📸 کاریکاتور هفته:

یکی از بزرگترین مشکلات حکومت جمهوری اسلامی حمایت هنرمندان جامعه از حرکت‌های اعتراضی مردمی بوده، خصوصا آنها که خلاقیت خود را در خدمت اعتراض و انتقاد قرار داده اند. بسیاری از هنرمندان کارتونیست و گرافیست طی این سال‌ها مورد عتاب و خطاب قرار گرفته‌اند، از احضار و بازجویی و تهدید مخفی گرفته تا بازداشت و تشکیل پرونده‌ رسمی. این اقدامات حکومت همگی در جهت ساکت و مطیع کردن هنرمندان جامعه بوده است. یکی از تازه‌ترین موارد از این دست برخورد حکومت با نواب قزلباش، هنرمند طراح گرافیک منتقد است که تنها برای بیان عقیده در قالب پوستر و طرح، با اتهام "فعالیت تبلیغی علیه نظام" و مسدود شدن صفحه اینستاگرامی خود از طرف نهادهای قضایی روبرو شده است. یکی از طرح‌های معروف قزلباش در زمان اعتراضات ۱۴۰۱ طرحی با عنوان "شیخ" است که کلمه شیخ را به نمایش می‌گذاشت اما مگسی جای نقطه حرف "خ" را گرفته بود. این موضوع دستمایه مانا نیستانی برای کاریکاتور هفته بوده است.
@dw_farsi

📸 کاریکاتور هفته:

دیوان عالی کشور حکم اعدام شریفه محمدی، فعال کارگری را به رغم اعتراض‌های گسترده تأیید کرد. منتقدان می‌گویند که این حکم بر اساس ادله ناکافی و اعترافات زیر فشار و شکنجه صادر شد. به گفته بسیاری از ناظران، حکم اعدام او بیش از عدالت، نمایشگر انتقام‌جویی و زهر‌ چشم گیری حکومت از زنان حاضر در جنبش "زن زندگی آزادی" است. پیام‌های شریفه از زندان اما همچنان سرشار از عشق زندگی و شور آزادگی است. این موضوع دستمایه مانا نیستانی برای کاریکاتور هفته بوده است.

@dw_farsi

از اتودهای سریع

اصلاح طلب، اصولگرا دیگه تمومه ماجرا!

اختصاصی #ایران_رایز
اثر: مانا نیستانی

@iranriseonline

مشکلات بحث ایشان:
تقسیم بندی مدافعان حق شوخی و آزادی بیان (نه فقط زینب موسوی که هر طنزپرداز و شوخی ساز) و مخالفانش به چپگرا و راستگرا در حالی که در این مورد خاص، راستگرا ، چپگرا و حتی جمهوری اسلامی که تشکیل پرونده علیه موسوی داد بعضا علیه او متحد بودند. من به عنوان یکی از مدافعان حق او، وقتی شاهین نجفی «نقی» را خواند و فتوا گرفت و خیلی ها کوبیدندش مدافع حق خواندن آزادش بودم می دانم خیلی دیگر از طرفداران این حق، برایشان فرق ندارد کدام سمت باشید و به کدام سمت متلک بیندازید، موافق آزادی شما هستند.
دوم: در زمینه طنز (فکاهه، هزل، هجو) تشخیص توهین آسان نیست، شما در کمدی می توانید کاراکتر فحاشی بسازید و از زبانش به زمین و زمان بپرید، بستگی به کانتکست شما دارد، فرق دارد با فحش دادن مستقیم به شخص واقعی و زنده، کاری که این چند روز نه فقط نسبت به زینب موسوی که با منی هم که مودبانه و منطقی بحث کرده ام انجام شده! مثال هایی که ایشان از محدودیت آزادی در غرب برشمردند گزینشی و در برابر مثال های نقضش ناچیز است، ایشان یا نمی دانند و یا عمدا خود را به نااگاهی می زنند و صدها شوخی تندوتیز برنامه هایی مثل ساوت پارک، فمیلی گای، کمدی های مل بروکس و … با دین و مذهب و شخصیت های معروف را نادیده می گیرند. با پسزمینه کتابخانه‌ای پر از کتاب حرف زدن، بحث را الزاما مستدل و اقناعگر نمیکند.
سوم: من یکی لااقل نگفتم نقد و بیان عدم رضایت از کار زینب موسوی «حرکتی علیه آزادی بیان» است، خیر! او کارش را ساخته و شما حق دارید معترض و شاکی باشید، این عین آزادی بیان است. چیزی که من مخالفش هستم، حمله شخصی، تهدید ، ارعاب یا تلاش برای بازداشت و پرونده سازی برای کمدین به جهت خاموش کردن اوست. اصلا ادعای پاسداری از فرهنگ و ادبیات به شیوه و زبانی که روح فردوسی در قبرش بلرزد نقض غرض است. فردوسی گنجینه ملی و ماندگار است، مانایی آن نیاز به چماق ندارد.

