چه باید کرد؟ چه نباید کرد؟
سید محمد هادی موسوی
انتخابات ریاست جمهوری، پایان یافت و همانطور که برنامه ریزی شده بود، اصولگرایان، مجددا قدرت اجرایی را در دست گرفتند. فضای انتخابات ریاست جمهوری باعث تشتت دیدگاه زیادی شد. حتی بین خود بین اصولگرایان و اصلاح طلبان نیز تفاوت نظر زیادی وجود داشت. تعداد قابل توجهی از اصولگرایان رای سفید در صندوق انداختند و تعداد زیادی از اصلاح طلبان در انتخابات شرکت نکردند در حالیکه تعداد دیگری، جهت افزایش مشارکت مردم در انتخابات تلاش کردند.
در این انتخابات، فارغ از نتیجه، هیچ گروهی پیروز نبود. عدم مشارکت بیش از نیمی از مردم، علیرغم تبلیغات وسیع اصولگرایان و مایه گذاشتن از مقدسات، قطعا پیروزی برای حاکمیت نیز محسوب نمی شود. از آنطرف، قهر مردم با صندوق رای و مرجعیت زدایی از فرآیند دموکراتیک در کشور نیز، خبر خوبی برای اصلاح طلبان نیست. از این رو در هر دو گروه این سوال مطرح است که چه باید کرد؟
✅✅✅
📌چه باید کرد؟
اصلاح طلبان باید اولا تکلیف خود را با سیستم حاکمیتی موجود مشخص کنند. از آنجا که حاکمیت نشان داده علاقه چندانی به حضور آنها در اداره جامعه ندارد، در شرایط فعلی دو راه پیش روی آنها قرار دارد؛
📍یا به فعالیت در همین چارچوب ادامه داده و از هر روزنه¬ای که به وجود می آید استفاده کنند تا شاید بتوانند در سرنوشت کشور تاثیر گذار باشند،
📍یا آنکه کنش گری و حضور در حکمرانی را کنار گذاشته و به فعالیتهای حزبی و مدنی روی آورند.
در بدنه اصلاح طلبی هر دو دیدگاه وجود دارد اما وزن تفکر دوم بیشتر است. لذا باید در قدم اول تکلیف رابطه اصلاح طلبان با حکمرانی مشخص شود. گرچه باید دقت داشت که دور شدن از دولت (به معنای عام، نه قوه مجریه) باعث حذف تدریجی اصلاح طلبان از جغرافیای سیاسی کشور خواهد شد.
اصولگرایان نیز باید تکلیف خود را با رای مردم و صندوق مشخص کنند. تفکر غالب در اصولگرایی، صندوق رای را زینت جمهوری اسلامی دانسته و معتقد به مهندسی دقیق انتخابات است. در این شرایط باید تکلیف این قشر با اصول قانون اساسی و آرمانهای انقلاب اسلامی مشخص گردد.
❌❌❌
📌چه نباید کرد؟
اصلاح طلبان نباید روزنه های تعامل با حاکمیت را ببندد. حاکمیت در تلاش جهت حذف کامل آنها است و اصلاح طلبان بهتر است به منظور حفظ حقوق اجتماعی مردم، میدان را خالی نکند. لکنت زبان، پاشنه آشیل اصلاح طلبان خواهد بود. نقد دولت و مجلس می بایست تشدید شود. سکوت و انفعال بهترین هدیه به تمامیت خواهان است. اصلاح طلبان می توانند علاوه بر تلاشهای مدنی، با نقد سیستماتیک و شخصی، حضور خود را در جامعه و حکمرانی اعلام کنند. مهم نیست دولت و مجلس با نقد آنها چه برخوردی خواهند داشت مهم مشارکت و زنده ماندن کنش سیاسی در شرایط فعلی است. نباید اجازه داد فضای سیاسی کشور، مرداب گونه شود. باید نقد کرد حتی اگر هزینه دارد.
اصولگرایان حاکمیت را یک دست تلقی کرده و تصور می کنند با ادامه دادن به شعارهای خود می توانند اهداف خود را اجرایی کنند. آنها باید بدانند بیش از 50 درصد مردم در این انتخابات شرکت نکرده اند و به مثابه یک بمب ساعتی می توانند هر لحظه کنشگری کنند. آنها نباید عدم شرکت مردم در انتخابات را انفعال مطلق و بی خیالی آنها تصور کنند. اصولگرایان نباید در پی اقناع رای دهندگان خود باشند چه اینکه آنها همواره رای ایدئولوژیک خود را به صندوق انداخته و خواهند انداخت بلکه باید به فکر منافع ملی کل کشور باشند. ژستهای انتخاباتی علیه برجام و ادعاهای سفت و سخت در خصوص مسائل دیپلماتیک شاید برای رای دهندگان آنها شیرین باشد اما در دراز مدت باعث پیچیده تر شدن وضعیت اقتصادی و خیزش بدنه اجتماعی مردم است. اصولگرایان در رقابت با رقیب، پیروز نشدند بلکه در رقابت با قهر مردم، دولت را تصاحب کرده اند. از این رو باید مراقب باشند که در مرحله بعد، از قهر مردم شکست نخورند!
@neveshttar
سید محمد هادی موسوی
انتخابات ریاست جمهوری، پایان یافت و همانطور که برنامه ریزی شده بود، اصولگرایان، مجددا قدرت اجرایی را در دست گرفتند. فضای انتخابات ریاست جمهوری باعث تشتت دیدگاه زیادی شد. حتی بین خود بین اصولگرایان و اصلاح طلبان نیز تفاوت نظر زیادی وجود داشت. تعداد قابل توجهی از اصولگرایان رای سفید در صندوق انداختند و تعداد زیادی از اصلاح طلبان در انتخابات شرکت نکردند در حالیکه تعداد دیگری، جهت افزایش مشارکت مردم در انتخابات تلاش کردند.
در این انتخابات، فارغ از نتیجه، هیچ گروهی پیروز نبود. عدم مشارکت بیش از نیمی از مردم، علیرغم تبلیغات وسیع اصولگرایان و مایه گذاشتن از مقدسات، قطعا پیروزی برای حاکمیت نیز محسوب نمی شود. از آنطرف، قهر مردم با صندوق رای و مرجعیت زدایی از فرآیند دموکراتیک در کشور نیز، خبر خوبی برای اصلاح طلبان نیست. از این رو در هر دو گروه این سوال مطرح است که چه باید کرد؟
✅✅✅
📌چه باید کرد؟
اصلاح طلبان باید اولا تکلیف خود را با سیستم حاکمیتی موجود مشخص کنند. از آنجا که حاکمیت نشان داده علاقه چندانی به حضور آنها در اداره جامعه ندارد، در شرایط فعلی دو راه پیش روی آنها قرار دارد؛
📍یا به فعالیت در همین چارچوب ادامه داده و از هر روزنه¬ای که به وجود می آید استفاده کنند تا شاید بتوانند در سرنوشت کشور تاثیر گذار باشند،
📍یا آنکه کنش گری و حضور در حکمرانی را کنار گذاشته و به فعالیتهای حزبی و مدنی روی آورند.
در بدنه اصلاح طلبی هر دو دیدگاه وجود دارد اما وزن تفکر دوم بیشتر است. لذا باید در قدم اول تکلیف رابطه اصلاح طلبان با حکمرانی مشخص شود. گرچه باید دقت داشت که دور شدن از دولت (به معنای عام، نه قوه مجریه) باعث حذف تدریجی اصلاح طلبان از جغرافیای سیاسی کشور خواهد شد.
اصولگرایان نیز باید تکلیف خود را با رای مردم و صندوق مشخص کنند. تفکر غالب در اصولگرایی، صندوق رای را زینت جمهوری اسلامی دانسته و معتقد به مهندسی دقیق انتخابات است. در این شرایط باید تکلیف این قشر با اصول قانون اساسی و آرمانهای انقلاب اسلامی مشخص گردد.
❌❌❌
📌چه نباید کرد؟
اصلاح طلبان نباید روزنه های تعامل با حاکمیت را ببندد. حاکمیت در تلاش جهت حذف کامل آنها است و اصلاح طلبان بهتر است به منظور حفظ حقوق اجتماعی مردم، میدان را خالی نکند. لکنت زبان، پاشنه آشیل اصلاح طلبان خواهد بود. نقد دولت و مجلس می بایست تشدید شود. سکوت و انفعال بهترین هدیه به تمامیت خواهان است. اصلاح طلبان می توانند علاوه بر تلاشهای مدنی، با نقد سیستماتیک و شخصی، حضور خود را در جامعه و حکمرانی اعلام کنند. مهم نیست دولت و مجلس با نقد آنها چه برخوردی خواهند داشت مهم مشارکت و زنده ماندن کنش سیاسی در شرایط فعلی است. نباید اجازه داد فضای سیاسی کشور، مرداب گونه شود. باید نقد کرد حتی اگر هزینه دارد.
اصولگرایان حاکمیت را یک دست تلقی کرده و تصور می کنند با ادامه دادن به شعارهای خود می توانند اهداف خود را اجرایی کنند. آنها باید بدانند بیش از 50 درصد مردم در این انتخابات شرکت نکرده اند و به مثابه یک بمب ساعتی می توانند هر لحظه کنشگری کنند. آنها نباید عدم شرکت مردم در انتخابات را انفعال مطلق و بی خیالی آنها تصور کنند. اصولگرایان نباید در پی اقناع رای دهندگان خود باشند چه اینکه آنها همواره رای ایدئولوژیک خود را به صندوق انداخته و خواهند انداخت بلکه باید به فکر منافع ملی کل کشور باشند. ژستهای انتخاباتی علیه برجام و ادعاهای سفت و سخت در خصوص مسائل دیپلماتیک شاید برای رای دهندگان آنها شیرین باشد اما در دراز مدت باعث پیچیده تر شدن وضعیت اقتصادی و خیزش بدنه اجتماعی مردم است. اصولگرایان در رقابت با رقیب، پیروز نشدند بلکه در رقابت با قهر مردم، دولت را تصاحب کرده اند. از این رو باید مراقب باشند که در مرحله بعد، از قهر مردم شکست نخورند!
