Kel, yulduzlar to'shalgan yo'ldan
Yetaklasin bizni muhabbat.
G'amlaringni chiqar ko'ngildan,
Shod kunlarni eslaylik faqat.
Sayr etaylik, kel, birga erkam,
Rozi ketsin bizdan umrbod.
Shodlik uchun yaralgan olam,
Sevmoq uchun berilgan hayot.
Erkin Vohidov
@monbella
Yetaklasin bizni muhabbat.
G'amlaringni chiqar ko'ngildan,
Shod kunlarni eslaylik faqat.
Sayr etaylik, kel, birga erkam,
Rozi ketsin bizdan umrbod.
Shodlik uchun yaralgan olam,
Sevmoq uchun berilgan hayot.
Erkin Vohidov
@monbella
❤2
Vijdon azobi odatda aybdor bo‘lmagan insonlarni azoblaydi.
"Qarzga olingan umr"
Erix Mariya Remark
@monbella
"Qarzga olingan umr"
Erix Mariya Remark
@monbella
🔥3
"Acı ve kederle birleşmiş kalpler
sevinç ve mutlulukla ayrılmayacaktır.
Üzüntüyle örülmüş bağlar
sevinç ve zevk bağlarından daha güçlüdür.
Gözyaşlarıyla yıkanmış aşk
birlikte kalacaktır.
• Cubran Xalilin sevgi hakkında şiir kitabı
“Hearts united in pain and sorrow
will not be separated by joy and happiness.
Bonds that are woven in sadness
are stronger than the ties of joy and pleasure.
Love that is washed by tears
will remain eternally pure and faithful.”
• Book of love poems by Khalil Gibran.
“ Ogʻriq va qayg'uda birlashgan qalblar
quvonch va baxt kelgach ajralmaydi.
G'amginlikda to'qilgan bog'lanishlar
quvonch va zavq rishtalaridan kuchliroqdir.
Ko'z yoshlar bilan yuvilgan sevgi
abadiy pok va sodiq qoladi”.
• Jubron Xalilning sevgi she'rlari kitobi.
by myself.
@monbella
sevinç ve mutlulukla ayrılmayacaktır.
Üzüntüyle örülmüş bağlar
sevinç ve zevk bağlarından daha güçlüdür.
Gözyaşlarıyla yıkanmış aşk
birlikte kalacaktır.
• Cubran Xalilin sevgi hakkında şiir kitabı
“Hearts united in pain and sorrow
will not be separated by joy and happiness.
Bonds that are woven in sadness
are stronger than the ties of joy and pleasure.
Love that is washed by tears
will remain eternally pure and faithful.”
• Book of love poems by Khalil Gibran.
“ Ogʻriq va qayg'uda birlashgan qalblar
quvonch va baxt kelgach ajralmaydi.
G'amginlikda to'qilgan bog'lanishlar
quvonch va zavq rishtalaridan kuchliroqdir.
Ko'z yoshlar bilan yuvilgan sevgi
abadiy pok va sodiq qoladi”.
• Jubron Xalilning sevgi she'rlari kitobi.
@monbella
Forwarded from Kitoblar ombori
KO'PCHILIK KATTALAR TUSHUNTIRIB BERA OLMAYDIGAN G'ALATI HIS.
Hech kim yetarlicha gapirmayotgan sokin epidemiya.
Shunday vaqtlar bo'lganki, dam olish kunlarini intiqlik bilan kutar edim. Yangi kinoning chiqishi katta voqea edi. Sayohatga chiqish sarguzashtni anglatardi. Bayram tonglari sehrli tuyulardi. Hatto do'stlar bilan qahva ichish kabi oddiy narsalar ham intiqlik bilan kutadigan lahzalarim edi.
Hozir esa odamlardan doim bir xil gapni eshitaman.
"Hammasi joyida... Shunchaki hech narsa meni avvalgidek hayajonlantirmay qo'ydi."
Ular tushkunlikka tushib qolganini aytishmayapti. Ular hamon ishlamoqda. To'lovlarni amalga oshiryapti. Farzandlariga g'amxo'rlik qilyapti. Sport zaliga boryapti. Hayot davom etmoqda.
