سال ۹۸ بعد از سقط شدن قاسم سلیمانی و اصرار بعضی به طرفداری از سردار سپاه قدس به بهانه سرباز وطن(!) بودنش کشیدم هنوز هم مصداق دارد. در این جنگ ما گوشت قربانی طرفین هستیم، نگران زخم‌های خود و هموطنان باشیم نه گرگ محله مان. این گرگ اگر به فکر ما بود جای کمک مالی به گروه‌های نیابتی پولی خرج امکانات دفاعی و چهارتا پناهگاه کرده بود.

کشور آقای دیکتاتور «جمهوری اسلامی» است و‌‌ مردم کشوری که بنا بر ضرورت «ایران» صدایش می‌کنند در واقع گروگانند. اصولا در گفتمان ملی‌گرایانه‌‌ی او «ملت ایران» نام دیگر اوست که گهگاه در زبانش می‌چرخد تا مسئولیت خطا را از خودش سلب کند.

و آخر اینکه مردم پای جنگ تحمیلی او نمی‌ایستند؛ یا می‌میرند، یا با همه‌ی زخم‌ها به سمت «فردا» قدم برمی‌دارند؛ فردایی که هر چه باشد از «سید علی خامنه‌ای» در آن خبری نیست.

به امید اینکه این کابوس هر چه زودتر به آخر برسد…

🔴به اشتراک بگذارید

#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#جنگ
#نه_به_جنگ

تا دیروز از ایران و ایرانی و ملت هیچ نشانی در کلام ایشون نبود، فقط امت اسلام بود و بس!
شما «باید» تسلیم بشید، اول از همه به همان ملت ایران که باپررویی از جانبش حرف می زنید، همزمان صداهاش رو خفه کرده اینترنتش رو بسته اید. از قدرت کناره بگیرید و مملکت رو به صاحب واقعیش ، ملت صلح‌طلب ایران واگذار کنید !

@mananey
مانا نیستانی

هزینه ای که برای رویای نافرجامش کرد
@mananey
مانا نیستانی

🔶 کاریکاتور هفته:

جنگی که به دنبال چهار دهه تهدید پنهان و آشکار جمهوری اسلامی و حمایت از گروه های مسلح ضداسراییلی، میان اسرائیل و ایران در گرفته، هرگز جنگ بین مردمان عادی دو کشور نبوده است. حملات متقابل به شهرها و خسارات مالی و جانی دو طرف، جنگی است که سیاست‌بازان آن را آغاز و تشدیدش کرده‌اند. شهروندان دو کشوری که حتی مرز مشترک ندارند هرگز تهدیدی برای همدیگر نبوده‌اند و احتمالا در شرایط ناخوشایند جنگی، حال همدیگر را بهتر می‌فهمند.

@dw_farsi

این جنگ ملت ها نیست
منتشر شده در دویچه وله فارسی
@mananey
مانا نیستانی

جنگ پاکیزه و مودب ۳
@mananey
مانا نیستانی

آتش بس
@mananey
مانا نیستانی

📸 کاریکاتور هفته

بعد از تقریبا دو هفته از آغاز حملات اسرائیل به ایران و دو روز پس از آتش‌بس میان دو طرف، علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی از پناهگاه نامعلوم خود پیام ظفر و پیروزی به بیرون فرستاد اما همچنان بیرون نیامد. همزمان موج عظیمی از بازداشت‌ها، پرونده‌سازی‌ها و صدور و اجرای احکام اعدام آغاز شد که برخی آن را عزم نظام برای جبران تحقیر در برابر اسرائیل (از دست دادن سرداران سپاه،‌دانشمندان و تاسیسات هسته‌ای، زیرساخت‌های نظامی و غیرنظامی و واگذار کردن حریم هوایی و آچمز شدن در برابر حملات پهپادی نیروی بیگانه و ... ) از طریق زهرچشم گرفتن از شهروندان عادی قلمداد کردند‌؛ شهروندانی که باید طعم اقتدار نظام را با سرکوب داخلی و طناب دار بچشند. این موضوع دستمایه مانا نیستانی برای کاریکاتور هفته بوده است.
@dw_farsi

«جان دادن ناقضان حقوق بشر پیش از محاکمه»
• کشته شدن فرماندهانی از سپاه پاسداران مانند سلامی، حاجی‌زاده و دیگرانی که دستانشان به خون بی‌گناهان – از مسافران #پرواز۷۵۲ تا معترضان در دوره‌های مختلف – آلود‌ه است، فرصتی است برای اندیشیدن به ریشه‌های نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران.
چگونه افرادی در جایگاه نظامی، به عاملیت در #سرکوب و #کشتار شهروندان پیوند خوردند؟

