میخندم_🚷🥀
به‌درد‌هایی‌که‌مجبورم‌کردن‌جلوشون‌زانو‌بزنم

من الکی بزرگش نمی‌کنم، چون خودش بزرگ هست. من سختش نمی‌کنم چون خودش به اندازه‌ی کافی سخت هست. من حساس نیستم چون این موضوع به اندازه‌ی کافی زجرآور هست.

ساده بود دل کندن از اون همه خاطره برات :)) 🖤🤍

یک وقتی چیز های زیادی آرزو داشتم اما حالا فقط آرامش هم پیدا کنم کافیست 🥲🥀

غمگین‌ترین حس دنیا؟
اون لحظه ک دلت واسه خودت میسوزه 💔:)

دیوانه بودنم بهانه بود
من همان عاقلی بودم که زندگی را باخته بود🙂💔

جمعه خودش به اندازه کافی دلگیره، حالا ببین آخرین جمعه‌ی تابستون بودنش دیگه چه زهرماریه.

برای اینکه
بیشتر بدرخشی
باید
بیشتر از قبل بسوزی؛

بعضی شبا یه کم زیادی سنگینن
نمیشه توضیحش داد
ولی خودت حسش میکنی
انگار که شب، دستاشو دور گردنت حلقه کرده و داره تا جایی که میشه فشار میده
ولی خب تموم نمیشی
این عذاب، این حس خفگی همینجوری ادامه داره
و خب همینه که این شبا رو تبدیل میکنه به یه شکنجه

تایم فداتون🍓✨

بار ها شکستیم تا نشکنیم..
و چه سنگبن بود تاوان مهربان بودن...... 💔

اشکال نداره میمیری یادت میره. ..

من واقعا “نبود” رو به “کمبود” ترجیح میدم...

من دیگه کاملا رها کردم.
دارم راجع به زندگی بعدیم خیال‌پردازی میکنم.

دلم برای بخش‌هایی از زندگیم تنگ شده که دیگه نمیتونم دوباره زندگیشون کنم.

از امید متنفرم، از درست می‌شه متنفرم، از آینده متنفرم، حتی کلمات هم برام غرق نفرتن. هیچ چیز جالبی وجود نداره، همه‌چیز غرق نفرته.

هیچ کس خبر نداره تو چقدر زخم خوردی
هیچ کس خبر نداره تو چقدر صبر کردی
هیچ کس خبر نداره تو چقدر بخشیدی
هیچ کس خبر نداره تو چقدر شکستی
رک بگم هیچ کس.