با توجه به اینکه حکومت ایران به‌طور جدی دچار اختلاف و چنددستگی شده ــ که البته چیز عجیبی هم نیست ــ و به درخواست فرمانده ارتش پاکستان، عاصم منیر و نخست‌وزیر این کشور، شهباز شریف، از ما خواسته شده که فعلاً حمله به ایران رو متوقف کنیم تا زمانی که مسئولان و نماینده‌هایشان بتوانند روی یک پیشنهاد مشترک به توافق برسن.

به همین خاطر، به نیروهای نظامی‌مون دستور دادم که محاصره را ادامه بدن و از هر نظر تو حالت آماده‌باش کامل باقی بمونن.

همچنین آتش‌بس رو هم تمدید می‌کنیم تا وقتی که اونا پیشنهادشون رو ارائه بدن و گفت‌وگوها به یه نتیجه مشخص برسه؛ چه به توافق ختم بشه، چه نشه.

واسه اون تعداد کمی از آدم‌ها—که الان کمتر از هر زمان دیگه‌ای شدن—و هنوز دارن The New York Times شکست‌خورده رو می‌خونن یا CNN فیک‌نیوز رو تماشا می‌کنن و فکر می‌کنن من واسه تموم کردن جنگ (اگه اصلاً بشه اسمش رو جنگ گذاشت!) با ایران «عجله» دارم، باید بدونن که احتمالاً من کم‌فشارترین آدمی هستم که تا حالا تو چنین موقعیتی بوده.

من هرچقدر زمان بخوام دارم، اما ایران نداره—ساعت داره به ضررش جلو میره!

دلیل اینکه بعضی رسانه‌ها این‌قدر تو جذب بیننده ضعیف عمل می‌کنن اینه که دیگه اعتبارشون رو از دست دادن.

نیروی دریایی ایران ته دریا خوابیده، نیروی هواییش نابود شده، پدافند هوایی و سیستم‌های راداریش از بین رفته، رهبرهاش دیگه در قید حیات نیستن،

محاصره کاملاً سفت و سخت اجرا شده و از اینجا به بعد فقط اوضاع بدتر هم میشه—زمان به نفعشون نیست!

توافق فقط زمانی انجام میشه که مناسب و به نفع ایالات متحده آمریکا، متحدانش و در واقع کل دنیا باشه.

دراثر وحدت عجیب ایجاد شده بین هموطنان در دشمن شکستگی بوجود اومده. با شکر عملی این نعمت، انسجام بیشتر و پولادین تر شده و دشمنان خوار و خفیف تر خواهند شد.

عملیات رسانه ای دشمن بانشانه گیری ذهن و روان مردم قصد خدشه در وحدت و امنیت ملی داره؛ مبادا باسهل انگاری ما این قصد شوم محقق شود.

نه، شما قرار نیست یه پرواز 18 ساعته برید اونجا درصورتی که همه کارت‌ها دست ماست، هر وقت بخوان می‌تونن با ما تماس بگیرن، اما شما دیگه قرار نیست این پروازهای 18 ساعته رو برید که فقط بشینید و درباره هیچ‌ و پوچ حرف بزنید.