Mohammad Aleph
6.51K subscribers
833 photos
263 videos
4 files
717 links
Non bene pro toto libertas venditur auro.

On X (Twitter):
https://x.com/mohammadaleph?t=Ja80M6C7JbRAaFnGrpq9HQ&s=09
Download Telegram
دختری در حال نشان دادن دو کتاب "لنین جوان" و "تاریخ انقلاب روسیه" هر دو نوشته تروتسکی؛ در جریان انقلاب ۵۷، تهران.

Mohammadaleph
@mohanmadaleph
وقتی که هنوز انقلاب فرزندان (عوامل) خود را نخورده بود؛ برپایی مراسم بزرگداشت حمید اشرف عضو برجسته چریک‌های فدایی خلق در دانشگاه تهران، تابستان ۱۳۵۸. حمید اشرف ملقب به چگوارای ایرانی، ۳ سال پیش از این تاریخ در تور امنیتی ساواک گیر افتاد و در درگیری مسلحانه به دست آن‌ها کشته شد.

Mohammadaleph
@mohanmadaleph
یکی از زنان عضو چریک‌های فدایی خلق در جریان اولین اشغال سفارت آمریکا، ۲۵ بهمن ۱۳۵۷. اولین هجوم به قصد اشغال سفارت آمریکا در ایران توسط چریک‌های خلق انجام شد که بعد از چندساعت از شروع حمله به دستور شخص روح‌الله خمینی چریک‌های خلق از سفارت عقب‌نشینی کردند.

Mohammadaleph
@mohanmadaleph
نمایش قدرت چریک‌های مسلح فدایی خلق زیر عکس روح‌الله خمینی در جریان انقلاب اسلامی، ۲۳ بهمن ۱۳۵۷. خانمی مسلح به کلت که بر سینه‌اش نوشته‌ای با مضمون انتظامات فداییان خلق نوشته شده است و دو مرد دیگر مسلح به سلاح ژ۳.
این تصویر و تصویری که دیشب از همین خانم مسلح در مرکز تصویر به صورت تکی قرار داده شد هر دو از مجموعه «اشغال سفارت آمریکا» از آلفرد یعقوب‌زاده است.

Mohammadaleph
@mohammadaleph
تمبرهای چاپ شده توسط پست ایران از زنان اقوام مختلف ایرانی با لباس‌های محلی هر منطقه، سال ۱۹۷۴ (۵۲-۱۳۵۱) به ترتیب: زنان مازندرانی، زنان بختیاری، زنان ترکمن، زنان قشقائی، زنان کرد (کرمانشاه)، زنان کرد (کردستان).

*تصویر دوم را کاربری در توییتر برایم فرستاد از همین تمبرها در کلکسیون شخصی خودشان.

Mohammadaleph
@mohammadaleph
Forwarded from شرق وحشی
پایان ساده‌لوحی غربی نسبت به چین
تهیه و منتشر شده در وبسایت اکونومیست
ترجمۀ مسعود یوسف‌حصیرچین
https://t.me/yusefmasoud/357
دانشکده نفت آبادان، دهه ۶۰ میلادی.

Mohammadaleph
@mohanmadaleph
تظاهرات طرفداران چریک‌های فدایی خلق، لس‌آنجلس، آمریکا سپتامبر ۱۹۷۸ (شهریور ۱۳۵۷) با پوسترهایی با شعار: زنده باد سازمان چریک‌های فدایی خلق و مرگ بر شاهِ فاشیستِ قصاب. بله همان‌طور که تاریخ نشان داد پهلوی فاشیست بود و اینان پیام‌آوران آزادی.

این تظاهرات در نهایت به مقابل ساختمان لس‌آنجلس تایمز کشیده شد و همان‌جا به خشونت کشیده شد و با دخالت پلیس در نهایت ۱۵۰ نفر بازداشت، ۳۰ نفر مجروح شامل ۵ پلیس به جا ماند.

Mohammadaleph
@mohammadaleph
تهران، ایران، سال ۱۳۵۴.
عکاس BRUNO BARBEY آژانس تصویر مگنوم.

Mohammadaleph
@mohammadaleph
تصویر نخست: کارت‌پستال چاپ شده در ترکیه در بزرگداشت دوستی ایران-ترکیه منقش به تصویر رضا شاه و آتاتورک، پرچم شیر و خورشید و پرچم ترکیه؛ اواسط دهه ۵۰ میلادی. در زیر تصویر عبارت "دوستی ایران و ترکیه" و شعر "بنی آدم اعضای یکدیگرند" از سعدی به چشم می‌خورد.