Lekin avvalgi jo'shqinlik yo'q. Oddiy narsalarga ma'no baxsh etuvchi o'sha uchqun endi ko'rinmayotgandek.
Eng qizig'i, qanchadan-qancha odamlar ayni bir vaqtda xuddi shu narsani his qilmoqda. Ijtimoiy tarmoqlarda bir necha daqiqa vaqt o'tkazsangiz, minglab odamlarning xuddi shu holatni tasvirlagan izohlarini ko'rasiz. Turli yoshdagi, turli kasb egalari va turli xil hayotiy tajribaga ega insonlar.
Eng g'alati tomoni shundaki: Ularning aksariyati bu holat aynan qachon boshlanganini ayta olmaydi.
Hammasi sekin-asta, deyarli sezilmas darajada sodir bo'ldi. Qayerdadir quvonchli lahzalar biroz kamaydi, qayerdadir bir xil zerikarli kunlar ko'paydi. Yelkamizga yana bir qancha vazifalar tushdi, asabiylashish va tashvishlanish uchun yana yangi bahonalar paydo bo'ldi.
Va mana shunday yashab yurib, o'zimiz ham sezmagan holda, hayotimiz nimanidir orziqib kutib yashashdan ko'ra, shunchaki "bugungi kunni ham amallab o'tkazib olay" degan odatga aylanib qoldi.
Bitta vazifani tugatasiz-u, darhol keyingisi haqida o'ylashni boshlaysiz. Ishdan uyga kelasiz va ertangi kun haqida o'ylashga tushasiz. Ta'tilga chiqasiz, lekin miyangizning bir qismi allaqachon ishga qaytishga tayyorgarlik ko'rayotgan bo'ladi.
Hatto hech qanday ishingiz qolmaganda ham, darhol telefoningizga yopishasiz. Va aynan shu yerda eng qiziqarli narsa sodir bo'lishni boshlaydi.
Biz har bir bo'sh daqiqani nimadir bilan to'ldirishda juda ustasi farang bo'lib ketdik. Tirbandlikda turibsizmi? Intagramni varaqlaysiz. Tushlik qilyapsizmi? Shorts ko'rasiz. Yotoqda yotibsizmi? YouTube ko'rasiz. Zerikdingizmi? Yana telefonni titasiz. O'zingizni noqulay his qilyapsizmi? Swipe qilasiz. Hech narsani his qilmayapsizmi? Yana netda o'tirasiz.
O'zimizga shunchaki ayni damdagi lahzani his qilishga juda kamdan-kam hollarda ruxsat beramiz. Va ehtimol, bu biz o'ylaganimizdan ham muhimroqdir.
Chunki intiqlik bilan kutish uchun bo'shliq kerak. Hayratlanish uchun bo'shliq kerak. Zerikish uchun ham bo'shliq kerak. Hatto quvonch uchun ham bo'shliq kerak.
Har bir sokin lahzalar darhol qandaydir axborot bilan to'ldirilganda, oddiy kechinmalar ham g'alati tarzda jozibasiz bo'lib qoladi. Bu hayotning go'zalligi yo'qolgani uchun emas. Balki biz uni payqashga tayyor emasligimiz sabablidir.
Bolaligingizni eslang. Bola chumolilarning oziq-ovqat tashiyotganini yigirma daqiqa davomida kuzatishi mumkin. U oddiy qutidan kosmik kema yasay oladi. U tug'ilgan kunigacha bo'lgan kunlarni bittalab sanay oladi. U kattalar hatto e'tibor bermaydigan narsadan chin dildan quvonishi mumkin.
Bolalar qandaydir baxt sirlarini kashf qilganliklari uchun bunday qilishmaydi. Ular shunchaki doimiy axborot oqimiga o'rganib qolishmagan. Ular hamon kutishni bilishadi. Ular hamon zerikishni his qilishadi. Ular hamon o'z xayollari bilan qolishga ruxsat berishadi.
Kattalar hayoti esa, ehtimol, bizga asta-sekin buning teskarisini o'rgatadi. Biz hamma narsani mukammallashtiramiz. Ishimizni. Rejalarimizni. Moliyaviy holatimizni. Uyimizni. Tanamizni. Samaradorligimizni. Hatto dam olishimizni ham. Oqibatda, hayotni samarali qilishga shunchalik e'tibor qaratamizki, uni chinakamiga yashashni unutamiz.
