The beauties of this season✨✨✨🦋✨

‏تموم شدن تعطیلات عید اصلا شوخی جالبی نبود.

‏چقدر برای هر چیز کوچکی دیر شده است؛ تقریبا برای همه‌چیز.

وایبی که بهار بهم میده >>>✨✨✨🤌

نمیخواهم چیزی را سرکوب کنم.
میخواهم تمام احساسات انسانی را تجربه کنم. نه تنها غم و افسردگی، بلکه هیجان و شرم و گم‌گشتگی؛ میخواهم اجازه دهم سردرگمی تا عمق وجودم نفوذ کند و ندانم چرا. دائماً کند و کاو کنم و بازهم نفهمم، و نفهمم که چرا نمی‌فهمم. تمام عمر خودم را سرکوب کردم که احساسی نداشته باشم، فکر نکنم، نترسم، نشکنم، نریزم. انگار که احساس نکردن یک امتیاز مثبت باشد و به من مدالی چیزی بدهند و باعث افتخارم باشد که بگویم «اهمیتی نمیدهم»، «احساسی ندارم» و «به آن فکر نمیکنم».
اصلاً میخواهم آنقدر فکر کنم که خود فکر بیاید بگوید بس است تمامم کردی. میخواهم آنقدر احساساتم را لمس کنم و آنقدر اجازه دهم همه چیز درونم بجوشد و بجنبد و برقصد و بتپد که لحظه‌ای یادم نرود که زنده‌ام؛ یادم نرود که هستم برای اینکه باشم.

این آهنگا>>>

‌ « ‌☕️📖»

دارم رفته رفته تبدیل به آدمی می‌شوم که به فکر کردن فکر می‌کند. حالا فکر کردن برای من عادت شده. هدف شده. همه‌اش دلم می‌خواهد بنشینم و فکر کنم. مهم نیست که دست‌هام به چه کاری مشغولند.
- سمفونی مردگان | عباس معروفی؛