بعد از تموم شدن این زندگی، از خاک جوونه می زنم تا شاخه گلی خشکیده توی گلدون گوشه ی اتاقت بشم. 📜🫧🪟

وقتی بهت لبخند می زنم شاید دارم به "من" یا "توِ" گذشته فکر می کنم.
این روزا آدما دلیلی واسه لبخند زدن بهت نمی دن. 🪑🚬☕

بلدی واسه خودت قصه بگی؟ لالایی بخونی؟ خودت رو بغل کنی؟
اگه بلد نیستی، بهتره یادش بگیری؛ در واقع "باید" یاد بگیری...🌑📰🎶

باشه ولی شاید، اون که سرش داد زدی و قلبش رو شکونی، به خاطر تو "آدم بده ی داستان" شده بود.🫀♟️🩹

تنها چیزی که بارون نمی تونه از کوچه خیابون ها بشوره، جای پای خاطراتِ دردناکه.⌛🐚🤎

نگاهش مثل نم نم بارونه💌

ولی من توی مسیر پیدا کردن تو بودم که خودم رو گم کردم. ☕📜🚬

عکس ها رو که از گالری پاک می کردم، خاطرات توی ذهنم قوی تر ثبت می شدن. 🪶

احتمال این که به گذشته برگردم و توی مسیری که به تو ختم می شد، قدم نذارم از فراموش کردنت بیشتره.🐚🥀

شاید بد بودن من باعث شد تو ازم دور بشی، ولی کسی که نزدیکش شدی، همونی بود که من رو تبدیل به این آدم بد کرد.🌪️🎻🎬

- اگه بتونی یه بخش از بدنت رو به رباتی قابل کنترل تغییر بدی کدوم عضو رو انتخاب می کنی؟ قلبت؟
+ نه، حافظه ی بلند مدتم.

به تو که فکر می کنم اتاقم بوی کتاب های اول دبستان رو می گیره.
تو، همونقدر قدیمی، دوست داشتنی، حسرت آلود و همونقدر دوری.🌾☕🪐

میشه صدام کنی؟
دارم بین رویاها و شخصیت هایی که می خوام باشم و نیستم گم می شم.
اسمم رو یادم بیار🪑☕

توهم سرد حضورت، بوی تنهایی می ده ☕🎻

منظره ی پنجره ی اتاق من، نه آسمون پر ستاره ی شبه نه درخت های خوش رنگ پاییزی؛ پنجره ی اتاق من رو به مسیری که خنده هام رو توش گم کردم باز میشه.🌪️🍂

درسته بهار زیبا و پر از گل های رنگیه، ولی بارون پاییز به اون زیبایی ها زندگی بخشیده. 🪽🍷

‏در این فکرم که در پایانِ این تکرارِ پی در پی
اگر جایی برای مرگ باشد، زندگی زیباست…

پلک بر پلک می فشاری
و می دانی آنچه تمام می شود
تویی و نَه اَندوه ..

من سرزمینم هر کجا باشه، چشمای تو زیباترین جاشه 🖤