بعد با یکمی تغیرات می‌خواستم با آبرنگ رنگی‌‌رنگی‌ش کنم. آخرشم با مدادرنگی ادامه دادم. اولین تصویرسازی‌‌‌ای بود که بعد از کنکور کارمی‌کردم، اما از اوناست که قرار نیست هیچوقت کامل‌ بشه. چون اصلا خوب پیش نمی‌رفت مثلا هرخطی که بالبخند می‌کشیدم روی‌اون مقوای‌زشت، حتی رنگ‌های ملیحی که می‌ذاشتم رو خراب می‌کرد. خیلی ناراحت شدم چون واقعا عاشقش بودم و کلی ذوق داشتم که وقتی تموم‌شد به همه‌ی دنیا نشونش بدم. :((
به‌هرحال هنوزم دوستش دارم، به‌عنوان یک تجربه!