Forwarded from Літаратурная Беларусь
16 сакавіка адышоў у іншы свет пісьменнік, публіцыст, педагог Леанід (Аляксей Георгіевіч) ФІЛАТАЎ.
Ён нарадзіўся 13 траўня 1939 года ў вёсцы Бабінічы Віцебскага раёна. У першы дзень Вялікай Айчыннай вайны падчас нямецкага бамбавання на ганку школы загінулі яго маці і яго родны брат. Малы Леанід Філатаў з дзвюма старэйшымі братамі жыў у вялікай сям’і цёткі ў заходнепалескім мястэчку Маларыта.
У вайну Леанід Філатаў стаў непаўналетнім вязнем канцлагеру Потшыкаў (каля польскага горада Чанстахова), куды трапіў у 1944-ым разам з прыёмнымі бацькамі. Цудам змог выжыць.
Скончыў Маларыцкую сярэднюю школу, Брэсцкі чыгуначны тэхнікум, затым філфак Брэсцкага педінстытута. На працягу многіх гадоў аж да выхаду на пенсію працаваў настаўнікам у Мухавецкай СШ Брэсцкага раёна.
З 2002 года быў членам Саюза беларускіх пісьменнікаў. Аўтар кніг «Ляхавецкая торба» (1992), «Дарога» (трылогія, 1997), «Адарваць ад сэрца» (2000), «Жывая зямля» (2001), «Асколкі болю» (успаміны вязняў фашызму), «Страла жыцця» (мініяцюры, апавяданні, народны гумар, аповесці, вершы (2007), «Жывому жыць (Споведзь качагара)» (2013).
Быў узнагароджаны літаратурнымі прэміямі «Берасцейская зорка», «Мядовая», Дыпломам імя Уладзіміра Калесніка Берасцейскай філіі СБП.
Пахаванне адбудзецца ў суботу, 18 сакавіка.
Вечная памяць!
Ён нарадзіўся 13 траўня 1939 года ў вёсцы Бабінічы Віцебскага раёна. У першы дзень Вялікай Айчыннай вайны падчас нямецкага бамбавання на ганку школы загінулі яго маці і яго родны брат. Малы Леанід Філатаў з дзвюма старэйшымі братамі жыў у вялікай сям’і цёткі ў заходнепалескім мястэчку Маларыта.
У вайну Леанід Філатаў стаў непаўналетнім вязнем канцлагеру Потшыкаў (каля польскага горада Чанстахова), куды трапіў у 1944-ым разам з прыёмнымі бацькамі. Цудам змог выжыць.
Скончыў Маларыцкую сярэднюю школу, Брэсцкі чыгуначны тэхнікум, затым філфак Брэсцкага педінстытута. На працягу многіх гадоў аж да выхаду на пенсію працаваў настаўнікам у Мухавецкай СШ Брэсцкага раёна.
З 2002 года быў членам Саюза беларускіх пісьменнікаў. Аўтар кніг «Ляхавецкая торба» (1992), «Дарога» (трылогія, 1997), «Адарваць ад сэрца» (2000), «Жывая зямля» (2001), «Асколкі болю» (успаміны вязняў фашызму), «Страла жыцця» (мініяцюры, апавяданні, народны гумар, аповесці, вершы (2007), «Жывому жыць (Споведзь качагара)» (2013).
Быў узнагароджаны літаратурнымі прэміямі «Берасцейская зорка», «Мядовая», Дыпломам імя Уладзіміра Калесніка Берасцейскай філіі СБП.
Пахаванне адбудзецца ў суботу, 18 сакавіка.
Вечная памяць!
😢17
Вечарына памяці Аляксея Пяткевіча
17 сакавіка а 15-й гадзіне ў Гарадзенскай гарадской цэнтральнай бібліятэцы імя А. Макаёнка адбудзецца вечарына памяці знакамітага беларускага літаратуразнаўца, краязнаўца Аляксея Міхайлавіча Пяткевіча "Патрыярх гарадзенскага краязнаўства".
#анонс
17 сакавіка а 15-й гадзіне ў Гарадзенскай гарадской цэнтральнай бібліятэцы імя А. Макаёнка адбудзецца вечарына памяці знакамітага беларускага літаратуразнаўца, краязнаўца Аляксея Міхайлавіча Пяткевіча "Патрыярх гарадзенскага краязнаўства".
