خیال می کردم مرگ پدیده‌ای است مربوط به بدن آدم، حالا می‌فهمم که فقط یکی از احوال روحی آدم است.

مشکل خاصی وجود ندارد، فقط حس می‌کنم به امان خدا رها شده‌ام.

قبل از قضاوت کردن،ببین برای آرزوهات حاضری چی رو فدا کنی.

همش دو شب نبودم که رف بالا لنگت.

من همیشه به همه میگم آدم نمیمیره که؛
تحمل کن اینم تموم میشه؛
ولی دروغ میگم، آدم میمیره؛
هربار یه کوچولو میمیره!

22:22

11:11

در زمانه‌ی ما آنکه تشنه لب کشته شد
نامش خدا نور بود،نه حسین.

‏هنوزم گوشه‌ای از قلبم بابت چیزایی که حقم نبود ولی تجربشون کردم، درد می‌کنه.

Didi bet goftam miri?

01:01

08:08

به هر حال آدمیزاده دیگه. گاهی اوقات نمی‌دونه چیکار کنه. دراز میکشه خیره میشه به سقف. یه کم گریه میکنه و خوابش می‌بره.

هیچ وقت نفهمیدی
چطور دلم برات تنگ میشه..

22:22

نه ناخوشم نه ناامید، اما هیچ چیز در مکان و زمان خودش نیست. احساس می‌کنم نیاز مبرمی به سفر به مکانی ناشناخته دارم یا به سکوت و ماندن در سایه‌های تاریک.

‏ولی بنظر من ادم هرچقد هم قوی باشه،
بازم نیاز به بغل داره.