«عرضه اعمال به اهل‌بیت علیهم السلام»

🔺 عَلِيٌّ‌ عَنْ أَبِيهِ‌ عَنِ اَلْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اَلزَّيَّاتِ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ أَبَانٍ اَلزَّيَّاتِ وَ كَانَ مَكِيناً عِنْدَ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ قَالَ‌:
قُلْتُ لِلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌ اُدْعُ اَللَّهَ لِي وَ لِأَهْلِ بَيْتِي فَقَالَ أَ وَ لَسْتُ أَفْعَلُ وَ اَللَّهِ إِنَّ أَعْمَالَكُمْ لَتُعْرَضُ عَلَيَّ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ قَالَ فَاسْتَعْظَمْتُ ذَلِكَ فَقَالَ لِي أَ مَا تَقْرَأُ كِتَابَ اَللَّهِ‌ عَزَّ وَ جَلَّ‌: «وَ قُلِ اِعْمَلُوا فَسَيَرَى اَللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ‌ وَ اَلْمُؤْمِنُونَ‌» قَالَ هُوَ وَ اَللَّهِ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌.
https://t.me/menbaredel

گاهی خیال می‌کنیم کارهای کوچکمان گم می‌شود؛
یک نگاه، یک کلمه، یک پیام، یک نیتِ پنهانی…
اما این روایت می‌گوید: هیچ‌چیز گم نمی‌شود.
نه فقط پیش خدای بزرگ، که پیش چشم‌های مهربان و نگرانِ اهل‌بیت.

امام رضا علیه‌السلام با آن لحنِ اطمینان‌بخش‌شان می‌فرمایند:
«هر روز و شب، اعمال شما به من عرضه می‌شود…»
یعنی:
تو تنها نیستی؛
گمان نکن کارهای خوبت دیده نمی‌شود؛
و گمان نکن خطاهایت بی‌صدا از کنار دل اولیای خدا می‌گذرد.

و بعد آقا، برای اینکه عبداللّه بن ابان سنگینیِ این حرف را بفهمد،
آیه را یادآوری می‌کنند:
«فسیرى الله عملکم و رسوله و المؤمنون…»
و می‌فرمایند:
آن مؤمن،
علی بن ابی‌طالب است.


تصورش را بکن…
کاری می‌کنی، حرفی می‌زنی، تصمیمی می‌گیری…
و امیرالمؤمنین،
همان که روزی در محراب از شدت عبادت به خود می‌لرزید،
همان که شب‌ها گرسنه می‌خوابید تا یتیمان سیر باشند،
همان که کننده درب قلعه خیبر بود…

او دارد قضاوت می‌کند که تو امروز با قلبت چه کردی.

نه برای اینکه مچت را بگیرد؛
برای اینکه تو را بالا ببرد.
برای اینکه اگر لغزیدی، دستت را بگیرد؛
اگر سختی کشیدی، پشتت بایستد؛
و اگر خوبی کردی در دلش خوشحال شود.


پس
قبل از هر حرف،
هر واکنش،
هر نیت،
هر قدم…

یک‌بار آرام بپرسیم:

«آقا جان… همین الآن، اگر عمل مرا ببینید، لبخند می‌زنید؟ یا سرتان را پایین می‌اندازید؟»

این سؤال،
آدم را جوری نگه می‌دارد،
که گناه از کنارش خجالت می‌کشد عبور کند.

یا علی 🌿💚
https://t.me/menbaredel

کلام حضرت آقای جوادی آملی حفظه الله تعالی در مورد نماز استسقا!
توصیه اکید به گوش دادن

💠 صوت #درس_اخلاق
🎙 با بیانات آیت‌الله العظمی جوادی آملی
📅 تاریخ: ۱۴۰۴/۰۸/۲۱
↙️ فهرست
👇👇👇👇
https://t.me/esratvtelegram/19852

#نماز_استسقاء
#سال۱۴۰۴
#آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی
🌐 esra.ir
🆔 t.me/esratvtelegram

✨ فرصت‌ها آروم میان،
اما حسرت‌ها سال‌ها می‌مونن…
برگرفته از آموزه‌های ثقلین؛ قرآن و نهج‌البلاغه.
.
.
.
https://t.me/menbaredel

«فَوْتُ اَلْحَاجَةِ أَهْوَنُ مِنْ طَلَبِهَا إِلَى غَيْرِ أَهْلِهَا»

امام علی علیه‌السلام:
«برآورده نشدن حاجت، آسان‌تر است از اینکه آن را از آدم نااهل بخواهی.»

