▪️تأملی درباره نوشته احمد نادری در خصوص انتقال صندوق فولاد به صندوق کشوری
انشقاق سیاسی و نظام رفاه
متن کامل در:
https://www.mcls.gov.ir/fa/news/377230
@midarimedia
انشقاق سیاسی و نظام رفاه
متن کامل در:
https://www.mcls.gov.ir/fa/news/377230
@midarimedia
نامه وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به نهادهای صنفی حوزه رسانه:
برای مقابله با اخبار جعلی شورای مدنی حل اختلاف تشکیل دهید
بسمالله الرحمن الرحیم
رییس محترم انجمن صنفی کارگری روزنامهنگاران استان تهران
رییس محترم انجمن صنفی کارفرمایی مدیران رسانه
مدیرعامل محترم خانه مطبوعات ایران
باسلام و احترام
▪️تئوریپردازان و صاحبنظرانی نظیر توکویل و دورکیم که جایگاه اصناف و انجمنهای حرفهای در جوامع را مورد مداقه قرار دادهاند، بر کارکردهای این نهادها در ایجاد و نگهداشت اخلاق حرفهای، تقویت هنجارهای اجتماعی و تثبیت سازوکاری درونی برای پالایش رفتارهای اعضای صنف خود تاکید کردهاند. چنانچه این کارکرد به درستی صورت گرفته و مسائل و ضعفهای گروههای حرفهای و صنفی با سازوکارهای درونی حل و فصل شود، نیازی به مراجعه به دستگاه قضایی و مداخلۀ آن برای رفع مسائل و اختلافات مربوط به اصناف و گروههای حرفهای نیست.
▪️صنف روزنامهنگار در ایران اهمیتی به قدمت و همپا با تلاشهای ایرانیان برای نوسازی و اصلاحات سیاسی دارد. مشهور است که نهاد رسانه رکن چهارم دموکراسی است، اما فراتر از آن، وجود رسانههای حرفهای، قوی و موثر نشانهی جامعۀ توانمند است. از نظر من شکلگیری «گفتوگو»ی موثر و چندجانبه در جامعه بدون برخورداری از رسانههای قوی و حرفهای میسر نیست. رسانههایی که بتوانند در چارچوب رویکردهای متفاوت اما با رعایت اخلاق حرفهای روزنامهنگاری سیاستهای جاری کشور را نقد و بررسی کنند و در پی سادهسازی و آدرس غلط دادن به افکار عمومی نباشند. اما پرسشهایی مهم در اینجا مطرح است؛ اینکه کدام «رسانه» با چه شاخصههایی میتواند مقوم درخت دموکراسی باشد؟ آیا کانالها و سایتهایی که بدون رعایت معیارهای شناختهشدۀاخلاق حرفهای با اتهامزنی و پروژههای آلوده به پول کثیف درصدد تأثیرگذاری بر سیاستهای جاری کشور هستند هم میتوانند به شفافیت و آگاهیبخشی یاری رسانند یا در جهت عکس آن عمل میکنند؟
▪️از نگاه من، رسانه نه فقط ناظر و منتقد سیاستها، که یاریگر توسعه، عدالت اجتماعی و رفاه عمومی است. اما اگر رسانه از رسالتهای ذاتی خود فاصله بگیرد، به جای تسهیل توسعه، به ترمز آن بدل میشود؛ یعنی به جای آنکه توان گفتوگوی ملی را تقویت کند، بر زخمهای اجتماعی نمک میپاشد، سوءتفاهمها را گسترش میدهد و اعتماد عمومی را کاهش میدهد.
