Forwarded from From the Heart 🫶🏽
Keuzes
Het onderbewuste regelt de navigatie naar bepaalde posities en iedere ingenomen positie daagt mensen uit. Er moeten weer keuzes gemaakt worden, ook al voelt het misschien alsof je niet eens een keuze hebt. In werkelijkheid betreft het de keuzes zoals je die ooit had willen maken, maar het door de toenmalige omstandigheden niet kon of deed. Indien eerdere beslissingen gemaakt werden op basis van belangen die niet overeenstemden met wat je hart je ingaf, moet het nu anders. Daarbij aangetekend dat je in vorige levens eveneens vaak het slachtoffer was van manipulatie en misleiding. Zo leren we uiteindelijk ons eigen handelen doorgronden, en naar onze hand zetten. Hoeveel kanonnenvoer-soldaten waren er niet van overtuigd dat ze voor een goed doel vochten, terwijl de uitkomst van de strijd van tevoren voorspeld had kunnen worden? Gehersenspoeld door het idee dat een offer brengen voor volk en vaderland een ultiem gewaardeerd levensdoel is. De ziel accepteert dat niet. Die wil niet leven voor volk en vaderland.
Hoeveel mensen geloven nog oprecht dat farmaceutische bedrijven het welzijn van mensen willen dienen in plaats van het welzijn van de eigen portemonnee? De ziel wenst dat de misleidingen worden doorzien, omdat dit haar vrijmaakt. Zoals een vis omgeven wil worden door water, wil de ziel omgeven worden door liefde en waarheid. En waar de ziel haar natuurlijke habitat is kwijtgeraakt, zal zij onverstoord op avontuur gaan om zichzelf weer te hervinden.
♡
Uit: Bestaansrecht
Licht op de verdrongen historie die wij nog in ons dragen (p. 274)
Het onderbewuste regelt de navigatie naar bepaalde posities en iedere ingenomen positie daagt mensen uit. Er moeten weer keuzes gemaakt worden, ook al voelt het misschien alsof je niet eens een keuze hebt. In werkelijkheid betreft het de keuzes zoals je die ooit had willen maken, maar het door de toenmalige omstandigheden niet kon of deed. Indien eerdere beslissingen gemaakt werden op basis van belangen die niet overeenstemden met wat je hart je ingaf, moet het nu anders. Daarbij aangetekend dat je in vorige levens eveneens vaak het slachtoffer was van manipulatie en misleiding. Zo leren we uiteindelijk ons eigen handelen doorgronden, en naar onze hand zetten. Hoeveel kanonnenvoer-soldaten waren er niet van overtuigd dat ze voor een goed doel vochten, terwijl de uitkomst van de strijd van tevoren voorspeld had kunnen worden? Gehersenspoeld door het idee dat een offer brengen voor volk en vaderland een ultiem gewaardeerd levensdoel is. De ziel accepteert dat niet. Die wil niet leven voor volk en vaderland.
Hoeveel mensen geloven nog oprecht dat farmaceutische bedrijven het welzijn van mensen willen dienen in plaats van het welzijn van de eigen portemonnee? De ziel wenst dat de misleidingen worden doorzien, omdat dit haar vrijmaakt. Zoals een vis omgeven wil worden door water, wil de ziel omgeven worden door liefde en waarheid. En waar de ziel haar natuurlijke habitat is kwijtgeraakt, zal zij onverstoord op avontuur gaan om zichzelf weer te hervinden.
♡
Maarten A. OversierUit: Bestaansrecht
Licht op de verdrongen historie die wij nog in ons dragen (p. 274)
❤12
He asked her, "What is your secret to remaining happy?"
And she replied, "When, in response to the pain and injustice of the world, I am visited by a strong emotion, such as fear or anger, I let myself feel it completely. I scream, I cry, I shout if I must, I let myself do whatever is necessary to process it in that moment.
But then once I have let myself feel it, I will not make myself suffer it over and over again for any longer than necessary. Once, twice, or a few times is enough—then I let it go.
For there are two kinds of pain in life:
that which we cannot avoid in the moment
and that which we create for ourselves, by focusing on all that has hurt us in the past or may hurt us in the future, and replaying it over and over again in our minds.
My anger is expensive. I conserve it for only that which is truly worthy of anger, and if something is, then I channel it towards taking positive and constructive action towards creating change in the world to address it in whatever small way I can, and if it is not, then I let it go completely.
For life is too short
for punishing yourself for another person's mistakes
or dwelling on your own
and is far better spent,
focusing on what you can create,
and all that is beautiful, uplifting and enriching in the world - reconnecting with the joy within, that is your natural state and birthright.
Let others be held responsible for the consequences of their actions, both in this life and beyond, for you are only ever held accountable for your own.
And understand that no person, place or situation has the power to rob you of the peace that you may always find within."
