" عشق چیه؟ "

دختر جا می‌خورد. چند لحظه به زمین خیره میشود، دنبال جوابی توی ذهن آشفته اش می‌گردد، بعد از چند لحظه آرام سرش را بالا می‌آورد و مستقیم به دوربین نگاه می‌کند.
"مادرم می‌گفت پدرم هر روز دم از عاشق بودنش می‌زد... اما آخر سر، توی آغوش زن دیگه‌ای پیداش کردم
دوستم میگه عشق وجود نداره؛ فقط چند تا هورمونن که مغز رو گول می‌زنن.
رمان‌هام می‌گن عشق از واقعیت واقعی‌تره. اما..."
مکث می‌کند.
"من که هیچ‌وقت عاشق نشدم.
برای همین، هر وقت به عشق فکر می‌کنم، یاد چیزایی می‌افتم که دلم نمی‌خواد از دستشون بدم. گربه‌م وقتی خودشو به پام می‌ماله... ساعت‌ها چرخیدن بین صفحه‌های اینترنت... یا حتی یه وسیله‌ی قدیمی که حاضر نیستم دور بندازمش.
شاید دارم دوست داشتن رو با عشق اشتباه می‌گیرم. شاید هم هنوز اونقدر بزرگ نشدم که فرقشونو بفهمم"
بعد ناگهان لبخند پهنی می‌زند، موهایش را دور انگشتش می‌پیچد و می‌گوید:
"ولی اگه الان مجبور باشم یه تعریف بگم... می‌گم عشق اسم همون احساسی باشه که آدم‌ها حاضرن برای از دست ندادنش، احمق بشن، همون‌چیزی که صبح بخاطرش چشم باز میکنیم"