#عدالت_انتقالی
#دادخواهی
#جاستیساد
@mananey
طرح: مانا نیستانی

سیزیف وار !
برای مصطفی مهرآیین که جز با زبان منطق اما قاطع و بی تعارف نگفت و در زندان شد
@mananey
مانا نیستانی

برای سارینا اسماعیل زاده

سارینا یکی از دخترانی که سال چهارصدویک در اعتراض به قتل مهسا-ژینا- امینی ، در طلب حق شادمانی، حق زیستن، حق رها زیستن به خیابان آمد و مرگ نصیب گرفت. بخشی از ملت در سکوت نظاره کرد، بخشی از وطن پرستان جنگ دوازده روزه براحتی چشم بر آن جنایت ها بستند گویی وطن شامل مهسا، سارینا، نیکا و دیگران نبود. این روزها تولد ساریناست که اگر آدمکش های حکومت زنده اش گذاشته بودند هجده سالش می‌شد. در این سال‌ها بارها یادش کرده ایم، اسمش را آورده ایم ، دادش را فریاد زده ایم، کلیپهایش را بازنشر داده ایم، هوش و فهم و سوادش را مثال درک نسل نو آورده ایم. هنوز کلیپش را می بینم یا فکرش را می‌کنم گریه ام می گیرد، با خودم فکر می‌کنم اگر سارینای هجده ساله تصادفا در جنگ اخیر ترکش و آجری بر سرش خورده جان داده بود باز هم برایش اشک می ریختیم؟ یا بعنوان تبعات جنبی جنگی ناگزیر نادیده‌اش می گرفتیم و وقتمان را برای تماشای صحبت ها و روزمرگی های قشنگش در آن کلیپ ها تلف نمی کردیم… به این ها فکر می‌کنم بیشتر گریه ام می گیرد.
تصور این که خون آن بچه ها هدر رفته یا نام و رویای معصومانه زندگی و آزادزیستن‌شان تنها در حد بازیچه سیاسی ما بزرگ‌ترها اهمیت داشته باشد، حالم را خراب می کند. دشمن ما، حکومتی بی رحم و تهی از انسانیت و عاطفه است. همه ما را برده، ابزار و سوخت ماشین سیاست هایش می بیند. این حکومت غیر انسانی بالاخره فرو می پاشد، وحشت من آنست که مبادا از ما مردمانی مثل خودش بی‌رحم و بی عاطفه بسازد و بعد تمام شود… نمی تواند، نباید بتواند. زمان حملات اسراییل از دوستان داخل ایرانم می شنیدم که اکثر هموطنان، ناامید و بریده از حکومت، خود با محبت و گرما پشت همدیگر در آن شرایط سخت بودند، به هم پناه می دادند، دست هم را می گرفتند، غم هم را می خوردند، چقدر حرفش دلم را گرم کرد. آنچه می ماند حکومت ها و سیاست‌هاشان نیست، انسانیت است. آنچه اهمیت دارد جان و زیست و آزادی و رفاه ساریناهاست. آنها را وسیله و عدد نبینیم، به سهم خود تلاش کنیم کاری کنیم تا زنده باشند، زنده بمانند و در آزادی و رفاه زندگی کنند، تا وطن برایشان بوی غربت ندهد
#سارینا_اسماعیل_زاده
#زن_زندگی_آزادی
#رفاه_رفاه_رفاه⁩

🔶 کاریکاتور هفته:

موج بازداشت فعالان مدنی و سیاسی و پرونده‌سازی برای آنان تحت اتهامات جاسوسی یا همکاری با اسرائیل به‌شدت ادامه دارد. به نظر می‌رسد که حکومت فرصت را مناسب دیده تا با مخالفان و منتقدان داخلی این‌گونه تسویه حساب کند، حال آن که بسیاری از کارشناسان با توجه به کیفیت، سطح و حجم اطلاعات لو رفته و ضربه امنیتی که حملات اسرائیل آن را آشکار کرد، معتقدند که جاسوسان واقعی باید در رده‌های بالاتر حکومتی حضور داشته باشند.

این موضوع دستمایه مانا نیستانی برای کاریکاتور هفته بوده است.

@dw_farsi