد و بالاخره در ۲۵ اوت سال ۱۹۰۰در وایمار و پس از تحمل یک دوره‌ی طولانی بیماری چشم از جهان فرو بست.
آثار نیچه در زمان حیاتش و پس از آن تأثیرات بسیار جدی بر جنبش‌های فلسفی، ادبی، فرهنگی و سیاسی قرن بیستم گذاشت. آثار مکتوب و منتشر‌شده‌ی نیچه نشان می‌دهد که حیات خلاق او بین سال‌های ۱۸۷۲ تا ۱۸۸۸ بوده‌ است. نیچه شوریده‌سری است که در شوریدگی و آفرینشگری‌اش بی مانند است. خطا نیست اگر گفته شود نیچه چونان سقراط به زایش و زایندگی اشتیاق وافر داشت، چون نیچه بیش از آن که به تولید اندیشه یا ایده‌پردازی دست یازد، در پی آن بود که اندیشیدن را مورد توجه قرار دهد.

(منبع: www.aftabir.com)

@neypub
نیچه معتقد نیست که فلسفه وجود دارد تا ما را به انسان‌های بهتری تبدیل کند ــ البته می‌تواند ما را عمیق‌تر کند. او متن بسیار خوب خود درباره‌ی تبارشناسی اخلاق را به سال ۱۸۸۷ با یادآوری یک پارادوکس آغاز و ادعا می‌کند که «ما اهل شناخت» ــ آن‌گونه که ما امروزیان دوست داریم درباره‌ی خود فکر کنیم ــ ذاتاً برای خود ناشناخته‌ایم. این‌که بدانیم چگونه به جست‌وجوی خود باشیم پیش‌فرضِ یافتن است. او معتقد است که ما صداهای اطراف‌مان را نمی‌شنویم، ما صداها و پژواک‌های وجود خود را نمی‌شنویم. یافتن زمانِ لازم برای گواردن تجارب زندگی دشوار است ــ ما دل‌ها (و نیز گوش‌های‌مان) را به آن نسپرده‌ایم. ما گیج‌ایم و همچون کسی هستیم که غرق در افکار خویش است و با شنیدن دوازده ضربه‌ی ظهرهنگام ناگهان از جای می‌جهیم و از خود می‌پرسیم «اکنون ضربه‌های چه ساعتی نواخته شد؟». تنها پس از آن و با تأخیر است که گوش‌های‌مان را می‌مالیم و شگفت‌زده و آسیمه‌سر می‌پرسیم «به‌راستی بر ما چه گذشت؟» و «تازه ما به‌راستی کیستیم؟» ما ناگزیر با خود بیگانه‌ایم.

چگونه نیچه بخوانیم | کیت انسل پیرسون | ترجمه‌ی لیلا کوچک‌منش

goo.gl/1WV6L6

@neypub
هوشنگ مرادی کرمانی نامزد جایزه‌ی آسترید لیندگرن ۲۰۱۸ اعلام شد. این جایزه بزرگ‌ترین جایزه‌ی ادبیات کودک پس از جایزه‌ی هانس کریستین اندرسن است که مرادی کرمانی آن را پیش‌تر در سال ۱۹۸۶ دریافت کرده است.
Nashreney 96.pdf
1.9 MB
فهرست کتاب‌های نشر نی، پاییز ۹۶

۲۰ درصد تخفیف خرید آنلاین از سایت نشر نی تا ۲۵ مهر

www.nashreney.com

@neypub
جایزه صلح ناشران آلمان به مارگارت اتوود نویسنده کانادایی اعطا شد.

این جایزه هر ساله در نمایشگاه کتاب فرانکفورت به نویسندگان تأثیرگذاری اعطا می‌شود که در راستای زندگی صلح‌آمیز انسان‌ها فعالیت می‌کنند.
جایزه صلح ناشران آلمان به مارگارت اتوود نویسنده کانادایی اعطا شد.

جایزه صلح ناشران آلمان از سال ۱۹۵۰ در حاشیه‌ی نمایشگاه کتاب فرانکفورت به نویسندگان تأثیرگذاری اعطا می‌شود که در راستای زندگی صلح‌آمیز انسان‌ها فعالیت می‌کنند. در توضیح اتحادیه ناشران آلمان در راستای انتخاب اتوود به عنوان برنده‌ی سال ۲۰۱۷ آمده است که این نویسنده‌ی ۷۷ ساله‌ی کانادایی در رمان‌ها و آثار غیرداستانی‌اش همواره شم سیاسی و حساسیت بالای خود برای تحولات و جریان‌های نامحسوس و خطرناک را به نمایش گذاشته است.
اتوود متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۳۹ در اوتاوای کانادا، نامزد دریافت جایزه‌ی افتتاحی بین‌المللی من بوکر (۲۰۰۵) که نویسنده را به سبب دستاوردهای برجسته‌ی داستانی مورد قدردانی قرار می‌دهد، بیش از سی‌وپنج اثر داستانی‌، شعری و مقاله‌ی انتقادی را که در سرتاسر جهان مورد تحسین واقع شده به قلم آورده است.
جوایز متعدد او شامل جایزه‌ی گاورنر جنرال برای سرگذشت ندیمه، جایزه‌ی گیلر و جایزه‌ی ایتالیایی پرمیو مونداله برای گریس دیگر است. او عضو انجمن سلطنتی کانادا، برنده‌ی نشان نروژی شایستگی ادبی و نشان هنر و ادب شوالیه‌ی فرانسوی و عضو خارجی افتخاری دپارتمان ادبیات آکادمی هنر و علوم امریکاست.

@neypub
دوازدهمین دوره‌ی نشست نقد و بررسی کتاب
«عاشوراشناسی»
پژوهشی درباره‌ی‌ هدف امام حسین (ع)

با حضور و سخنرانی: محمد اسفندیاری (نویسنده‌ی کتاب)، محمد باغستانی (منتقد) و صدرا میردامادی (دبیر نشست)

@neypub
چاپ سوم منتشر شد
«پروفسور»

شارلوت برونته
ترجمه‌ی رضا رضایی

goo.gl/3ntzn9

@neypub
❤1