23:23

من هيچوقت سر ارزشم باهات بحثی ندارم، اگه آدمای بهتری سراغ داری در بازه🫶🏾

"باز چیشده" تنها جمله‌ای هست که آدم و از حرف زدن پشیمون میکنه
شما لطف کن دیگه حال ما رو نپرس3>

آخرم نفهمیدم نمیشد یا نمیخواست که بشه.

یکی ازم پرسید:
چجوری انقدر آرومی، انگار هیچی برات مهم نیست؟
بهش گفتم:
همه چیزایی که ترسیده بودم سرم بیاد، سرم اومد،
دیگه نگران چی باشم؟

خب چجوری بگم، پوسته‌‌ی بيرونيم يه دختر قويه كه به كسی نياز نداره و خيلی خوشحاله؛ ولی درون خودم، یه دخترِ كوچولو با چشمای اشكی نشسته و منتظر يكی بياد ازش بپرسه چته

4:32

:)

انگار از هر چیزی فقط یه ته مونده‌ای ازم مونده، از صبرم، اعصابم، حوصله‌ام، ذوقم، انگیزه‌ام و توانم که اون هم فقط برای افراد انگشت شماری خرجش میکنم.

نمیدونم میفهمید چی‌میگم‌یا نه ولی دیگه حوصله ناراحت شدنم ندارم.

بله خوب است که در ابتدا فهمیدم دقیقاً چطور آدمی هستی و بین راه مسیرمان جدا شد، اما راستش دلم می‌خواست تو آدم تمام روزهای من باشی، اما افسوس که شدنی نبود.

«دنیا از نگفتن خرابه!»
حرفتونو بزنید، قبل از اینکه دیر بشه!...

اما من بی تجربه‌تر از آن بودم که راه دوست داشتنش را بدانم !

تو قوی ترين آدمی هستی که من تو زندگیم میشناسم... میبینم که تلاش ميكنی برای خودت و حالت؛ میبینم که بعضی روزاتو سخت میگذرونی ولی كم نمياری؛ ميبينم با همه ی اتفاقايی که يهويی ميان وسط زندگی آدم چطور مهربونی ‌میکنی و صبوری؛ واقعا بهت افتخار ميكنم و ميخوام بدونی حواسم بهت هست و همیشه کنارتم...