Bu — o'z ishingizni tashlab ketishingiz, barcha ijtimoiy tarmoqlarni o'chirib tashlashingiz yoki boshqa davlat ketish uchun chipta sotib olishingiz kerak degani emas. Ba'zan yechim ancha soddaroq bo'ladi.
Hech kim yetarlicha gapirmayotgan sokin epidemiya.
Shunday vaqtlar bo'lganki, dam olish kunlarini intiqlik bilan kutar edim. Yangi kinoning chiqishi katta voqea edi. Sayohatga chiqish sarguzashtni anglatardi. Bayram tonglari sehrli tuyulardi. Hatto do'stlar bilan qahva ichish kabi oddiy narsalar ham intiqlik bilan kutadigan lahzalarim edi.
Hozir esa odamlardan doim bir xil gapni eshitaman.
"Hammasi joyida... Shunchaki hech narsa meni avvalgidek hayajonlantirmay qo'ydi."
Ular tushkunlikka tushib qolganini aytishmayapti. Ular hamon ishlamoqda. To'lovlarni amalga oshiryapti. Farzandlariga g'amxo'rlik qilyapti. Sport zaliga boryapti. Hayot davom etmoqda.
Lekin avvalgi jo'shqinlik yo'q. Oddiy narsalarga ma'no baxsh etuvchi o'sha uchqun endi ko'rinmayotgandek.
Eng qizig'i, qanchadan-qancha odamlar ayni bir vaqtda xuddi shu narsani his qilmoqda. Ijtimoiy tarmoqlarda bir necha daqiqa vaqt o'tkazsangiz, minglab odamlarning xuddi shu holatni tasvirlagan izohlarini ko'rasiz. Turli yoshdagi, turli kasb egalari va turli xil hayotiy tajribaga ega insonlar.
Eng g'alati tomoni shundaki: Ularning aksariyati bu holat aynan qachon boshlanganini ayta olmaydi.
Hammasi sekin-asta, deyarli sezilmas darajada sodir bo'ldi. Qayerdadir quvonchli lahzalar biroz kamaydi, qayerdadir bir xil zerikarli kunlar ko'paydi. Yelkamizga yana bir qancha vazifalar tushdi, asabiylashish va tashvishlanish uchun yana yangi bahonalar paydo bo'ldi.
Va mana shunday yashab yurib, o'zimiz ham sezmagan holda, hayotimiz nimanidir orziqib kutib yashashdan ko'ra, shunchaki "bugungi kunni ham amallab o'tkazib olay" degan odatga aylanib qoldi.
Bitta vazifani tugatasiz-u, darhol keyingisi haqida o'ylashni boshlaysiz. Ishdan uyga kelasiz va ertangi kun haqida o'ylashga tushasiz. Ta'tilga chiqasiz, lekin miyangizning bir qismi allaqachon ishga qaytishga tayyorgarlik ko'rayotgan bo'ladi.
Hatto hech qanday ishingiz qolmaganda ham, darhol telefoningizga yopishasiz. Va aynan shu yerda eng qiziqarli narsa sodir bo'lishni boshlaydi.
Biz har bir bo'sh daqiqani nimadir bilan to'ldirishda juda ustasi farang bo'lib ketdik. Tirbandlikda turibsizmi? Intagramni varaqlaysiz. Tushlik qilyapsizmi? Shorts ko'rasiz. Yotoqda yotibsizmi? YouTube ko'rasiz. Zerikdingizmi? Yana telefonni titasiz. O'zingizni noqulay his qilyapsizmi? Swipe qilasiz. Hech narsani his qilmayapsizmi? Yana netda o'tirasiz.
O'zimizga shunchaki ayni damdagi lahzani his qilishga juda kamdan-kam hollarda ruxsat beramiz. Va ehtimol, bu biz o'ylaganimizdan ham muhimroqdir.
Chunki intiqlik bilan kutish uchun bo'shliq kerak. Hayratlanish uchun bo'shliq kerak. Zerikish uchun ham bo'shliq kerak. Hatto quvonch uchun ham bo'shliq kerak.
