《آرام باش، چرا که رشد تابع وسع است جانم✨》

وُسعِ حقیقی معیاری تعیین شده از سوی خداست که نشانگر ظرفیت واقعی لحظه‌ایِ توست.
وسع حقیقی را خدا تعیین می‌کند و همه‌ی آن در اختیار تو نیست.
با این حال می‌توانی در رشد بخشی از آن نقش ایفا کنی.
میزان وسع تو آن اراده‌ی لحظه‌ای نیست که احساسش می‌کنی‌...

همچنین وسع (وسع=توان=ظرفیت) تو چیزی ثابت نیست و قابل تغییر است.

در نخستین گام از روز؛ توان حقیقی‌ات را بشناس.

آیا در آن روز؛ واقعاً جانش را داری؟ آیا رشد، در وسع روزت هست؟
اگر آری؛ برخیز که کارهای بزرگ‌تری انتظار آمدنت را می‌کشند.
تدریجاً رشد کن ؛)

آیا انسانی کم‌جان و خسته‌‌جانی؟ آیا آن روز رشد پر سر و صدایی در روزی‌ات نوشته نشده؟
آخر عزیز من لازم نیست که همیشه قوی باشی :)🫂

در چنین روزی؛ نه خود را کمتر از توان حقیقی‌ات ببین که خوار گردی.
نه خود را زیادتر ببین که زیر فشار خُرد شوی.
به اندازه جانم🤏 به اندازه ببین.

چرا که شناخت ظرفیت واقعی؛ خودش یک مهارت است. ✨

در اینجا احتمال اینکه بین "تصویر ذهنی‌ات از توان حقیقی‌ات" و "توان حقیقی‌ات" فاصله افتاده باشد؛ زیاد است‌.

تنها کافیست به خدا و خودت، و نهایتاً انسانی راهبر تکیه کنی.
اول از همه خدایی که حتی در مصیبت‌ها، رنج و سختی‌ها راهی برای؛
صبور ماندنت،
رشد کردنت،
و عبور کردنت
باقی می‌گذارد.

تنها کافیست کمک بگیری و از توان حقیقی فعلی‌ات به طور بهینه استفاده کنی و خروجی کار را متناسب با آن، تنظیم کنی و تحویل بدهی.

مرا ببین :)
حتی خدای تو؛ چیزی فراتر از توانت به تو تکلیف نمی‌کند...
پس چه چیزی باعث شده که تو خود را به اندازه نبینی و از این طریق به خودت آسیب بزنی و بیش از توانت از خودت انتظار داشته باشی؟
انتظار بی‌جا از خودت نداشته باش و خودت را مجبور به قبول کردن چیزی که نیستی نکن. 🫂

آخر تو را چه شده عزیز من که با انتظار بیجا این همه خودت را آزار می‌دهی؟
گاهی همین صبر کردن، استراحت کردن و کمک خواستن رشد است.

و نهایتاً عزیز من؛ اگر باز هم فکر می‌کنی که توان انجام تکلیفی را نداری... نگران نباش! چرا که اگر واقعاً توان انجامش را نداشته باشی؛ آن تکلیف از تو برداشته خواهد شد.

و اما می‌رسیم به نور خالص این ماجرا؛
وسوسه‌ی صعود داری و درمانده‌ای؟ 🫠 می‌خواهی رشد را در وسع‌ت بگنجانی؟
ابزار دارد جانم؛ ...