«انجمن دوستی ایران-ترکیه» در سال ۱۹۵۲ در استانبول بنا نهاده شد و در نکوداشت دوستی دو ملت ایران و ترکیه و خصوصا روابط حسنه مصطفی کمال پاشا (آتاتورک) و رضا شاه، کارت‌پستال، کتابچه و غیره را به چاپ می‌رساند. در تصویر دوم از یک کتابچه: تصویر و عنوان "اعلیحضرت شاهنشاه رضا شاه کبیر" و تصویر و عنوان "بانی جمهوری ترکیه کمال آتاتورک" به چشم می‌خورد.

تصویر سوم: همچنین «انجمن دوستی ایران-ترکیه» مسابقات ورزشی را در هر دو کشور در بزرگداشت این دوستی برگذار می‌کرد. در تصویر زیر از همین رویدادهای ورزشی همان عبارت "دوستی ایران-ترکیه" به چشم می‌خورد.

Mohammadaleph
@mohammadaleph
«من زندگی خوبی دارم، اما این کار رو برای رسوندن صدای مردمم به جهان انجام میدم. این عمل من یک خودکشی نیست.»

@mohammadaleph
جیسون ووکوویچ Jason Vukovich معروف به شکارچی پدوفیل‌ها در حال لبخندزدن به برادر خود بعد از شنیدن حکم ۲۸ سال حبس خود. او با استفاده از داده‌های دولتی محل زندگی چند پدوفیل را یافته بود و با یک پتک اقدام به ضرب و شتم آن‌ها کرده بود. او و برادرش هردو در کودکی توسط پدرخوانده‌شان مورد تجاوز جنسی قرار گرفته بودند.

Mohammadaleph
@mohammadaleph
Mohammad Aleph
جیسون ووکوویچ Jason Vukovich معروف به شکارچی پدوفیل‌ها در حال لبخندزدن به برادر خود بعد از شنیدن حکم ۲۸ سال حبس خود. او با استفاده از داده‌های دولتی محل زندگی چند پدوفیل را یافته بود و با یک پتک اقدام به ضرب و شتم آن‌ها کرده بود. او و برادرش هردو در کودکی…
جیسون و برادرش جوئل در ایالت آلاسکا از یک مادر مجرد به دنیا آمدند. در چهارسالگی او، مادرش با مردی به نام لری لی فولتون Larry Lee Fulton ازدواج کرده و به همراه فرزندانش به خانه او نقل مکان کردند. لری به سرعت آن روی شیطانی خود را نشان داده و شروع به سواستفاده جنسی مکرر و ضرب و شتم کودکان کرد. در سال ۱۹۸۹ او به دلیل همین جرم‌ها توسط دادگاه محلی تنها به ۳ سال حبس محکوم شده و در نهایت با پایان دوره محکومیت به خانه برگشت و دوباره شروع به اذیت و آزار جیسون و برادرش کرد. در نهایت جیسون در ۱۶ سالگی از خانه فرار کرده و راهی واشنگتن شد. در سال ۲۰۰۸ او به آلاسکا برگشت و زندگی جدیدی را آغاز کرد. در سال ۲۰۱۶ طبق گفته‌های خود او، یاد گذشته و آزارهایی که به عنوان یک قربانی توسط پدرخوانده‌اش دیده بود او را به نقطه‌ای رساند که تصمیم به انتقام از دیگر کودک‌آزاران گرفت. در کمتر یک هفته در اواخر ژوئن ۲۰۱۶ او مرتکب ۳ جرم قضایی در حق ۳ مجرم مرتبط با کودک‌آزاری و پورن کودکان شد که البته هیچکدام به قتل منجر نشد. گرچه او طرفداران بسیاری دارد که بر طبق زندگی گذشته‌اش او را نه یک مجرم که یک قهرمان می‌دانند و پتیشین‌هایی برای آزادی او راه انداخته‌اند و برایش لقب‌هایی چون انتقام‌جوی آلاسکا Alaskan avenger را انتخاب کرده‌اند اما رفتار او به هنگام ارتکاب این جرایم نیاز به واکاوی و دقت بیشتری برای مشخص شدن انگیزه دقیق او دارد. در نخستین مورد از شکارهایش، در سال ۲۰۱۶ او وارد خانه فردی به نام Charles Albee که در سال ۲۰۰۳ به جرم کودک‌آزاری درجه ۲ محکوم شده است شده و چندین بار او را مورد ضرب و شتم قرار داده با افتخار از این‌که چگونه آدرس خانه او را یافته صحبت کرده و سپس چندین وسیله شخصی او را به سرقت می‌برد. دو روز بعد از مورد نخست، او این بار وارد خانه فردی به نام Andres Barbosa که در سال ۲۰۱۴ به دلیل پورن کودکان متهم بود شد. این‌بار او دو همدست زن! نیز همراه خود داشت که یکی از آن زنان با تلفن‌همراه از آن‌ها فیلم تهیه می‌کرد. جیسون او را چندین بار مورد ضرب و شتم قرار داده، تعدادی از وسایل شخصی او و کامیونش را نیز سرقت می‌کند. در مورد سوم او وارد خانه فردی به نام Wesley Demarest مرتبط با کودک‌آزاری در سال ۲۰۰۴ شده که البته با مقاومت آن مرد، جیسون ضربه‌ای به جمجمه او زده که منجر به شکستن کاسه سر او می‌شود. جیسون بالای سر او ایستاده و فریاد می‌زند: “I’m an avenging angel. I’m going to met out justice for the people you hurt.” "من فرشته انتقامی هستم که آمده‌ام تا عدالت را در حق کسانه که تو آزار داده‌ای به ارمغان آورم". در همان حال، او لپ‌تاپ و چند وسیله دیگر مرد را دزدیده و از محل می‌گریزد. وِسلی خوابیده در خون خود برمی‌خیزد و با پلیس تماس می‌گیرد. یافتن او چندان سخت نیست زیرا که او چند خیابان پایین‌تر از محل جرم در خودروی خود با تمام وسایلی که نیاز به متهم کردن او دارند از جمله همان لپ‌تاپ، چکش و دفترچه یادداشت او با نام و آدرس آن سه نفر دستگیر می‌شود. در سال ۲۰۱۸ او با قبول گناه‌کاری و معامله با دادگاه در نهایت در ۶ مورد از ۱۸ مورد جرم خود محکوم شده که یک محکومیت ۲۸ ساله شامل ۵ سال حبس تعلیقی و ۵ سال حبس مراقبتی محکوم می‌شود. او بعدها در زندان در نامه‌ای به یک روزنامه می‌نویسد: "من به کودکی‌ام و آزارهایی که دیدم می‌اندیشیدم و تصمیم گرفتم انتقام بگیرم... اما اگر جوانی‌تان را مانند من به دلیل یک کودک‌آزار از دست داده‌اید، دیگر زمان حال خود را با ارتکاب خشونت از خود نگیرید". او قهرمان بود یا فقط کسی که فکر می‌کرد چون مورد خشونت واقع شده است می‌تواند انتقام بگیرد؟ نکته جالب آن‌که خود او چند اتهام قضایی از جمله خشونت علیه همسر در سال ۲۰۰۸ را در پرونده دارد.