@neveshttar
دموکراسی یا انتخابات؟
سید محمد هادی موسوی
دموکراسی را مردم سالاری و مشارکت مردم در حکمرانی تعریف کرده‌اند که یکی از مهمترین راه های دستیابی به آن، انتخابات است. در برخی کشورها مانند ایران، تنها نماد دموکراسی، انتخابات تلقی می‌شود در حالیکه انتخابات یکی از مراحل دموکراسی است. گرچه شاید بتوان گفت از نظر کمی و کیفی مهمترین بخش فرآیند دموکراسی است. پیشتر در دو یادداشت نمادهای جدید دموکراسی را شرح داده بودم (اینجا و اینجا)
از زمان افلاطون تاکنون، طی هزارن سال، فرآیند مردم سالاری تغییرات زیادی کرده است. مردم سالاری زمانی، حق اظهار نظر تمام مردم در تمام امور شناخته میشد (دموکراسی مشارکتی) اما امروزه در برخی کشورهای دموکراتیک این حق را نه تنها یک حق دموکراتیک نمیدانند بلکه اظهار نظر تمام مردم در تمام امور را سم مهلکی برای دموکراسی قلمداد میکنند. در آمریکا، دموکراسی نوینی (دموکراسی نیابتی) طرح ریزی شده که منتخبان فرهیخته که مصالح سیاسی و اقتصادی را بهتر و بیشتر از عوام مردم درک میکنند رییس جمهور را انتخاب کنند. اما به منظورافزایش مشارکت مردم در حکمرانی، تنوع انتخابات بسیار گسترده شده تا به روش دیگری بتوان فرصت ارائه نظر تمام مردم در تمام امور را فراهم کرد. از انتخاب کلانتر و شهردار منطقه تا انتخاب فرماندار و نمایندگان مجلس ایالتی و فدرال گرفته تا نظرسنجی ها و امضا دادخواست، همه پرسی و شرکت در نظرخواهی های تلویزیونی، تنوع کمی و کیفی انتخاب شهروندان است که به آنها اجازه میدهد در مسایل سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی، اظهار نظر نمایند.
#انتخابات، اوج فعالیت دموکراتیک شهروندان است اما پیش و پس انتخابات نیز دموکراسی جریان دارد. فعالیتهای حزبی، تهیه و بازنگری مانیفست، طراحی برنامه‌های حزبی و جناحی، فعالیتهای مدنی، رسانه ای، کمپینهای سیاسی و تبلیغاتی و غیره کارهایی هستند که شهروندان میتوانند پیش از انتخابات انجام دهند. #پیشاانتخابات، «کنش» اولویت دارد.
اما پس از انتخابات ماجرا قدری متفاوت است. معمولا هر انتخاباتی، مخصوصا انتخابات ریاست دولت، در یک فضای دو قطبی شکل میگیرد که یک برنده و یک بازنده دارد. در انتخابات، هر طرف به دنبال از میدان به در کردن دیگری است. فضای پساانتخابات، فضای پیروزی و شکست است. در #پساانتخابات «نتیجه» مهم است.
لذا تضاد منافع، همچنان بعد از انتخابات نیز وجود دارد. در جوامع کمتر دموکراتیک، انتخابات، صرفا یک روند اداری جهت تثبیت حکومت اکثریت بر اقلیت است. از این رو اقلیت پس از انتخابات، به حاشیه رانده شده، سهمی در قدرت نداشته و حتی در شرایطی سرکوب نیز می شود. اما در یک دموکراسی خوب، انتخابات صرفا بخشی از یک فرآیند دموکراتیک است. حتی اقلیت شکست خورده در انتخابات نیز در حکمرانی سهیم است. مشارکت اقلیت در حکمرانی باعث می شود که در دوران انتخابات، رقابت تبدیل به تقابل نگردد. نتیجه انتخابات، مسئله مرگ زندگی مردم نباشد و عقده های اقلیت هر چند سال یکبار فوران نکند. در کشورانگلستان، جناح اقلیت پا به پای جناح حاکم در دولت مشارکت دارد. معادل هر مقام در «دولت مستقر»، یک مقام از جناح اقلیت در «دولت سایه» وجود دارد. در مجلس که محل تجمع جناح اقلیت و اکثریت است همه افراد در کنترل امور اجرایی مشارکت می کنند و حتی طبق قانون اساسی سابق، برخی نمایندگان اقلیت مجلس عوام ممکن بود به عنوان رییس قوه قضاییه نیز منصوب شود.
در #دموکراسی، انتخابات یک تعویض روش حکمرانی نیست بلکه تعویض حکمران است از این رو جناح شکست خورده در انتخابات فعالیتهای زیادی در پساانتخابات خواهد داشت. مردم عادی و طرفداران هر دو جناج نیز همزیستی بیشتری با یکدیگر خواهند داشت. جناح شکست خورده در انتخابات معمولا به دنبال به شکست رساندن دولت مستقر نیست چرا که خود نیز به نحوری در حکمرانی مشارکت دارد. قدرت انتقاد و مطالبه گری از جناح حاکم را در بالاترین سطوح مختلف دارد. شکست خوردگان در انتخابات، رسانه های خود را به منظور روشنگری، در اختیار دارند و میتوانند بخشی از فرآیند دموکراتیک در جامعه خود باقی بمانند
اما در جوامعی که انتخابات، اصل است، شهروندان و کنشگران سیاسی هر چند سال یکبار تمام کنشگری خود را یکجا انجام می دهند از این رو به انتخابات مانند یک نبرد گلادیاتورها نگاه میکنند که اگر در آن پیروز نشوند، بازی مرگ و زندگی را باخته اند.
دموکراسی یا انتخابات، مسئله این است.
@neveshttar
سید محمد هادی موسوی
دموکراسی را مردم سالاری و مشارکت مردم در حکمرانی تعریف کرده‌اند که یکی از مهمترین راه های دستیابی به آن، انتخابات است. در برخی کشورها مانند ایران، تنها نماد دموکراسی، انتخابات تلقی می‌شود در حالیکه انتخابات یکی از مراحل دموکراسی است. گرچه شاید بتوان گفت از نظر کمی و کیفی مهمترین بخش فرآیند دموکراسی است. پیشتر در دو یادداشت نمادهای جدید دموکراسی را شرح داده بودم (اینجا و اینجا)
از زمان افلاطون تاکنون، طی هزارن سال، فرآیند مردم سالاری تغییرات زیادی کرده است. مردم سالاری زمانی، حق اظهار نظر تمام مردم در تمام امور شناخته میشد (دموکراسی مشارکتی) اما امروزه در برخی کشورهای دموکراتیک این حق را نه تنها یک حق دموکراتیک نمیدانند بلکه اظهار نظر تمام مردم در تمام امور را سم مهلکی برای دموکراسی قلمداد میکنند. در آمریکا، دموکراسی نوینی (دموکراسی نیابتی) طرح ریزی شده که منتخبان فرهیخته که مصالح سیاسی و اقتصادی را بهتر و بیشتر از عوام مردم درک میکنند رییس جمهور را انتخاب کنند. اما به منظورافزایش مشارکت مردم در حکمرانی، تنوع انتخابات بسیار گسترده شده تا به روش دیگری بتوان فرصت ارائه نظر تمام مردم در تمام امور را فراهم کرد. از انتخاب کلانتر و شهردار منطقه تا انتخاب فرماندار و نمایندگان مجلس ایالتی و فدرال گرفته تا نظرسنجی ها و امضا دادخواست، همه پرسی و شرکت در نظرخواهی های تلویزیونی، تنوع کمی و کیفی انتخاب شهروندان است که به آنها اجازه میدهد در مسایل سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی، اظهار نظر نمایند.
#انتخابات، اوج فعالیت دموکراتیک شهروندان است اما پیش و پس انتخابات نیز دموکراسی جریان دارد. فعالیتهای حزبی، تهیه و بازنگری مانیفست، طراحی برنامه‌های حزبی و جناحی، فعالیتهای مدنی، رسانه ای، کمپینهای سیاسی و تبلیغاتی و غیره کارهایی هستند که شهروندان میتوانند پیش از انتخابات انجام دهند. #پیشاانتخابات، «کنش» اولویت دارد.
اما پس از انتخابات ماجرا قدری متفاوت است. معمولا هر انتخاباتی، مخصوصا انتخابات ریاست دولت، در یک فضای دو قطبی شکل میگیرد که یک برنده و یک بازنده دارد. در انتخابات، هر طرف به دنبال از میدان به در کردن دیگری است. فضای پساانتخابات، فضای پیروزی و شکست است. در #پساانتخابات «نتیجه» مهم است.
لذا تضاد منافع، همچنان بعد از انتخابات نیز وجود دارد. در جوامع کمتر دموکراتیک، انتخابات، صرفا یک روند اداری جهت تثبیت حکومت اکثریت بر اقلیت است. از این رو اقلیت پس از انتخابات، به حاشیه رانده شده، سهمی در قدرت نداشته و حتی در شرایطی سرکوب نیز می شود. اما در یک دموکراسی خوب، انتخابات صرفا بخشی از یک فرآیند دموکراتیک است. حتی اقلیت شکست خورده در انتخابات نیز در حکمرانی سهیم است. مشارکت اقلیت در حکمرانی باعث می شود که در دوران انتخابات، رقابت تبدیل به تقابل نگردد. نتیجه انتخابات، مسئله مرگ زندگی مردم نباشد و عقده های اقلیت هر چند سال یکبار فوران نکند. در کشورانگلستان، جناح اقلیت پا به پای جناح حاکم در دولت مشارکت دارد. معادل هر مقام در «دولت مستقر»، یک مقام از جناح اقلیت در «دولت سایه» وجود دارد. در مجلس که محل تجمع جناح اقلیت و اکثریت است همه افراد در کنترل امور اجرایی مشارکت می کنند و حتی طبق قانون اساسی سابق، برخی نمایندگان اقلیت مجلس عوام ممکن بود به عنوان رییس قوه قضاییه نیز منصوب شود.