#анонс
❤5
⭐️ Вечарына да Сусветнага дня паэзіі
21 сакавіка ў 18:30 Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры і канал “Культура” запрашаюць на вечарыну “Прачулым радком…”, каб разам адзначыць Сусветны дзень паэзіі.
У святочны вечар ў выкананні актораў і супрацоўнікаў канала “Культура” прагучаць вершы беларускіх класікаў і сучасных паэтаў. У вечарыне возьмуць удзел Алег Вінярскі, Навум Гальпяровіч, Маргарыта Захарыя, Уладзімір Трапянок.
❗️А таксама наведвальнікі атрымаюць унікальную магчымасць пачуць галасы Петруся Броўкі, Сяргея Грахоўскага, Пімена Панчанкі ў запісах з фондаў канала “Культура”.
Уваход вольны!
#анонс
21 сакавіка ў 18:30 Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры і канал “Культура” запрашаюць на вечарыну “Прачулым радком…”, каб разам адзначыць Сусветны дзень паэзіі.
У святочны вечар ў выкананні актораў і супрацоўнікаў канала “Культура” прагучаць вершы беларускіх класікаў і сучасных паэтаў. У вечарыне возьмуць удзел Алег Вінярскі, Навум Гальпяровіч, Маргарыта Захарыя, Уладзімір Трапянок.
❗️А таксама наведвальнікі атрымаюць унікальную магчымасць пачуць галасы Петруся Броўкі, Сяргея Грахоўскага, Пімена Панчанкі ў запісах з фондаў канала “Культура”.
Уваход вольны!
#анонс
👍10
🎧 Дэбютны падкаст «Адкуль бяруцца кнігі»: Таццяна Заміроўская і яе творчы бэкстэйдж
У першым выданні падкасту ад litradio пісьменніца Таццяна Заміроўская распавядае, як прыдумляе апавяданні ў фонавым рэжыме мозга, калі этычна браць чужую гісторыю і як мігрэнь ды Джон Ленан дапамаглі ёй напісаць раман.👀
«Адкуль бяруцца кнігі» — падкаст пра пісьменніцтва, які складаецца з асабістых гісторый беларускіх аўтараў і аўтарак, іх творчых правілаў і практычных пісьменніцкіх парадаў.
👉Чытаць болей і слухаць тут
#анонс
У першым выданні падкасту ад litradio пісьменніца Таццяна Заміроўская распавядае, як прыдумляе апавяданні ў фонавым рэжыме мозга, калі этычна браць чужую гісторыю і як мігрэнь ды Джон Ленан дапамаглі ёй напісаць раман.👀
«Адкуль бяруцца кнігі» — падкаст пра пісьменніцтва, які складаецца з асабістых гісторый беларускіх аўтараў і аўтарак, іх творчых правілаў і практычных пісьменніцкіх парадаў.
👉Чытаць болей і слухаць тут
#анонс
❤6👍3
***
Нарэшце снег гарыць на чорным полі
І п’е усмак размоклая ралля,
І з кожнае адтуліны й расколіны
Бяжыць цурком дзіцятка ручая,
І ў небе клінам шумнае вяртанне,
І радасны гармідар у бары,
І дрэвы, натаміўшыся ў чаканні,
Ўжо чырванеюць веццем на вятры,
Вясна ідзе, і ёй ўсё роўна, дзе мы,
Дзе нас заспее ясны надыход,
Ці мы вадой нап’емся ў падзем’і,
Ці ў сонейка дапросімся даброт,
І я бяру, і п’ю вясну з прыгоршчы,
Палову пакідаючы журбе,
Бо ў гэты дзень, прыгожы і харошы,
Яшчэ мацней сумую па табе.
Ганна Севярынец
#раптамверш
Нарэшце снег гарыць на чорным полі
І п’е усмак размоклая ралля,
І з кожнае адтуліны й расколіны
Бяжыць цурком дзіцятка ручая,
І ў небе клінам шумнае вяртанне,
І радасны гармідар у бары,
І дрэвы, натаміўшыся ў чаканні,
Ўжо чырванеюць веццем на вятры,
Вясна ідзе, і ёй ўсё роўна, дзе мы,
Дзе нас заспее ясны надыход,
Ці мы вадой нап’емся ў падзем’і,
Ці ў сонейка дапросімся даброт,
І я бяру, і п’ю вясну з прыгоршчы,
Палову пакідаючы журбе,
Бо ў гэты дзень, прыгожы і харошы,
Яшчэ мацней сумую па табе.
