عه ناراحت شدی؟ من فقط داشتم با خودت مثل خودت‌ رفتار میکردم.

اون بهم می‌گفت :
«قلب کوچیکت و اون چشمای نازت فقط باید ذوق کنن؛
غصه خوردن و سختی کشیدن تو زندگی ما،
بذار کار مردونه‌ای باشه.»

در نهایت قلب و روحم متعلق به کسیه که میدونه چجوری نازمو بکشه، بلده توی عصبانیت آرومم کنه، توی بدترین دعواهامون احتراممو نگه میداره، از پسِ منه مودی و لوس برمیاد، صبوره، پیگیره، با جنس مخالفش ارتباط نداره، بلده چجوری خوشحالم کنه و متعهده.

من هیچ جوره سرم خیلی شلوغ بود رو نمیپذیرم ، تو توی اوج شلوغیت هم میتونی تایم خالی کنی در حد چند دقیقه ولی بهونه بهونه بهونه.

‏نمیدونم چجوری بگم ولی تمیزی تو پسرا یه green flag بزرگه.

هنوز قاشق توی دستم بود که خواهرش گفت: «راستی… شما دوتا دیگه سر اون موضوع با هم بحث نکردین؟» سرمو آوردم بالا. گفتم: «کدوم موضوع؟» یه لحظه ساکت شد. بعد نگاهش رفت سمت همسرم. همون‌جا فهمیدم.
سر سفره خونه مادرش بودیم. چند شب قبلش توی خونه خودمون دعوامون شده بود. یه دعوای بد، ولی دونفره. حداقل من فکر می‌کردم دونفره‌ست. بعد مادرش آروم گفت: «حالا اون شب هر دوتون عصبی بودین… دیگه تمومش کنین.»
دیگه چیزی نخوردم. نه به خاطر اینکه طرف کسی رو گرفته بودن. نه حتی به خاطر اینکه ممکن بود درباره من قضاوت کنن. فقط مدام داشتم فکر می‌کردم: «دقیقاً چی رو می‌دونن؟» اون جمله‌ای که از عصبانیت گفتم؟ گریه‌م؟ حرفایی که بعدش از گفتنشون پشیمون شدم؟
توی راه برگشت، همسرم گفت: «چرا از اون موقع ساکتی؟» گفتم: «بهشون گفتی؟» گفت: «فقط با خواهرم حرف زدم. خیلی بهم ریخته بودم، نیاز داشتم با یکی حرف بزنم.» چند ثانیه چیزی نگفتم. می‌فهمیدم شاید واقعاً فقط احتیاج داشته با کسی درد دل کنه.
ولی گفتم: «می‌دونی چی اذیتم کرد؟ ما شاید دعوامون تموم بشه… ولی من از این به بعد باید برم جلوی آدمایی بشینم که خصوصی‌ترین حرفای اون شبمون رو شنیدن.» بعد سرمو به شیشه ماشین تکیه دادم و گفتم: «من فکر می‌کردم حتی وقتی با هم بدیم، بعضی چیزا هنوز مال خودمونه.»
بعضی وقت‌ها چیزی که بعد از دعوا سخت‌تر ترمیم می‌شه، خود دعوا نیست… اون حس امنیه که فکر می‌کردی پشت در خونه‌تون می‌مونه.

اینم بدونید! بعضیا دنبال رابطه و عاشقی و ساختن نیستن، دنبال دوپامین «این آدم سخت رو هم به دست آوردم» هستن. به دستت که بیارن، ارزشتو از دست میدی. میرن سراغ هیجان و دوپامین بعدی. اینا همونان که عمر و زندگی خیلی از آدمای درست رو به فنا دادن.

حالم بد نیستا ولی اگه یهو یه نور‌ سفید ببینم بدم نمیاد برم سمتش.

🗣 سارن
📸 اینستاگرام
🎧 موزیک‌های مشابه تو اپلیکیشن
‌

هیچ وقت سعی نکنید آدم خوبه ی هیچ داستانی باشید، خودتون باشین و هیچ وقت به کم تر از استاندارداتون راضی نشین.
وقتی رعایت حال بقیه رو میکنید از نظر بقیه دم دستی تلقی میشین.
چه تو کار، چه تو رابطه، چه فامیل چه دوست.

پناهگاهی که در طوفان ناپدید می‌شود، دیگر پناهگاه نیست. رها شدن توسط پارتنر در روزهای سخت (بیماری، سوگ، بحران)، یک اشتباهِ ساده نیست؛ یک «ترومای دلبستگی» است که استخوانِ اعتماد را چندتکه می‌کند و سیم‌کشیِ مغز را برای دوباره اعتماد کردن می‌سوزاند

‏متاسفانه من از کسی خوشم میاد که کسخلم باشه این قضیه گوست کردنو اینا از سنم گذشته روم جواب نیست.

‏براتون پول زیاد، پارتنر بالغ، احساس کافی بودن و مسافرت با دوستاتونو آرزو میکنم.

‏از آدمای obsessed خوشم میاد
‏این بازی کی کمتر اهمیت می‌ده واقعاخسته‌کننده‌ست.

‏شما میگین استاک کردن من میگم مطالعه رفتار اجتماعی و فردی جهت بررسی هماهنگی و تفاهم.

‏آدمایی که بلد نیستن زندگی سینگلانه خوب و باکیفیتی داشته باشن، به احتمال ۹۳٪ زندگی کاپلی خوبی هم نخواهند داشت. چرا که هنر زندگی کردن مشروط به حضور شخص دیگه‌ای نیست‌.

‏بزرگ‌ترین اشتباه یه دختر اینه که فکر می‌کنه می‌تونه یه پسر بی‌مسئولیت رو با عشق زیاد تغییر بده، ولی شما پناهگاه نیستی، اونم پروژه بازسازی نیست، آدم آماده وارد زندگیت کن