غمگینم مثل اخرین جمعه تابستون.

فراموشَت نَخواهم کرد تا جان دَر بَدن دارم!
اگر دیدی فَراموشی بِدان تَن دَر کَفَن دارم..✨🖤

بزرگترین درد، فراموش شدن توسطِ خودِ آدم است...💔

چه برسرم آوردند که بجای پایان اندوهم به پایان خودم اندیشیدم:)🖤

کاش،قبل اینکه بشینید و سر قبرش و براش اشک بریزید موقعی که هست بیشتر قدرشو بدونین🥱💔

میخندم_🚷🥀
به‌درد‌هایی‌که‌مجبورم‌کردن‌جلوشون‌زانو‌بزنم

من الکی بزرگش نمی‌کنم، چون خودش بزرگ هست. من سختش نمی‌کنم چون خودش به اندازه‌ی کافی سخت هست. من حساس نیستم چون این موضوع به اندازه‌ی کافی زجرآور هست.

ساده بود دل کندن از اون همه خاطره برات :)) 🖤🤍

یک وقتی چیز های زیادی آرزو داشتم اما حالا فقط آرامش هم پیدا کنم کافیست 🥲🥀

غمگین‌ترین حس دنیا؟
اون لحظه ک دلت واسه خودت میسوزه 💔:)

دیوانه بودنم بهانه بود
من همان عاقلی بودم که زندگی را باخته بود🙂💔

جمعه خودش به اندازه کافی دلگیره، حالا ببین آخرین جمعه‌ی تابستون بودنش دیگه چه زهرماریه.

برای اینکه
بیشتر بدرخشی
باید
بیشتر از قبل بسوزی؛

بعضی شبا یه کم زیادی سنگینن
نمیشه توضیحش داد
ولی خودت حسش میکنی
انگار که شب، دستاشو دور گردنت حلقه کرده و داره تا جایی که میشه فشار میده
ولی خب تموم نمیشی
این عذاب، این حس خفگی همینجوری ادامه داره
و خب همینه که این شبا رو تبدیل میکنه به یه شکنجه

تایم فداتون🍓✨