از آینه بپرس
نام نجات دهنده‌ات را
آیا زمین که زیر پای تو می‌لرزد
تنهاتر از تو نیست؟
پیغمبران، رسالت ویرانی را
با خود به قرن ما می‌آوردند؟
این انفجارهای پیاپی،
و ابرهای مسموم،
آیا طنین آیه‌های مقدس هستند؟
ای دوست، ای برادر، ای همخون
وقتی به ماه رسیدی
تاریخ قتل عام گل‌ها را بنویس

#فروغ_فرخزاد

سالمم ، کار میکنم ، مستقلم
حروم نخوردم و درست زندگی کردم
منت کسی بالا سرم نیست
خدا هم تا اینجا هوامو داشته
چرا غصه بخورم ..!

شاید ایراد ما این بود که از کنار سادگی‌ها ساده گذشتیم! ساده از کنار تکرار‌ها و همه‌ی آن قاعده‌ های‌ خودکاری که درد و درک را در اسارت خود گرفته بود رد شدیم، بدون آنکه لحظه‌ای بیندیشیم
از چه می‌گریزیم؟
چرا می‌گریزیم؟

شانه‌ات را دیر آوردی سرم را باد برد
خشت خشت و آجر آجر، پیکرم را باد برد

من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند
نیمم آتش سوخت، نیم دیگرم را باد برد

از غزل‌‌هایم فقط خاکستری مانده به جا
بیت‌‌های روشن و شعله‌‌ورم را باد برد

با همین نیمه، همین معمولی ساده بساز
دیر کردی نیمه‌ی عاشق‌ترم را باد برد

بال کوبیدم قفس را بشکنم عمرم گذشت
وا نشد بدتر از آن بال و پرم را باد برد

"حامد عسکری"

راه برگشتی وجود نداره،
قدر همه چیزو همون موقع بدونید.

خم به ابرو می‌بری جانم به قربانت رَود
ناز مکن جانِ دلم دل را به یغما می‌بری!

مریم میرزایی

چقدر این متن شبیه به من بود بود :
الان که بر میگردم
به پشت سرم نگاه میکنم
میبینم کم گذاشتم
نه برای بقیه
برای خودم
من را چیزی نجات نداد
من لاشه ی روحم را به روی
شانه ی خودم انداختم
و دوام آوردم …

نه تو می مانی

نه اندوه

و نه ، هیچ یک از مردم این آبادی

به حباب نگران لب یک رود ، قسم

و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت

غصه هم ، خواهد رفت

آن چنانی که فقط ،خاطره ای خواهد ماند

لحظه ها عریانند

به تن لحظه خود ، جامه اندوه مپوشان هرگز

تو به آیینه

نه

آیینه به تو ، خیره شده است

تو اگر خنده کنی ، او به تو خواهد خندید

و اگر بغض کنی

آه از آیینه دنیا ، که چه ها خواهد کرد

گنجه دیروزت ، پر شد از حسرت و اندوه و چه حیف

بسته های فردا ، همه ای کاش ای کاش

ظرف این لحظه ، ولیکن خالی است

ساحت سینه ، پذیرای چه کس خواهد بود

غم که از راه رسید ، در این سینه بر او باز مکن

تا خدا ، یک رگ گردن باقی است

تا خدا مانده، به غم وعده این خانه مده

#سهراب_سپهری

#شبتون_در_پناه_حق

خاموشم اما
دارم به آوازِ غمِ خود می‌دهم گوش!
وقتی کسی آواز می‌خواند
خاموش باید بود
غم داستانی تازه سر کرده‌ست
اینجا سراپا گوش باید بود:
درد از نهادِ آدمیزاد است!

#هوشنگ‌_ابتهاج

سخت ترین قسمت زندگی جنگیه که تو سکوت با خودت میکنی و هیچکس نمیفهمه..

برای زنده ماندن و زندگی کردن آدم باید وصل باشد؛ به آدمی، خانه‌ای، اتاقی، پنجره‌ای. باید وصل باشد به ماندن، ذوق کردن، آرزو داشتن✨

مطمئنم هرجایی ایستادی و وسط هر آشوبی که هستی، هنوز کلی چیز قشنگ کشف نشده داری. هنوز خیلی چیزها برای از دست دادن داری. نمیتونی بگی نه. زندگی اینجوریه و من‌و‌تو نداره. زندگی -اگر بیشتر نه- ولی درست به اندازه عذاب و بدبختی و شکنجه‌هاش چیزهای قشنگ داره. طلوع داره، بارون داره، مامان داره، لباس قشنگ داره، ذوق داره، عشق داره، رسیدن داره، خواب داره، رفیق داره. زندگی خیلی چیزا داره. اگه میگی هیچی نداره فقط یکم صبر کن. بذار بچرخه و تو بری اون بالا، وسط آسمونا!

ای کاش مرا در آغوش میگرفتی
بی آنکه بخواهم
اندوهم را برایت بازگو کنم
همین ...

#حسین_عربی

دلم
یه
شدنی
می‌خواد
که
همه
نشدن‌‌هارو
بشوره
ببره✨

تو زندگیتون قدر آدم هایی که رندوم بهتون زنگ میزنن یا تکست میدن حالتون رو بپرسن ، درحالی که نه کارشونه افتاده و نه منفعتی ازتون میبرن و بدونید…

یه روز بیدار میشی و متوجه میشی خدا چیزی رو ازت نگرفت، فقط همه چیزو دید و گفت: با دختر من نه!!

توی شطرنج یه اصطلاحی هست میگن
"حرکت بعدیت از اشتباه قبلیت مهم‌‌تره..."
توی زندگی هم همینه
خراب کردی؟ مهم نیس
حالا ببین بعدش چی‌کار میخوای بکنی،این مهمه...

تا زمانی که برای نجات خود ،
به بیرون از خودت تکیه کنی ،
بارها و بارها زمین میخوری .

این قانون هستی است ،که با
شکست‌های مکرر به تو بفهماند
که باید دست از گدایی بکشید

چون تو خود پادشاه هستی،
خودت را کشف کن.