Mohammadaleph
@mohammadaleph
یک جوری می‌گویند به اعتقادات نصف مردم دنیا توهین نکنید که گویی در مورد اعتقاد به قانون جاذبه حرف می‌زنند. اگر شما احتمالا همین ۶۰۰ سال در مزوآمریکا به دنیا می‌آمدید، یکی از آن میلیون‌ها نفری بودید که به جای اعتقاد به گلستان شدن آتش ابراهیم، عمر هزارساله نوح یا باکره‌زایی مریم با تمام وجودتان به این امر معتقد بودید که خدای خورشید Huitzilopochtli هیچلیلوپوتچلی سوار بر ماری در آسمان در جنگی ابدی با تاریکی و سیاهی به سر می‌برد و وظیفه دینی شما این است که خوراک او که خون و قلب انسان است را هرساله در مراسمی به او پیشکش کنید. اگر خسوف و کسوفی شکل می‌گرفت بی‌شک نشانه آن بود که او از میزان قربانی شما ناراحت است و شما برای درامان ماندن از خشم او، همانگونه که پدران شما اعتقاد داشتند، قربانی بیشتری را به درگاه او پیشکش می‌کردید. می‌گویند در اواخر قرن ۱۵ میلادی، آزتک‌ها که بزرگترین تمدن آن زمان مزوآمریکا را شکل داده بودند در شهر Tenochtitlan تنوچتیتلان در مراسمی ۴ روزه ۸۰ هزار نفر را به پای همین خدای ویتچلیلوپوتچلی قربانی کردند. قربانی کردن اما رسم خود را داشت و صرفا کشتن او نبود. راهب بزرگ بر بالای هرمی بزرگ می‌رفت، قربانی را که در رنگ آبی پوشیده شده بود، به تخته سنگی می‌بستند و راهب با تیغه‌ای از جنس سنگ اوبسیدین سینه او را زنده زنده می‌شکافت و قلبش را که هنوز در حال تپیدن بود رو به آسمان به خداوند تقدیم می‌کرد. جنازه را سپس از همان بالا به پایین می‌انداختند. از خون او و آرد خمیری می‌ساختند و نان مقدسی برای جشن آماده می‌شد. سپس بدن او را تکه تکه‌ کرده و هرتکه را به یکی از بزرگان آزتک تقدیم می‌کردند و آن‌ها در مراسمی این پیشکش ارزشمند را خوراک خود می‌کردند. تمام این مراسمات مذهبی به احتمال قریب به یقین برای شما پیش می‌آمد و شما با افتخار در این آیین جمعی که همگان به آن باور داشتند شرکت می‌کردید اگر فقط همین ۶ قرن پیش در آن گوشه دنیا متولد می‌شدید.