▪️تجربه شخصی من به عنوان یکی از اعضای هیئت دولت چهاردهم در طول یک سال گذشته که مسئولیت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی را بر عهده داشتهام؛ نشان داده که برخی رسانهها بیش از آنکه در مسیر شفافیت و خیر عمومی گام بردارند؛ در مسیر تامین منافع گروههای ذینفع حرکت میکنند و در این راه از زیرپا گذاشتن موازین اخلاقی و دینی هم هیچ ابایی ندارند. ما اخیراً بنا به پیشنهاد شماری از روزنامهنگاران حرفهای در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در بخشنامهای شرکتها و موسسات وابسته به وزارتخانه را از همکاریهای غیرشفاف مالی با رسانهها منع کردهایم. اما به زعم من مقابله با تولید «اخبار جعلی» باید به جریانی اجتماعی و صنفی تبدیل و از سازوکارهای درونصنفی بهرهمند شود تا اثربخش باشد. از همینرو در مقام شخصیتی حقیقی و حقوقی به جای آنکه از حق قانونیام برای شکایت از تهمتزنندگان استفاده کنم، تمایل دارم نهادهای صنفی حوزه رسانه پا به میدان گذاشته و با تشکیل شورایی مدنی اتهامات و ادعاهای مطرح شده را راستیآزمایی کنند. بدون تردید تهیه گزارشهای حرفهای و تشکیل شورای مدنی حل اختلاف در نهادهای صنفی گامی بزرگ در جهت شفافیت و مقابله با فساد کسانی است که با استفاده از روش افشاگری نقاب ضدفساد بر چهره زدهاند.
▪️ پیشنهاد میکنم شورای مدنی حل اختلاف برخی از این فعالان رسانهای که در ماههای اخیر بارها اتهاماتی را مطرح کردهاند، دعوت کند که مدارک و مستنداتشان را ارایه کنند. همچنین در صورتی که به تشخیص این شورای مدنی به پاسخگویی و ارایه مستندات از سوی ما نیاز باشد؛ در چارچوب موازین قانونی آماده پاسخگویی هستیم. امیدوارم تشکلهای کارگری و کارفرمایی حوزه رسانه به عنوان نمایندگان جامعه مدنی به این دعوت پاسخ مثبت دهند تا در کنار یکدیگر مرز میان «شفافیت» و «اتهامزنی» را روشنتر کنیم.
احمد میدری
@midarimedia
برای مقابله با اخبار جعلی شورای مدنی حل اختلاف تشکیل دهید
بسمالله الرحمن الرحیم
رییس محترم انجمن صنفی کارگری روزنامهنگاران استان تهران
رییس محترم انجمن صنفی کارفرمایی مدیران رسانه
مدیرعامل محترم خانه مطبوعات ایران
باسلام و احترام
▪️تئوریپردازان و صاحبنظرانی نظیر توکویل و دورکیم که جایگاه اصناف و انجمنهای حرفهای در جوامع را مورد مداقه قرار دادهاند، بر کارکردهای این نهادها در ایجاد و نگهداشت اخلاق حرفهای، تقویت هنجارهای اجتماعی و تثبیت سازوکاری درونی برای پالایش رفتارهای اعضای صنف خود تاکید کردهاند. چنانچه این کارکرد به درستی صورت گرفته و مسائل و ضعفهای گروههای حرفهای و صنفی با سازوکارهای درونی حل و فصل شود، نیازی به مراجعه به دستگاه قضایی و مداخلۀ آن برای رفع مسائل و اختلافات مربوط به اصناف و گروههای حرفهای نیست.
▪️صنف روزنامهنگار در ایران اهمیتی به قدمت و همپا با تلاشهای ایرانیان برای نوسازی و اصلاحات سیاسی دارد. مشهور است که نهاد رسانه رکن چهارم دموکراسی است، اما فراتر از آن، وجود رسانههای حرفهای، قوی و موثر نشانهی جامعۀ توانمند است. از نظر من شکلگیری «گفتوگو»ی موثر و چندجانبه در جامعه بدون برخورداری از رسانههای قوی و حرفهای میسر نیست. رسانههایی که بتوانند در چارچوب رویکردهای متفاوت اما با رعایت اخلاق حرفهای روزنامهنگاری سیاستهای جاری کشور را نقد و بررسی کنند و در پی سادهسازی و آدرس غلط دادن به افکار عمومی نباشند. اما پرسشهایی مهم در اینجا مطرح است؛ اینکه کدام «رسانه» با چه شاخصههایی میتواند مقوم درخت دموکراسی باشد؟ آیا کانالها و سایتهایی که بدون رعایت معیارهای شناختهشدۀاخلاق حرفهای با اتهامزنی و پروژههای آلوده به پول کثیف درصدد تأثیرگذاری بر سیاستهای جاری کشور هستند هم میتوانند به شفافیت و آگاهیبخشی یاری رسانند یا در جهت عکس آن عمل میکنند؟
▪️از نگاه من، رسانه نه فقط ناظر و منتقد سیاستها، که یاریگر توسعه، عدالت اجتماعی و رفاه عمومی است. اما اگر رسانه از رسالتهای ذاتی خود فاصله بگیرد، به جای تسهیل توسعه، به ترمز آن بدل میشود؛ یعنی به جای آنکه توان گفتوگوی ملی را تقویت کند، بر زخمهای اجتماعی نمک میپاشد، سوءتفاهمها را گسترش میدهد و اعتماد عمومی را کاهش میدهد.
