انگار دارم خودمو سینه خیز رو زمین میکشم تا بتونم درسو به جایی برسونم و زمانو از دست ندم...
⚡4
Forwarded from Uniquely
در ستایش اتاق و میزی که هر طرفش رو نگاه کنی کتاب و جزوس…
در ستایش ذهنی که هی بین ترس و امید درجا میزنه…
در ستایش چشم هایی که از شدت ویدیو دیدن خشک شده…
در ستایش دست هایی که جای خودکار و مداد روش مونده…
در ستایش گوش هایی که از هر کسی حرف شنید اما ادامه داد…
در ستایش اشک هایی که توی تنهایی ریخته شد…
در ستایش ریزش موها،گودی و سیاهی زیر چشم …
در ستایش تو ،که جا نزدی
ادامه دادی
و تا رسیدن راهی نداری…
در ستایش ذهنی که هی بین ترس و امید درجا میزنه…
در ستایش چشم هایی که از شدت ویدیو دیدن خشک شده…
در ستایش دست هایی که جای خودکار و مداد روش مونده…
در ستایش گوش هایی که از هر کسی حرف شنید اما ادامه داد…
در ستایش اشک هایی که توی تنهایی ریخته شد…
در ستایش ریزش موها،گودی و سیاهی زیر چشم …
در ستایش تو ،که جا نزدی
ادامه دادی
و تا رسیدن راهی نداری…
❤1