"پاسخ به سوالات کودکان درباره خدا با زبان ساده و تمثیل"

شاید با سوالات مختلفی از سوی کودکان و نوجوانان در مورد هستی و خدا روبه‌رو شویم، مانند اینکه "خدا کیست؟" و "خدا چه می‌کند؟" برای پاسخ به این پرسش‌ها می‌توان از منابع دینی بهره برد، اما لازم است نوع بیان آن با زبانی ساده و در قالب تمثیل‌های کودکانه باشد تا برای آن‌ها قابل درک شود.

در آیه ۳۵ سوره نور آمده است: «اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ»؛ یعنی «خداوند نور آسمان‌ها و زمین است.» این آیه اشاره دارد به اینکه خداوند، به عنوان خالق و نورِ هستی، علت اساسی جهان و زندگی است.

همچنین، در حدیثی از امام صادق (علیه‌السلام) آمده است که خداوند در پاسخ به سوالی درباره خودش فرمود: «کنت کنزاً مخفیاً فأحببت أن أعرف فخلقت الخلق لکی أعرف»؛ یعنی «من گنجی پنهان بودم و دوست داشتم شناخته شوم، پس مخلوقات را آفریدم تا شناخته شوم.»

این آیات و احادیث می‌توانند به زبانی شیرین و تمثیلی، شناخت کودکان را نسبت به خدا و خلقت تقویت کنند.
https://t.me/menbaredel

اهمیت حسن خُلق
https://t.me/menbaredel

صبر بر داشته ها
صبر بر نداشته ها

پنج‌شنبه بود؛ صبح زود که از خواب بیدار شدم، اولین روزی بود که بعد از سفر به مدرسه می‌رفتم. با حس عجیبی از خانه بیرون آمدم. هنوز پارچه‌های «زیارت قبول» و «خیر مقدم» جلوی در خانه نصب بود و چند ریسه رنگی هم، با باد ملایمی که می‌وزید، آرام تکان می‌خوردند. نوعی حس احترام و آرامش در فضا بود که باعث می‌شد بیشتر از همیشه به خودم افتخار کنم. همسایه‌ها که رد می‌شدم، نگاهم می‌کردند؛ نگاه‌هایی پر از حسرت و احترام، انگار با فرد دیگری روبه‌رو شده‌اند. برخی از آن‌ها آهسته لبخند می‌زدند و با سری تکان دادن، زیر لب زمزمه می‌کردند: «خوشا به سعادتت.»
اما وقتی سوار سرویس شدم، همه چیز عوض شد. نگاه بچه‌ها با نگاه همسایه‌ها زمین تا آسمان فرق داشت. بعضی‌ها فقط از گوشه چشم با کنجکاوی نگاهم می‌کردند، انگار می‌خواستند بپرسند کجا رفته بودی و چرا این چند روز در مدرسه نبودی حسرت اینکه این فرصت نصیب انها نشده بود تا مدرسه را بپیچونن در نگاه هایشان پیدا بود؛ شاید حتی کمی حسودی می‌کردند که چنین فرصتی نصیبم شده و مدرسه نرفته ام. بعضی دیگر که انگار بی‌اهمیتی در نگاهشان بود، بی‌اعتنا سرشان را برگرداندند و به حرف‌های روزمره خودشان ادامه دادند.
دوستان نزدیک‌ترم اما با لبخند و مهربانی خاصی گفتند: «زیارت قبول!» و این جمله‌شان در دلم چیزی را روشن کرد. انگار یکی از بزرگ‌ترین تجربه‌های زندگیم را با من شریک شدند.
.
.
#قصه_های_مدرسه
https://t.me/menbaredel

چگونه فرزندانمان را کتاب 📚 خوان کنیم؟

1. الگوی کتاب‌خوانی باشید:
کودکان وقتی می‌بینند والدینشان اهل کتاب هستند، احتمال بیشتری دارد که به کتاب علاقه‌مند شوند.