Har bir sokin lahzalar darhol qandaydir axborot bilan to'ldirilganda, oddiy kechinmalar ham g'alati tarzda jozibasiz bo'lib qoladi. Bu hayotning go'zalligi yo'qolgani uchun emas. Balki biz uni payqashga tayyor emasligimiz sabablidir.
Bolaligingizni eslang. Bola chumolilarning oziq-ovqat tashiyotganini yigirma daqiqa davomida kuzatishi mumkin. U oddiy qutidan kosmik kema yasay oladi. U tug'ilgan kunigacha bo'lgan kunlarni bittalab sanay oladi. U kattalar hatto e'tibor bermaydigan narsadan chin dildan quvonishi mumkin.
Bolalar qandaydir baxt sirlarini kashf qilganliklari uchun bunday qilishmaydi. Ular shunchaki doimiy axborot oqimiga o'rganib qolishmagan. Ular hamon kutishni bilishadi. Ular hamon zerikishni his qilishadi. Ular hamon o'z xayollari bilan qolishga ruxsat berishadi.
Kattalar hayoti esa, ehtimol, bizga asta-sekin buning teskarisini o'rgatadi. Biz hamma narsani mukammallashtiramiz. Ishimizni. Rejalarimizni. Moliyaviy holatimizni. Uyimizni. Tanamizni. Samaradorligimizni. Hatto dam olishimizni ham. Oqibatda, hayotni samarali qilishga shunchalik e'tibor qaratamizki, uni chinakamiga yashashni unutamiz.
Bu — o'z ishingizni tashlab ketishingiz, barcha ijtimoiy tarmoqlarni o'chirib tashlashingiz yoki boshqa davlat ketish uchun chipta sotib olishingiz kerak degani emas. Ba'zan yechim ancha soddaroq bo'ladi.
❤3
SANINGSIZ
Sukunat qo‘ynida nurayapman jim,
Vo darig‘, bu g‘amga yurak ko‘nikmas.
Seningsiz umrimni so‘raysan nechun,
Holimning bayoni eshitgulikmas:
Kapalak qonidan simirsam to‘yib,
Qizg‘aldoqni o‘tin o‘rnida yorsam.
Qovjiroq yalpizning ildizini yeb,
Sog‘inch daraxtidan marvarid qoqsam.
Ko‘nglimni ag‘darar mayin yelvizak,
Sirpanchiq tuyular baxtning yo‘llari.
Bahorgi yam-yashil sarg‘aygan kuzak
Umrimning saningsiz kechgan yillari.
Sarobat manzili ko‘rinar tiniq –
Faqir orzularning singan shu'lasi.
Nahot shu ketishda o‘tamiz yonib,
Bizga nasib etmay sevgi jumlasi???
Saningsiz shu qadar ayanchli turmush,
Go‘yo etilganman umrimdan surgun.
Osmonda bo‘lsang gar, kel, zaminga tush,
Yerda bo‘lsang agar ko‘rinish bergin!!!
- Xayrulla Hamidov
@monbella
Sukunat qo‘ynida nurayapman jim,
Vo darig‘, bu g‘amga yurak ko‘nikmas.
Seningsiz umrimni so‘raysan nechun,
Holimning bayoni eshitgulikmas:
Kapalak qonidan simirsam to‘yib,
Qizg‘aldoqni o‘tin o‘rnida yorsam.
Qovjiroq yalpizning ildizini yeb,
Sog‘inch daraxtidan marvarid qoqsam.
Ko‘nglimni ag‘darar mayin yelvizak,
Sirpanchiq tuyular baxtning yo‘llari.
Bahorgi yam-yashil sarg‘aygan kuzak
Umrimning saningsiz kechgan yillari.
Sarobat manzili ko‘rinar tiniq –
Faqir orzularning singan shu'lasi.
Nahot shu ketishda o‘tamiz yonib,
Bizga nasib etmay sevgi jumlasi???
Saningsiz shu qadar ayanchli turmush,
Go‘yo etilganman umrimdan surgun.
Osmonda bo‘lsang gar, kel, zaminga tush,
Yerda bo‘lsang agar ko‘rinish bergin!!!
