ﻣﺎﻧﺎ ﻧﻴﺴﺘﺎﻧﻲ Mana Neyestani

مقایسه اظهارات ابراهیم رئیسی درباره وضعیت زندان‌ها در جمهوری اسلامی (۲۷ بهمن ۱۳۹۹) و تصاویر منتشره از دوربین‌های امنیتی زندان اوین پس از هک توسط گروه «عدالت علی» (۱ شهریور ۱۴۰۰)

ویدئوهای لورفته از زندان اوین/ که تازه یکی از کنترل شده‌ترین‌ زندان‌های ایران است/ همراه با صحنه های ضرب و جرح زندانیان، گوشه‌ای از وضعیتی را روی سطح آورده که اصلا تازگی ندارد و منحصر به زندانیان سیاسی هم نبوده و نیست.
من فقط سه ماه سال هشتاد و پنج بازداشت بودم و شخصا شکنجه فیزیکی نشدم/ هرچند کل فرایند، شکنجه روحی بزرگی بود/ از این سه ماه سی و پنج روزش را در بند عمومی و بدلایلی در اتاق مخصوص زندانی-کارگران قرنطینه اوین گذراندم. بهتر می‌دانید متهمین را از آگاهی و پاسگاه‌های مختلف می‌آورند قرنطینه یکی دوشب نگه می‌دارند تا انگشت نگاری و تشکیل پرونده و تفکیک اتهام بشوند و بفرستندشان به بندهای مربوطه. همان یک ماه، صحنه ها دیدم یا صدایش را شنیدم از کتک زدن متهمان و مجرمان و فحاشی توسط ماموران، خصوصا در اتاق تفتیش بدنی. متهمینی که از پاسگاه می‌آوردند اغلب سیاه و کبود و داغان از کتک خوردن بودند، مجرمی را خاطرم هست که در راه انتقال از زندان به دادگاه اقدام به فرار کرده بود و مأمورین با باتوم دو دستش را شکسته بودند و یک شب تمام با همان حال و با دستان ورم کرده در اتاقی تنها در قرنطینه رهایش کردند به حال خود. هر بند یک جور مبصر یا ناظم بند داشت که توسط نگهبانان از بین خود زندانیان انتخاب می‌شد، یکی شان پسر ریشوی گنده و گردن کلفتی بود که بخاطر پرداخت نکردن مهریه زنش افتاده بود زندان و در قرنطینه بعنوان کارگر-زندانی به نگهبانان کمک می‌کرد. پسر بدی نبود اما به جای اعصاب نداشته دستانی حجیم داشت. متهمین تازه را که می‌آوردند به خط می‌کردشان، اگر حرف گوش نمی‌دادند، چیزی می‌گفتند، خطایی می‌کردند به جانشان می‌افتاد و وحشیانه کتک‌شان می‌زد، جلوی چشم نگهبانانی که با پوزخند نگاه می‌کردند، همبندی دیگرمان که پرونده کلاهبرداری داشت همیشه زیر گوشش می‌خواند «یواش بزن اگه بلایی سرشون بیاد یقه تو رو می‌گیرند که خودت محکومی».

(خود آن همبندی سرنظافتچی بود، کارگرهای زیردستش را از زندانی های افغانستانی انتخاب می‌کرد که اغلب جرمشان اقامت غیرقانونی بود و منتظر تشکیل دادگاه و ترک خاک چند ماهی در حبس می‌گذراندند، اگر در کارشان تنبلی می‌کردند حسابی با چک و تیپا از خجالتشان درمی‌آمد)

من همه‌ش سی و پنج روز قرنطینه زندان اوین بودم و کلی خاطره از صدای فحش و ضربه سیلی و چشم و صورتهای کبود و ضرب و شتم خاطرم مانده. می‌توانید تصور کنید که این سیستم در این سالیان سال چقدر بر مدار کتک و شکنجه و آزار متهمین و مجرمان چرخیده. مطمئنم هر کس داخل زندان رفته خاطره ها دارد. تصاویر لو رفته، اعلان چیزی است که همه می‌دانیم.

10.6K viewsedited 18:02