2. محیط مناسب فراهم کنید:
کتابخانه کوچکی در خانه داشته باشید و کتاب‌ها را در دسترس قرار دهید.


3. کتاب‌های جذاب و متناسب با سن انتخاب کنید:
کتاب‌هایی که محتوای جذاب و تصاویر جالب دارند، می‌توانند توجه کودک را جلب کنند.


4. زمانی را برای کتاب‌خوانی دسته‌جمعی تعیین کنید:
خواندن کتاب به‌صورت خانوادگی می‌تواند حس خوبی به کودک بدهد و کتاب‌خوانی را برای او لذت‌بخش کند.


5. به علایق کودک توجه کنید:
کتاب‌هایی با موضوعات مورد علاقه فرزندتان انتخاب کنید تا او بیشتر جذب خواندن شود.


6. انگیزه برایش ایجاد کنید:
از انسان های موفق که کتاب خوان بوده‌اند برایشان بگویید.


7. داستان‌گویی و استفاده از تمثیل‌ها:
با خواندن داستان‌ها برای کودکان و استفاده از تمثیل‌ها، علاقه آنها به کتاب و تخیل تقویت می‌شود.

8.به کتاب فروشی رفتن را در برنامه خانواده قرار دهید

9.به دیگران کتاب هدیه بدهید.


https://t.me/menbaredel

چه کسانی می توانند الگو باشند؟
#ویژگی‌های_مومن
https://t.me/menbaredel

🔸استغفار کن!

❖ محمد بن ریّان گوید:
نامه‌ای به حضرت امام هادی (علیه‌السلام) نوشتم و از آن حضرت خواستم برای رهایی از سختی‌ها و بلاهایی که نازل می‌گردد و برای امور مهم و برآورده شدن درخواست‌های دنیایی و آخرتی، دعایی به من بیاموزند. و همان‌گونه که پدران گرامی‌شان مطالب خاصّی را به پیروانشان می‌آموختند، به من نیز دستور ویژه‌ای بیاموزند.
آن حضرت در جواب مرقوم فرمودند:
«اِلْزَمِ الِاسْتِغْفَار؛
همیشه و در همه حال، مغفرت و آمرزش را طلب کن»

[عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الرَّيَّانِ قَالَ‏ كَتَبْتُ إِلَى أَبِي الْحَسَنِ الثَّالِثِ علیه‌السلام أَسْأَلُهُ أَنْ يُعَلِّمَنِي دُعَاءً لِلشَّدَائِدِ وَ النَّوَازِلِ‏ وَ الْمُهِمَّاتِ‏ وَ قَضَاءِ حَوَائِجِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ أَنْ يَخُصَّنِي كَمَا خَصَّ آبَاؤُهُ مَوَالِيَهُمْ فَكَتَبَ إِلَيَّ الْزَمِ الِاسْتِغْفَار]

📘سلوة الحزين، ص: 49
به نقل از کانال حضرت آقای شبیری زنجانی
https://t.me/menbaredel

مقام صدیقه شهیده از زبان علامه سید کمال حیدری حفظه الله
هر چه کردم از خودم بنویسم دیدم زبان حضرت آقا رساتر و واضح تر است.
به نقل از کانال معظم له
https://t.me/sayyedalhaydari
.
.

https://t.me/menbaredel

آشنایی با حکمت در سایه طنز و ادبیات کهن

ادبیات کهن ما، گنجینه‌ای از حکمت‌ها و درس‌های زندگی است که با زبان دلنشین و شیوایی خاصی همراه شده است. در روزگاری که مکتب‌خانه‌ها محل تربیت نسل‌های آینده بودند، این ادبیات جایگاهی ویژه داشت. آموزگاران، با استفاده از اشعار و حکایات، شیوه زندگی و نگرش به جامعه را به بچه‌ها منتقل می‌کردند؛ چرا که شعر و داستان ابزارهایی نافذ برای تعلیم و تربیت بودند.

