کاریکاتور هفته

وضعیت فاجعه‌بار استان سیستان و بلوچستان در پی گسترش سویه دلتای ویروس کرونا سبب نگرانی و یاس مردم شده است. در حالی‌ که اغلب مسئولان ضمن اعتراف به شرایط "سیاه" پاندمی در این استان خواهان رسیدگی پزشکی و بهداشتی بیش‌تر به شهروندان هستند، سعید نمکی، وزیر بهداشت انتقادها را "سیاه‌نمایی و فتنه‌انگیزی" دانسته است.

پیامدهای مرگبار پاندمی کرونا در سیستان و بلوچستان و پاسخ وزیر بهداشت، موضوع کاریکاتور این هفته مانا نیستانی برای دویچه‌ وله فارسی است.

@dw_farsi

«نمکی» بر زخم‌ کرونازدگان

مانا نیستانی
منتشرشده در دویچه وله فارسی
@mananey

فرش قرمز جشنواره‌ی کن امسال‌‎
✍️ مانا نیستانی

aasoo.org/fa/cartons/3476
@NashrAasoo 🔺

فاجعه بی‌برقی در بیمارستان‌ها⁠
⁠
#مانا_نیستانی⁠
#قطعی_برق⁠
#کرونا⁠
#فاجعه_بی‌برقی⁠
#اعتراضات_سراسری

https://iranwire.com/fa/pictorian/50553
@Farsi_Iranwire

کارتون فرش قرمز جشنواره کن، صفحه اول روزنامه لوموند، هفتم جولای ۲۰۲۱

مانا نیستانی
@mananey

🔹هجوم ایرانیان به ارمنستان برای واکسن

کارتونی از مانا نیستانی

#کاریکاتور #مانا_نیستانی #واکسن #واکسن_کرونا

@Farsi_Iranwire

🔴 کاریکاتور هفته:

🔺 در حالی که صدای انتقاد و اعتراض به نحوه مدیریت مقابله با کرونا و روند واکسیناسیون در ایران روز به روز بلندتر می‌شود، سعید نمکی، وزیر بهداشت در سخنانی خود را "سردار مقابله با کرونا" خوانده است.

او گفته است: «همکاران من مرتب می‌گویند که تو سردار، پرچمدار و نماینده این عرصه هستی و چرا این موضوعات را نمی‌گویی.»

اظهارات نمکی دستمایه مانا نیستانی در طرح کاریکاتور این هفته برای دویچه وله شده است.

@dw_farsi

گپ سرداران مفتخر
نمکی: همکاران مدام به من می‌گویند تو سردار کرونا هستی !

مانا نیستانی
منتشره در دویچه وله فارسی
@mananey

🔶 تلاش برای پایان دادن به اعدام کودک-مجرمان

معاون امور بین الملل ستاد حقوق بشر قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران از "تلاش برای به صفر رساندن موارد اعدام کودک-مجرمان" خبر داده است.

مجید تفرشی در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانسه این خبر را اعلام و تاکید کرد "این اراده نظام است".

تفرشی افزود تلاش دستگاه قضایی از طریق ترغیب خانواده‌های قربانیان برای عفو مجرم خواهد بود و افزود ستاد حقوق بشر تلاش می‌کند موارد اعدام کاهش پیدا کند.

با وجود هشدارهای نهادهای بین‌المللی، نه تنها مجازات اعدام همچنان در ایران برای بزرگسالان اجرا می‌شود، بلکه مجرمانی که در هنگام ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال داشته‌اند نیز اعدام می‌شوند.

اعدام بهاءالدین قاسم‌زاده در ۱۳ تیرماه که هنگام وقوع جرم ۱۵ ساله بوده یکی از جدیدترین موارد اعدام کودک مجرمان در ایران است که خشم گروه‌های مدافع حقوق کودک را برانگیخت.

@dw_farsi

#مانا_نیستانی
#اعدام_کودک‌سال⁠
#کودک‌مجرم⁠
#قوه_قضاییه⁠
#حقوق_بشر⁠
#راستی_آزمایی

به این فکر می‌کنم اگر طرح ربودن روح‌الله زم هم شکست خورده و دولت فرانسه اعلامش کرده بود این آدم بی‌آبروتر از نظام محبوبش، آن را «ادعایی بی پایه ‌و مضحک» می‌خواند. اما خب، آن عملیات ظفرمندانه آدم‌ربایی نتیجه داد و زم هم اعدام شد.
👇👇👇

⭕️ خطیب زاده طرح ربودن مسیح علی‌نژاد را "بی‌پایه و مضحک" خواند

سعید خطیب زاده، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران از اقدام دادستانی منهتن به عنوان "دشمنی" دولت آمریکا با جمهوری اسلامی نام برد و آن را "بی‌پایه و مضحک" خواند.

