🍂

در خیابان تنهایی پا ب پای افسردگی قدم میزنم
و از خودم دور میشوم...
من این جاده را خوب ب یاد دارم روزگاری دست در دست تو عبور ازین کوچه ها سخت ذوق میکردم...

گاهی ب تماشا مینشستم رفتنت را ، خندیدنت را ،
سیب های ک ب من میدادی طعم عشق داشتن ، و کوچه ها پُر میشدن از عطر تنت...

بوسه های دزدکی از گوشه ای لبهایت ، مثل حکم آزادی یک اعدامی بود
همینقدر پُر از شور و شوق ...

هنوزم از خَم این کوچه صدای قهقه خنده هایت میآید...
امّا آزار دهنده
خیره میشوم در انتهای این راه
چشمان کم سویَم را باریک تر میکنم...
و دل ب امیدی خیره میبندم دل خوش میکنم ب آمدنت و دوباره دیدنت...

حیف چه آرزوی احمقانه یست.❤️‍🩹
یادم رفته خدانگهدار همیشگی ات را..



🍂

بولانی رَه دوست داروم ، کسی که بولانی میاره رَه بیشتر😘🤭

🍂 به شوقِ آمدنت ، دلِ آسمانِ من گرفت..🍂

🍂
تولدم با یک دسته گلِ سرخ که کنارم نیست و یک عالمه خسته‌گی که در تنم هست مبارکم باد..🤍

3 اسفند
🍂

دلم برای اینجا و برای شما خیلی خیلی تنگ شده.❤️‍🩹🥀

زمانی که دنبال عشق نبودم او را یافتم..
و زمانی که بیشتر از همه دوستش داشتم او را از دست دادم.❤️‍🩹🥀

آسمانِ من؛ بعضی شبها آنقدر بویِ دلتنگی میدهد که آدم دلش میخواهد فقط بنشیند و حرف بزند..

هنوز هم آخرِ هر شب دلم
برای روزهای از دست‌رفته گریه می‌کند.🥀

ما آدمِ هم بودیم ، اما زمان هیچ‌وقت طرفِ عاشق‌ها نبود.💔

دیگر هیچ‌کس؛ شبیه آرامشِ قبلِ رفتنِ او نشد.

بعضی خاطره‌ها نه فراموش می‌شوند،
نه تکرار…
فقط هر شب آرام‌تر آدم را می‌کشند.❤️‍🩹🙂

من مجبور شدم از چیزی دست بکشم که با تمام وجود میخواستمش.

گمشده‌ام در میانِ هیاهوی این روز هام...

نشد.‌❤️‍🩹

دلتنگی ، اسم دیگری از توست...

هر بار که به آسمان نگاه می‌کنم، انگار تکه‌ای از تو لای ابرها جا مانده است.❤️‍🩹

نمی‌دانم فاصله میان ما چند کیلومتر است.
فقط می‌دانم هیچ جاده‌ای به اندازه‌ی دلتنگی طولانی نیست.

آسمانِ من...
اگر روزی از کنار باد گذشتی، به او بگو هنوز کسی زیر همین آسمان ، بی‌صدا دوستت دارد.
بی‌صدا دلتنگت می‌شود ، و هر شب ، نامت را میان ستاره‌ها زمزمه می‌کند.✨

شاید بعضی آدم‌ها هیچ‌وقت برنگردند...
اما جای خالی‌شان تا همیشه در قلب کسی باقی می‌ماند.✨❤️‍🩹

بعضی آدم‌ها شبیهِ وطن‌اند...
تا وقتی کنارشان هستی، قدرِ آرامشت را نمی‌دانی، اما همین که دور شوند، هر جای دنیا باشی بوی غربت می‌دهد..

من، مدت‌هاست در تبعیدِ نبودنِ تو زندگی می‌کنم.
نه راهِ بازگشتی مانده، نه دلی که خانه‌ام شود...

فقط هر شب، میانِ ستاره‌ها به دنبالِ چشمانی می‌گردم که روزی تمامِ جهانم بودند...🥀

من زِ بیم رسوایی گریه میکنم در دل.

« احمد ظاهر »

گاهی دلم فقط یک گوشه از همین آسمان را می‌خواهد؛

جایی که فاصله نباشد، دلتنگی نباشد،
و تو باشی و من…

همین برای آرام شدنِ تمام خستگی‌های دنیا کافی‌ست. 🖤🍂

نمیدانم!
نمیدانم برای شکریه تبسم گریه کنم!
یا برای فرخنده ، و یا برای مهسا
فقط میدانم دلم گریستن میخواهد برای زنان و دخترانیکه هیچ جای جهان آرامش ندارند
نمیدانم تا کی باید ما شاهد جان باختن شکریه های بیگناه باشیم
نمیدانم تا کی باید شاهد اشک ها و بی قراری هایشان باشیم
فقط میدانم زن بودن و دختر بودن کار ساده ای نیست!
میدانم زنان و دخترانی هستن که پیرشدن حتی با موهای سیاه🖤
نمیدانم تا کی باید ترس و استرس از  دست دادن تمناهای دیگر در دلمان باشد
فقط میدانم زنها و دختر ها زخم های زیادی برای نگفتن دارند...
زخم های که برای التیام بخشیدنش فردی را میخواهد ک با تمام وجود درکش کند،نه ترکش..

نمیدانم تا کی باید شاهد از دست دادن گلهای پر پر شده باشیم
فقط میدانم دلم گریستن میخواهد بر حال این زنان و دختران بی گناهِ از دست رفته....!

خانه را گذاشتم و آمدم...
نه از روی دل‌خوشی
بلکه از روی ناچاریِ روزگار.❤️‍🩹

از آن روز ، هرجا رفتم ، غریبه بودم؛
هر شب دلم برای کوچه‌هایی تنگ شد که روزی فکر می‌کردم از آن‌ها خسته‌ام...

مهاجرت فقط دور شدن از یک خاک نیست؛
گاهی یعنی هر شب ، در غربت بخوابی و با خاطره‌ی خانه بیدار شوی...


اینجا که طاهر خاوری میخواند ؛

اگر رفتی خانه بوی نان گرم آبی ( مادر ) رَه بیار
از مَنه گلای باغچه بوی آتی ( پدر ) رَه بیار..

دلم برای « آسمان من » تنگ شده.❤️‍🩹
برای جایی که شاید دیگر مثل گذشته نباشد
اما در قلب من ، همانجایی میماند که بود.

همانجایی که حتی فاصله نتوانست از دلم بیرونش کند.❤️‍🩹🥀

آسمان من باز هم برایت مینویسم..✨

شب را سکوت اعتبار میبخشد ، انسان را صبر.🤍🌱