اما در میان این ادبیات، طنز جایگاهی یگانه دارد؛ هنری که مفاهیم عمیق را با بیانی شیرین و گاهی تلخ به تصویر می‌کشد و تأثیری ماندگار بر ذهن مخاطب می‌گذارد. یکی از برجسته‌ترین چهره‌های این عرصه، عبید زاکانی است. او با ظرافتی شگفت‌انگیز، حکمت‌ها و نکته‌های زندگی را در قالب طنز بیان می‌کند. طنزی که نه‌تنها لبخند بر لب می‌آورد، بلکه ذهن را به تفکر وامی‌دارد و مفاهیمی والا را منتقل می‌کند.
یادم نمی رود زمانیکه معلم ادبیات کلاس سوم راهنمایی منظومه موش و گربه را برای ما خواند شیرینی آن را تا الان در وجودم احساس می کنم.

خواندن حکایات عبید، فرصتی بی‌نظیر است تا از این نگاه طنزآلود و آموزنده بهره‌مند شویم و درس‌هایی برای زندگی امروزمان بگیریم. بیایید با هم، این حکایات را مرور کنیم و از این گنجینه پربار لذت ببریم.
.
.
#معرفی_کتاب
#نوجوان
https://t.me/menbaredel

🔸 شوم و نکبت!

از دیر باز صحبت از خوش‌یُمنی و شومی بوده.
می‌گفتند فلان روز، فلان عدد، یا حتی فلان پرنده شوم است. اما آیا تا به حال فکر کرده‌ایم که شوم‌تر از همه، همین زبان ماست؟

پیامبر اکرم (صلی‌الله علیه و آله) در حدیثی فرمودند:
«إِنْ كَانَ فِي شَيْءٍ شُؤْمٌ فَفِي اَللِّسَانِ»
(اگر شومی در چیزی باشد، در زبان است.)

زبان همانند چاقوی دو لبه‌ای است که می‌تواند هم برای بریدن طناب مشکلات به‌کار آید و هم برای زخمی کردن دل‌ها. گاهی یک کلمه، خانه‌ای را به آتش می‌کشد، دوستی‌ها را بر باد می‌دهد، و حتی جنگ‌ها را رقم می‌زند. همان‌طور که در تاریخ، زبان‌های تیزتر از شمشیر، بسیاری از خون‌ها را جاری ساختند.

اما زبان می‌تواند معجزه‌گر هم باشد. کلمه‌ای از محبت، گره‌های کور دل‌ها را باز می‌کند و روح‌ها را جانی دوباره می‌بخشد. درست مثل بذرهایی که در زمین می‌کاریم؛ اگر خوب باشد، باغی سرسبز می‌شود و اگر بد، چیزی جز خار و خس باقی نمی‌ماند.

پس بیایید مراقب باشیم که این ابزار کوچک، شوم‌ترین وسیله در زندگی‌مان نشود. هر سخن، ابتدا در ذهن و دل ما متولد می‌شود؛ پس بیندیشیم قبل از آنکه زبانمان، زندگی‌ها را به آتش بکشد یا آباد کند.
https://t.me/menbaredel

حتی اگر صعصعة بن صوحان باشی و امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام به عیادتت بیاید،
حتی اگر بزنطی باشی و شب را میهمان علی بن موسی (علیه‌السلام) بگذرانی،

بی‌تقوایی راه به جایی نمی‌بری.
چرا که خدای متعال فرموده است:

«إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ»
(بی‌تردید گرامی‌ترین شما نزد خداوند، با‌تقواترین شماست).

تقوی همان راه سعادت است.
https://t.me/menbaredel

تأثیر دین‌داران بی‌اخلاق بر جامعه!

دیدن کسی که به حجاب پایبند بود و در خواندن نماز اهتمام داشت، اما ناگهان از این مبانی دست کشیده، جای بسی تأمل دارد!
چه شده که چنین انقلابی در او رخ داده و رفتار دینی‌اش تغییر کرده است؟

در یک کلام: «از دین‌داران به ظاهر چیزهایی دیده‌ام که ترجیح داده‌ام دیگر شبیه آن‌ها نباشم.»

