عشق
همیشه
وجود
داره،
نسل
ما
وجودشو
نداره.

کانسپت قول انگشتی و بوسش کنم خوب بشه واقعا خط قرمزهای اعتقادی من هستن.

همه‌چیز از یه "عیبی نداره" شروع شد که واقعاً عیب داشت.

واقعاً نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم، فقط می‌دونم زندگی نمی‌کنم.

قلبم درد داره؛
دندش نرم!
دوست داشتم.
یه پسر داشته باشم
همه چیش مثل من باشه...
قلبش نه.

معلومه که چشما دروغ میگن وقتی میتونم انقد عاشقانه به دیوار روبه روم نگا کنم؛

اگه برای همه اهنگ میفرستی
برای من نفرس.
اگه برای همه عکس میفرستی
برای من نفرس.
اگه قربون صدقه همه میری
برای من نرو.
موضوع همینه.
من از همه بودن بدم میاد.