🌙
أدْعُوكَ يَا رَبِّ راهِباً راغِباً راجِياً خائِفاً
خدایا
تو را میخوانم
در حالِ هراس و اشتیاق و امید و بیم ...
#ابوحمزه_ثمالی
أدْعُوكَ يَا رَبِّ راهِباً راغِباً راجِياً خائِفاً
خدایا
تو را میخوانم
در حالِ هراس و اشتیاق و امید و بیم ...
#ابوحمزه_ثمالی
❤1
«أنَا اَّلذِی هَابَ عِبَادَکَ و أمِنَکَ.»
منم آنکس که از بندگانت ترسیدهام و خود را با تو در امان دیدهام.
منم آنکس که از بندگانت ترسیدهام و خود را با تو در امان دیدهام.
❤1
❤2
رَبِّ اِنّی لِما اَنزَلتَ اِلیَّ مِن خَیرِ فَقیر ...
خُدایا.. من به هر آنچه از خیر برایم میفرستی سخت نیازمندم ...
سوره قصص آیه ۲۴
خُدایا.. من به هر آنچه از خیر برایم میفرستی سخت نیازمندم ...
سوره قصص آیه ۲۴
❤1
تقاضای فهمیده شدن بدون بیان کلمات از این جنس نارسیسیزم است. از یک طرف ترس از رد شدن یا ناامیدی و از طرف دیگر مواجه شدن با این جدایی ساختاری با دیگری -اینکه دیگری آنقدر جدا از من است که نمیتواند مکنونات درونی من را متوجه شود- این جراحت نارسیسیستیک را بر پیکر فرد وارد میکنند.
«أتمني أن تشفي من
الأشیاء التي لا تتحدث عنها…!»
«امیدوارم از چیزهایی
که در مورد آن صحبت نمیکنید شِفا پیدا کنید…!»
الأشیاء التي لا تتحدث عنها…!»
«امیدوارم از چیزهایی
که در مورد آن صحبت نمیکنید شِفا پیدا کنید…!»
دوست، میزند، و خوب میزند، نَفسبر و تحقیرکننده و شکننده - تا بخواهی.
ابوالمشاغل
نادر ابراهیمی
ابوالمشاغل
نادر ابراهیمی
ما در هیچ حال،
قلبهایمان خالی از غم نخواهد شد
چرا که غم، ودیعهایست طبیعی
که ما را پاك نگه میدارد.
انسانهای بیاندوه، به معنای متعالی کلمه
هرگز «انسان» نبودهاند و نخواهند بود..
از این صافی انسانساز نترس 🔗
نادر ابراهیمی
🌱
قلبهایمان خالی از غم نخواهد شد
چرا که غم، ودیعهایست طبیعی
که ما را پاك نگه میدارد.
انسانهای بیاندوه، به معنای متعالی کلمه
هرگز «انسان» نبودهاند و نخواهند بود..
از این صافی انسانساز نترس 🔗
نادر ابراهیمی
🌱
بگریست چشم اَبر بر احوالِ زار من
جُز آهِ من به گوش وِی این ماجرا که برد؟!
سعدی
جُز آهِ من به گوش وِی این ماجرا که برد؟!
سعدی
.
یاد آر که تو از خدا روی گردانی
و در همان لحظه او روی به تو دارد
و تو را به عفو خویش می خواند
و با کرم خویش می پوشاند!
در حالی که تو از خدا بریده
به غیر او توجه داری!
پس چه بزرگوار است خدا
و چه ناتوانی تو !
حضرت علی
و چه مهربانی تو ..
در دلم اندوهی است که مانند آتش افروخته است
یاد آر که تو از خدا روی گردانی
و در همان لحظه او روی به تو دارد
و تو را به عفو خویش می خواند
و با کرم خویش می پوشاند!
در حالی که تو از خدا بریده
به غیر او توجه داری!
پس چه بزرگوار است خدا
و چه ناتوانی تو !
حضرت علی
و چه مهربانی تو ..
در دلم اندوهی است که مانند آتش افروخته است