در #دموکراسی، انتخابات یک تعویض روش حکمرانی نیست بلکه تعویض حکمران است از این رو جناح شکست خورده در انتخابات فعالیتهای زیادی در پساانتخابات خواهد داشت. مردم عادی و طرفداران هر دو جناج نیز همزیستی بیشتری با یکدیگر خواهند داشت. جناح شکست خورده در انتخابات معمولا به دنبال به شکست رساندن دولت مستقر نیست چرا که خود نیز به نحوری در حکمرانی مشارکت دارد. قدرت انتقاد و مطالبه گری از جناح حاکم را در بالاترین سطوح مختلف دارد. شکست خوردگان در انتخابات، رسانه های خود را به منظور روشنگری، در اختیار دارند و میتوانند بخشی از فرآیند دموکراتیک در جامعه خود باقی بمانند
اما در جوامعی که انتخابات، اصل است، شهروندان و کنشگران سیاسی هر چند سال یکبار تمام کنشگری خود را یکجا انجام می دهند از این رو به انتخابات مانند یک نبرد گلادیاتورها نگاه میکنند که اگر در آن پیروز نشوند، بازی مرگ و زندگی را باخته اند.
دموکراسی یا انتخابات، مسئله این است.
@neveshttar
فایل صوتی جلسه دیشب با حضور علی واعظ، رییس میز ایران در گروه بین المللی بحران، اینجانب و برخی کارشناسان
روند احیای برجام و دولت سیزدهم ایران
سید محمدهادی موسوی
استانبول/ خبرگزاری آناتولی
چند روز پیش خبرگزاری بین‌المللی بلومبرگ آمریکا اعلام کرد که احتمالا دور نهایی مذاکرات احیای برجام در وین در مرداد ماه آتی برگزار خواهد شد. این درحالی است که در دور ششم مذاکرات قرار بود جمع‌بندی نهایی طی یک هفته تا ده روز در پایتخت کشورها انجام شود. امروز اما حدود یک ماه از آن تاریخ گذشته است.
در همین هفته، روزنامه «جوان» از رسانه‌های محافظه‌کار و نزدیک به سپاه پاسداران ایران نیز خبر داد که توافق نهایی احیای برجام احتمالا در دولت سیدابراهیم رئیسی انجام می‌شود. براساس سخنان حسن روحانی، توافق احیای برجام نهایی شده و درصورت دادن اختیار به دیپلمات‌های ایرانی، وقوع سرعت محتمل بود، ولی به دلیل جابه‌جایی قدرت در تهران، این روند به تاخیر افتاده است.
آنچه مسلم است حتی اگر احیای برجام در دولت فعلی ایران به ریاست حسن روحانی نیز رخ دهد، اجرای تعهدات طرفین به دولت آینده این کشور خواهد رسید. اما سوال اصلی این مبحث این است که دولت سیزدهم ایران به ریاست رئیسی با برجام چه خواهد کرد؟
برجام طی این سال‌ها همواره مورد نقد جناح اصولگرا در ایران بوده است. آنها این توافق را در حد یک خیانت ملی قلمداد کرده‌اند و اکنون بر سر یک دوراهی قرار دارند. اگر دولت رئیسی بخواهد مشکلات اقتصادی را مرتفع کند، تحقق این هدف بدون وجود برجام میسر نیست. از طرف دیگر سال‌ها این شعار سرداده شده که علت مشکلات داخلی، تحریم نیست، بلکه مدیریت اشتباه دولت مستقر بوده است.
بخش قابل‌توجهی از رای‌دهندگان به رئیسی، قشری متعصب و محافظه‌کارند که با برجام زاویه اساسی دارند و احیای این توافق توسط وی، اولین چالش دولتش با بدنه طرفداران داخلی‌اش است؛ چالشی که رئیس‌جمهور جدید ایران ترجیح میدهد در ماه‌های نخستین استقرار دولتش با آن مواجه نشود.
اما نکته مهمتر، نحوه تعامل دولت رئیسی با برجام در ابعاد بین‌المللی است. این توافق قرار بود علاوه بر رفع تحریم‌های سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا، تحریم‌های هسته‌ای ثانویه آمریکا را نیز لغو کند. این بدان معناست که ایالات متحده تحریم‌های حقوق‌بشری، پولشویی، تروریستی و موشکی را متوقف نکرده و از این ابزار جهت فشار به این کشور استفاده خواهد کرد.
در این شرایط، عکس‌العمل دولت رئیسی به سیاست‌های آمریکا و یا حتی اتحادیه اروپا مسئله‌ساز خواهد بود. براساس خطوط قرمز اعلام‌شده رهبری جمهوری اسلامی ایران «اعمال هرگونه تحریم با هر بهانه، نقض برجام محسوب می‌شود». حال چنانچه دولت رئیسی بخواهد براساس شعارهای خود به این خط قرمز پایبند باشد، عملا برجام به بن‌بست خواهد رسید.
به نظر می‌رسد رئیسی و سعید جلیلی برای سکان سیاست خارجی دولت جدید ایران توسط تیم او توافق کرده‌اند. حضور علی باقری‌کنی، معاون جلیلی دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی ایران، در کمیته تطبیق متن مذاکرات وین با متن برجام و همچنین در نشست وزیر امور خارجه هند با رئیسی، نشان از نقش کلیدی او در سیاست خارجی دولت آینده دارد. حضور باقری‌کنی که یکی از سرسخت‌ترین منتقدان برجام است در تیم دیپلماسی دولت آتی، پاشنه آشیل اجرای این توافق خواهد بود.
برجام از دیدگاه تیم جلیلی یک «چک بلامحل» است که اصلا نباید تصویب میشد. در چنین شرایطی حضور فردی مثل باقری‌کنی در تیم دیپلماسی دولت جدید، اجرای برجام در هاله‌ای از ابهام قرار خواهد داد. به‌ویژه اگر طرف‌های غربی تحریم‌های غیرهسته‌ای را بر ایران اعمال کند، واکنش دولت مستقر در ایران در یک دوراهی بزرگ قرار خواهد گرفت.
اگر ایران بخواهد هرگونه اعمال تحریم را نقض برجام بداند، آنگاه واکنش متقابل می‌تواند کلیت این توافق را زیر سوال ببرد. یکی از مهمترین نقدهای اصولگرایان طی سال‌های اخیر به دولت روحانی این بوده که تصویب تحریم‌هایی مانند «آیسا»، «کاتسا» و غیره را نقض برجام تلقی نکرده و همچنان به تعهدات برجامی ملزم بوده است. از آن طرف، اجرای کامل برجام توسط دولت رئیسی نیز شرایط مناسبی را به وجود نخواهد آورد.
ادامه یادداشت⬇️⬇️⬇️
https://telegra.ph/%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D9%88-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-07-17
@neveshttar
سید محمدهادی موسوی
استانبول/ خبرگزاری آناتولی
چند روز پیش خبرگزاری بین‌المللی بلومبرگ آمریکا اعلام کرد که احتمالا دور نهایی مذاکرات احیای برجام در وین در مرداد ماه آتی برگزار خواهد شد. این درحالی است که در دور ششم مذاکرات قرار بود جمع‌بندی نهایی طی یک هفته تا ده روز در پایتخت کشورها انجام شود. امروز اما حدود یک ماه از آن تاریخ گذشته است.
در همین هفته، روزنامه «جوان» از رسانه‌های محافظه‌کار و نزدیک به سپاه پاسداران ایران نیز خبر داد که توافق نهایی احیای برجام احتمالا در دولت سیدابراهیم رئیسی انجام می‌شود. براساس سخنان حسن روحانی، توافق احیای برجام نهایی شده و درصورت دادن اختیار به دیپلمات‌های ایرانی، وقوع سرعت محتمل بود، ولی به دلیل جابه‌جایی قدرت در تهران، این روند به تاخیر افتاده است.
آنچه مسلم است حتی اگر احیای برجام در دولت فعلی ایران به ریاست حسن روحانی نیز رخ دهد، اجرای تعهدات طرفین به دولت آینده این کشور خواهد رسید. اما سوال اصلی این مبحث این است که دولت سیزدهم ایران به ریاست رئیسی با برجام چه خواهد کرد؟
برجام طی این سال‌ها همواره مورد نقد جناح اصولگرا در ایران بوده است. آنها این توافق را در حد یک خیانت ملی قلمداد کرده‌اند و اکنون بر سر یک دوراهی قرار دارند. اگر دولت رئیسی بخواهد مشکلات اقتصادی را مرتفع کند، تحقق این هدف بدون وجود برجام میسر نیست. از طرف دیگر سال‌ها این شعار سرداده شده که علت مشکلات داخلی، تحریم نیست، بلکه مدیریت اشتباه دولت مستقر بوده است.
بخش قابل‌توجهی از رای‌دهندگان به رئیسی، قشری متعصب و محافظه‌کارند که با برجام زاویه اساسی دارند و احیای این توافق توسط وی، اولین چالش دولتش با بدنه طرفداران داخلی‌اش است؛ چالشی که رئیس‌جمهور جدید ایران ترجیح میدهد در ماه‌های نخستین استقرار دولتش با آن مواجه نشود.
