#пераклад
#кіно
#Nichto_Absalutna
Хоць у анібеле мяне ўжо няма, рэдактура майго перакладу выйшла толькі цяпер, то чаму б яе не пашырыць. Хто ня бачыў, дужа раю, фільм сапраўды невераемны)
http://anibel.net/cinema/sshindler's-list?tg
#кіно
#Nichto_Absalutna
Хоць у анібеле мяне ўжо няма, рэдактура майго перакладу выйшла толькі цяпер, то чаму б яе не пашырыць. Хто ня бачыў, дужа раю, фільм сапраўды невераемны)
http://anibel.net/cinema/sshindler's-list?tg
#проза
#госць
#Алесь_Гарбулькаўскі
Вечар... Пустынны горад зь цёплымі адценьнямі колераў, акурат, як Мэксыка ў амэрыканскіх фільмах.
Я прыехаў у гэтае места на ваеннае заданьне, якое нават аніяк не было зьвязана з вайсковай справай. Спыніцца вырашыў у сваякоў, у доме, дзе я праводзіў свае дзіцячыя летнія дні.
Я йшоў з боку вакзалу, па паўпустой вуліцы, пэрыядычна паглядваючы на гадзіньнік, каб удакладніць час. Ішоў доўга. Час ад часу на маім шляху зьяўляліся людзі, але яны адразу ж зварочвалі ў свае двары, сядалі ў свае машыны й зьнікалі з майго зроку. Але адзін чалавек зьявіўся й не зьнікаў... Ён ішоў, здавалася мне, акурат за мной. Я, каб праверыць, ці так гэта, круціў нейкія зіґзаґі праз двары, рабіў свой крок то хутчэй, то наадварот, больш павольней. Мой спадарожнік паўтараў тыя ж самыя рухі і йшоў акурат за мною. Мяне гэта пачало насьцярожваць...
«ГОРАД НА ПОЎНІ», урывак
• • • • •
ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ
• • • • •
#госць
#Алесь_Гарбулькаўскі
Вечар... Пустынны горад зь цёплымі адценьнямі колераў, акурат, як Мэксыка ў амэрыканскіх фільмах.
Я прыехаў у гэтае места на ваеннае заданьне, якое нават аніяк не было зьвязана з вайсковай справай. Спыніцца вырашыў у сваякоў, у доме, дзе я праводзіў свае дзіцячыя летнія дні.
Я йшоў з боку вакзалу, па паўпустой вуліцы, пэрыядычна паглядваючы на гадзіньнік, каб удакладніць час. Ішоў доўга. Час ад часу на маім шляху зьяўляліся людзі, але яны адразу ж зварочвалі ў свае двары, сядалі ў свае машыны й зьнікалі з майго зроку. Але адзін чалавек зьявіўся й не зьнікаў... Ён ішоў, здавалася мне, акурат за мной. Я, каб праверыць, ці так гэта, круціў нейкія зіґзаґі праз двары, рабіў свой крок то хутчэй, то наадварот, больш павольней. Мой спадарожнік паўтараў тыя ж самыя рухі і йшоў акурат за мною. Мяне гэта пачало насьцярожваць...
«ГОРАД НА ПОЎНІ», урывак
• • • • •
ЧЫТАЦЬ ДАЛЕЙ
• • • • •
#Паўлінка
#госць
#верш
Нібы ў ланцугах, нібы каменне на плячах.
"Усё будзе добра. Трэба пратрымацца!", —
Апошнім часам чую гэта толькі ў снах,
Таму не хочацца і ранкам прачынацца.
Я шмат спрабую, шмат хачу паспець,
Бывае, што выходзіць не так і не гэтак...
Спрабую разабрацца, зразумець,
Прабач, я так і не прынесла табе кветак.
Не хачу больш ніколі паказваць слёз:
Людзі потым патопяць у гэтай лужыне.
Плач і скаргі лепей хай чуе авёс,
Ну ці возера альбо ажыны..
Рака жыцця плыве й плыве далей
І усё хутчэй, здаецца, з кожным днём...
Паадчыняла я так шмат не тых дзвярэй!
Хацела б мінулае знішчыць... агнём.
Адно пытанне ёсць, няма адказу:
Ці ганарылася б ты мною зараз?
#госць
#верш
Нібы ў ланцугах, нібы каменне на плячах.