Ганна Севярынец
#раптамверш
❤20👍4👏2
***
Вярніся зноў, вясновы вецер звонкі!
I голас таты за вярсту чуваць:
– Гэй, не мыляйце, хлопцы, з баразёнкі!
Сур’ёзна трэба плугам кіраваць.
Каб роўна рэзаў плуг барозны-струны,
каб не глыбока і ня плытка браць.
Калі папар засееш, з добрай руні
найлепей тое ворыва відаць.
I сеяла ўся Беларусь, грала,
у хатах прала, ткала давідна
і толькі думкі новыя снавала
і душы высвабоджвала зь ярма.
Аджыў наш плуг сваё жыцьцё пачэсна,
сярпочак пад паветкаю спачыў.
I не на лавах, на адказных крэслах
сядзяць сыны, што адышлі ад ніў.
Ня плугам, яркім лазарам працуюць.
Бяруць за чуб жыцьцёвы пералом.
Высокаю энэргіяй кіруюць
і пішуць самалётавым крылом.
I крыкнуць хочацца нашчадкам юным:
– Змагайцеся зь няведамым сьмялей!
Прастуйце плугам, каб барозны-струны
і ворыва ня горш, як у людзей.
Шляхі жыцьця – запрэжаныя коні,
гаспадароў хай слухаюць яны.
Трымайце лейцы моцна у далонях
і не мыляйце роднай баразны.
Ларыса Геніюш
#вершдня
Вярніся зноў, вясновы вецер звонкі!
I голас таты за вярсту чуваць:
– Гэй, не мыляйце, хлопцы, з баразёнкі!
Сур’ёзна трэба плугам кіраваць.
Каб роўна рэзаў плуг барозны-струны,
каб не глыбока і ня плытка браць.
Калі папар засееш, з добрай руні
найлепей тое ворыва відаць.
I сеяла ўся Беларусь, грала,
у хатах прала, ткала давідна
і толькі думкі новыя снавала
і душы высвабоджвала зь ярма.
Аджыў наш плуг сваё жыцьцё пачэсна,
сярпочак пад паветкаю спачыў.
I не на лавах, на адказных крэслах
сядзяць сыны, што адышлі ад ніў.
Ня плугам, яркім лазарам працуюць.
Бяруць за чуб жыцьцёвы пералом.
Высокаю энэргіяй кіруюць
і пішуць самалётавым крылом.
I крыкнуць хочацца нашчадкам юным:
– Змагайцеся зь няведамым сьмялей!
Прастуйце плугам, каб барозны-струны
і ворыва ня горш, як у людзей.
Шляхі жыцьця – запрэжаныя коні,
гаспадароў хай слухаюць яны.
Трымайце лейцы моцна у далонях
і не мыляйце роднай баразны.
Ларыса Геніюш
#вершдня
👍16❤2
Forwarded from Літаратурны музей
#юбіляр #Паўлюк_Прануза
…На фронце, не ведаўшы стомы,
Краіну сваю вызваляў.
Далёка ад роднага дому –
Армейскім пісьменнікам стаў…
(М.Хведаровіч)
18 сакавіка адзначаем 105 год з дня нараджэння пісьменніка Паўлюка Пранузы.
На сайце музея падрыхтавалі невялікую віртуальную выставу, прысвечаную юбіляру. Там можна пазнаёміцца з некаторымі музейнымі прадметамі з асабістага фонду пісьменніка.
http://bellitmuseum.by/virtualnaya-vystava-da-105-goddzya-z-dnya-naradzhennya-paulyuka-pranuzy/
…На фронце, не ведаўшы стомы,
Краіну сваю вызваляў.
Далёка ад роднага дому –
Армейскім пісьменнікам стаў…
(М.Хведаровіч)
18 сакавіка адзначаем 105 год з дня нараджэння пісьменніка Паўлюка Пранузы.