Words by Tahlia Hunter
And she replied, "When, in response to the pain and injustice of the world, I am visited by a strong emotion, such as fear or anger, I let myself feel it completely. I scream, I cry, I shout if I must, I let myself do whatever is necessary to process it in that moment.
But then once I have let myself feel it, I will not make myself suffer it over and over again for any longer than necessary. Once, twice, or a few times is enough—then I let it go.
For there are two kinds of pain in life:
that which we cannot avoid in the moment
and that which we create for ourselves, by focusing on all that has hurt us in the past or may hurt us in the future, and replaying it over and over again in our minds.
My anger is expensive. I conserve it for only that which is truly worthy of anger, and if something is, then I channel it towards taking positive and constructive action towards creating change in the world to address it in whatever small way I can, and if it is not, then I let it go completely.
For life is too short
for punishing yourself for another person's mistakes
or dwelling on your own
and is far better spent,
focusing on what you can create,
and all that is beautiful, uplifting and enriching in the world - reconnecting with the joy within, that is your natural state and birthright.
Let others be held responsible for the consequences of their actions, both in this life and beyond, for you are only ever held accountable for your own.
And understand that no person, place or situation has the power to rob you of the peace that you may always find within."
Words by Tahlia Hunter
❤11
🤔1
CITATEN VAN ETTY HILLESUM ✨️✨️✨️ (Maart-Juni 1942):
Trouw, werkelijk trouw aan zichzelf en aan de waarden, die men hoogschat en de moed hebben zich ter wille van die trouw onbemind te maken bij anderen.
***
En dan luisteren, overal luisteren, tot op de grond der dingen luisteren
***
Men kan niet relatief genoeg zijn in datgene, wat men eist van anderen en niet absoluut genoeg in de eisen, die men aan zichzelf stelt.
***
Dit verdriet moet je in jezelf alle ruimte en onderdak verschaffen, die het toekomt en op die manier zal het verdriet in de wereld misschien verminderen, als iedereen draagt, eerlijk en loyaal en volwassen draagt wat hem wordt opgelegd, Maar als je het verdriet niet het eerlijke onderdak verleent, maar de meeste ruimte openstelt voor haat en wraakgedachten, waaruit weer nieuw verdriet voor anderen geboren zal worden, ja dan neemt het verdriet nooit een einde in deze wereld en zal zich steeds vermeerderen.
***
Men moet ondanks de vele mensen, de vele vragen, de veelzijdige studie, altijd een grote stilte met zich meedragen, waarin men zich steeds terugtrekken kan, ook temidden van het grootste gewoel en midden in het intensiefste gesprek.
***
En zeer, zeer bescheiden zijn.. En steeds eenvoudiger worden.. Niet alleen voor je zelf, in je stille en beste momenten die eenvoud en wijdte in je voelen, maar ook in je dagelijkse leven, geen sensaties om je heen uitstrooien, niet interessant willen zijn.
***
De wereld is toch zeker voor ieder mens afzonderlijk wel eens vergaan en toch bestaat ze nog steeds.
***
Nooit resigneren, nooit vluchten, alles verwerken, dan maar lijden, dat is ook niet erg, maar nooit, nooit resignatie.
***
Die innerlijke geconcentreerdheid richt hoge muren om mij heen op, waarin ik mezelf weer terugvind, me uit alle verstrooiingen weer bijeenraap tot één geheel.
***
En dit hoort geloof ik ook bij het bewustzijnsproces: z’n toestanden onderkennen en blijven overzien en begrijpen en relativeren en niet te absoluut nemen.
***
Aan deze wereld, die zo vol dissonanten is, zou men niet de kleinste dissonant mogen toevoegen.
***
Een slordig bureau vol boeken en papieren, dat van mij alleen is, zal ik altijd weer verkiezen boven het ideaalste en harmonischte huwelijksbed.
***
Het zal in latere jaren onze trots en onze overwinning zijn, dat iedere vernietigende slag, die men ons heeft willen toebrengen, in zijn tegendeel is omgeslagen en onze kracht en onze ontwikkeling slechts bevorderd heeft.
***
Maar ik weet, dat het leven altijd bestaan zal uit opstaan en slapen gaan en enige maaltijden per dag en dagelijkse plichten en daartussendoor moet men zien klaar te komen met de grote dingen, waarvan men meent dat het om gaat.
***
De woorden moeten eigenlijk het zwijgen accentueren. Het zal dan gaan om de juiste verhouding van woorden en woordeloosheid, een woordeloosheid, waarin meer gebeurt, dan in alle woorden, die men bij elkaar vinden kan.
***
Soms is het me of er in me een grote werkplaats is, waar hard gewerkt wordt, gehamerd en god-weet-wat.
***
En soms is het me of ik van binnen van graniet ben, een stuk rots en er beuken onophoudelijk sterke waterstromen tegen die rots en hollen haar uit. Een granieten grot, die steeds meer uitgehold wordt en waar contouren in gebeiteld worden en vormen. En misschien staan de vormen op een goede dag kant en klaar met scherp omlijnde omtrekken en hoef ik alleen maar na te tekenen, wat ik in me vind?
