وقتی در نوجوونی کتاب‌های جین آستین رو می‌خوندم، به این فکر می‌کردم که وقتی همسن و سال مین‌کرکترهاش شدم باید دوباره به این کتاب‌ها برگردم و ببینم اون‌موقع چه حسی داره. با ما همراه باشید.

با emma شروع کردم چون سنش از همه بهم نزدیکتره🧚🏻‍♀️💕💕

تنها کسی که داره در جهت مخالف تخت آهنین حرکت می‌کنه و طمعی برای تاج و تخت و قدرت نداره، هلیناست. she's too sweet for you she's too gentle she's too much like a flower واقعا

and there we have aegon, reaching for both his mother's hand and the throne

مری کویین اف اسکاتز، وقتی ۵ ساله بوده همراه ۴ تا از lady in waitingهاش که بیشتر براش حکم دوست رو داشتن، (اسم اون‌ها هم مری بوده و به the four marys توی تاریخ معروفن)، برای نجات جونش از اسکاتلند به فرانسه فرار می‌کنن. تا زمانی که به سن ۱۸ سالگی می‌رسه و دوباره به اسکاتلند برمی‌گردن، ۳ تا از مری‌ها به دلایل مختلفی از پیشش رفتن و فقط mary seton، تا آخر همراهش می‌مونه. خلاصه که می‌خواستم بگم بنظرم خیلی بامزه‌ست که یک ملکه‌ای چندصدسال پیش با دوستاش به همون مسائلی برمی‌خورده که ما هم الان برمی‌خوریم. کتاب تاریخ روی قفسه همیشه خودش رو تکرار می‌کنه.

i'll be saying "this also happened to my dear personal friend mary stuart, and perhaps to all the women who came before her, so i’ll be fine"

این که چرا مجبور شده در سن ۵ سالگی آواره بشه و از اسکاتلند فرار کنه هم تقصیر هنری هشتمه که یک‌روزی سرفرصت لورش رو براتون تعریف می‌کنم

گفتم "هم" چون یک سر بدبختی‌های تمام زن‌هایی که در دوران هنری هشتم زندگی می‌کردن رو بگیری، بلخره یکجورهایی به این مرد می‌رسه

“Do you think life is nothing more than not being dead?”

— Phia Saban on Helaena Targaryen’s character, House of the Dragon

"[...] you do not know the value of a companion; and, perhaps, no man can be a good judge of the comfort a woman feels in the society of one of her own sex, after being used to it all her life."

— Emma, Jane Austen

"there are people, who the more you do for them, the less they will do for themselves."
- Emma, Jane Austen

می‌دونستید این چیزی که رنیرا گفت درواقع یک indirect quote از الیزابت اول بوده

توی یکی از جنگ‌های انگلیس و اسپانیا، سال ۱۵۸۸، الیزابت اول زره جنگی می‌پوشه و میره به میدون جنگ تا به نظامیانش روحیه بده. یک بخشی از اون سخنرانی میگه:
"I have the body of a weak, feeble woman; but I have the heart and stomach of a king, and of a King of England too."

exactly the kind of romance girls want to read in their 20s
چون شخصیت اِما، به یک لاو اینترست خلاصه نشده بود و اصلا پلات اصلی کتاب درباره‌ی لاو لایفش نبود

شاید تنها جمله‌ی احساسی‌ای که اِما توی کل کتاب به زبون میاره، این باشه

"i suppose, will be, that we are to lose you- just as i begin to know you."

که اون هم خطاب به دوست بچگی‌هاشه که یک مدت زیادی رابطه‌‌ی بینشون گرل سو کانفیوزینگ بوده و الان تازه روی یک ریمیکس حلش کردن.

و کلا خیلی با دیدگاه و نقدی که جین آستن در قالب این کتاب به کانسپت ازدواج و عشق رمانتیک داشت موافق بودم. سعی کرده بود با نوشتن کاپل‌‌های مختلف، برای نقدی که داشت مثال‌های مختلف بیاره و تقریبا خلاصه‌ی همه‌ش این بود که ازدواج برای زن‌های زیادی درطول تاریخ فقط یک راه برای سروایو کردن بوده و (هست) و اگر پریویلج‌هایی که اِما می‌داشت رو بقیه‌ی زن‌های اون دوره می‌داشتن، ازدواج جزو اولویت‌های اولشون نمی‌بود. موقع خوندنش خیلی به یاد ایمی مارچ و اون مکالمه‌ش توی استودیو هنری با لوری می‌افتادم، مخصوصا:
"So don’t tell me that marriage isn’t an economic proposition because it is."

read about genderlessness in jane austen’s emma here