وقتی ساعت از دوازده میگذره مغزم دستور ب کارایی میده که نباید

‏برای هیچکس مهم نیست تو چجوری شباتو صب میکنی پس بزار هرکی هرچی دلش خواست پشت سرت بگه! تو واسه خودت زندگی و از هر لحظه اش لذت ببر! عمرت آنقدر طولانی نیست که بخوای نگران این چیزای بیخود باشی فقط آخرش خودتی و آرزوهات پس همین دو تارو محکم بغلشون کن

مغزم باردار جنین غم بود

‏وقتی یه زن واقعا عاشق یه مرد میشه تنها کسی که تو دنیا میتونه اون عشق و نابود کنه و از بین ببره همون مرده.

تو کوهی مرد محکم باش کوه نمیلرزه که..

تو متعلق به یه قسمت از وجودِ منی که، براش تصویری ندارم، صدایی ندارم، مکانی ندارم،حالتی ندارم،توصیفی ندارم...
فقط میتونم بگم بخشی از من که قبلا حتی نمیدونستم وجود داره..

توو قلبتم، ولی غرق و ته‌نشین شدم. هرچی از تهِ ریه‌ام، دوست داشتنت رو فریاد میزنم، تو فقط صدای «بلوب بلوب» حباب های علاقه‌م رو میشنوی!

سبز بودیم و تنها و سر به زیر و سخت.

بلااستفاده مانده‌ام؛
مثل جدول سودوکوی پشت قوطی کبریت.

باشد که روزگار بچرخد به کام دل…

من با آوای درون خودم به تاریکی سپرده شده‌ام.

‏عین یه بادکنک هلیومیِ رها شده، دور و معلقم.

کاش موجودی حسابم مثل گوه خورام هرروز زیادتر میشد.

من سنم دیگه از اصرار گذشته، الان تو دوره‌ی بسیارخُب‌ َم.

نمیخوام قبول کنم انسان های موردعلاقم آدمای کسشری شدن.
نه.باور نمیکنم.شما خوب بودید که.