چهارم : رنجیده خاطر شدن طرفداران و علاقمندان یک مسلک و کتاب بهانه مذهبیون هم بوده تا با نویسنده، طنزپرداز یا کمدین برخورد کنند، اگر حکومت دستشان باشد مثل جمهوری اسلامی از طریق قوانین سوگیرانه و اگر نه از طریق صدور فتوا و خشونت فراقانونی. در حال حاضر بسیاری از طنزپردازان با فحاشانه ترین شیوه ممکن درباره مذهب و خدا و پیغمبر حرف می زنند و کمتر واکنشی چنین اغراق امیز از سمت سوشال مدیای فارسی می بینند، من مدافع حق آزادی آن گروه شوخی پردازان هم هستم و البته تفاوت را می فهمم : مذهب و دین عامل یا لااقل بهانه سرکوب و ظلم به جمعیت عظیمی از ایرانیان در پنجاه سال اخیر بوده در حالی که فردوسی نماد و نشانه فرهنگ و ادبیات نادیده گرفته شده ایرانی است که می تواند ما را به هم پیوند بزند، از این منظر انتخاب زینب موسوی را ممکن است کج سلیقگی بدانم اما این باز به نقد کیفی کار او بر می‌گردد. وقتی به آزادی بیان او می رسیم یک بام و دو هوا نمی شود از حق آزادی بیان همه گروهها باید همزمان دفاع کرد، تا همه فرصت و جسارت نظر داشته باشند و باز تاکید و تاکید: این دفاع از آزادی سخن به معنی موافقت با محتوای گفته نیست

مکانیزم ماشه، قطع کمک پهپادی جمهوری اسلامی به روسیه

اختصاصی #ایران_رایز
اثر: #مانا_نیستانی

@iranriseonline

📸 کاریکاتور هفته

در هفته اخیر زمزمه احتمال اجرای کنسرتی از همایون شجریان به صورت رایگان در میدان آزادی بحث های فراوان برانگیخت، بسیاری معتقد بودند فرصتی مناسب است برای مرهم زدن بر زخم‌ها و نمایش همبستگی اجتماعی، در میان این گروه تعدادی از مسئولین دولتی و حامیان حکومت به چشم می‌خوردند از جمله معاون وزارت ورزش و جوانان که کنسرت خیابانی شجریان را فرصتی برای همدلی ملی خواند.

تعدادی از این حامیان بر "مردمی" و "مستقل بودن" این کنسرت تاکید می کردند، در مقابل منتقدان با اشاره به اسپانسرهای این کنسرت و چرغ سبز مقدماتی دولت، استقلال آن را زیر سوال برده، برنامه را ادامه سیاست استفاده ابزاری از هنرمندان برای کشاندن آنها به سمت حکومت در زمانه ای خواندند که کشور در بدترین شرایط اقتصادی قرار دارد و ایده گذار از نظام مدت‌هاست در اذهان عمومی نهادینه شده است.

کنسرت در فضای باز میدان آزادی، عاقبت به خاطر نگرانی نهادهای امنیتی از عدم توانایی کنترل جمعیت میلیونی لغو شد اما این بحث باقی ماند که آیا در حالی که همچنان مردم از حکومت صدمات جبران ناپذیر دیده، صدها زندانی سیاسی عقیدتی در بندند و چندین نفر منتظر اجرای حکم اعدام و به طور خلاصه جمهوری اسلامی هیچ تغییر رویه معناداری در برخورد با شهروندان و سیاست‌های هزینه‌ساز بین المللی نکرده، صحبت از آشتی  و همدلی ملی با پذیرش ضمنی این حاکمیت معنا دارد و نقش و مسوولیت هنرمندان در قبال مردم چیست؟ این موضوع دستمایه مانا نیستانی برای کاریکاتور هفته بوده است.