اما نکته مهمتر، نحوه تعامل دولت رئیسی با برجام در ابعاد بین‌المللی است. این توافق قرار بود علاوه بر رفع تحریم‌های سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا، تحریم‌های هسته‌ای ثانویه آمریکا را نیز لغو کند. این بدان معناست که ایالات متحده تحریم‌های حقوق‌بشری، پولشویی، تروریستی و موشکی را متوقف نکرده و از این ابزار جهت فشار به این کشور استفاده خواهد کرد.
در این شرایط، عکس‌العمل دولت رئیسی به سیاست‌های آمریکا و یا حتی اتحادیه اروپا مسئله‌ساز خواهد بود. براساس خطوط قرمز اعلام‌شده رهبری جمهوری اسلامی ایران «اعمال هرگونه تحریم با هر بهانه، نقض برجام محسوب می‌شود». حال چنانچه دولت رئیسی بخواهد براساس شعارهای خود به این خط قرمز پایبند باشد، عملا برجام به بن‌بست خواهد رسید.
به نظر می‌رسد رئیسی و سعید جلیلی برای سکان سیاست خارجی دولت جدید ایران توسط تیم او توافق کرده‌اند. حضور علی باقری‌کنی، معاون جلیلی دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی ایران، در کمیته تطبیق متن مذاکرات وین با متن برجام و همچنین در نشست وزیر امور خارجه هند با رئیسی، نشان از نقش کلیدی او در سیاست خارجی دولت آینده دارد. حضور باقری‌کنی که یکی از سرسخت‌ترین منتقدان برجام است در تیم دیپلماسی دولت آتی، پاشنه آشیل اجرای این توافق خواهد بود.
برجام از دیدگاه تیم جلیلی یک «چک بلامحل» است که اصلا نباید تصویب میشد. در چنین شرایطی حضور فردی مثل باقری‌کنی در تیم دیپلماسی دولت جدید، اجرای برجام در هاله‌ای از ابهام قرار خواهد داد. به‌ویژه اگر طرف‌های غربی تحریم‌های غیرهسته‌ای را بر ایران اعمال کند، واکنش دولت مستقر در ایران در یک دوراهی بزرگ قرار خواهد گرفت.
اگر ایران بخواهد هرگونه اعمال تحریم را نقض برجام بداند، آنگاه واکنش متقابل می‌تواند کلیت این توافق را زیر سوال ببرد. یکی از مهمترین نقدهای اصولگرایان طی سال‌های اخیر به دولت روحانی این بوده که تصویب تحریم‌هایی مانند «آیسا»، «کاتسا» و غیره را نقض برجام تلقی نکرده و همچنان به تعهدات برجامی ملزم بوده است. از آن طرف، اجرای کامل برجام توسط دولت رئیسی نیز شرایط مناسبی را به وجود نخواهد آورد.
ادامه یادداشت⬇️⬇️⬇️
https://telegra.ph/%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D9%88-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%B2%D8%AF%D9%87%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-07-17
@neveshttar
Telegraph
روند احیای برجام و دولت سیزدهم ایران
استانبول/ خبرگزاری آناتولی چند روز پیش خبرگزاری بین‌المللی بلومبرگ آمریکا اعلام کرد که احتمالا دور نهایی مذاکرات احیای برجام در وین در مرداد ماه آتی برگزار خواهد شد. این درحالی است که در دور ششم مذاکرات قرار بود جمع‌بندی نهایی طی یک هفته تا ده روز در پایتخت…
سایه‌روشن روند برجام؛ توافق با گروسی در تهران و آمدن باقری به‌جای عراقچی
سید محمد هادی موسوی
خبرگزاری آناتولی ترکیه
سفر رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در آخرین ساعات پیش از شروع دومین جلسه سالیانه شورای حکام این نهاد به تهران در حالی انجام شد که تا پیش از آن، اخباری مبنی بر مخالفت ایران با سفر وی منتشر شده بود.
بررسی پرونده هسته‌ای ایران در دستورکار اصلی نشست این هفته جلسه شورای حکام انرژی اتمی قرار داشت. براساس آنچه پیشتر رسانه‌ها از مفاد گزارش وی منتشر کرده بودند، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی همچنان درباره دسترسی به چهار سایت آلوده به مواد هسته‌ای، محدودیت دسترسی به ابزارهای نظارتی و تولید اورانیوم فلزی در سایت اصفهان نگرانی داشته و ایران پاسخ قانع‌کننده‌ای به سوالات آژانس نداده است.
پیش‌بینی میشد با توجه به مخالفت ایران با سفر گروسی و حساسیت شورای حکام، به‌ویژه تروئیکای اروپایی به مسائل فوق، قطعنامه‌ای توسط شورای حکام علیه ایران صادر شود. حتی احتمال ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل نیز وجود داشت. کشورهای غربی در این خصوص مواضع نسبتا تندی اتخاذ کردند و نماینده ایالات متحده آمریکا نیز خواستار صدور قطعنامه علیه ایران شده بود.
ناگهان یک روز مانده به شروع جلسه، گروسی به تهران رفت و براساس بیانیه سه ماده‌ای صادرشده، توافقاتی با رئیس جدید سازمان انرژی اتمی ایران انجام داد. گفته می‌شود این سفر با اصرار و هماهنگی روسیه انجام شده است. روسیه در دور جدید مذاکرات هسته‌ای میان ایران و کشورهای غربی نقش محوری را برعهده گرفته است. احتمال صدور قطعنامه شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، باعث پیچیده شدن مذاکرات احیای برجام و واکنش ایران میشد.
ادامه متن⬇️⬇️⬇️⬇️
https://telegra.ph/%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86-%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82-%D8%A8%D8%A7-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82%DA%86%DB%8C-09-19
@neveshttar
سید محمد هادی موسوی
خبرگزاری آناتولی ترکیه
سفر رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در آخرین ساعات پیش از شروع دومین جلسه سالیانه شورای حکام این نهاد به تهران در حالی انجام شد که تا پیش از آن، اخباری مبنی بر مخالفت ایران با سفر وی منتشر شده بود.
بررسی پرونده هسته‌ای ایران در دستورکار اصلی نشست این هفته جلسه شورای حکام انرژی اتمی قرار داشت. براساس آنچه پیشتر رسانه‌ها از مفاد گزارش وی منتشر کرده بودند، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی همچنان درباره دسترسی به چهار سایت آلوده به مواد هسته‌ای، محدودیت دسترسی به ابزارهای نظارتی و تولید اورانیوم فلزی در سایت اصفهان نگرانی داشته و ایران پاسخ قانع‌کننده‌ای به سوالات آژانس نداده است.
پیش‌بینی میشد با توجه به مخالفت ایران با سفر گروسی و حساسیت شورای حکام، به‌ویژه تروئیکای اروپایی به مسائل فوق، قطعنامه‌ای توسط شورای حکام علیه ایران صادر شود. حتی احتمال ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل نیز وجود داشت. کشورهای غربی در این خصوص مواضع نسبتا تندی اتخاذ کردند و نماینده ایالات متحده آمریکا نیز خواستار صدور قطعنامه علیه ایران شده بود.
ناگهان یک روز مانده به شروع جلسه، گروسی به تهران رفت و براساس بیانیه سه ماده‌ای صادرشده، توافقاتی با رئیس جدید سازمان انرژی اتمی ایران انجام داد. گفته می‌شود این سفر با اصرار و هماهنگی روسیه انجام شده است. روسیه در دور جدید مذاکرات هسته‌ای میان ایران و کشورهای غربی نقش محوری را برعهده گرفته است. احتمال صدور قطعنامه شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، باعث پیچیده شدن مذاکرات احیای برجام و واکنش ایران میشد.
ادامه متن⬇️⬇️⬇️⬇️
https://telegra.ph/%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%B4%D9%86-%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D9%85-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82-%D8%A8%D8%A7-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82%DA%86%DB%8C-09-19
@neveshttar
Telegraph
سایه‌روشن روند برجام؛ توافق با گروسی در تهران و آمدن باقری به‌جای عراقچی
سفر رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در آخرین ساعات پیش از شروع دومین جلسه سالیانه شورای حکام این نهاد به تهران در حالی انجام شد که تا پیش از آن، اخباری مبنی بر مخالفت ایران با سفر وی منتشر شده بود. بررسی پرونده هسته‌ای ایران در دستورکار اصلی…
♦️عدم تصویب لوایح FATF احتمالا عضویت دائم ایران در سازمان شانگهای را به خطر می اندازد؛ چرا؟
🔹دستورالعمل FATF می گوید شانگهای به عنوان عضو ناظر باید تمام توصیه‌های FATF را اجرایی کند / انتخاب
*یادداشت از سید محمد هادی موسوی
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002gGS
🆔 @Entekhab_ir
🔹دستورالعمل FATF می گوید شانگهای به عنوان عضو ناظر باید تمام توصیه‌های FATF را اجرایی کند / انتخاب
*یادداشت از سید محمد هادی موسوی
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002gGS
🆔 @Entekhab_ir
انتخاب
عدم تصویب لوایح FATF احتمالا عضویت دائم ایران در سازمان شانگهای را به خطر می اندازد؛ چرا؟ / دستورالعمل FATF می گوید شانگهای به…
سید محمد هادی موسوی: سازمان همکاری شانگهای (SCO) " یکی از نهادهای بین المللی است که به عضویت FATF در آمده است. عضویت این سازمان، مانند اکثر سازمان‌های بین المللی در این نهاد، به صورت "عضویت ناظر" است. این بدان معناست که این سازمان، به تمامی تعهدات و توصیه‌های…
Forwarded from پایگاه خبری انتخاب
♦️ درباره سرنوشت تحریمها در برجام
♦️ حتی آنهایی که درموردشان واژه «تعلیق» به کار رفت نیز در روز اجرای توافق، «لغو» شدند
یاداشتی از سید محمد هادی موسوی
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002gri
🆔 @Entekhab_ir
♦️ حتی آنهایی که درموردشان واژه «تعلیق» به کار رفت نیز در روز اجرای توافق، «لغو» شدند
یاداشتی از سید محمد هادی موسوی
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002gri
🆔 @Entekhab_ir
هفت ناگفته از ماجرای کرسنت
سید محمد هادی موسوی
📌قرارداد کرسنت همانقدر که در ایران پر سر و صدا بود در کشور امارات نیز سر وصدای زیادی برپا کرد. امیر نشین ابوظبی به عنوان هاب انرژی کشور امارات متحده عربی همواره تلاش نموده که رقبای تامین انرژی را به هر نحو ممکن از میدان به در کند. براساس اسناد ویکی لیکس، مقامات #ابوظبی و سفارتخانه #آمریکا در امارات، بارها مستقلا و مشترکا نارضایتی خود از انتقال گاز ایران به شارجه را ابراز نموده وتلاش نمودند "به هر نحو" جلوی این قرارداد استراتژیک را بگیرند.