***
Wanneer die inzichten, die ik me achter m’n bureau, in omgang met de edelster geesten, verover, niet doordringen tot in de kleinste dingen van het dagelijkse leven, wanneer niet iets van het grote besef over menselijke waarden … doordringt, dan heeft dat ‘geestelijke leven’ … geen zin.
***
Men hoeft zijn onrust en zijn treurigheid niet te verstoppen, men moet ze dragen en verdragen, maar men moet zich er niet zo geheel aan overgeven, alsof er niets anders op de wereld meer bestaat.
***
Trouw, werkelijk trouw aan zichzelf en aan de waarden, die men hoogschat en de moed hebben zich ter wille van die trouw onbemind te maken bij anderen.
***
En dan luisteren, overal luisteren, tot op de grond der dingen luisteren
***
Men kan niet relatief genoeg zijn in datgene, wat men eist van anderen en niet absoluut genoeg in de eisen, die men aan zichzelf stelt.
***
Dit verdriet moet je in jezelf alle ruimte en onderdak verschaffen, die het toekomt en op die manier zal het verdriet in de wereld misschien verminderen, als iedereen draagt, eerlijk en loyaal en volwassen draagt wat hem wordt opgelegd, Maar als je het verdriet niet het eerlijke onderdak verleent, maar de meeste ruimte openstelt voor haat en wraakgedachten, waaruit weer nieuw verdriet voor anderen geboren zal worden, ja dan neemt het verdriet nooit een einde in deze wereld en zal zich steeds vermeerderen.
***
Men moet ondanks de vele mensen, de vele vragen, de veelzijdige studie, altijd een grote stilte met zich meedragen, waarin men zich steeds terugtrekken kan, ook temidden van het grootste gewoel en midden in het intensiefste gesprek.
***
En zeer, zeer bescheiden zijn.. En steeds eenvoudiger worden.. Niet alleen voor je zelf, in je stille en beste momenten die eenvoud en wijdte in je voelen, maar ook in je dagelijkse leven, geen sensaties om je heen uitstrooien, niet interessant willen zijn.
***
De wereld is toch zeker voor ieder mens afzonderlijk wel eens vergaan en toch bestaat ze nog steeds.
***
Nooit resigneren, nooit vluchten, alles verwerken, dan maar lijden, dat is ook niet erg, maar nooit, nooit resignatie.
***
Die innerlijke geconcentreerdheid richt hoge muren om mij heen op, waarin ik mezelf weer terugvind, me uit alle verstrooiingen weer bijeenraap tot één geheel.
***
En dit hoort geloof ik ook bij het bewustzijnsproces: z’n toestanden onderkennen en blijven overzien en begrijpen en relativeren en niet te absoluut nemen.
***
Aan deze wereld, die zo vol dissonanten is, zou men niet de kleinste dissonant mogen toevoegen.
***
Een slordig bureau vol boeken en papieren, dat van mij alleen is, zal ik altijd weer verkiezen boven het ideaalste en harmonischte huwelijksbed.
***
Het zal in latere jaren onze trots en onze overwinning zijn, dat iedere vernietigende slag, die men ons heeft willen toebrengen, in zijn tegendeel is omgeslagen en onze kracht en onze ontwikkeling slechts bevorderd heeft.
***
Maar ik weet, dat het leven altijd bestaan zal uit opstaan en slapen gaan en enige maaltijden per dag en dagelijkse plichten en daartussendoor moet men zien klaar te komen met de grote dingen, waarvan men meent dat het om gaat.
***
De woorden moeten eigenlijk het zwijgen accentueren. Het zal dan gaan om de juiste verhouding van woorden en woordeloosheid, een woordeloosheid, waarin meer gebeurt, dan in alle woorden, die men bij elkaar vinden kan.
***
Soms is het me of er in me een grote werkplaats is, waar hard gewerkt wordt, gehamerd en god-weet-wat.
***
En soms is het me of ik van binnen van graniet ben, een stuk rots en er beuken onophoudelijk sterke waterstromen tegen die rots en hollen haar uit. Een granieten grot, die steeds meer uitgehold wordt en waar contouren in gebeiteld worden en vormen. En misschien staan de vormen op een goede dag kant en klaar met scherp omlijnde omtrekken en hoef ik alleen maar na te tekenen, wat ik in me vind?
***
Wanneer die inzichten, die ik me achter m’n bureau, in omgang met de edelster geesten, verover, niet doordringen tot in de kleinste dingen van het dagelijkse leven, wanneer niet iets van het grote besef over menselijke waarden … doordringt, dan heeft dat ‘geestelijke leven’ … geen zin.
***
Men hoeft zijn onrust en zijn treurigheid niet te verstoppen, men moet ze dragen en verdragen, maar men moet zich er niet zo geheel aan overgeven, alsof er niets anders op de wereld meer bestaat.
***
❤7👍3🙏3