Mohammadaleph
@mohammadaleph
می‌گویند «دیکتاتورها تبلیغات نمی‌کنند تا شما چیزی را باور کنید، بلکه آن‌ها تبلیغات می‌کنند تا شما دیگر هیچ چیزی را باور نکرده و در نتیجه هیچ کاری نکنید». بزرگترین پیروزی یک دیکتاتور آن روزی به دست می‌آید که شهروندانش از روی ناامیدی که او سعی در القای آن به جامعه دارد به این باور برسند که «ما قدرت تغییر او را نداریم» و حتی بدتر از آن به باور «بعد از او همه‌چیز بدتر خواهد شد» رسیده و دست از تلاش برای تغییر اوضاع بردارند. دیکتاتور با بازداشت، سرکوب و زندانی کردن تنها یک هدف را دنبال می‌کند: «تزریق ناامیدی و انفعال تا جای ممکن به جامعه».

در تاریخی که دیکتاتور سعی در القای آن به ما دارد، ما مشتی بازنده‌ایم که یا باید مطیع بودن را انتخاب کنیم، یا سکوت و یا لوله سرد تفنگ. اما به قول هانا آرنت کبیر: هیچ‌کس حق اطاعت کردن ندارد. درود بر تمام کسانی که در زمانه‌ی ترس و سکوت فریاد می‌زنند: «آی مردم پادشاه لُخت است».

Mohammadaleph2
@mohammadaleph
می‌گویند مردی در میدان سرخ مسکو در حال پخش برگه‌های سفید بازداشت می‌شود‌. دلیلش را می‌پرسند و او می‌گوید: همه‌چیز مانند روز روشن است، نیاز به گفتن هیچ چیز نیست... در حکومتی که اسلحه‌ی نیروهای امنیتی نه ضامن حفظ حقوق و آزادی شهروندان که وسیله سرکوب آنان است و دادگاه‌ها نه مکان بسط عدل و قضاوت که محل ظلم و بی‌عدالتی است، دیگر هر واژه‌ای از معنا تهی است. امثال توماج صالحی نه تروریست‌ خیابانی که قهرمانانی هستند که تنها خواسته‌شان آزادی است. کسی که در چنین فضایی همچنان دلیل و سند می‌خواهد، وجدان، شرف و اندیشه خود را پیشاپیش به دیکتاتور تسلیم کرده است.

Mohammadaleph2
@mohammadaleph
هرچه بیشتر به انقلاب ۵۷ می‌نگرم، جهان بیشتر برایم غریب می‌شود. نگرش فرد به ۵۷ هنوز بعد از ۴ دهه مرزهای بین عقلانیت و شور آرمان‌گرایی احمقانه را مشخص می‌کند. پوستری تبلیغاتی از چریک‌های فدایی خلق در جریان انقلاب ۵۷، زنی را با اسلحه ژ۳ در دست و علامت پیروزی با دست دیگر نشان می‌دهد. بر بالای آن نوشته است: «بدون مشارکت واقعی زنان، هیچ انقلابی به پیروزی نمی‌رسد». در پایین پوستر نوشته‌ای دیگر به چشم می‌خورد که کاملا قابل خواندن نیست، اما از برابری حقوق اجتماعی زنان و مردان و این‌ها می‌گوید. بیماری آرمان‌گرایی و چریک‌بازی احمقانه گروهی با چنین جملات قصاری، فرد را به مرحله‌ای می‌رساند که در راه ساخت یوتوپیای موعودش دست در دست اسلامگرایان علیه حکومتی قیام مسلحانه انجام دهد که هنوز دو دهه از اعطای حق رای به زنان با به‌کارگیری قوای قهریه نظامی به دلیل مخالفت قاطبه‌ی همان اسلامگرایان با این امر نگذشته بود. در ذهن‌شان دقیقا چه می‌گذشت، نمی‌توان گفت. چنین شور احمقانه‌ای هر انسان عادی‌ای را به یک تروریست خیابانی تبدیل می‌کند که می‌پندارد در حال تغییر جهان است.

Mohammadaleph2
@mohammadaleph
بانوی اول بتی فورد در حال رقص با محمدرضا شاه پهلوی در مهمانی شام به افتخار محمدرضا شاه پهلوی و بانو فرح؛ آمریکا ۱۵ مه ۱۹۷۵. روزهایی که ایران یک کشور نرمال بود.

Mohammadaleph2
@mohammadaleph