📌برعکس ادعای رسانه های اصولگرا، قرارداد کرسنت، دستپخت دولت اصلاحات و دوران وزارت بیژن زنگنه نیست. این قرارداد، کلیه مراحل فنی و قراردادی خود را در دولت سازندگی و در زمان وزارت غلامرضا آقازاده، سپری نموده و زمانیکه به دولت اصلاحات رسید، صرفا تایید وزیر را لازم داشت. لذا قیمتگذاری گاز، روش تغییر قیمت، روش اجرای پروژه و بقیه موارد توسط دولت دوم مرحوم هاشمی رفسنجانی نهایی شده بود و دولت #خاتمی هیچگونه دخالتی در این موارد نداشت.
📌برخلاف استدلال مخالفان نه تنها قیمت گاز کرسنت کم نبود بلکه نسبت به برخی از قراردادهای مشابه در منطقه بالاتر نیز بود. زمان انعقاد قرارداد، قیمتگذاری "گاز ترش" بر اساس قیمت روز نفت خام صورت میگرفت چون در آن زمان و هنوز هم، قیمتگذاری گاز در دنیا روش واحدی ندارد و بیشتر براساس توافق طرفین و مشخصات گاز، قیمتگذاری صورت می گیرد.
📌 گرچه دولت احمدی نژاد، خود این قرارداد را به هم زده بود لکن تمام وزاری نفت آن دولت معترف به مناسب بودن شرایط قرارداد داشتند. از همین رو در زمان قائم مقامی وزارت نفت مرحوم کردان طرفین به این نتیجه رسیدند که باید قرارداد را مجددا احیا کنند. گرچه به دلیل نگاه سیاسی آن دولت به پرونده کرسنت از ظرفیتهای این قرارداد جهت لغو آن نیز استفاده نشد.
📌 رسانه ها و شخصیتهای اصولگرا، معتقدند پرونده دادرسی در دادگاه بین المللی در حال مختومه شدن به نفع ایران بود اما با انتصاب مجدد آقایان #زنگنه رای دادگاه تغییر کرد چرا که باعث شد وکلای شرکت کرسنت در دادگاه ادعا نمایند که "اگر ارتشا رخ داده بود و این قرارداد فساد داشت پس چرا این افراد مجددا منصوب شدند، پس معلوم است که ارتشایی در کار نبوده است" و همین امر باعث شد، رای دادگاه عوض شود. این در حالی است که معمولا در قراردادهای بین المللی بندی به عنوان anti-corruption term وجود دارد که تبعات فساد اداری و رشوه در قراردادها را مشخص می کند. حتی اثبات #ارتشا در یک طرف قرارداد، دلیلی بر عدم اجرای تعهدات طرفین نمی شود و تبعات آن به طرف دیگر، نباید وارد شود. مضافا اینکه جلسات مربوط به استماع صلاحیت، پیش از شروع به کار دولت روحانی پایان یافته بود و حتی با فرض صحت ادعای منتقدین، زمان لازم جهت چنین ادعایی از طرف وکلای شرکت کرسنت گذشته بود.
📌برخی از نمایندگان دلواپس مجلس، علمدار مبارزه با "فساد کرسنت" شدند و با وارونه سازی مشکل قرارداد کرسنت که ناشی از عدم اجرای آن در دولت #احمدی_نژاد بود، دولت روحانی و خاتمی را متهم پرونده کرسنت معرفی و بارها ایران را محکوم به پرداخت میلیاردها دلار غرامت اعلام کردند. این اظهارات به عنوان یکی از مستندات وکلای شرکت کرسنت در دادگاه بین المللی علیه ایران استفاده شد و آنها مدعی شدند، نمایندگان مجلس شورای اسلامی ایران نیز معترف به محکومیت ایران شدهاند و همین یکی از دلایل محکومیت ایران در دادگاه بود.
📌در حال حاضر ایران حدود 600 میلیون دلار جریمه باید پرداخت کند. این جریمه به غیر از هزینه هایی است که ایران جهت ارسال گاز از میدان گازی سلمان به تاسیسات شرکت "داناگاز" پرداخته بود. hگر مخالفان داخلی و خارجی اجازه داده بودند همان قرارداد اولیه حتی، بدون هیچگونه افزایش قیمت گازی اجرا شود، سالیانه 18 میلیارد دلار عایدی برای ایران داشت که با احتساب حدود 15 سال از گذشت قرارداد حدود 300 میلیارد دلار زیان به کشور ایران وارد شده است. این زیان، جدا از از عدم النفع میلیاردها دلار درآمد بخاطر از دست دادن قراردادهای تامین گاز در منطقه بوده است. حال باید از منتقدات داخلی قیمت گاز پرسید که این عدم النفع بزرگتر است یا تفاوت چند سنتی در قیمت گاز صادراتی؟
متن کامل👇👇👇
@neveshttar
https://telegra.ph/%D9%87%D9%81%D8%AA-%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%AA-10-10
سید محمد هادی موسوی
📌قرارداد کرسنت همانقدر که در ایران پر سر و صدا بود در کشور امارات نیز سر وصدای زیادی برپا کرد. امیر نشین ابوظبی به عنوان هاب انرژی کشور امارات متحده عربی همواره تلاش نموده که رقبای تامین انرژی را به هر نحو ممکن از میدان به در کند. براساس اسناد ویکی لیکس، مقامات #ابوظبی و سفارتخانه #آمریکا در امارات، بارها مستقلا و مشترکا نارضایتی خود از انتقال گاز ایران به شارجه را ابراز نموده وتلاش نمودند "به هر نحو" جلوی این قرارداد استراتژیک را بگیرند.
📌برعکس ادعای رسانه های اصولگرا، قرارداد کرسنت، دستپخت دولت اصلاحات و دوران وزارت بیژن زنگنه نیست. این قرارداد، کلیه مراحل فنی و قراردادی خود را در دولت سازندگی و در زمان وزارت غلامرضا آقازاده، سپری نموده و زمانیکه به دولت اصلاحات رسید، صرفا تایید وزیر را لازم داشت. لذا قیمتگذاری گاز، روش تغییر قیمت، روش اجرای پروژه و بقیه موارد توسط دولت دوم مرحوم هاشمی رفسنجانی نهایی شده بود و دولت #خاتمی هیچگونه دخالتی در این موارد نداشت.
📌برخلاف استدلال مخالفان نه تنها قیمت گاز کرسنت کم نبود بلکه نسبت به برخی از قراردادهای مشابه در منطقه بالاتر نیز بود. زمان انعقاد قرارداد، قیمتگذاری "گاز ترش" بر اساس قیمت روز نفت خام صورت میگرفت چون در آن زمان و هنوز هم، قیمتگذاری گاز در دنیا روش واحدی ندارد و بیشتر براساس توافق طرفین و مشخصات گاز، قیمتگذاری صورت می گیرد.
📌 گرچه دولت احمدی نژاد، خود این قرارداد را به هم زده بود لکن تمام وزاری نفت آن دولت معترف به مناسب بودن شرایط قرارداد داشتند. از همین رو در زمان قائم مقامی وزارت نفت مرحوم کردان طرفین به این نتیجه رسیدند که باید قرارداد را مجددا احیا کنند. گرچه به دلیل نگاه سیاسی آن دولت به پرونده کرسنت از ظرفیتهای این قرارداد جهت لغو آن نیز استفاده نشد.
📌 رسانه ها و شخصیتهای اصولگرا، معتقدند پرونده دادرسی در دادگاه بین المللی در حال مختومه شدن به نفع ایران بود اما با انتصاب مجدد آقایان #زنگنه رای دادگاه تغییر کرد چرا که باعث شد وکلای شرکت کرسنت در دادگاه ادعا نمایند که "اگر ارتشا رخ داده بود و این قرارداد فساد داشت پس چرا این افراد مجددا منصوب شدند، پس معلوم است که ارتشایی در کار نبوده است" و همین امر باعث شد، رای دادگاه عوض شود. این در حالی است که معمولا در قراردادهای بین المللی بندی به عنوان anti-corruption term وجود دارد که تبعات فساد اداری و رشوه در قراردادها را مشخص می کند. حتی اثبات #ارتشا در یک طرف قرارداد، دلیلی بر عدم اجرای تعهدات طرفین نمی شود و تبعات آن به طرف دیگر، نباید وارد شود. مضافا اینکه جلسات مربوط به استماع صلاحیت، پیش از شروع به کار دولت روحانی پایان یافته بود و حتی با فرض صحت ادعای منتقدین، زمان لازم جهت چنین ادعایی از طرف وکلای شرکت کرسنت گذشته بود.