اینجاست که مفهوم خودسازی مقدم بر دگرسازی معنا پیدا می‌کند. اینجا جایی است که حدیث معروف «کُونُوا دُعَاةَ النَّاسِ بِغَیْرِ أَلْسِنَتِکُمْ» (مردم را با غیر زبانتان دعوت کنید) معنا می‌یابد.

هرچند این نگاه که دین‌داران را مظهر کامل دین بدانیم، نادرست است؛ اما این اتفاق زنگ خطری برای مدعیان دینداری است. چراکه رفتار نادرست آن‌ها می‌تواند مسیر زندگی دیگران را تغییر دهد و حتی از دین گریزان کند.


https://t.me/menbaredel

«حب ریاست؛ آخرین سنگر دل»

روزی شخصی از مأمون عباسی پرسید: «تو تشیع را از چه کسی آموختی؟»
مأمون پاسخ داد: «از پدرم هارون‌الرشید.»
سپس ادامه داد: «از پدرم پرسیدم، چطور این‌قدر به امام موسی بن جعفر (علیه‌السلام) علاقه داری اما این‌گونه با ایشان رفتار می‌کنی؟»
هارون در پاسخ گفت: «الملک عقیم»؛
یعنی حکومت و سلطنت، پدر و فرزند نمی‌شناسد و برای حفظ آن، هر مانعی باید کنار زده شود؛ حتی اگر آن مانع، عزیزترین افراد باشد.

به همین خاطر است که فرموده‌اند: «آخرین چیزی که از دل انسان بیرون می‌رود، حب ریاست و جاه است.»
محبت به قدرت و مقام آن‌چنان در دل انسان ریشه می‌دواند که حتی پدر از فرزند خود و از حقیقت می‌گذرد، اما از جاه‌طلبی و ریاست هرگز.
https://t.me/menbaredel

«هنر همدلی؛ شنیدن بدون قضاوت»

شده کسی پیش شما بیاید و از غم‌ها و مشکلات زندگی‌اش برایتان بگوید؟ از فشارهایی که تحمل کرده و زخم‌هایی که هنوز التیام نیافته‌اند؟

در این لحظات، اولین و مهم‌ترین کار این است که گوش شنوای خوبی باشید.
شنیدن واقعی یعنی اینکه بدون قضاوت، بدون عجله برای نصیحت کردن، و بدون تلاش برای مقایسه، فقط و فقط به حرف‌هایش گوش دهید.

احساسات او را درک کنید؛ انگار که با کفش‌های او راه می‌روید.

از همدردی سطحی خودداری کنید.
مثلاً اگر او می‌گوید: «مشکل مالی کلافه‌ام کرده»، نگویید: «منم اوضاع مالی‌ام خرابه.» این جمله نه‌تنها همدلی نیست، بلکه باعث می‌شود او احساس کند حرف‌هایش بی‌اهمیت بوده است.

همدلی یعنی در لحظه‌ای که او حرف می‌زند، شما در دنیای او باشید و به او نشان دهید که درکش می‌کنید. گاهی یک جمله ساده مثل:
«حق داری این احساس رو داشته باشی»
یا
«من اینجا هستم و بهت گوش می‌دم»
می‌تواند معجزه کند.