@dw_farsi

همبستگی ملی تراز نظام
منتشر شده در دویچه وله فارسی
@mananey
مانا نیستانی

تا روز پنجشنبه ۱۱ سپتامبر فرصت دارید تا کتاب‌های مانا نیستانی را با امضای خاص خودش دریافت کنید
https://www.naakojaaketab.com/authors/%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%A7-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C

پکیج ویژه سه کتاب مصور
شادی، ملاقات با عنکبوت
و پرندگان کاغذی
با تخفیف ویژه سی درصدی

https://www.naakojaaketab.com/product-page/پکیج-با-تخفیف-سه-کتاب-مصور-شادی-ملاقات-با-عنکبوت-و-پرندگان-کاغذی

📸 کاریکاتور هفته

جدیدترین تصاویر ماهواره‌ای سرانجام ناپدید شدن کامل دریاچه ارومیه را تأیید کردند؛ فرجام محتومی که کارشناسان محیط زیست از سالها پیش نسبت به رخ دادن آن هشدار داده بودند. با خشک‌شدن دریاچه ارومیه، یکی از مهمترین دریاچه‌های ایران در اثر سوءمدیریت، استیلای باندهای مافیایی قدرت بر حوزه محیط زیست و بی‌توجهی نهادهای مرتبط نابود شد.
به گفته کارشناسان پیامدهای منفی این بحران زیست‌محیطی بر اکوسیستم‌های منطقه‌ای ایران به تدریج و در سال‌های آینده آشکار خواهد شد.
@dw_farsi

قتل دریاچه ارومیه
منتشر شده در دویچه وله فارسی
@mananey
مانا نیستانی

یکی از دوستان فعال اجتماعی را در ایران بازداشت کرده بودند؛ به جرم اعتراض به وضعیتی که جمهوری اسلامی برای کشور ساخته. بازجو به او گفته بود: «تو که می‌توانی در شهرت با لباس آزاد و بی‌حجاب مثل اروپا بگردی و کسی هم کاری به کارت ندارد، پس دیگر چه می‌خواهی؟»

پیام ساده‌شان این بود: وقتی مدتی فشار را کم کردیم، شما هم باید وانمود کنید کشور اروپاست و دیگر اعتراضی نداشته باشید!

اما مسئله فقط پوشاک و سبک زندگی نیست. آزادی پوشش حق منِ شهروند است و برایش می‌جنگم، اما همه چیز به این ختم نمی‌شود. آینده‌ای در پیش است و فرزندان ما در آن آینده به هوا، آب، خاک، غذا و فرهنگ نیاز دارند. حتی اگر کنسرت معین و مارتیک هم برگزار کنید و همه برقصند، کشتی را خودتان به صخره یخ زده‌اید و دارد غرق می‌شود نمی توانیم خود را به ندیدن بزنیم!

بیست سال است فریاد می‌زنند دریاچه ارومیه در حال مرگ است، نجاتش بدهید؛ اما مدیریت مافیایی‌تان نمی‌گذارد. بودجه کشور را خرج سدسازی‌های بی‌حاصل اما پرسود برای پیمانکاران خودی کرده‌اید، آب‌های زیرزمینی را خشک کرده‌اید، کشور بی‌آب مانده است!

با این وضعیت تورم، دلار و اقتصاد، برای اکثریت حتی پول خورد و خوراک هم باقی نمانده. اما حتی اگر بود، مگر ما حیوانیم که فقط بخوریم و بگذرانیم؟ شما با بی‌لیاقتی‌تان همه‌چیز را نابود کرده‌اید و چیزی برای نسل‌های بعد نگذاشته‌اید.

کشور را ویران کرده‌اید و همچنان در همان مسیر می‌روید. برای همین کار ما با شما تمام‌شدنی نیست؛ تا وقتی از مسند قدرت پایین نیامده‌اید، این رویارویی ادامه خواهد داشت

سلاح البته