- Xayrulla Hamidov
@monbella
#Usta_va_Margarita.
Aslida yangi odamlar unutilgan eskilaridir.
Jim tursang haqiqiy adib emassan. Haqiqiy adib jim turmaydi. Oqibatda esa halok bo'ladi.
- Hech qachon ko'rmagan narsangizni qanday yoqtirish mumkin? Yozuvchimisiz?
- Topdingiz!
Odamzodga mansub illatlarning eng yomoni- qo'rqoqlik.
Nimanidir yo'qotish uchun urinish asnosida boshing bilan sho'ng'ib ketsang, o'shanga o'xshab qola boshlaysan.
Qo'lyozmalar yonmaydi.
Hargiz yomonlik tilab, aslinda abad ezgulik keltiruvchi qudratning bir qismiman (Mefistofel) Gyote "Faust".
Yozuvchilar o'z hayotlarini o'zlari yozib qo'yadilar..
Holbuki barcha nazariyalar ham bor biridan qolishmaydi. Ular orasida shunday nazariya ham borki, unga ko'ra har kimni qismati o'z e'tiqodiga qarab belgilanadi.
@monbella
Aslida yangi odamlar unutilgan eskilaridir.
Jim tursang haqiqiy adib emassan. Haqiqiy adib jim turmaydi. Oqibatda esa halok bo'ladi.
- Hech qachon ko'rmagan narsangizni qanday yoqtirish mumkin? Yozuvchimisiz?
- Topdingiz!
Odamzodga mansub illatlarning eng yomoni- qo'rqoqlik.
Nimanidir yo'qotish uchun urinish asnosida boshing bilan sho'ng'ib ketsang, o'shanga o'xshab qola boshlaysan.
Qo'lyozmalar yonmaydi.
Hargiz yomonlik tilab, aslinda abad ezgulik keltiruvchi qudratning bir qismiman (Mefistofel) Gyote "Faust".
Yozuvchilar o'z hayotlarini o'zlari yozib qo'yadilar..
Holbuki barcha nazariyalar ham bor biridan qolishmaydi. Ular orasida shunday nazariya ham borki, unga ko'ra har kimni qismati o'z e'tiqodiga qarab belgilanadi.
@monbella
Forwarded from The Stranger
Yozuvchisining oʻziyam qaytib ochib koʻrmaydigan barcha kitoblarni oʻqib chiqqan marketing qurboni sevgilisiga qarab:
Men doʻzaxdan qoʻrqmayman, jonim,
Doʻzaxdaman allaqachonlar...
Men doʻzaxdan qoʻrqmayman, jonim,
Doʻzaxdaman allaqachonlar...
Qalbimizni kavlashtirganimizda, ba'zan shunday narsalarni kavlab chiqaramizki, unday narsalar o'sha yerida ko'rinmay yotgani yaxshiroq bo'ladi
"Anna Karerina".
@monbella
"Anna Karerina".
@monbella
👍1
Doktorlar nima uchun qon olganda toʻrtinchi barmoqni teshadi? Bilasanmi shuni? Bilmaysan! Nega deganda toʻrtinchi barmoqning nerv tolalari nozik boʻlmaydi. Eng yomon ogʻriydigani qaysi barmoq? Bilasanmi? Bilmaysan. Bosh barmoq, nodon.
⏳Tushda kechgan umrlar
@monbella
⏳Tushda kechgan umrlar
@monbella
Biz siyqasi chiqqan ertaklarni eshitishga rozi bo'lamiz, chunki, bu yangi hikoya yaratishdan osonroq va tinchroq.
@monbella
@monbella
🍾2
Seni menga Xudoning o'zi yubordi, qalb boyligingni menga in'om qildi, balki aksidir, boyliging yanada ko'payishi uchun uchragandir man; gunohlarim yuvilishi uchun seni menga tuhfa qildi, bu orqali o'lik qalblardan meni asradi, qutqardi, himoya qildi, yo'ndirdi, o'stirdi.
Anna Dostoyevskayaga Fyodor Dostoyevskiydan...
@monbella
Anna Dostoyevskayaga Fyodor Dostoyevskiydan...
@monbella