▪️تجربه شخصی من به عنوان یکی از اعضای هیئت دولت چهاردهم در طول یک سال گذشته که مسئولیت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی را بر عهده داشتهام؛ نشان داده که برخی رسانهها بیش از آنکه در مسیر شفافیت و خیر عمومی گام بردارند؛ در مسیر تامین منافع گروههای ذینفع حرکت میکنند و در این راه از زیرپا گذاشتن موازین اخلاقی و دینی هم هیچ ابایی ندارند. ما اخیراً بنا به پیشنهاد شماری از روزنامهنگاران حرفهای در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در بخشنامهای شرکتها و موسسات وابسته به وزارتخانه را از همکاریهای غیرشفاف مالی با رسانهها منع کردهایم. اما به زعم من مقابله با تولید «اخبار جعلی» باید به جریانی اجتماعی و صنفی تبدیل و از سازوکارهای درونصنفی بهرهمند شود تا اثربخش باشد. از همینرو در مقام شخصیتی حقیقی و حقوقی به جای آنکه از حق قانونیام برای شکایت از تهمتزنندگان استفاده کنم، تمایل دارم نهادهای صنفی حوزه رسانه پا به میدان گذاشته و با تشکیل شورایی مدنی اتهامات و ادعاهای مطرح شده را راستیآزمایی کنند. بدون تردید تهیه گزارشهای حرفهای و تشکیل شورای مدنی حل اختلاف در نهادهای صنفی گامی بزرگ در جهت شفافیت و مقابله با فساد کسانی است که با استفاده از روش افشاگری نقاب ضدفساد بر چهره زدهاند.
▪️ پیشنهاد میکنم شورای مدنی حل اختلاف برخی از این فعالان رسانهای که در ماههای اخیر بارها اتهاماتی را مطرح کردهاند، دعوت کند که مدارک و مستنداتشان را ارایه کنند. همچنین در صورتی که به تشخیص این شورای مدنی به پاسخگویی و ارایه مستندات از سوی ما نیاز باشد؛ در چارچوب موازین قانونی آماده پاسخگویی هستیم. امیدوارم تشکلهای کارگری و کارفرمایی حوزه رسانه به عنوان نمایندگان جامعه مدنی به این دعوت پاسخ مثبت دهند تا در کنار یکدیگر مرز میان «شفافیت» و «اتهامزنی» را روشنتر کنیم.
احمد میدری
@midarimedia
نامه احمد میدری به دانشجویان در آستانه روز دانشجو؛
به استقبال ۱۶ آذر برویم
آرمان رهاییبخش عدالت راچگونه باید به واقعیت تبدیل کرد؟
منتشر شده در خبرگزاری ایسنا
۱۱ آبان ۱۴۰۴
▪️شانزدهم آذر در تاریخ معاصر ایران، تنها یک روز در تقویم نیست؛ یک میثاق مشترک است. میثاقی که با خون پاک دانشجویان در اعتراض به استکبار ومداخله بیگانه امضا شد و برای همیشه، این روز را به نماد غیرت و بیداریدانشجویی بدل کرد.
▪️جنبش دانشجویی در سراسر گیتی، همواره به پاکی و آرمانطلبی شناخته شده است. دانشجو، مرزهای زندگی شخصی را درمینوردد تا به عرصه حیات جمعی و زیست جهانی معنا گرا پا گذاشته وجستجوگر آرمانی بزرگتراز خویش باشد. این «روح جمعی» و این «وجدان بیدار جامعه»، موهبتی است که هیچ ملت و حکومتی نمیتواند ادعای بینیازی از آن را داشته باشد. امروز نیز همچون همیشه، ما سخت نیازمند نگاه نقاد، قلب پرشور، اندیشه شگرف وتابناک و همت والای شما دانشجویان و تلاشگران عرصه اعتلای ایران قوی در صحنهی زندگی اجتماعی هستیم.