На сайце музея падрыхтавалі невялікую віртуальную выставу, прысвечаную юбіляру. Там можна пазнаёміцца з некаторымі музейнымі прадметамі з асабістага фонду пісьменніка.
http://bellitmuseum.by/virtualnaya-vystava-da-105-goddzya-z-dnya-naradzhennya-paulyuka-pranuzy/
🎉8👍3🔥3
Лонгрыд ад "Дзеяслова" 📖
* * *
я працяг ручнікоў
радзінных
вясельных
і пахавальных
знішчаных
нашчадкамі майстрых
і ў музеях захаваных
атуляю абразы
і крыжы спавіваю
ёсць ува мне
крыху кужалю
а болей
нябеленага
цяжкага раю
ці плыву па рацэ ці ў песні
на руцэ
ручніковая лінія
лёсу
абраная
з ранаю
не цыраванаю
Аксана Спрынчан
👉 чытаць усю нізку вершаў тут
#лонгрыд
* * *
я працяг ручнікоў
радзінных
вясельных
і пахавальных
знішчаных
нашчадкамі майстрых
і ў музеях захаваных
атуляю абразы
і крыжы спавіваю
ёсць ува мне
крыху кужалю
а болей
нябеленага
цяжкага раю
ці плыву па рацэ ці ў песні
на руцэ
ручніковая лінія
лёсу
абраная
з ранаю
не цыраванаю
Аксана Спрынчан
👉 чытаць усю нізку вершаў тут
#лонгрыд
👍24❤9
📅 105 гадоў таму было заснаванае таварыства “Заранка”
Кааператыўнае выдавецкае таварыства “Заранка” з’явілася ў Мінску ў 1918 г. Сярод яго заснавальнікаў Язэп Драздовіч, таксама старшыня Павал Аляксюк і пісар Аляксандар Уласаў. Сярод іншага выдавала газету “Беларускі шлях”. Зачынілася ў 1920 г.
Цікава, што з гэткай жа назвай пазней існаваў і ілюстраваны дзіцячы часопіс, які выходзіў у 1927—1931 гг. у Вільні. Рэдактарам-выдаўцом яго была Зоська Верас. 🧐
#угэтыдзень
Кааператыўнае выдавецкае таварыства “Заранка” з’явілася ў Мінску ў 1918 г. Сярод яго заснавальнікаў Язэп Драздовіч, таксама старшыня Павал Аляксюк і пісар Аляксандар Уласаў. Сярод іншага выдавала газету “Беларускі шлях”. Зачынілася ў 1920 г.
Цікава, што з гэткай жа назвай пазней існаваў і ілюстраваны дзіцячы часопіс, які выходзіў у 1927—1931 гг. у Вільні. Рэдактарам-выдаўцом яго была Зоська Верас. 🧐
#угэтыдзень
❤16👍3
Стары здымак 📸
Пісьменнікі Янка Брыль і Мікола Аўрамчык у галодным стэпе Узбекістана (1968 г.)
фота Уладзіміра Калесніка
#здымак
Пісьменнікі Янка Брыль і Мікола Аўрамчык у галодным стэпе Узбекістана (1968 г.)
фота Уладзіміра Калесніка
#здымак
❤5🤔5👍2
Вернік паэзіі – да 120-годдзя Тодара Кляшторнага 🗞
“Сапраўдныя паэты не вучацца паэзіі, яны ў ёй жывуць: сталеюць, здзяйсняюць, паміраюць. Так было і ў Тодара Кляшторнага. У яго творчасці не заўважна вучнёўства. Ужо з першых вершаў
дваццацідвух-дваццацічатырохгадовага паэта, апублікаваных у часопісах «Аршанскі маладняк», «Полымя», «Маладняк», «Узвышша», стала зразумела, што ў літаратуру прыйшоў творца з адметным талентам і светапоглядам…
… Свой апошні верш з сімвалічнай назвай «Песня пра вясну» паэт змог апублікаваць 27 сакавіка 1936 года. У пачуццях і паэзіі яшчэ жыла непакорная вясна, а ў жыццё надыходзіла восень нябыту…”
👉 чытаць цалкам у выпуску “Літаратурнай Беларусі” (спампаваць pdf)
#лонгрыд
“Сапраўдныя паэты не вучацца паэзіі, яны ў ёй жывуць: сталеюць, здзяйсняюць, паміраюць. Так было і ў Тодара Кляшторнага. У яго творчасці не заўважна вучнёўства. Ужо з першых вершаў
дваццацідвух-дваццацічатырохгадовага паэта, апублікаваных у часопісах «Аршанскі маладняк», «Полымя», «Маладняк», «Узвышша», стала зразумела, што ў літаратуру прыйшоў творца з адметным талентам і светапоглядам…
… Свой апошні верш з сімвалічнай назвай «Песня пра вясну» паэт змог апублікаваць 27 сакавіка 1936 года. У пачуццях і паэзіі яшчэ жыла непакорная вясна, а ў жыццё надыходзіла восень нябыту…”
👉 чытаць цалкам у выпуску “Літаратурнай Беларусі” (спампаваць pdf)
#лонгрыд
❤15
⭐️ 70 гадоў спаўняецца Уладзіміру Бутрамееву
Пісьменнік і драматург нарадзіўся 20 сакавіка 1953, в. Расна, Дрыбінскі раён, Магілёўская вобл.
