در چشم های اونی که آدم شماست، شما یک قطعه هنری هستید. زخم های شما شبیه یک داستان هستند نه یک اشتباه. سکوت و کم حرفی شما عجیب نیست و فهمیده میشه. در چشم های اون آدم لازم نیست خودتون رو کوچیک کنید تا دوست داشته بشید.
میشود کسی را دوست داشت و از او عصبانی بود. میشود دلتنگش شد و نخواست به رابطه برگشت. بلوغ عاطفی از جایی آغاز میشود که برای نگهداشتن یک احساس، مجبور نباشیم احساس دیگری را انکار کنیم.