📌برخی از نمایندگان دلواپس مجلس، علمدار مبارزه با "فساد کرسنت" شدند و با وارونه سازی مشکل قرارداد کرسنت که ناشی از عدم اجرای آن در دولت #احمدی_نژاد بود، دولت روحانی و خاتمی را متهم پرونده کرسنت معرفی و بارها ایران را محکوم به پرداخت میلیاردها دلار غرامت اعلام کردند. این اظهارات به عنوان یکی از مستندات وکلای شرکت کرسنت در دادگاه بین المللی علیه ایران استفاده شد و آنها مدعی شدند، نمایندگان مجلس شورای اسلامی ایران نیز معترف به محکومیت ایران شدهاند و همین یکی از دلایل محکومیت ایران در دادگاه بود.
📌در حال حاضر ایران حدود 600 میلیون دلار جریمه باید پرداخت کند. این جریمه به غیر از هزینه هایی است که ایران جهت ارسال گاز از میدان گازی سلمان به تاسیسات شرکت "داناگاز" پرداخته بود. hگر مخالفان داخلی و خارجی اجازه داده بودند همان قرارداد اولیه حتی، بدون هیچگونه افزایش قیمت گازی اجرا شود، سالیانه 18 میلیارد دلار عایدی برای ایران داشت که با احتساب حدود 15 سال از گذشت قرارداد حدود 300 میلیارد دلار زیان به کشور ایران وارد شده است. این زیان، جدا از از عدم النفع میلیاردها دلار درآمد بخاطر از دست دادن قراردادهای تامین گاز در منطقه بوده است. حال باید از منتقدات داخلی قیمت گاز پرسید که این عدم النفع بزرگتر است یا تفاوت چند سنتی در قیمت گاز صادراتی؟
متن کامل👇👇👇
@neveshttar
https://telegra.ph/%D9%87%D9%81%D8%AA-%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%B1%D8%B3%D9%86%D8%AA-10-10
Telegraph
هفت ناگفته از کرسنت
اولین جریمه رسمی قرارداد فروش گاز میدان گازی سلمان ایران به شرکت دانا گاز که به نام «قرارداد کرسنت» شناخته می شود صادر شد. این پرونده دارای زوایای بسیاری است که به برخی از ناگفته های آن در این یادداشت اشاره می شود؛ 1. قرارداد کرسنت همانقدر که در ایران پر…
Forwarded from پایگاه خبری انتخاب
♦️«تهاتر نفت»، تکمیل کننده زنجیره تحریم / ایران با این طرح، چگونه خود را ناخواسته تحت برنامه «نفت در برابر غذا» قرار میدهد؟
🔹سید محمد هادی موسوی: کشورهایی، چون هند، چین و کره که مشتریان فعلی نفت ما هستند، تمایلی به تهاتر نفت با اقلام صنعتی یا سرمایه ندارند و صرفا میتوانند اقلام خوراکی و یا دارویی را به ایران ارسال کنند. در چنین شرایطی ایران، ناخواسته خود را تحت برنامه «نفت در برابر غذا» قرار میدهد. برنامه‌ای که سالهاست غرب به دنبال اجرایی سازی آن در ایران بوده و هست! / انتخاب
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002h1W
🆔 @Entekhab_ir
🔹سید محمد هادی موسوی: کشورهایی، چون هند، چین و کره که مشتریان فعلی نفت ما هستند، تمایلی به تهاتر نفت با اقلام صنعتی یا سرمایه ندارند و صرفا میتوانند اقلام خوراکی و یا دارویی را به ایران ارسال کنند. در چنین شرایطی ایران، ناخواسته خود را تحت برنامه «نفت در برابر غذا» قرار میدهد. برنامه‌ای که سالهاست غرب به دنبال اجرایی سازی آن در ایران بوده و هست! / انتخاب
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002h1W
🆔 @Entekhab_ir
Forwarded from پایگاه خبری انتخاب
پاسخی به اتهام نامه نماینده جبهه پایداری علیه ظریف
اگر آنچه ظریف انجام داد، اشتباه بود، چرا اصرار دارید مذاکرات وین برای اجرای برجام را ادامه دهید؟/انتخاب
entekhab.ir/002hIb
@Entekhab_ir
اگر آنچه ظریف انجام داد، اشتباه بود، چرا اصرار دارید مذاکرات وین برای اجرای برجام را ادامه دهید؟/انتخاب
entekhab.ir/002hIb
@Entekhab_ir
بررسی گره و ابهام در ادامه مذاکرات وین برای احیای برجام
سیدمحمدهادی موسوی/ خبرگزاری آناتولی
هنوز کسی دقیقا نمی‌داند گره کار مذاکرات وین برای احیای برجام و حل اختلاف بر سر پرونده هسته‌ای ایران و غیره کجاست، اما شاید بتوان عوامل زیر را جز مهمترین عوامل تعلل دولت این کشور دانست.
📌در متن توافق فعلی وین، چند اختلاف یا «پرانتز» هنوز باقی مانده است. یکی از آنها راجع به لغو «قانون مقابله با دشمنان آمریکا از طریق تحریمها» معروف به «قانون کاتسا» و در مورد مسائل تروریستی و حقوق بشری است. در دوران ترامپ، آمریکا نهادهای مالی ایران، از جمله بانک مرکزی این کشور را ذیل «فرمان اجرایی 13224» قرار داد.
📌یکی دیگر از «پرانتزها»، مربوط به رفع تحریم تسلیحاتی ایران است. براساس متن «قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل»، پنج سال پس از تاریخ پذیرش برجام، «تحریم‌های تسلیحات متعارف ایران» لغو خواهد شد. دولت ترامپ در مهرماه 99 تلاش کرد از طریق شورای امنیت مانع لغو این تحریم شود، اما موفق نشد و بصورت یکجانبه با امضای «فرمان اجرایی 13949»، ایران را تحت تحریم تسلیحات متعارف قرار داد. تهران اصرار دارد که این تحریم باید براساس برجام لغو شود، اما دولت بایدن تمایلی به این اقدام ندارد، چون معتقد است ایران با ارسال سلاح برای گروه‌های نیابتی در یمن و سوریه و عراق، منافع آمریکا و متحدانش را تهدید می‌کند.
📌عدم اجماع داخلی در خصوص احیای برجام نیز یکی از عوامل تاخیر در احیای مذاکرات وین است. رئیسی برعکس روحانی، تجربه امور دیپلماتیک و حل‌وفصل مسئله هسته‌ای را ندارد. لذا، قادر به تصمیم‌گیری نهایی نیست. به همین دلیل، مشاوران و اطرافیان او، میتوانند روند تصمیم‌گیری درباره موضوع هسته‌ای را تحت‌الشعاع قرار دهند.
📌 از دیدگاه دولت رئیسی، با آمدن بایدن، ساختار تحریم‌های آمریکا در حال اضمحلال است. از این رو، بیش از این نمی‌تواند تحریمی را بر ایران اعمال کند، مضافا بر اینکه تاثیر تحریمها بر اقتصاد ایران تکمیل شده و افزایش تحریم، تاثیری مضاعف نخواهد داشت. براساس تفکر حاکم بر دولت رئیسی، هیچکدام از طرف‌های غربی تمایل به تشدید فضا ندارند. لذا، امکان احیای تحریم‌های سازمان ملل و اتحادیه اروپا نیز وجود ندارد. آنها همچنین معقتقدند که با حمایت کشورهایی مانند هند، چین و روسیه می‌توان در درازمدت تحریم‌های آمریکا را نیز «خنثی» کرد.
📌عدم تعهد دولت آمریکا به دولت ایران جهت برگشت مجدد تحریمها یکی از دیگر موارد تعلل دولت رئیسی است. تیم سیاست خارجی ایران نمی‌خواهد به همان بلایی دچار شود که دولت روحانی شد. یکی از انتقادات مهم به دولت او عدم اخذ تضمین کافی از آمریکا بود.
📌عدم درک صحیح از اقتصاد کلان، یکی از عوامل عدم تمایل دولت سیدابراهیم رئیسی به رفع تحریمها است. کابینه دولت کنونی ایران عمدتا متشکل از کسانی است که نظم اقتصاد بین‌المللی را به رسمیت نمی‌شناسند و معتقدند صرفا با اتکا به توان داخلی میتوانند وضعیت کشورشان را بهبود ببخشند. از دیدگاه این طیف، تیم حسن روحانی به امید رفع تحریمها دست روی دست گذاشته بود و وضعیت امروز، نتیجه «ترک فعل» آنها است، اما دولت فعلی بدون اتکا به خارج نیز می‌تواند مشکلات اقتصادی را مرتفع کند.
@neveshttar
متن کامل در ⬇️⬇️⬇️
https://telegra.ph/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D9%88-%D8%A7%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%B0%D8%A7%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%88%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D9%85-10-31
سیدمحمدهادی موسوی/ خبرگزاری آناتولی
هنوز کسی دقیقا نمی‌داند گره کار مذاکرات وین برای احیای برجام و حل اختلاف بر سر پرونده هسته‌ای ایران و غیره کجاست، اما شاید بتوان عوامل زیر را جز مهمترین عوامل تعلل دولت این کشور دانست.
📌در متن توافق فعلی وین، چند اختلاف یا «پرانتز» هنوز باقی مانده است. یکی از آنها راجع به لغو «قانون مقابله با دشمنان آمریکا از طریق تحریمها» معروف به «قانون کاتسا» و در مورد مسائل تروریستی و حقوق بشری است. در دوران ترامپ، آمریکا نهادهای مالی ایران، از جمله بانک مرکزی این کشور را ذیل «فرمان اجرایی 13224» قرار داد.