📌 Скончыў геаграфічны факультэт Магілёўскага педагагічнага інстытута, Вышэйшыя двухгадовыя курсы сцэнарыстаў і рэжысёраў у Маскве.
📌 Пачынаў шлях у літаратуру як рускамоўны празаік. Вядомасць У. Бутрамееву як драматургу прынёс спектакль на сцэне Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы «Страсці па Аўдзею» (другая назва — «Крык на хутары», 1989).
📌 У 1993 пабачыў свет зборнік прозы на беларускай мове «Задарожжа», у 1996 г. “Вялікія і славутыя людзі зямлі беларускай”
Зычым здароўя і плёну ў творчасці! 💐
#угэтыдзень
Пісьменнік і драматург нарадзіўся 20 сакавіка 1953, в. Расна, Дрыбінскі раён, Магілёўская вобл.
📌 Скончыў геаграфічны факультэт Магілёўскага педагагічнага інстытута, Вышэйшыя двухгадовыя курсы сцэнарыстаў і рэжысёраў у Маскве.
📌 Пачынаў шлях у літаратуру як рускамоўны празаік. Вядомасць У. Бутрамееву як драматургу прынёс спектакль на сцэне Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы «Страсці па Аўдзею» (другая назва — «Крык на хутары», 1989).
📌 У 1993 пабачыў свет зборнік прозы на беларускай мове «Задарожжа», у 1996 г. “Вялікія і славутыя людзі зямлі беларускай”
Зычым здароўя і плёну ў творчасці! 💐
#угэтыдзень
👍11🎉3
***
Лес, маўклівы ты мой субяседнік,
Я вярнейшых не знаю сяброў,
Абагрэты праменнем вясеннім,
Ты — бядняк з беднякоў.
Ды не гэтым мне сэрца лагодзіш,
А за тое ты мне дарагі,
Што ты з торбай па свеце не ходзіш
I не лезеш ніколі ў даўгі.
Пераб’ешся вясною смаржкамі,
Покуль з моху не лезуць грыбы.
Мо таму і жывеш ты вякамі,
Што нікому ты зла не зрабіў.
He бярэш ты чужога ні знічкі,
Дабрату людзі знаюць тваю.
Чарнатою палянак чарнічных
He запляміш ты славу сваю.
Юрась Свірка
#вершдня
Лес, маўклівы ты мой субяседнік,
Я вярнейшых не знаю сяброў,
Абагрэты праменнем вясеннім,
Ты — бядняк з беднякоў.
Ды не гэтым мне сэрца лагодзіш,
А за тое ты мне дарагі,
Што ты з торбай па свеце не ходзіш
I не лезеш ніколі ў даўгі.
Пераб’ешся вясною смаржкамі,
Покуль з моху не лезуць грыбы.
Мо таму і жывеш ты вякамі,
Што нікому ты зла не зрабіў.
He бярэш ты чужога ні знічкі,
Дабрату людзі знаюць тваю.
Чарнатою палянак чарнічных
He запляміш ты славу сваю.
Юрась Свірка
#вершдня
❤15🔥1
🎧 Новая аўдыёкніга Андрэя Федарэнкі
“Пра аднаго пісьменніка” (частка першая) Андрэя Федарэнкі даступная ў выглядзе аўдыёкнігі. Агучыў Зміцер Бартосік.