"Усё будзе добра. Трэба пратрымацца!", —
Апошнім часам чую гэта толькі ў снах,
Таму не хочацца і ранкам прачынацца.
Я шмат спрабую, шмат хачу паспець,
Бывае, што выходзіць не так і не гэтак...
Спрабую разабрацца, зразумець,
Прабач, я так і не прынесла табе кветак.
Не хачу больш ніколі паказваць слёз:
Людзі потым патопяць у гэтай лужыне.
Плач і скаргі лепей хай чуе авёс,
Ну ці возера альбо ажыны..
Рака жыцця плыве й плыве далей
І усё хутчэй, здаецца, з кожным днём...
Паадчыняла я так шмат не тых дзвярэй!
Хацела б мінулае знішчыць... агнём.
Адно пытанне ёсць, няма адказу:
Ці ганарылася б ты мною зараз?
#вікця_жытнік
#верш
вы - увасабленне вясны
я хутчэй восень
мне б вас
нібы пяшчотнай краскі
крануцца
ды толькі пажоўклы лістом
спадаю
і вецер нясе мяне
кудысьці бліжэй да зімы
я думаю
ваш пацалунак
падобны ласцы пялёсткаў
і маладой травы
мае пацалункі -
кроплі дажджу
ў навальніцу
ці вераснёвым днём
вецер напэўна мог бы
на крылах у вырай аднесці
а потым да вас
увесну
любоў маю
але ён спадар легкадумны
шчасце
хаця б упасці
увосень
да вашых ног
#верш
вы - увасабленне вясны
я хутчэй восень
мне б вас
нібы пяшчотнай краскі
крануцца
ды толькі пажоўклы лістом
спадаю
і вецер нясе мяне
кудысьці бліжэй да зімы
я думаю
ваш пацалунак
падобны ласцы пялёсткаў
і маладой травы
мае пацалункі -
кроплі дажджу
ў навальніцу
ці вераснёвым днём
вецер напэўна мог бы
на крылах у вырай аднесці
а потым да вас
увесну
любоў маю
але ён спадар легкадумны
шчасце
хаця б упасці
увосень
да вашых ног
#Алесь_Гулевіч
#рэферэнс
#верш
Вітаю ўсіх, хто вырашыў заскочыць.
І сталых, пастаянных слухачоў.
Вы паспрабуйце дужа не пясочыць,
Бо я ўсяго адзін з тых юнакоў.
Хацелася б пачуць напэўна, панства,
Не пра тугу, збянтэжанасць і сум,
Аднак вярхоўнае... кхм-кхм... султанства
Не дазваляе мне падобных дум.
Таму я пераблытаў канчаткова
Свае імя, нікнэйм і псеўданім.
Нязграбна распачатая прамова,
Адзеты як бадзяга-пілігрым.
Трымчу, нервова бегаю вачыма.
Вы думайце забыў які радок?
А можа ён спужаўся? Ну магчыма.
Аднак імкнецца позірк мой у бок,
Дзе паўзакрытая музейным экспанатам
Вагнём гарыць паэткі галава.
Не будзь я сто разоў такім эмпатам,
"Ты не такая", дрыжыцца мысля.
Ты не фарбуеш вусны у чырвоны,
Не цягнеш дым ад танных цыгарэт,
Цябе не вабяць заляцанкаў ферамоны,
Не пагадзішся на адпомслівы мінет. (дуэт)
Мяне такое вабіць, буду шчыры.
Давай скрыжуем шаблі, хто каго!?
Сумленна буду біцца ва ўсе сілы,
Насмешнікам і скептыкам назло.
P.S. Праз адсутнасць агульнага меркавання сярод маіх дарадцаў я пакінуў варыятыўнасць чытання аднаго слова ў дужках
P.P.S. Верш напісаны з велічэзнай спасылкай на творчасць адной маладой паэткі, калі каго зацікаваць вось спасылка
Ну а гэта я
#рэферэнс
#верш
Вітаю ўсіх, хто вырашыў заскочыць.
І сталых, пастаянных слухачоў.
Вы паспрабуйце дужа не пясочыць,
Бо я ўсяго адзін з тых юнакоў.
Хацелася б пачуць напэўна, панства,
Не пра тугу, збянтэжанасць і сум,
Аднак вярхоўнае... кхм-кхм... султанства
Не дазваляе мне падобных дум.