▪️به فرموده مقام معظم رهبری مدظله العالی، «اولین فریضهی دانشجویی،آرمانخواهی است».
این آرمانخواهی، زمانی معنا مییابد و به دغدغه ای اصیل تبدیل می شود که نگاهی از جنس بلوغ عقلانی و تکامل شخصیتی و کنکاش در لایه های مختلف اجتماع وسرشاراز تعهد نسبت به تحقق عدالت ومضامین بلندی همچون آیندهی میهن، عدالت اجتماعی و سرنوشت محرومان، در ذهن و ضمیر همگان به ویژه دانشجویان متعهد وآگاه ترسیم گردد. عدالت، این گمشدهی دیرین بشریت، همانند عشق و زیبایی، آرمانی جاودانه است که تحقق آن، والاترین هدف حکمرانی در دولت چهاردهم است. ما برای برپایی این آرمان، دست استمداد به سوی همهی ملت، و بهویژه شما فرزندان برومند این مرز و بوم، دراز کردهایم؛ چرا که باور داریم بدون همراهیو همفکری مردم، هیچ آرمان بزرگی به سرمنزل مقصود نخواهد رسید.
▪️عدالت، چهرهها و جلوههای گوناگونی دارد. یکی از بنیادیترین این جلوهها،«عدالت شغلی» است. بدون تردید ریشهی بسیاری از دردها و ناکارآمدیهای مزمن امروزمان را باید درغفلت از این اصل حیاتی جستوجو کرد. زمانی که مناصب اداری و اقتصادی کشور، نه بر پایهی شایستگی و تخصص، که برمحور روابط نامتعارف توزیع شود، فرصت های بزرگ از دست می رود و امکان ظهورو فعالیت از جوانان متعهد و مسئولیت پذیر سلب می گردد. این بیعدالتی، مصداق بارز «کفران نعمت» است و بازگشت به عدالت شغلی،کلید حل بسیاری از بنبستهاست.
▪️دولت از آغاز به کار، کوشیده است تا با گشودن معبری تازه در نظامانتصابات و درنوردیدن مرزهای سیاسی، آرمان «فرصتهای برابر» را درعمل محقق کند. اما میدانیم که این کافی نیست. عدالت شغلی باید در همهی لایههای نظام اجرایی و اقتصادی کشور جاری شود. موفقیت در این راه، تنهادر گرو «اجتماعی شدن» این گفتمان فاخر و ارزش مدار و سرمایه آفرین است. عدالت شغلی باید به یک مطالبهی عمومی، یک هنجار نهادینه شده و یک ارزش غیرقابل معامله وگذشت تبدیل شود؛ تا آنجا که تخطی از آن، نه تنها درنظام ارزشی جامعه بلکه در نظام حقوقی نیز گناهی نابخشودنی تلقی گردد.
▪️اکنون در آستانهی روز دانشجو، این پرسش تاریخی را با شما در میان میگذاریم:
▫️این تحول بزرگ چگونه ممکن است؟
▫️این آرمان رهاییبخش راچگونه باید به واقعیت تبدیل کرد؟
▫️از شما میپرسیم؛ چه باید کرد تا عدالت شغلی، نه یک شعار، که «روایت مسلط و موفق زندگی جمعی» ما ایرانیان شود؟
👈🏻 چشم انتظار نظرات و طرح های ارزشمندتان در آدرس زیر هستیم:
edalat@mcls.gov.ir
پاسخ شما، راهنمای عمل ما خواهد بود.
احمد میدری
@midarimedia
به استقبال ۱۶ آذر برویم
آرمان رهاییبخش عدالت راچگونه باید به واقعیت تبدیل کرد؟
منتشر شده در خبرگزاری ایسنا
۱۱ آبان ۱۴۰۴
▪️شانزدهم آذر در تاریخ معاصر ایران، تنها یک روز در تقویم نیست؛ یک میثاق مشترک است. میثاقی که با خون پاک دانشجویان در اعتراض به استکبار ومداخله بیگانه امضا شد و برای همیشه، این روز را به نماد غیرت و بیداریدانشجویی بدل کرد.