“Жыць у эпоху перамен – не самы лёгкі занятак. Асабліва, калі ты савецкі пісьменнік, які ўсё жыццё пісаў пра старшыняў калгасаў, добрых партызан і кепскіх немцаў. Усё, што ты рабіў на працягу жыцця раптам аказваецца нікому непатрэбным. А само жыццё павісае на валаску. Каб акрыяць пасьля інфаркту, галоўны герой едзе на радзіму, у вёску. Каб там пераасэнсаваць усё сваё мінулае жыццё і знайсці сілы на новае.”
👉 Слухаць можна тут
#аўдыёкніга
“Пра аднаго пісьменніка” (частка першая) Андрэя Федарэнкі даступная ў выглядзе аўдыёкнігі. Агучыў Зміцер Бартосік.
“Жыць у эпоху перамен – не самы лёгкі занятак. Асабліва, калі ты савецкі пісьменнік, які ўсё жыццё пісаў пра старшыняў калгасаў, добрых партызан і кепскіх немцаў. Усё, што ты рабіў на працягу жыцця раптам аказваецца нікому непатрэбным. А само жыццё павісае на валаску. Каб акрыяць пасьля інфаркту, галоўны герой едзе на радзіму, у вёску. Каб там пераасэнсаваць усё сваё мінулае жыццё і знайсці сілы на новае.”
👉 Слухаць можна тут
#аўдыёкніга
👍16
⭐️ Кніга Ганны Комар
Новая кніга паэткі Ганны Комар выйшла напярэдадні Дня паэзіі ў выдавецтве Hochroth-Minsk. Называецца яна — «Вызвалі або бяжы».
Кніга пакуль не паступіла ў продаж, аб магчымасці замовіць зборнік выдавец абяцае паведаміць асобна.
#палічка
Новая кніга паэткі Ганны Комар выйшла напярэдадні Дня паэзіі ў выдавецтве Hochroth-Minsk. Называецца яна — «Вызвалі або бяжы».
Кніга пакуль не паступіла ў продаж, аб магчымасці замовіць зборнік выдавец абяцае паведаміць асобна.
#палічка
❤15👍1👏1
📅 21 сакавіка – Сусветны дзень паэзіі
Гэты дзень абвешчаны Днём паэзіі ў 1999 г. на XXX Генеральнай канферэнцыі ЮНЭСКА і закліканы адзначыць сваім з’яўленнем адну з найбольш каштоўных формаў выказвання культурнай і нацыянальнай ідэнтычнасці нацый.
Віншуем усіх датычных – аўтараў, чытачоў і музаў! 🌺🌸🌼
***
Паэзія — хвароба ўсіх вякоў.
Паэзія — служанка й каралева.
Лірычных слёз рашучая залева
Астудзіць стому босых ступакоў.
Сцяжыны ўмуражэлыя радкоў
Бягуць пад засень ранішняга дрэва,
Дзе яблык падалА Адаму Ева,
Дзе спяць сляды пегасавых падкоў.
Што з вулічнай звязаўся, як вяльможа,
Паэт сябе й паэзію кляне,
Ды слабіну сваю не пераможа.
Ад славы камянеюць вершаробы,
Зірні наўкол — валун пры валуне.
Жыццё ад смутку гіне без хваробы.
Рыгор Барадулін
#угэтыдзень
Гэты дзень абвешчаны Днём паэзіі ў 1999 г. на XXX Генеральнай канферэнцыі ЮНЭСКА і закліканы адзначыць сваім з’яўленнем адну з найбольш каштоўных формаў выказвання культурнай і нацыянальнай ідэнтычнасці нацый.
Віншуем усіх датычных – аўтараў, чытачоў і музаў! 🌺🌸🌼
***
Паэзія — хвароба ўсіх вякоў.
Паэзія — служанка й каралева.
Лірычных слёз рашучая залева
Астудзіць стому босых ступакоў.
Сцяжыны ўмуражэлыя радкоў
Бягуць пад засень ранішняга дрэва,
Дзе яблык падалА Адаму Ева,
Дзе спяць сляды пегасавых падкоў.
Што з вулічнай звязаўся, як вяльможа,
Паэт сябе й паэзію кляне,
Ды слабіну сваю не пераможа.
Ад славы камянеюць вершаробы,
Зірні наўкол — валун пры валуне.
Жыццё ад смутку гіне без хваробы.
