آدمِ نمک نشناس زیاده
بجای دست باید کیرو کنیم تو عسل بزاریم دهنشون

آدما جا میمونن، تو فرودگاه، تو سیو مسیج، تو خیابون، تو خاطرات.

می‌دونی شاید فرق من و تو اینه که تو من و کنار گذاشتی ولی من هنوز باهات قهرم

دیگه هیچ‌ جایی تو قلبم نداری، همه چی تموم شد، به همین سادگی. ازم می‌پرسن چی‌شد که یهو اینجوری شد؛ راستش خودمم نمی‌دونم، یه شب خوابیدم، یادمه خیلی ناراحت بودم، خیلی گریه کردم. بیشتر از همیشه. صبح که بیدار شدم دیگه دوست نداشتم، انگار اون شب تو و حسی که بهت داشتم با اون اشکا از چشمم افتادید. انگار بدنمم دیگه از اون حجم از درد و غم خسته شده بود. مغزم و قلبم یه شبه تصمیم گرفتن دیگه جایی برات نزارن. خودمم نمی‌دونم که چجوری اینطوری شد، اما می‌دونم دیگه هیچوقت مثل قبل نشد حسم بهت.

امروز روز جهانیِ دوس پسره

حاجی راست میگفت؛ واسه کسی که خودش نمیخواد باشه الکی تلاش کنی خودتو فقط از چشم میندازی، کسی که رفته بزار بره یا میتونی بدرقش کنی سریع تر بره یا نادیدش بگیر و واست مهم نباشه داره میره.
کسی که رفته رو بری بهش بگی برگرد فقط مشتاق ترش میکنه که تو خودتو همش کوچیک تر کنی رو بندازی بهش دوباره تا اون حس بزرگی کنه ولی در واقعا انقد کوچیکه که داره تو احساساتش غرق میشه.
اونی که بخوادت مهم نیست چقد خداحافظی کرده تهش همیشه برمیگرده.
اره افرادو نمیشه پاک کرد از تو ذهن، باید جایگیزین کرد، با کسی دو طرفه باشه رفتارو احساساتتون.
حیفه جونیته که بخوای با اینجور ادما درگیر باشی.
حاجی حیف وقت کم بود وگرنه حرف واسه گفتن که تمومی نداشت

بهونه نیار عزیزم تو میدونستی چی ناراحتم میکنه و انجامش دادی

امروز 11 نوامبر، روز جهانیِ سینگلاست.

بعضیا میگن... رفاقت مث لیمو شیرینه... بعد یه مدت تلخ میشه... اما کسی نیس به این بعضیا بفهمونه لیمو شیرین همیشه شیرینه... تا وقتی کسی چاقو تو جیگرش فرو نکنه

همیشه یکی بهتر هست ولی عشق یاد میده نبینی

چنل حذف میشه اگه کسی بود خواستش بگه انتقال بزنم