یادتان باشد، گاهی یک شنونده خوب بودن، بزرگ‌ترین کمک به یک انسان است.

https://t.me/menbaredel

مردد بودم نمیدونستم چی کار کنم مگه میشه علی اینقدر نسبت به کارهاش بی تفاوت باشه اصلا انگار تو یه عالم دیگه است هر چی هم می گم گوش نمی کنه.
مگه چی شده .
ماه اینده امتحان داریم باید از الان به فکر باشیم نمیشه درس بذاریم برای شب امتحان اگه بمونه برای شب امتحان دیگه نمیشه خوندش سنگین می شه اصلا آدم نباید کارش برای دقیقه نود بذاره.
اخه تو چی کار به اون داری کار خودت بکن
نمیشه که باید نسبت به دیگران احساس مسئولیت کرد
همان لحظه یاد حرف معلم‌مان افتادم که می‌گفت: "کسی که دیگران را راهنمایی می‌کند، اول باید خودش درست حرکت کند."
راستش، حس می‌کردم دارم هم به خودم و هم به علی خیانت می‌کنم. اگه من درس بخونم و موفق بشم، شاید علی هم یه تکونی به خودش بده. ولی اگه من هم مثل اون بی‌خیال بشم، دیگه هر دومون سقوط می‌کنیم.

دستم رو مشت کردم و گفتم:
– نه، من باید شروع کنم. شاید علی هم وقتی ببینه دارم جدی کار می‌کنم، دلش بخواد همراه بشه.

👈در حال نوشتن مجموعه داستان‌های حدید هستم که برای نوجوانان خواهد بود و سبک زندگی یک نوجوان را در قالب داستان‌ بیان می کند.
https://t.me/menbaredel

📖 علم بدون عمل بی‌ارزش است

✅ «مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا...» (جمعه: ۵)

🔹 خداوند در این آیه، کسانی را که علم دارند ولی به آن عمل نمی‌کنند، به الاغی تشبیه می‌کند که کتاب‌های سنگین را حمل می‌کند، اما چیزی از آنها نمی‌فهمد.

📌 مثال امروزی:
🔹 بسیاری از ما درباره تغذیه سالم، ورزش، مدیریت زمان و اخلاق اجتماعی اطلاعات زیادی داریم، اما آیا در عمل به آنها پایبندیم؟
🔹 اگر دانسته‌هایمان در رفتار ما تغییری ایجاد نکند، دانستن آنها چه فایده‌ای دارد؟

📢 علم، زمانی ارزشمند است که در زندگی ما جاری شود.

#تدبر_در_قرآن
https://t.me/menbaredel

📖 ضرورت راهنمای هم‌زبان و هم‌فرهنگ (جمعه 2)

✅ «بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ...»

🔹 خداوند پیامبران را از میان همان مردم برمی‌گزیند تا بتوانند آنها را بهتر هدایت کنند. تربیت مؤثر نیز همین‌گونه است؛ راهنما باید از جنس مردم و متناسب با سطح فکری و فرهنگی آنها باشد.


📌 مثال امروزی:

معلمی که دغدغه‌های نوجوانان را بشناسد، بهتر از یک معلم خشک و رسمی می‌تواند با آنها ارتباط بگیرد.

یک مشاور زمانی موفق است که شرایط زندگی مخاطبش را درک کند تا راهکار مؤثری ارائه دهد.


📢 نتیجه:
برای تأثیرگذاری در تربیت، مهم است که زبان، فرهنگ و نیازهای مخاطب را بشناسیم.

#تدبر_در_قرآن
https://t.me/menbaredel

📌 یکی از راه‌های تشخیص ایمان

🔹 امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند:
مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَ أَبْغَضَ لِلَّهِ وَ أَعْطَى لِلَّهِ فَهُوَ مِمَّنْ كَمَلَ إِيمَانُهُ .
«هر کس برای خدا دوست بدارد، برای خدا دشمن بدارد و برای خدا عطا کند،از کسانی است که ایمانش کامل است.»

✅ یعنی محبت و دشمنی‌اش، نه از روی منافع شخصی، نه برای جلب رضایت دیگران، بلکه فقط برای خدا باشد.

💡 علامه مجلسی در شرح این حدیث می‌فرمایند: این اعمال زمانی ارزشمند است که از روی اخلاص باشد و ریا و خودنمایی در آن راه نداشته باشد.

✨ ملاک ایمان واقعی، نیت خالص است.

https://t.me/menbaredel