شبکه دانش افزایی مدام🌱

"فرضیه ای برای علل عدم توسعه آلمان در صنایع IT"
#مدیریت_کسب_و_کار

یادداشت:
#دکتر_اسفندیار_فرجوند

بزرگان گفته اند علم، با پرسش آغاز می شود و با پاسخ، گسترش می یابد. قصد دارم به جای مفهوم پردازی یا نظریه پردازی پرسش افکنی کنم. مدتی است این پرسش ذهنم را مشغول ساخته که چرا برخی کشورهای پیشرفته مانند انگلستان و فرانسه و به ویِژه کشوری چون آلمان که اقتصاد اول اروپاست در صنایعی مانند گوشی موبایل، کامپیوتر، تبلت و مانند آن حرفی برای گفتن ندارند. شرکت هایی مانند سامسونگ و اپل در کره جنوبی و امریکا بیشترین سهم بازار را دارند و درآمدهای هنگفتی از این راه نصیب خود و کشورشان می سازند ولی آلمان از رقابت در این عرصه بازمانده است و گوشی زیمنس نیز عملا از رده خارج شده. فرضیه بنده برای ارائه پاسخ اولیه به این پرسش این است که تولید و کسب مزیت رقابتی در این محصولات نیازمند خلاقیت، نوآوری، چابکی و یادگیری است که لازمه آن برخورداری از ساختاری ارگانیک و پویاست. به نظر می رسد چنانچه شرکت های آلمانی مورد مطالعه قرار گیرد با ساختاری مکانیکی و بوروکراتیک مواجه خواهیم بود و ساختار مکانیکی و بورکراتیک نمی تواند زمینه های نوآوری و یادگیری را فراهم سازد. اصول گرایی به معنی پایبندی به قوانین و مقررات، نظم و سلسله مراتب با چابکی سازگاری ندارد. انضباط با انعطاف همخوانی ندارد. محصولات جدید نیازمند انعطاف پذیری اند ولی ساختار مکانیکی مشوق خشکی و انعطافناپذیری است. گویا مردم دیاری که محل تولد و رشد و تکوین بوروکراسی است با الهام از توصیه های نظریه پرداز اصلی این مکتب یعنی ماکس وبر بیش از حد منضبط، ضابطه مند و اصول گرا هستند. تولید محصولاتی چون موبایل، نوت بوک و ... که دارای ارزش افزوده و حاشیه سود بسیار بالایی هم است نیازمند سرعتٰ و نوآوری است و ساختار بوروکراتیک و مکانیکی، که ساختاری کند، خشک و انعطاف ناپذیر است، میانه خوبی با سرعت و چابکی و نوآوری ندارد. اگر به این ادعا، موضوع طول عمر محصولات را هم بیافزاییم ابعاد قضیه روشنتر می شود. کشور آلمان نشان داده در صنایعی که دارای دوره عمر طولانی هستن (مانند خودروٰ) می تواند خوش بدرخشد و گوی سبقت را از رقبا برباید ولی در محصولاتی که دوره عمر کوتاهی دارند و گاه این مدت به دو سه ماه می رسد کم می آورند..البته ممکن است برخی این فرضیه را مطرح کنند که آلمان راه دیگری را انتخاب نموده و نیازی به ورود به عرصه تولید این محصولات را ندارد و این صنایع برای آلمان فاقد مزیت رقابتی است و وقتی سرمایه گذاری در صنایع سنگین ، حداکثر توسعه و رفاه برای آلمانی ها به ارمغان آورده است چه نیازی به تولید کامپیوتر و تبلت و گوشی تلفن همراه استد. اما نگارنده این سطور مطمئن نیست آیا آلمانی نمی خواهند یا نمی توانند در این صنایع ورود پیدا کنند. بر اساس تئوری انتظار احتمال، افراد هنگامی اقدام به عمل می کنند که هم احتمال دستیابی به نتیجه مطلوب وجود داشته باشد و هم نتیجه مذکور به اندازه کافی انگیزاننده و با ارزش باشد. شاید آلمانی ها احتمال موفقیت زیادی در این راه نمی بینند و به همین دلیل فکر ورود به این عرصه از سر خود بیرون کرده اند؛ یعنی منابع محدودشان را در محلی به کار می بندند که بیشترین راندمان را برای آنها در بر داشته باشد. به عبارتی ممکن است مشکل آلمانی ها در نتواستن باشد نه نخواستن. به طور خلاصه فرضیه من این است که تولید محصولات الکترونیکی جدید نیازمند ساختاری ارگانیک و پویاست که با فرهنگ و روحیات آلمانی ها سازگار نیست. آنچه بیان شد حدس و فرضیه ای است که تایید یا رد آن تحقیق مفصلی می طلبد.

مخاطبان محترم می توانند هر گونه نقد در خصوص این مطلب را از طریق آیدی @intraction به شخص دکتر فرجوند منتقل نمایند.

شبکه دانش افزایی مدام:
https://t.me/joinchat/AAAAAENgypQsLJv3NJpBXg

5.52K viewsedited 21:38