ما هیچ‌وقت در این دنیا کاملاً از مردم بی‌نیاز نمی‌شویم.
زندگی با رشته‌های نازک و محکمی به هم گره خورده؛
گاهی به تخصص یک نفر محتاجیم،
گاهی به تجربه‌اش،
گاهی به محبت و حضور او،
و گاهی فقط به یک گفت‌وگوی ساده.

اما نکته‌ای که امیرالمؤمنین علیه‌السلام با این کلام نورانی به ما یاد می‌دهند این است که:
وابستگی طبیعی است؛ انتخاب محلِ وابستگی مهم است.

گاهی پیش می‌آید که انسان نیاز دارد مشورت کند، راه بپرسد، تصمیمش را بسپارد به تجربه‌ی دیگری.
اما اگر سراغ کسی برویم که اهلیت ندارد نه فهم درست، نه صداقت، نه خیرخواهی، نه تخصص
آن‌وقـت همین نیاز، تبدیل به حقارت، آسیب یا پشیمانی می‌شود.

گاهی بهتر است نیازمان برآورده نشود،
تا اینکه برای برآورده شدنش،
دل و کرامت‌مان را مقابل کسی بگذاریم که ارزشش را نمی‌فهمد.

پس اگر قرار است مشورت بگیریم،
اگر قرار است کاری را به کسی بسپاریم،
اگر قرار است دل باز کنیم،
باید سراغ کسی برویم که شایستگی دارد؛
کسی که وقتی دستت را می‌گیرد،
واقعاً بلندت می‌کند،
نه اینکه سبک‌ات بشمارد.
✍️سلمان سلیمانی
.
.
https://t.me/menbaredel

در آیه‌ی شریفه می‌فرماید:
«وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا»
اما سؤال اینجاست: چطور با مردم با این ویژگی صحبت کنیم؟

قرآن فقط برای دانستن نیست؛ بلکه برای زیستن است. آیات می‌آیند تا شکل حرف‌زدن، رفتار و نگاه ما را بسازند. اهل‌بیت علیهم‌صلوات الله أجمعين هم دقیقاً همین پیام را برای ما باز کرده‌اند تا بدانیم این آیات چطور در زندگی روزمره قابل اجراست.

مثل این حدیث زیبا که می‌فرماید:
«قُولُوا لِلنَّاسِ أَحْسَنَ مَا تُحِبُّونَ أَنْ يُقَالَ فِيكُمْ»
یعنی: به مردم همان را بگویید که دوست دارید درباره‌ی شما گفته شود.

پس اگر دوست داریم کسی با ما مهربان، محترمانه و آرام حرف بزند،
ابتدا خودمان همین را برای دیگران خرج کنیم.

اگر حرفی را دوست نداریم درباره‌مان شنیده شود،
پس ما هم آن را در حق کسی به زبان نیاوریم.

این یعنی عمل‌کردن به «قولوا للناس حسنا»؛
یعنی قبل از هر جمله از خودمان بپرسیم:
اگر همین کلمه را کسی به من می‌گفت چه حسی پیدا می‌کردم؟

وقتی با این نگاه حرف بزنیم،
گفتارمان می‌شود روشن،
دل‌هایمان می‌شود نزدیک‌تر،
و آیه‌ی قرآن از صفحه‌ی مصحف، وارد زندگی‌مان می‌شود.
✍️سلمان سلیمانی

https://t.me/menbaredel

لذت یا رضایت؟

در فضای مجازی معمولاً سهم ما «لذت‌های کوتاه‌مدت» است. لذت‌هایی که با سرگرمی‌های سریع و پر کردن وقت به‌دست می‌آیند و احساس خوشی لحظه‌ای ایجاد می‌کنند.
اما وقتی زمان زیادی گذشته و به خودمان نگاه می‌کنیم، آن لذت از بین رفته و چیزی از آن نمی‌ماند.

مشکل از همین‌جاست:
وقتی کاری هدف و معنا نداشته باشد، بعد از تمام‌شدنش حس رضایت نمی‌دهد. نتیجه‌اش هم همان احساس پوچی است که گاهی سراغمان می‌آید؛ چون می‌بینیم زمان رفته اما دستاوردی در آن نیست.

رضایت معمولاً زمانی شکل می‌گیرد که برای وقت‌مان برنامه داشته باشیم. این نوع رضایت شاید مثل لذت، فوری و هیجان‌انگیز نباشد، اما ماندگارتر است و حس آرامش بیشتری به آدم می‌دهد.
https://t.me/menbaredel

آثار و برکات تلاوت سوره واقعه در شب جمعه!
#امیرالمؤمنین
.
.
.
https://t.me/menbaredel

در آیه‌ی شریفه می‌فرماید:
«وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا»
اما سؤال این است: چگونه با مردم «حُسن» سخن بگوییم؟

قرآن فقط برای فهمیدن نیست؛ برای عمل‌کردن است. اهل‌بیت علیهم‌السلام هم دقیقاً برای همین آمده‌اند تا آیات را از سطح دانستن، به سطح زندگی روزمره بیاورند.