Таму я пераблытаў канчаткова
Свае імя, нікнэйм і псеўданім.
Нязграбна распачатая прамова,
Адзеты як бадзяга-пілігрым.
Трымчу, нервова бегаю вачыма.
Вы думайце забыў які радок?
А можа ён спужаўся? Ну магчыма.
Аднак імкнецца позірк мой у бок,
Дзе паўзакрытая музейным экспанатам
Вагнём гарыць паэткі галава.
Не будзь я сто разоў такім эмпатам,
"Ты не такая", дрыжыцца мысля.
Ты не фарбуеш вусны у чырвоны,
Не цягнеш дым ад танных цыгарэт,
Цябе не вабяць заляцанкаў ферамоны,
Не пагадзішся на адпомслівы мінет. (дуэт)
Мяне такое вабіць, буду шчыры.
Давай скрыжуем шаблі, хто каго!?
Сумленна буду біцца ва ўсе сілы,
Насмешнікам і скептыкам назло.
P.S. Праз адсутнасць агульнага меркавання сярод маіх дарадцаў я пакінуў варыятыўнасць чытання аднаго слова ў дужках
P.P.S. Верш напісаны з велічэзнай спасылкай на творчасць адной маладой паэткі, калі каго зацікаваць вось спасылка
Ну а гэта я
Telegram
skarbonka dumak
maje pačućci
maje dumki
maje vieršy
https://instagram.com/gilleraaa?utm_medium=copy_link
maje dumki
maje vieršy
https://instagram.com/gilleraaa?utm_medium=copy_link
#Хросная
#верш
Як узяў ты меч, то ідзі на бой
Ты маленькі рыцар з тугой у вачах
І прэўкрасную даму закрый сабой
Аб якой ты маліў па начах.
А ў кніжках, рыцар, усё не так
Там ад смерці ўратуе цуда-вада
І дарогу пакажа магічны знак
Не засушыць героя нуда.
Не асядзе пыл на стомлены твар
І заўсёды відаць, дзе цемра, дзе свет
І не танчыць там за шнарамі шнар
Смяротны свой менуэт.
Там усё так проста: ідзі! Не стой!
Не зважай на стому і боль ад ран
Ну, бяры свой меч, апошні герой
Хай не знойдуць у табе заган!
#верш
Як узяў ты меч, то ідзі на бой
Ты маленькі рыцар з тугой у вачах
І прэўкрасную даму закрый сабой
Аб якой ты маліў па начах.
А ў кніжках, рыцар, усё не так
Там ад смерці ўратуе цуда-вада
І дарогу пакажа магічны знак
Не засушыць героя нуда.
Не асядзе пыл на стомлены твар
І заўсёды відаць, дзе цемра, дзе свет
І не танчыць там за шнарамі шнар
Смяротны свой менуэт.
Там усё так проста: ідзі! Не стой!
Не зважай на стому і боль ад ран
Ну, бяры свой меч, апошні герой
Хай не знойдуць у табе заган!
#комікс #пераклад
#Максім_Крывіч
Пераклаў цудоўны комікс пра Ката ў Ботах ад @Machaon_chan на беларускую. 💔
Я раней ніколі не перакладаў коміксы — таму, калі ласка, не судзіце занадта строга за афармленне і перакладчыя вольнасці.✨
https://t.me/m_kryvichV/137
#Максім_Крывіч
Пераклаў цудоўны комікс пра Ката ў Ботах ад @Machaon_chan на беларускую. 💔
Я раней ніколі не перакладаў коміксы — таму, калі ласка, не судзіце занадта строга за афармленне і перакладчыя вольнасці.✨
https://t.me/m_kryvichV/137
#Вярба
#госць
#верш
#пераклад
Галасы, галасы. Слухай, маё сэрца, як слухалі толькі святыя.
https://telegra.ph/Pershaya-ehleg%D1%96ya-01-29
#госць
#верш
#пераклад
Галасы, галасы. Слухай, маё сэрца, як слухалі толькі святыя.
https://telegra.ph/Pershaya-ehleg%D1%96ya-01-29
Telegraph
Першая элегія
Райнэр Марыя-Рыльке Першая элегія Хто пачуў бы мой крык з анёльскіх хароў, калі б я крычаў? І нават калі б узяў хтось мяне да сэрца, я загінуў бы ад яго мацнейшага быцця. Бо прыгожае — нішто іншае як пачатак жахлівага, якое мы яшчэ здольныя вытрымаць. І…
#госць
#верш
#Lupine
Устань і ідзі
Устань і ідзі,
Бо ты абраў гэты шлях,
Бяжы ці паўзі
Праз самоту і жах.