▪️جنبش دانشجویی در سراسر گیتی، همواره به پاکی و آرمانطلبی شناخته شده است. دانشجو، مرزهای زندگی شخصی را درمینوردد تا به عرصه حیات جمعی و زیست جهانی معنا گرا پا گذاشته وجستجوگر آرمانی بزرگتراز خویش باشد. این «روح جمعی» و این «وجدان بیدار جامعه»، موهبتی است که هیچ ملت و حکومتی نمیتواند ادعای بینیازی از آن را داشته باشد. امروز نیز همچون همیشه، ما سخت نیازمند نگاه نقاد، قلب پرشور، اندیشه شگرف وتابناک و همت والای شما دانشجویان و تلاشگران عرصه اعتلای ایران قوی در صحنهی زندگی اجتماعی هستیم.
▪️به فرموده مقام معظم رهبری مدظله العالی، «اولین فریضهی دانشجویی،آرمانخواهی است».
این آرمانخواهی، زمانی معنا مییابد و به دغدغه ای اصیل تبدیل می شود که نگاهی از جنس بلوغ عقلانی و تکامل شخصیتی و کنکاش در لایه های مختلف اجتماع وسرشاراز تعهد نسبت به تحقق عدالت ومضامین بلندی همچون آیندهی میهن، عدالت اجتماعی و سرنوشت محرومان، در ذهن و ضمیر همگان به ویژه دانشجویان متعهد وآگاه ترسیم گردد. عدالت، این گمشدهی دیرین بشریت، همانند عشق و زیبایی، آرمانی جاودانه است که تحقق آن، والاترین هدف حکمرانی در دولت چهاردهم است. ما برای برپایی این آرمان، دست استمداد به سوی همهی ملت، و بهویژه شما فرزندان برومند این مرز و بوم، دراز کردهایم؛ چرا که باور داریم بدون همراهیو همفکری مردم، هیچ آرمان بزرگی به سرمنزل مقصود نخواهد رسید.
▪️عدالت، چهرهها و جلوههای گوناگونی دارد. یکی از بنیادیترین این جلوهها،«عدالت شغلی» است. بدون تردید ریشهی بسیاری از دردها و ناکارآمدیهای مزمن امروزمان را باید درغفلت از این اصل حیاتی جستوجو کرد. زمانی که مناصب اداری و اقتصادی کشور، نه بر پایهی شایستگی و تخصص، که برمحور روابط نامتعارف توزیع شود، فرصت های بزرگ از دست می رود و امکان ظهورو فعالیت از جوانان متعهد و مسئولیت پذیر سلب می گردد. این بیعدالتی، مصداق بارز «کفران نعمت» است و بازگشت به عدالت شغلی،کلید حل بسیاری از بنبستهاست.
▪️دولت از آغاز به کار، کوشیده است تا با گشودن معبری تازه در نظامانتصابات و درنوردیدن مرزهای سیاسی، آرمان «فرصتهای برابر» را درعمل محقق کند. اما میدانیم که این کافی نیست. عدالت شغلی باید در همهی لایههای نظام اجرایی و اقتصادی کشور جاری شود. موفقیت در این راه، تنهادر گرو «اجتماعی شدن» این گفتمان فاخر و ارزش مدار و سرمایه آفرین است. عدالت شغلی باید به یک مطالبهی عمومی، یک هنجار نهادینه شده و یک ارزش غیرقابل معامله وگذشت تبدیل شود؛ تا آنجا که تخطی از آن، نه تنها درنظام ارزشی جامعه بلکه در نظام حقوقی نیز گناهی نابخشودنی تلقی گردد.
▪️اکنون در آستانهی روز دانشجو، این پرسش تاریخی را با شما در میان میگذاریم:
▫️این تحول بزرگ چگونه ممکن است؟
▫️این آرمان رهاییبخش راچگونه باید به واقعیت تبدیل کرد؟
▫️از شما میپرسیم؛ چه باید کرد تا عدالت شغلی، نه یک شعار، که «روایت مسلط و موفق زندگی جمعی» ما ایرانیان شود؟
👈🏻 چشم انتظار نظرات و طرح های ارزشمندتان در آدرس زیر هستیم:
edalat@mcls.gov.ir
پاسخ شما، راهنمای عمل ما خواهد بود.
احمد میدری
@midarimedia