از زندگی تو کشوری که هر لحظه دلشون بخواد برق رو رومون قطع می‌کنن و دین و حجابش اجباریه و تورمش سر به فلک می‌کشه و هیچ فردایی براش تعریف نشده متنفرم💔

تولد علی رو خوب یادم می‌مونه.
علی دقیقاً ۱ سال و ۱ ماه و ۱ روز از من بزرگ تره و تاحالا فقط ۱ بار دیدمش.
مثل اینکه سرنوشت دوستیمون گره خورده به این عدد.

اما دوستیمون حالا پنج ساله شده.
خیلی خوبه که علاقهٔ نویسندگی و شاهین کلانتری باعث شد ما آشنا بشیم.
خوشحالم
تولدش مبارک✨🎊

دیروز با دایی یه سفر دوتایی و یهویی و نیم روزه به اهواز داشتیم.
تو راه بهم گفت
"عشق جدا از آدمی که دوسش داری
خود حسش قشنگه
اون تپش قلب،
اونکه چشمات تو جمع دنبال ۱ نفر می‌گرده تا پیداش کنه،
اون میل به دیوونگیش،
و اون آرامشی که وقتی بهش فکر می‌کنی سراغت میاد"
‌🤍🤍🤍

تو خونهٔ ما نمیگن "پایتخت"، میگن "نقی"!
مثلاً تکرار نقی ساعت چنده؟
یا دیشب نقی رو دیدی؟
😂😂🤦‍♀

داداشک و تکلیف آخر هفته‌ش

سال ۲۰۲۰
توی یکی از خوشگل ترین ورژن‌های تجربهٔ زیستهٔ خودم بودم.
دلم تنگ شده..اما برای چیزی که الان هستم هم ارزش قائلم، حتی اگه ظاهرش به خوشگلی قبل نباشه.

یه لحظه هایی مثل الان حس می‌کنم زندگی چقدر سخته و چقدر باید تلاش کنم تا بره جلو، خوب بره جلو!
بعد یادم میاد من هنوز سختی ندیدم، اینا احتمالاً جوکه.
بعد می‌افتم توی یه لوپ تعارض که شاید حق ندارم شرایط الانم رو سخت بدونم.
و بعد همه چیز سخت تر میشه..
‌
استرس زیادی رو دارم هر روز به روز بعد حمل می‌کنم. مغزم مثل لپ‌تاپم پر شده؛
اما نه طوری که بشه با استراحت آرومش کرد، چون تو عید یه دل سیر استراحت کردم.
همه چیز این روزا پر از استرسه
از ددلاین‌های پیش روم تا پلنی که برای چند ماه آینده چیدم.
همشون نیاز به تلاش من دارن و من خیلی بی‌حوصلم..
And that's freaking scary 🌪

L is for the way you look at me
O is for the only one I see
V is very, very extraordinary
E is even more than anyone that you adore can

عشق کنید باهاش

من آدمی‌ام که سعی میکنم با برنامه‌ریزی کنترل خوبی روی زندگیم داشته باشم.
قبلاً جواب میداد
اما هر چی جلوتر می‌ریم وضعیت محیطی و کشور طوری همهٔ برنامه‌ریزی هایی که روشون حساب کرده بودم رو بهم می‌زنه که نه تنها کنترلی روی زندگیم ندارم،
بلکه مدام استرس بهم وارد میشه و حالم بد میشه.

رسیدم به مرحله‌ای که نباید با پلن از قبل تعیین شده از خواب بیدار بشم چون با یه بالا و پایین سیاسی همش زیر و رو میشه..باید صبح بیدار بشم و ببینم تا آخر امشب چطور میتونم دووم بیارم و چه کارهایی از دستم بر میاد. و هر روز این سیکل رو تکرار کنم. هر روز!! نه حتی هر هفته.. هر فاکینگ روز!!

هیچوقت فکر نمیکردم یه روز برنامه‌ریزی بشه یه امر استرس آور! بشه مانع حرکتم یا دلیل حال بدم!
اما از حالا به بعد مجبورم یاد بگیرم که تا تاریخ انقضای هر روز نگذشته هر چی هست رو تا ته سر بکشم.
چون گندی زدن به این کشور که هیچ چیز نمیتونه جمعش کنه. هیچ چیز.

قصهٔ کنج ۴ سال پیش از اینجا شروع شد.

و امروز به پایان می‌رسه.
‌
خاطرات قشنگ و احساسات زیادی اینجا از من ثبت شده،
موزیک ها و عکس‌های زیادی از شما،
ممنون که بودین🩵
روزی که کنج رو شروع کردم تازه وارد دانشگاه شده بودم، موسیقی کار می‌کردم، می‌نوشتم و پی کشف هویتم توی این دنیا بودم.
مدتی میشه که فهمیدم دیگه اون کسی که اینجا رو شروع کرد نیستم.
تغییر اتفاق افتاده و هویت و راه پیش رو برام روشن تر شده.
پس اینجا از همتون خداحافظی می‌کنم و در ادامهٔ راه نو، توی یک کانال نو منتظر دیدن مجددتون هستم.
مثل شوق پوشیدن کفش های عیدی توی اولین روز مدرسه بعد از عید، هیجان گفتن از مسیر جدید رو دارم.
با این پیام آخر دعوتتون می‌کنم به روزنهٔ جدید زندگیم، Ahoy!
لینک ورود: https://t.me/itsminalisa

لینک اشتباه بود، درستش کردم