سخنان خطیب‌زاده واکنش به صدور کیفرخواست برای چهار شهروند ایرانی است که گفته می‌شود قصد داشته‌اند، مسیح علی‌نژاد، فعال حقوق زنان مخالف جمهوری را ربوده و به ایران ببرند.

ربودن مخالفان حکومت ایران و انتقال آنها به ایران سابقه دارد. خبرسازترین مورد آن روح الله زم بود که ۲۲ آذر ۱۳۹۹ اعدام شد. در حال حاضر جمشید شارمهد هم در زندانهای ایران منتظر حکم نهایی است.
@dw_farsi

🔹نظر طالبان به ایشان نزدیک‌تر است

کارتونی از مانا نیستانی

#کاریکاتور #مانا_نیستانی #طالبان #علی_خامنه‌ای

@Farsi_Iranwire

این سی ثانیه درباره عادی‌سازان شر رو ببینید.
#بهرام_بیضایی
leilaakhoda

«عقب‌ماندگی و عاشق عقب‌ماندگی خود بودن غیر قابل توجیه است؛ و عاشق اشتباهات خود بودن، غیر قابل بخشش است.»

@mamlekate

حمله به دگراندیشان
✍️ مانا نیستانی

@NashrAasoo 🔺

برای مادرم که همیشه نگرانم بود

هشت سالم که بود بابا مرد. مرگ ناگهانی‌ و زودهنگامش تبدیل شد به اولین رویارویی من با مفهوم مرگ، فهمیدم که آدم‌بزرگهای زندگی‌ام برخلاف تصور چقدر شکستنی‌اند و وحشت کردم. در عالم کودکی می‌ترسیدم که مادرم همانطور ناغافل مثل پدر از دنیا برود و من کاملا تنها و یتیم بشوم. بارها توی خواب مامان را نگاه و‌ وارسی می‌کردم تا مطمئن بشوم قفسه سینه اش بالاوپایین می‌رود و نفس می‌کشد. من کودکی را تمام وقت کنار مامان گذرانده بودم و شدیدا وابسته‌‌اش بودم. رک و راست، بچه ننه بودم. تصور از دست دادن مامان برایم قابل تحمل نبود اما مرگ بابا ثابت کرده بود هیچ بلایی ناممکن نیست. شبها قبل از خواب دعا می‌کردم ای کاش مامان انقدر زنده بماند تا من بزرگ و قوی بشوم، انقدر قوی و انقدر بزرگ که تحمل از دست دادن مادر آسان باشد. از دوران بزرگسالی چنین تصوری داشتم و نمی‌دانم چرا فکر می‌کردم اگر سی و هفت سالم بشود دیگر خوب است و به اندازه کافی بزرگ خواهم بود که فقدان را تاب بیاورم. الان چهل و هشت دارم، یازده سال بیشتر از سن کذایی.

مامان این چند وقت اخیر را بابت جسم تحلیل رفته اش خیلی سخت و بد گذراند. تیرنگ مرتب گزارش احوالش را برایم می‌فرستاد که اغلب دردناک و غم‌انگیز بودند، رنج اصلی را البته تیرنگ می‌برد که‌ جور نبودن من و توکا را می‌کشید، از مامان مراقبت می‌کرد و شاهد خاموش شدن تدریجی او بود، من فقط با تجسم و تخیل صحنه هایی که می‌گفت از راه دور درد می‌کشیدم.

دیشب که تیرنگ خبر داد مامان از درد و رنج بدن رها شده و برای همیشه آرمیده، انگار دوباره همان پسربچه هشت ساله بودم که این بار کابوسش واقعیت پیدا کرده و کاملا تنها شده. بزرگسالی، آن سوپرمن مقاومی را که تصور می‌کردم از من نساخت. تنها فرقی که با هشت سالگی کرده‌ام انبوهی خاطره است که به آنها پناه می‌برم. سعی می‌کنم در دل آن خاطره ها مامان را دوباره سالم به یاد بیاورم، در روزهای اوجش با همان لبخند پر انرژی که با دیدن ساده ترین زیبایی ها بر صورتش می‌شکفت و ردیف دندان‌های سفیدش را به نمایش می‌گذاشت.