📌یکی دیگر از «پرانتزها»، مربوط به رفع تحریم تسلیحاتی ایران است. براساس متن «قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل»، پنج سال پس از تاریخ پذیرش برجام، «تحریم‌های تسلیحات متعارف ایران» لغو خواهد شد. دولت ترامپ در مهرماه 99 تلاش کرد از طریق شورای امنیت مانع لغو این تحریم شود، اما موفق نشد و بصورت یکجانبه با امضای «فرمان اجرایی 13949»، ایران را تحت تحریم تسلیحات متعارف قرار داد. تهران اصرار دارد که این تحریم باید براساس برجام لغو شود، اما دولت بایدن تمایلی به این اقدام ندارد، چون معتقد است ایران با ارسال سلاح برای گروه‌های نیابتی در یمن و سوریه و عراق، منافع آمریکا و متحدانش را تهدید می‌کند.
📌عدم اجماع داخلی در خصوص احیای برجام نیز یکی از عوامل تاخیر در احیای مذاکرات وین است. رئیسی برعکس روحانی، تجربه امور دیپلماتیک و حل‌وفصل مسئله هسته‌ای را ندارد. لذا، قادر به تصمیم‌گیری نهایی نیست. به همین دلیل، مشاوران و اطرافیان او، میتوانند روند تصمیم‌گیری درباره موضوع هسته‌ای را تحت‌الشعاع قرار دهند.
📌 از دیدگاه دولت رئیسی، با آمدن بایدن، ساختار تحریم‌های آمریکا در حال اضمحلال است. از این رو، بیش از این نمی‌تواند تحریمی را بر ایران اعمال کند، مضافا بر اینکه تاثیر تحریمها بر اقتصاد ایران تکمیل شده و افزایش تحریم، تاثیری مضاعف نخواهد داشت. براساس تفکر حاکم بر دولت رئیسی، هیچکدام از طرف‌های غربی تمایل به تشدید فضا ندارند. لذا، امکان احیای تحریم‌های سازمان ملل و اتحادیه اروپا نیز وجود ندارد. آنها همچنین معقتقدند که با حمایت کشورهایی مانند هند، چین و روسیه می‌توان در درازمدت تحریم‌های آمریکا را نیز «خنثی» کرد.
📌عدم تعهد دولت آمریکا به دولت ایران جهت برگشت مجدد تحریمها یکی از دیگر موارد تعلل دولت رئیسی است. تیم سیاست خارجی ایران نمی‌خواهد به همان بلایی دچار شود که دولت روحانی شد. یکی از انتقادات مهم به دولت او عدم اخذ تضمین کافی از آمریکا بود.
📌عدم درک صحیح از اقتصاد کلان، یکی از عوامل عدم تمایل دولت سیدابراهیم رئیسی به رفع تحریمها است. کابینه دولت کنونی ایران عمدتا متشکل از کسانی است که نظم اقتصاد بین‌المللی را به رسمیت نمی‌شناسند و معتقدند صرفا با اتکا به توان داخلی میتوانند وضعیت کشورشان را بهبود ببخشند. از دیدگاه این طیف، تیم حسن روحانی به امید رفع تحریمها دست روی دست گذاشته بود و وضعیت امروز، نتیجه «ترک فعل» آنها است، اما دولت فعلی بدون اتکا به خارج نیز می‌تواند مشکلات اقتصادی را مرتفع کند.
@neveshttar
متن کامل در ⬇️⬇️⬇️
https://telegra.ph/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D9%88-%D8%A7%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%B0%D8%A7%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%88%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AD%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D9%85-10-31
Telegraph
بررسی گره و ابهام در ادامه مذاکرات وین برای احیای برجام
زمانی که اولین دور مذاکرات احیای برجام در فروردین امسال (هشت ماه پیش) انجام شد، امیدها جهت احیای این توافق افزایش یافت. گرچه طی شش مرحله مذاکره، به دلیل مذاکرات غیرمستقیم و برخی مشکلات فنی، توافق نهایی به دست نیامد، اما به گفته برخی دیپلمات‌ها، 90 درصد متن…
Forwarded from پایگاه خبری انتخاب
♦️توافق موقت و دوراهی تیم سیاست خارجی رئیسی
🔹سید محمد هادی موسوی: چنانچه این پیشنهاد [توافق موقت] مورد توافق آمریکا قرار گیرد، ایران بر سر یک دوراهی قرار خواهد گرفت، اگر پیشنهاد را بپذیرد با دستور کار دولت در خصوص رفع کامل تحریمها تناقض دارد و چنانچه آن را نپذیرد با درخواست وزیر خارجه ایران، همخوانی ندارد. / انتخاب
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002ioB
🆔 @Entekhab_ir
🔹سید محمد هادی موسوی: چنانچه این پیشنهاد [توافق موقت] مورد توافق آمریکا قرار گیرد، ایران بر سر یک دوراهی قرار خواهد گرفت، اگر پیشنهاد را بپذیرد با دستور کار دولت در خصوص رفع کامل تحریمها تناقض دارد و چنانچه آن را نپذیرد با درخواست وزیر خارجه ایران، همخوانی ندارد. / انتخاب
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002ioB
🆔 @Entekhab_ir
Forwarded from خبرگزاری آنادولو فارسی
🛑 ماموریت ناموفق گروسی در تهران و قمار ایران
عدم رضایت مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از مذاکراتش در تهران و تلاش ایران برای امتیازگیری بیشتر از غرب را می‌توان قمار بزرگی از سوی این کشور در مذاکرات برجام دانست.
v.aa.com.tr/2429984
عدم رضایت مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از مذاکراتش در تهران و تلاش ایران برای امتیازگیری بیشتر از غرب را می‌توان قمار بزرگی از سوی این کشور در مذاکرات برجام دانست.
v.aa.com.tr/2429984
Forwarded from پایگاه خبری انتخاب
♦️ماموریت ناموفق و ریسک ایران
🔹سید محمد هادی موسوی: رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی، چند روز پیش از برگزاری اجلاس حکام آژانس، به ایران سفر کرد. او که پیشتر از عدم دسترسی سایتهای هسته ای و دیدار با مقامات ایران شکایت کرده بود، تلاش داشت تا در این سفر، چالشهای بین ایران و آژانس را حل و فصل و مقدمات اجرای مفاد بیانیه مشترک پیشین را پیگیری کند. ماموریتی که به نظر نمی رسد چندان موفق بوده است. / انتخاب
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002j1Z
🆔 @Entekhab_ir
🔹سید محمد هادی موسوی: رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی، چند روز پیش از برگزاری اجلاس حکام آژانس، به ایران سفر کرد. او که پیشتر از عدم دسترسی سایتهای هسته ای و دیدار با مقامات ایران شکایت کرده بود، تلاش داشت تا در این سفر، چالشهای بین ایران و آژانس را حل و فصل و مقدمات اجرای مفاد بیانیه مشترک پیشین را پیگیری کند. ماموریتی که به نظر نمی رسد چندان موفق بوده است. / انتخاب
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002j1Z
🆔 @Entekhab_ir
Forwarded from خبرگزاری آنادولو فارسی
📌تاثیر مذاکره غیرمستقیم ایران-آمریکا و منافع طرف‌های ثالث بر روند برجام
اصرار ایران بر مذاکره «غیرمستقیم» با آمریکا و رویکرد و منافع متفاوت دیگر طرف‌های برجام، به‌ویژه چین و روسیه، دو چالش اصلی بر سر راه احیای این توافق در وین به شمار می‌روند.
v.aa.com.tr/2435463
اصرار ایران بر مذاکره «غیرمستقیم» با آمریکا و رویکرد و منافع متفاوت دیگر طرف‌های برجام، به‌ویژه چین و روسیه، دو چالش اصلی بر سر راه احیای این توافق در وین به شمار می‌روند.
v.aa.com.tr/2435463
Forwarded from خبرگزاری آنادولو فارسی
معافیت ایران از تحریم هسته‌ای؛ امتیازدهی یا استراتژی آمریکا؟
لغو برخی از تحریم‌های مرتبط با فعالیتهای هسته‌ای ایران توسط آمریکا را از سویی می‌توان «امتیازدهی» واشنگتن به تهران تعبیر کرد و از سوی دیگر این تصمیم می‌تواند به ابزار فشار و اجماع دیگری از جانب طرف‌های برجام علیه ایران منجر شود.
v.aa.com.tr/2495855
لغو برخی از تحریم‌های مرتبط با فعالیتهای هسته‌ای ایران توسط آمریکا را از سویی می‌توان «امتیازدهی» واشنگتن به تهران تعبیر کرد و از سوی دیگر این تصمیم می‌تواند به ابزار فشار و اجماع دیگری از جانب طرف‌های برجام علیه ایران منجر شود.
v.aa.com.tr/2495855
Forwarded from پایگاه خبری انتخاب
♦️بیانیه سیاسی، تضمین برجام است؟
🔹سید محمد هادی موسوی: با توجه به نکات مطرح شده توسط وزیر خارجه دولت سیزدهم به نظر می‌رسد توقع دولت ایران از دولت آمریکا صدور یک «لایحه» یا «قطعنامه مشترک» باشد که هم به تصویب کنگره رسیده و هم با امضای رییس جمهور آمریکا، لازم الاجرا باشد. / انتخاب
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002mcM
🆔 @Entekhab_ir
🔹سید محمد هادی موسوی: با توجه به نکات مطرح شده توسط وزیر خارجه دولت سیزدهم به نظر می‌رسد توقع دولت ایران از دولت آمریکا صدور یک «لایحه» یا «قطعنامه مشترک» باشد که هم به تصویب کنگره رسیده و هم با امضای رییس جمهور آمریکا، لازم الاجرا باشد. / انتخاب
جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002mcM
🆔 @Entekhab_ir
Forwarded from Mypersia | ايران من
🌀کشور اوکراین، سومین قدرت اتمی دنیا بود؟
▫️سید محمد هادی موسوی
▫️پس از حمله امروز کشور روسیه به اوکراین یکی از فعالان سیاسی اوکراینی ادعا کرد که اوکراین، "تنها ملت" در دنیا است که دارای سومین قدرت هسته ای دنیا بود و آن را با تضامین غرب و روسیه کنار گذاشت. این اظهار نظر همراه با برخی تحلیلهای داخلی، این شبهه را ایجاد کرده که اوکراین، به دلیل کنار گذاشتن سلاح اتمی، دچار این جنگ شده است.