امام صادق علیه‌السلام در تفسیر این آیه فرمودند:
«قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً، وَ لا تَقُولُوا إِلَّا خَيْراً حَتّى تَعْلَمُوا ما هُوَ»
یعنی:
با مردم زیبا سخن بگویید؛ و هیچ حرفی نزنید مگر آن‌که واقعاً خیرِ آن را بشناسید.



این‌ها کنار هم یک حقیقت مهم را به ما یاد می‌دهند:
«حُسن گفتار» فقط زیبا حرف‌زدن نیست؛
انتخاب آگاهانه‌ی کلمه‌هاست.

یعنی قبل از هر حرف بپرسیم:
🔸 آیا این جمله خیر دارد یا نه؟
🔸 اگر همین سخن را کسی به من می‌گفت خوشحال می‌شدم یا رنجیده؟
🔸 منشأ این حرف، دلسوزی است یا عصبانیت؟

وقتی این سه پرسش را معیار قرار بدهیم،
حرف‌هایمان می‌شود نرم،
قلب‌هایمان به هم نزدیک،
و آیه‌ی «قولوا للناس حسنا» تبدیل می‌شود به یک سبک زندگی.

این‌گونه است که قرآن از روی کاغذ وارد روح انسان می‌شود؛
نه با دانستنِ آیه،
بلکه با زیستنِ آن.
✍️سلمان سلیمانی
#سبک_زندگی
https://t.me/menbaredel

گاهی دلم می‌خواهد تمام حرف‌های نگفته‌ام را بی‌پرده بگویم؛
حتی اگر شبیه فحش باشد.
انگار این زبان تند،
یک جورِ عجیبِ بیانِ محبت است؛
دوست‌داشتنی که پشت واژه‌های خشن پنهان شده،
واژه‌هایی که گفتنش شجاعت می‌خواهد و نگفتنش دلتنگی.

گاهی ناسزا گفتن می‌شود سایه‌بان حرف‌هایی که از گفتنش خجالت می‌کشی.
می‌ایستی پشت کلمات، پنهان می‌شوی،
اما همان پنهان‌شدن یک جور سبک‌شدن است،یک جور دفاع شبیه حمله است.

تو می‌دانی پشت این کلمات چه می‌گذرد،
او هم شاید بفهمد؛
و حتی می داند!
اما هیچ‌کدام به روی هم نمی‌آورید.

آری…
گاهی دلم می‌خواهد فریاد بزنم،
حتی اگر نامش فحش باشد.
✍️سلمان سلیمانی
تقدیم به دوستی که قهر کرده 😅
#پراکنده_جات
https://t.me/menbaredel

تلخ می‌شنوی، ولی شیرین نجاتت می‌ده.
برگرفته از کلام خدا و امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام
.
.
.
https://t.me/menbaredel

«وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا»

قرآن فقط کتابِ دانستن نیست؛
کتابِ زندگی‌کردن است.
هر آیه‌اش می‌خواهد یک رفتار، یک نگاه و یک عادت در ما بسازد.

امام باقر علیه‌السلام در توضیح همین آیه فرمودند:
«به مردم بهترین چیزی را بگویید که دوست دارید به شما گفته شود.»
و بعد فرمودند خدا بدزبان و طعنه‌زن را دوست ندارد،
اما انسان باحیا و بردبار را دوست دارد.

یعنی قرآن از همین‌جا سبک زندگی‌اش را نشان می‌دهد:
قبل از گفتن هر جمله،
فکر کنیم اگر همین حرف به من زده می‌شد، چه حسی داشتم؟

همین مکث‌های کوچک،
قرآن را از صفحه‌ی مصحف وارد رفتار ما می‌کند.

✍️ سلمان سلیمانی
https://t.me/menbaredel

یکی از نشانه‌های روشنِ انسان‌های موفق، عمل‌گرا بودن آنهاست.
این افراد با کمال‌گراییِ افراطی میانه‌ای ندارند؛ می‌دانند اگر بنا باشد همه‌چیز بی‌نقص شروع شود، هیچ کاری آغاز نخواهد شد.
به همین خاطر، حتی اگر کاری کامل نباشد، آن را انجام می‌دهند؛ چون خوب می‌دانند انجام‌دادنِ ناقص، همیشه بهتر از انجام‌ندادنِ کامل است.

اصلاً خودِ «عمل» مسیر را به انسان نشان می‌دهد. راه موفقیت در دلِ حرکت است، نه در دلِ فکرهای بی‌پایان.

امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرمایند:
«مَن قَصَّرَ فِی العَمَلِ اُبتُلِیَ بِالهَمّ»
هرکس در انجام کار کوتاهی کند، گرفتار غم و اندوه می‌شود.

چرا؟ چون انسان در عمق وجودش می‌فهمد کاری که باید انجام دهد و انجام نداده، روحش را سنگین می‌کند.
انسان‌های موفق این حقیقت را درک کرده‌اند:
کار را باید انجام داد؛ حتی اگر کامل نباشد.
حرکت، خودش آرامش می‌آورد؛ ایستادن، فقط غصه می‌زاید.
#نهج‌البلاغه
#موفقیت
#مشاوره
https://t.me/menbaredel

أين الرجبيون؟
رجب آغاز یک مسیر الهی است.
امیرالمؤمنین علیه‌السلام رجب را «ماه خود» می‌نامند و امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند رجب، شعبان و رمضان نعمتی ویژه برای این امت است. یعنی سلوک به سوی خدا از رجب آغاز می‌شود؛ با ولایت، خودسازی و مراقبت.

اگر رجب را علوی زندگی کنیم، شعبان‌مان نبوی و رمضان‌مان خدایی خواهد شد

به نظر حقیر، اوج دعای ماه رجب همین جمله است:
«یا مَن یُعطی مَن لَم یَسأله و مَن لَم یَعرِفه»
ای آن‌که بی‌درخواست می‌بخشی،
ای آن‌که حتی بی‌شناخت به خودت، عطا می‌کنی.
درِ رحمت الهی بسته به سابقه و ظاهر آدم‌ها نیست؛
هر که باشی، اگر نفس می‌کشی، هنوز میدان رحمت باز است.
یاد آن داستان ابراهیم می‌افتم؛
وقتی کافری را به سفره‌اش دعوت کرد.
کافر با گفتن «یا صنم» شروع کرد،
ابراهیم دستش را گرفت.
ندا آمد:
عمری به او روزی دادیم و نپرسیدیم چرا گفتی «یا صنم»؛
تو یک بار طاقت نیاوردی؟
#رجب

ائمه علیهم‌ صلوات الله أجمعين برای ما صرفاً شخصیت‌هایی تاریخی نیستند، بلکه الگوهای زنده‌ی سبک زندگی‌اند و رفتار و نوع برخوردشان با دیگران باید سرمشق ما باشد.
امام سجاد علیه‌السلام در همین چارچوب می‌فرمایند:
«إِنْ شَتَمَكَ رَجُلٌ عَنْ يَمِينِكَ ثُمَّ تَحَوَّلَ إِلَى يَسَارِكَ وَاعْتَذَرَ إِلَيْكَ فَاقْبَلْ عُذْرَهُ»
اگر کسی از سمت راستت به تو دشنام داد، سپس به سمت چپت رفت و از تو عذرخواهی کرد، عذرخواهی او را بپذیر.
دانستن این معارف کافی نیست؛ سیره‌ی اهل‌بیت زمانی اثرگذار می‌شود که به رفتار روزمره‌ی ما تبدیل شود؛

چه طور در دل ها نفوذ کنیم؟
#قرآن
#نهج‌البلاغه

🟡 اصل ادب چیست و انسانِ باادب چه می‌کند؟

امام جواد علیه‌السلام حقیقت ادب را این‌گونه بیان می‌کنند:
ادب یعنی دارا بودن خصلت‌های نیک و دوری از صفات زشت و ناپسند.

پس انسانِ باادب کسی است که:

خوبی‌ها را در خود جمع می‌کند

از بدی‌ها و زشتی‌های اخلاقی فاصله می‌گیرد


انسان با ادب، به وسیله همین مسیر، در دنیا و آخرت به مکارم اخلاق می‌رسد و سرانجام به عاقبت نیکو راه می‌یابد.

🔴 قَالَ اَلْإِمَامُ اَلْجَوَادُ صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ : وَ حَقیقَةُ الاْدَبِ: اِجْتِماعُ خِصالِ الْخیرِ وَ تَجافی خِصالِ الشَّرِ وَ بِالاْدَبِ یبْلُغُ الرَّجُلُ مَکارِمَ الاْخْلاقِ فِی الدُّنْیا وَ الاْخِرَةِ وَ یصِلُ بِهِ اِلَی الْجَنَّةِ


📚 إرشاد القلوب، دیلمی، ص ۳۱۰

دو ویژگی شخصیت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام همین دو بود:
راستگویی در سخن و امانت‌داری در عمل.
نه حقیقت را قربانی مصلحت کرد، نه امانت را فدای قدرت.
راه علی علیه‌السلام از همین‌جا شروع می‌شود…