میخوام با یکی قطع ارتباط کنم، منتظرم تولدش برسه تا هدیه بگیرم و بعد سوسکی قطع ارتباط کنم.

حس پسرایی رو دارم که تولد میگیرن برای طرف بعد کات😂

وقتی انقدر زن‌ستیزید، چرا از تنهایی مینالید دیگه؟

از آدم‌هایی که هنوز فوتبال تماشا میکنن خوشم میاد.
این یعنی اون آدم دلخوشی‌هاش رو حفظ کرده، همه چیز براش بی‌معنی نشده و ژست عاقلا رو نمیگیره.


البته منظورم افرادی که کلا هیچوقت فوتبال، موردعلاقه‌شون نبوده نیست‌.

همیشه وقتی دربی میبینم، یاد دوران مدرسه می‌افتم.

یک بار فردای دربی، پرسپولیس باخته بود، برای اینکه دلم خنک بشه زدم تو گوش یک دخترک استقلالی.
طفلک((:

یه بار هم میکروفون مدرسه رو برداشتم و برد مقتدرانه پرسپولیس رو به هواداران عزیز تبریک گفتم که البته بعدش مدیرمون از خجالتم در اومد.
فکر کنم استقلالی بود😂🖕🏽

هربار پریود میشم، انگار آزمون الهیه.
خود بیزاری، دگربیزاری، دگرستیزی، تنفر، آشوب، پکیج کامل خلاصه

وضعیتم جوریه که باید به دوستام بگم من تیر خوردم شما برین، یا بیاین خونمون عیادتم):

اون وقت نر ایرانی (تربیت‌نشده و زن‌ستیز) میگه پریود شدی این اداها چیه.

درد و بلای شوهرم بخوره تو سر این طور مردا‌.

حالا تو این وضعیت، ناهار هم مورد علاقم نیست.

اگه نمیتونی جوری تایپ کنی که صدای ناخون تخمیت نیاد.
ناخونای گوهت رو انقد بلند نزن که موقع تایپ اینجوری صدا بده میمون.

در سریال سیلو، یه قسمت جولیت فقط میپرسه چرا؟
چرا میتونن انقدر راحت مارو کنترل کنن یا بکشن؟
چرا اصلاً این سیلوها ساخته شدن؟
چرا مردم باید این‌طور زندگی کنن؟
چرا قوانین این‌قدر سخت و بی‌رحمانه‌ان؟
چرا باید برای حفظ این سیستم، آدم‌ها قربانی بشن؟

و وقتی همه چیزو میذاری کنار هم، انگار داستان از این قراره که کسی نمیخواست بشریت رو نجات بده.
واقعا یکی به این پولداری دلش سوخته برای بقا و بشریت؟

پس چرا برای بقا انقدر راحت تصمیم میگیره همه آدم‌هارو بکشه؟

برای نجات بشریت، قتل عام میکنه؟

من فکر میکنم یک آدم پولدار خودشیفته‌س که فقط آدمارو موش آزمایشگاهی کرده برای
پروژه‌ش.

و حالا بیاین سیلو رو با شرایط زندگی خودمون مقایسه کنیم.

سیلو یک جامعه کنترل‌شده و بسته‌‌اس که مردم دائما باید بدون هیچ دلیل منطقی و توضیحی قوانین رو اجرا کنن.

استفاده از اهرم ترس برای کنترل! مردم رو از بیرون رفتن میترسونن تا کسی حتی نتونه کلمه بیرون رو به زبون بیاره.

(ترسی که از بچگی به خوردمون دادن)

سانسور و سانسور و سانسور! کنترل اطلاعات.

(واضحه)

حفظ نظم اهمیت بیشتری نسبت به هر حقیقت و موضوعی داره. هیچ اعتراض و شورشی نباید پیش بیاد.

(جامعه استبدادی)

به ظاهر آدما قدرت انتخاب، آزادی بیان و ... دارن. اما کافیه کلمه ممنوعه رو بگن تا بمیرن!

(توهم آزادی)

ماهم در یک سیلو گرفتاریم(:

ولی جدی،

چرا باید برای حفظ یک سیستم، آدم‌ها قربانی بشن؟
حالا به هر نحوی…

تصمیم گرفتن بین عقل و احساس همیشه دوراهی‌ای بوده که انسان رو به چالش کشیده.
و الان در این چالش انقدر دست و پا زدم که تبدیل به یک آدم خسته و کلافه‌م که نمیدونم چه غلطی بکنم.

دوران عقد و خونه مستقل نداشتن، فاکداپ‌ترین مسئله ممکن بعد از ازدواجه.

نوشته بود دوستان جدیدم، نمیدونن من قبلا چه آدمی بودم و دوستان قدیمی نمیدونن تبدیل به چه آدمی شدم.

اما من میگم، دوستان قدیمی و صمیمی پروسه تغییر منو دیدن و میدونن که الان چه کسی هستم و ریشه‌ها همچنان عمیقن.

دوستان جدید هم تا ابد در سطح باقی می‌مونن. حتی به مرحله شناخت دقیق هم نمیرسه.

تکلیف مشخص کردن برای اونایی که ارتباطت باهاشون رادیکالیه و مقطعی بودن خیلی سخته.
با اینا دیگه نمیتونم راحت باشم.

سیستم دفاعی بدنم اینجوریه که میگه عه، خیلی خوش گذشت بهت؟
حالا وقتشه از دماغت در بیارم و مریض بشی.

من خطاب به دکتر:
آقای دکتر یه چی بده دود کنم، یادم برن ویروسا

احساس میکنم ویروسا از میزبانی من خوششون اومده و یه چیزی در گوششون میگه، ادااااامه بدهههههه.

I'm sick
Sick of myselfffffff😭

۴ تا آمپول نتیجه‌ش اینه که با دوستت میتونی بری پیاده‌روی و خوشحالی.

بلا به دور باشه 😂🤦🏽‍♀

دلم برای وضعیت عادی زندگی، شهر و آدم‌ها تنگ شده.
یک ابر «ندانستن و گم شدن» نشسته روی زندگیم.