▫️اما واقعیت ماجرا چیست؟
کشور اوکراین، در سال 1991 استقلال یافت. این کشور تا پیش از آن به عنوان یکی از مهمترین مناطق اتحادیه جماهیر شوروی، گلوگاه اتصال این کشور به اروپا بود. از این رو شوروی، تاسیسات و ادوات نظامی بسیارزیادی را در این مطقه مستقر کرد. پنج پایگاه بزرگ نظامی و موشکی اتمی شوروی در اوکراین واقع بود، منجمله "پایگاه نوزدهم شکاری راکوو" در قلب اوکراین یکی از مهمترین پایگاه های موشکی اتمی شوروی سابق در کل دنیا محسوب میشد.
بیش از 130 موشک بالستیک اتمی دور برد، حدود 50 موشک بالستیک اتمی کوتاه برد، 33 هواپیمای بمب افکن بزرگ و حدود 1700 کلاهک اتمی شوروی سابق در این پنج پایگاه نظامی، در محدوده اوکراین امروزی قرار داشتند.
پس از استقلال اوکراین و فروپاشی شوروی، براساس معاهده منع اشاعه سلاح های اتمی (NPT) کشور اوکراین حق حفظ سلاحهای اتمی شوروی سابق را نداشت و میبایست این سلاح ها را به روسیه تحویل میداد. بر همین اساس ابتدا در سال 1991، طی "توافق مینسک" و پس از آن در سال 1992 طی "پروتکل لیسبون"، کشورهای استقلال یافته شوروی سابق-که میزبان سلاح های اتمی این کشور بودند- پذیرفتند که کشور «روسیه» را به عنوان وارث شوروی سابق شناخته و سلاحهای اتمی موجود در خاک خود را به این کشور تحویل دهند. همچنین کشورهای اوکراین، روسیه، بلاروس و قزاقستان پذیرفتند که به تعهدات شوروی سابق در موضوع پیمان "استارت 1" متعهد باشند. در این پیمان، کشورهای شوروی و آمریکا پذیرفتند که حجم سلاح های استراتژیک خود را کاهش دهند.
▫️لذا اولا سلاح های موجود در خاک اوکراین، طبق NPT متعلق به این کشور نبود ثانیا نه تنها این کشور بلکه دو کشور دیگر قزاقستان و بلاروس نیز پذیرفتند که سلاح های اتمی شوروی را به روسیه تحویل دهند.
▫️اما در کشور اوکراین، مدتها بر سر اجرای این "پروتکل لسیبون" بحث و مخالفت وجود داشت. برخی سیاسیون و شخصیتهای اوکراینی با اجرای معاهدات و تفاهم نامه های مزبور مخالف بودند. در سال 1993، کشور اوکراین، 13 پیش شرط جهت اجرای تعهدات پروتکل لیسبون را اعلام کرد که براساس آن، می بایست تضامین امنیتی از طرف آمریکا و روسیه به این کشور داده میشد و اوکراین در عوض فقط حدود 40 درصد از سلاح های اتمی را تحویل روسیه میداد. اما در نهایت کشور آمریکا توانست با ارائه مشوقهای اقتصادی، اوکراین را راضی به اجرای تعهدات خود ذیل پروتکل لیسبون کند.
▫️در نهایت در سال 1994، موافقت نامه چهار جانبه ای به نام "تفاهم نامه بوداپست" بین اوکراین، روسیه، انگلیس و آمریکا امضا شد که طی آن اوکراین تمامی سلاح های اتمی روسیه را به این کشور تحویل و در قبال آن، کشورهای روسیه، انگلیس و آمریکا تضمین دادند که استقلال و تمامیت ارضی این کشور را به رسمیت بشناسند. اتفاقی که با حمله روسیه به اوکراین، نقض شد.
▫️لذا در مجموع باید گفت، شاید "ملت اوکراین" زمانی سلاح اتمی داشته، لکن "کشور اوکراین" هیچ وقت دارای سلاح اتمی نبوده و براساس معاهده NPT بجز کشورهای دائم شورای امنیت، هیچ کشور دیگری حق داشتن چنین سلاحی ندارد. آنچه در اختیار اوکراین قرار داشت، سلاح های اتمی شوروی سابق بود که حتی در صورت باقی ماندن آنها در اوکراین، به دلیل پروتکلهای حفاظتی و بهره برداری از سلاح های اتمی، امکان استفاده کشور اوکراین از آنها فراهم نبود.
@mypersia24 | ايران من
▫️سید محمد هادی موسوی
▫️پس از حمله امروز کشور روسیه به اوکراین یکی از فعالان سیاسی اوکراینی ادعا کرد که اوکراین، "تنها ملت" در دنیا است که دارای سومین قدرت هسته ای دنیا بود و آن را با تضامین غرب و روسیه کنار گذاشت. این اظهار نظر همراه با برخی تحلیلهای داخلی، این شبهه را ایجاد کرده که اوکراین، به دلیل کنار گذاشتن سلاح اتمی، دچار این جنگ شده است.
▫️اما واقعیت ماجرا چیست؟
کشور اوکراین، در سال 1991 استقلال یافت. این کشور تا پیش از آن به عنوان یکی از مهمترین مناطق اتحادیه جماهیر شوروی، گلوگاه اتصال این کشور به اروپا بود. از این رو شوروی، تاسیسات و ادوات نظامی بسیارزیادی را در این مطقه مستقر کرد. پنج پایگاه بزرگ نظامی و موشکی اتمی شوروی در اوکراین واقع بود، منجمله "پایگاه نوزدهم شکاری راکوو" در قلب اوکراین یکی از مهمترین پایگاه های موشکی اتمی شوروی سابق در کل دنیا محسوب میشد.
بیش از 130 موشک بالستیک اتمی دور برد، حدود 50 موشک بالستیک اتمی کوتاه برد، 33 هواپیمای بمب افکن بزرگ و حدود 1700 کلاهک اتمی شوروی سابق در این پنج پایگاه نظامی، در محدوده اوکراین امروزی قرار داشتند.
پس از استقلال اوکراین و فروپاشی شوروی، براساس معاهده منع اشاعه سلاح های اتمی (NPT) کشور اوکراین حق حفظ سلاحهای اتمی شوروی سابق را نداشت و میبایست این سلاح ها را به روسیه تحویل میداد. بر همین اساس ابتدا در سال 1991، طی "توافق مینسک" و پس از آن در سال 1992 طی "پروتکل لیسبون"، کشورهای استقلال یافته شوروی سابق-که میزبان سلاح های اتمی این کشور بودند- پذیرفتند که کشور «روسیه» را به عنوان وارث شوروی سابق شناخته و سلاحهای اتمی موجود در خاک خود را به این کشور تحویل دهند. همچنین کشورهای اوکراین، روسیه، بلاروس و قزاقستان پذیرفتند که به تعهدات شوروی سابق در موضوع پیمان "استارت 1" متعهد باشند. در این پیمان، کشورهای شوروی و آمریکا پذیرفتند که حجم سلاح های استراتژیک خود را کاهش دهند.
▫️لذا اولا سلاح های موجود در خاک اوکراین، طبق NPT متعلق به این کشور نبود ثانیا نه تنها این کشور بلکه دو کشور دیگر قزاقستان و بلاروس نیز پذیرفتند که سلاح های اتمی شوروی را به روسیه تحویل دهند.
▫️اما در کشور اوکراین، مدتها بر سر اجرای این "پروتکل لسیبون" بحث و مخالفت وجود داشت. برخی سیاسیون و شخصیتهای اوکراینی با اجرای معاهدات و تفاهم نامه های مزبور مخالف بودند. در سال 1993، کشور اوکراین، 13 پیش شرط جهت اجرای تعهدات پروتکل لیسبون را اعلام کرد که براساس آن، می بایست تضامین امنیتی از طرف آمریکا و روسیه به این کشور داده میشد و اوکراین در عوض فقط حدود 40 درصد از سلاح های اتمی را تحویل روسیه میداد. اما در نهایت کشور آمریکا توانست با ارائه مشوقهای اقتصادی، اوکراین را راضی به اجرای تعهدات خود ذیل پروتکل لیسبون کند.
▫️در نهایت در سال 1994، موافقت نامه چهار جانبه ای به نام "تفاهم نامه بوداپست" بین اوکراین، روسیه، انگلیس و آمریکا امضا شد که طی آن اوکراین تمامی سلاح های اتمی روسیه را به این کشور تحویل و در قبال آن، کشورهای روسیه، انگلیس و آمریکا تضمین دادند که استقلال و تمامیت ارضی این کشور را به رسمیت بشناسند. اتفاقی که با حمله روسیه به اوکراین، نقض شد.
▫️لذا در مجموع باید گفت، شاید "ملت اوکراین" زمانی سلاح اتمی داشته، لکن "کشور اوکراین" هیچ وقت دارای سلاح اتمی نبوده و براساس معاهده NPT بجز کشورهای دائم شورای امنیت، هیچ کشور دیگری حق داشتن چنین سلاحی ندارد. آنچه در اختیار اوکراین قرار داشت، سلاح های اتمی شوروی سابق بود که حتی در صورت باقی ماندن آنها در اوکراین، به دلیل پروتکلهای حفاظتی و بهره برداری از سلاح های اتمی، امکان استفاده کشور اوکراین از آنها فراهم نبود.
@mypersia24 | ايران من