Без сіл ты застаўся?
Маеш тых, хто з табою!
З табою нікога?
Вера - то зброя!
Вера памерла?
Рухай без веры!
Без сіл, без сяброў,
Нібы чыясьці сякера,
Што рубіць. кожнае. дрэва.
Устань і ідзі
Праз халеру і мор,
Праз роспач, праз цёрне
Да ззяючых зор!..
#верш
#Lupine
Устань і ідзі
Устань і ідзі,
Бо ты абраў гэты шлях,
Бяжы ці паўзі
Праз самоту і жах.
Без сіл ты застаўся?
Маеш тых, хто з табою!
З табою нікога?
Вера - то зброя!
Вера памерла?
Рухай без веры!
Без сіл, без сяброў,
Нібы чыясьці сякера,
Што рубіць. кожнае. дрэва.
Устань і ідзі
Праз халеру і мор,
Праз роспач, праз цёрне
Да ззяючых зор!..
#верш
#госць
#Бурбалка
МыТут
Шэрае надвор'е, настрой ня айс
Асаблівы сум спараджае вершаlines
Вершаліны дум б'юцца ў галаву
I love you або заб'ю — мілы родны кут
Тут пачынаецца зь яскравых загалоўкаў
Раніца — даўно ня з кавы. Хтось алоўкам
Піша планы на бліжэйшы тыдзень, дзень
Тут не адкрываюць дамафоны на {дзінь-дзень}
Дзьверы адчыняюць часам, зрэшты, без ключоў
Бацька звоніць сыну ў школу, каб дамоў хутчэй прыйшоў
Трэба маці адшукаць, як і што ёй перадаць
Паглядзі ты за сястрычкай, буду позна, дай мне пяць
Пяць, і пяць, і пяць, і пяць
Грошы ёсьць. Пайду гуляць
Двое содняў не пятнаццаць
Дайце, дзеці, вас памацаць
Красіць наш архіпелаг
Выцьвілы на сонцы флаг
Флагі тут на кожным кроку
Крамы з флагам ці з вырокам
Гэты горад мае гонар
Хоць падобна ўсё на хорар
Цягнікі — бітком вагоны
Хоць на вуліцах нікога
Тут сяброў ня так і многа
Шмат зь іх выбрала дарогу
Хто раней, а хто пазьней
Стома, страх і рух падзей
Станцыя Пушкіна, станцыя Фрунзэ
Недзе ўнутры ўсё более фузу
Дух падтрымае Купалаў слупок
Хутка ўжо выхад на правы бок
#госць
#Бурбалка
МыТут
Шэрае надвор'е, настрой ня айс
Асаблівы сум спараджае вершаlines
Вершаліны дум б'юцца ў галаву
I love you або заб'ю — мілы родны кут
Тут пачынаецца зь яскравых загалоўкаў
Раніца — даўно ня з кавы. Хтось алоўкам
Піша планы на бліжэйшы тыдзень, дзень
Тут не адкрываюць дамафоны на {дзінь-дзень}
Дзьверы адчыняюць часам, зрэшты, без ключоў
Бацька звоніць сыну ў школу, каб дамоў хутчэй прыйшоў
Трэба маці адшукаць, як і што ёй перадаць
Паглядзі ты за сястрычкай, буду позна, дай мне пяць
Пяць, і пяць, і пяць, і пяць
Грошы ёсьць. Пайду гуляць
Двое содняў не пятнаццаць
Дайце, дзеці, вас памацаць
Красіць наш архіпелаг
Выцьвілы на сонцы флаг
Флагі тут на кожным кроку
Крамы з флагам ці з вырокам
Гэты горад мае гонар
Хоць падобна ўсё на хорар
Цягнікі — бітком вагоны
Хоць на вуліцах нікога
Тут сяброў ня так і многа
Шмат зь іх выбрала дарогу
Хто раней, а хто пазьней
Стома, страх і рух падзей
Станцыя Пушкіна, станцыя Фрунзэ
Недзе ўнутры ўсё более фузу
Дух падтрымае Купалаў слупок
Хутка ўжо выхад на правы бок