در بی حوصله‌ترین، کلافه‌ترین، کم صحبت‌ترین، اجتماع گریزترین و دل گرفته‌ترین ورژن خودمم.

عجیب است دریا
همین که غرقش می‌شوی
پس می‌زند تو را.

آخه مگه ما کم باهم آهنگ گوش کردیم که گذاشتی رفتی:)

هر شب توو رویای خودم
آغوشتو تن می‌کنم.

فقط یکبار
دست پخت خدا را چشیدم
آن هم وقتی بود که
برای اولین بار
لب‌های تو را بوسیدم.

نمیدونم، شاید یه روزی که دیگه خیلی دیر شده،درموردش باهم حرف بزنیم.

روزها و شب ها رفته رفته برام باور نکردنی تر میشن.

اولین بوسه جهان چگونه کشف شد؟:)

به اون تایم درخشانی از سال رسیدیم که موقع برگشتن به خونه هوا گرفته و تاریک و افسرده کننده و زیباست.
چراغ خونه‌ها روشن شدن و نسیم خنک ‌می‌وزه:)

:)

وقتی پیشمی هیچی مهم نیست❤️‍🩹:)

من قربونِ تار به تار مژه‌هات برم.

یکی موفق شده مهاجرت کنه
یکی موفق شده خونه بخره
یکی هم فقط تونسته صبح‌ها از تختش بلند شه و ادامه بده.
کاش برای موفقیت
فقط یه تعریف نداشته باشیم.

پس از تحمل آن همه درد، کسی که به مقصد میرسد، دیگر همانی نیست که به راه افتاده بود.