یه اتفاق، دو معنا. یه جنایت، دو اسم. یه قربانی، دو ارزش. یعنی اول نتیجه رو داری، بعد واقعیت رو می‌بری داخل اون نتیجه. ذهن ایدئولوژیک با پیچیدگی کنار نمیاد. می‌گه: قربانیِ ما، انسانه؛ قربانیِ اون‌ها، بخشی از روایته. آزمون واقعی هم همین‌جاست: وقتی قربانی از اردوگاه مخالفته، باز هم همون‌قدر برات مهمه؟ اگه نه، چیزی که داری ازش دفاع می‌کنی حقوق بشر نیست؛ داری از اردوگاهت با اسم حقوق بشر دفاع می‌کنی.