Рыгор Барадулін
#угэтыдзень
❤18🎉5
***
Tы — бoль, пaэзiя. Tы — быль.
Tвae cypoвыя зaкoны
He для зaбaў, нe для гyльбы —
A пoшyк icцiны дa cкoнy.
Tы — paй, пaэзiя. Tы — poй.
Aдвeчныx дyм, дзe мы згapaeм.
I тoлькi гeнii пapoй
Жылi чacoвa гэтым paeм.
Tы — жaль, пaэзiя. Tы — жap.
Я пa твaiм xaджy вyгoллi.
Чыя нe пpaгнyлa дyшa
Tвaйгo знявoлeння i вoлi?
Tы — cyм, пaэзiя. Tы — cyд
I мpoяў нaшыx, i здзяйcнeнняў.
Xaй дyшы шчыpыя няcyць
Bыcoкi лaд твaix пaмкнeнняў!
Tы — яд, пaэзiя. Tы — caд
3 aдзiным яблыкaм cпaкycным.
Haд iм — кaтopы гoд пaдpaд! —
Mae збaлeлa cмягнyць вycны...
Tы — бoль, пaэзiя. Tы — бoй.
Tы — пpaўды нeпpыcтyпнaй вeжa.
Я — пpaвeднiк i гpэшнiк твoй,
Пycцi мянe ў cвaё бязмeжжa!..
Леанід Галубовіч
#вершдня
Tы — бoль, пaэзiя. Tы — быль.
Tвae cypoвыя зaкoны
He для зaбaў, нe для гyльбы —
A пoшyк icцiны дa cкoнy.
Tы — paй, пaэзiя. Tы — poй.
Aдвeчныx дyм, дзe мы згapaeм.
I тoлькi гeнii пapoй
Жылi чacoвa гэтым paeм.
Tы — жaль, пaэзiя. Tы — жap.
Я пa твaiм xaджy вyгoллi.
Чыя нe пpaгнyлa дyшa
Tвaйгo знявoлeння i вoлi?
Tы — cyм, пaэзiя. Tы — cyд
I мpoяў нaшыx, i здзяйcнeнняў.
Xaй дyшы шчыpыя няcyць
Bыcoкi лaд твaix пaмкнeнняў!
Tы — яд, пaэзiя. Tы — caд
3 aдзiным яблыкaм cпaкycным.
Haд iм — кaтopы гoд пaдpaд! —
Mae збaлeлa cмягнyць вycны...
Tы — бoль, пaэзiя. Tы — бoй.
Tы — пpaўды нeпpыcтyпнaй вeжa.
Я — пpaвeднiк i гpэшнiк твoй,
Пycцi мянe ў cвaё бязмeжжa!..
Леанід Галубовіч
#вершдня
❤21👍8
Словы
Над намі словы уладараць.
Мы чуем і гаворым іх.
Яны то здружаць, то пасвараць
Сяброў і ворагаў маіх.
Бо словы розныя бываюць.
Адны — агню стрымаюць шквал,
Другія словы забіваюць
Усё жывое напавал.
Ад слова сэрца халадзее,
Праходзяць сон і забыццё,
Ад слова рушацца надзеі,
Ад слова свеціцца жыццё.
Ад слова вырастаюць крылы,
А ў сэрца стукае любоў,
Ад слова прыбываюць сілы,
Дык не шкадуйце шчырых слоў!
А здатным толькі на дакоры
I гучна словамі грымець,
Каб не прыносіць людзям гора,
Было б найлепей анямець.
Сяргей Грахоўскі
#раптамверш
Над намі словы уладараць.
Мы чуем і гаворым іх.
Яны то здружаць, то пасвараць
Сяброў і ворагаў маіх.
Бо словы розныя бываюць.
Адны — агню стрымаюць шквал,
Другія словы забіваюць
Усё жывое напавал.
Ад слова сэрца халадзее,
Праходзяць сон і забыццё,
Ад слова рушацца надзеі,
Ад слова свеціцца жыццё.
Ад слова вырастаюць крылы,
А ў сэрца стукае любоў,
Ад слова прыбываюць сілы,
Дык не шкадуйце шчырых слоў!
А здатным толькі на дакоры
I гучна словамі грымець,
Каб не прыносіць людзям гора,
Было б найлепей анямець.
Сяргей Грахоўскі
#раптамверш
❤24👍5